دانشمندان سوئدی توانستند داروی بی نظیری را برای تسریع ترمیم زخم های دیابتی و سایر زخم های مزمن تولید کنند. پروتئین پلاسمینوژن یک تنظیم کننده کلیدی آغازگر و تسریع کننده ی بهبود زخم از طریق تحریک واکنش های التهابی است.پلاسمینوژن یک پروتئین شناخته شده پلاسما است که توسط کبد ساخته شده و در تمام مایعات بدن یافت می گردد. محققین به باز نگری و ارزیابی مجدد این پروتئین پرداختند. آنها به بررسی دقیق افزایش غلظت پلاسمینوژن در اطراف زخم که یک سیگنال آغازی برای واکنش التهابی لازم برای ترمیم است پرداختند.

در زخم های دیابتی غلظت پلاسمینوژن به اینصورت در اطراف زخم افزایش نمی یابد و به نظر می رسد علت تاخیر در ترمیم زخم ها همین موضوع می باشد. تزریق پلاسمینوژن به ناحیه اطراف زخم در موش ها و موش های صحرایی دیابتی سبب آغاز فرایند ترمیم زخم و بهبود کامل آن می گردد. لاین سلولی تولید پلاسمینوژن در ابعاد گسترده در حال بررسی است و هدف آن شروع آزمایشات کلینیکی به محض فراهم شدن بودجه ی این تحقیقات می باشد. پلاسمینوژن یک پروتئین اندو جنوس است.

(پروتئینی که توسط بدن تولید می شود) وبه نظر نمی رسد که تجویز آن برای بهبود زخم تاثیرات مضر جانبی به همراه داشته باشد. بیولوژیست ها به ماده ای برای ترمیم سریع زخم های مزمن نیاز فوری دارند زیرا زخم های دیابتی بدترین نوع زخم های مزمنی هستند که سالانه میلیونها نفر را تحت تاثیر قرار می دهد. تقریبا تعداد بسیار زیادی از ۳۵۰ میلیون بیمار دیابتی در سراسر دنیا به زخم پای دیابتی مبتلا می شوند که ۱۰ تا ۱۵ میلیون از این موارد به قطع عضو می انجامد. در حال حاضر درمان و مراقبت از زخم های دیابتی به روشهای موجود چندان موفق نیست.

دانشمندان بر روی زخم های دیابتی تمرکز کرده اند، اما پلاسمینوژن در بهبود زخم های دیگر نیز می تواند زمینه تحقیقاتی بسیار خوبی باشد که از جمله می توان به ترمیم پرده تیمپانیک و بیماری های لثه اشاره کرد. خاصیت فعال کنندگی مراحل اولیه ی التهابی در ترمیم زخم و از سوی دیگر تاثیر پلاسمینوژن در مقابله با باکتری های مقاوم به آنتی بیوتیک، استفاده از آن را در بهبود زخم ها موثر تر جلوه داده است.



منبع:دیابت