این آسیب در افراد دیابتی باعث می‌شود تا انتقال پیام‌ها به مغز و سایر قسمت‌های بدن مختل شود. این باعث خواب رفتن ( كاهش حس ) و یا سوزن سوزن شدن دردناك می‌شود.

هم‌چنین باعث:
1- كاهش قدرت درك حس در قسمت‌های مختلف بدن می‌شود.
2- كاهش توانائی قلب برای برآورده كردن نیازهای بدن
3- كاهش توانائی روده‌ها برای هضم غذاها
4- كاهش توانائی برای بدست آوردن نعوظ مردان.

چه چیزی باعث نوروپاتی دیابتی می‌شود؟
وقتی قند در خون زیاد باشد ، به عروق و عصب‌ها آسیب می‌رساند. پس عدم كنترل قند خون باعث این حالت می‌شود و این قضیه در مردان شیوع بیشتری نسبت به زنان دارد. پس برای كنترل نوروپاتی و پیشگیری آن بهترین راه كنترل قند خون با رژیم ، ورزش و مصرف دارو می‌باشد.

از كجا می‌فهمید كه دچار نوروپاتی شده‌اید؟
1- خواب رفتگی در پاها ، انگشتان
2- بریدگی‌ها و آسیب‌های پای شما آن طوریكه انتظار دارید شما را اذیت نمی‌كنند.
3- درد یا احساس سوزش در پاهای شما
4- احساس گیجی كه منجربه افتادن شما شود.
5- اسهال یا یبوست
6- عدم قدرت درایجاد نعوظ
اگر اعصاب پای شما تخریب شدند شما درد كه یك احساس هشدار دهنده است را حس نخواهید كرد و بنابراین اگر پای شما زخم یا ترك داشته باشد شما متوجه نخواهید شد و عفونی شده و منجربه عواقب بعدی خواهد شد.

پیشگیری از مشكلات پا در نوروپاتی دیابتی :
1- پاهای خود را هر روز چك كنید. با یك آینه زیر پای خود را مشاهده كنید.
2- با ایجاد علائم قرمزی ، تورم ، عفونت ، درد ، سوزن سوزن شدن یا خواب رفتن در هر قسمت از پا سریع به دكتر خود زنگ بزنید.
3- هر روز داخل كفش خود را از نظر سنگ‌ریزه و یا پارگی لایه های داخلی آن چك كنید.
4- ( حداقل سالی یك‌بار ) برای معاینه پا به پزشك مراجعه كنید و هر گاه علائم فوق ( در شماره 2 ) را مشاهده كردید هر چه سریع‌تر مراجعه كنید.

كفش مناسب انتخاب كنید. شایع‌ترین علت زخم پا كفش‌های نو یا كفش‌های با اندازه نامناسب هستند. كفش با اندازه مناسب و دارای قوس محافظتی خوب را بخرید كفش از جنس چرم نرم بخرید. هیچ قسمت پای شما نباید تحت فشار باشد. برای این كه كاملاً مناسب پای شما باشد ، در انتهای روز برای خرید كفش مراجعه كنید كه پای شما كمی متورم است.

كفش‌های نو را اول برای مدت 2-1 ساعت بپوشید و سپس پای خود را از نظر نقاط قرمز بررسی كنید. سپس كفش‌ها را دیگر نپوشید تا لكه‌های قرمز برطرف شوند و سپس هر سه روز یك بار ساعتی بیشتر كفش را به پا كنید. بهترین رنگ برای جوراب شما رنگ سفید است تا كوچك‌ترین خونریزی و ترشح را نشان دهد. روزانه پای خود را در آب ولرم بشوئید. پای خود را خوب خشك كنید. بخصوص بین انگشتان را با یك حوله نرم و با فشار ملایم ( حوله را به پا نكشید ) پوست پای خود را با یك كرم یا لوسیون لانولین نرم نگه دارید ( بخصوص در پاشنه پایتان ) .

اگر پایتان زیاد عرق می‌كند ، به آنها قبل از پوشیدن جوراب و كفش پودر بپاشید. هیچگاه پای برهنه راه نروید. جوراب كشی ، نایلونی ، ‌جورابی كه داخلش درز داشته باشد و كش جوراب نپوشید.
پای خود را گرم نگه دارید ولی نزدیك سطوح داغ قرار ندهید.آب داغ ، پتوی برقی و بالشتك‌های حرار‌ت‌زا را روی پای خود نگذارید. پراكسید هیدروژن و ید روی پایتان استفاده نكنید و الكل را روی پای خود نمالید.
اگر انگشتان پای شما بهم می‌مالند بین آنها پشم گوسفند بگذارید. برای گرفتن ناخن‌هایتان ، اول پاهای خود را در آب گرم برای 10 دقیقه قرار دهید تا ناخن‌های شما نرم شوند. ناخن‌های خود را به صورت كاملاً صاف بگیرید. گوشه ناخن‌ها را نگیرید و نزدیك پوست نشوید.

در مورد كفش‌ها و جوراب‌ها:
1. كفش بدون جوراب نپوشید.
2. صندل و سایر كفش‌های جلوباز را نپوشید.
3. كفش پاشنه ‌بلند و نوك باریك نپوشید.
4. جوراب‌هائی بپوشید كه نرم باشند و 1 سانتی متر از شست پای شما بلندتر باشند.
5. كفش تنگ و ناراحت نپوشید. اگر با هیچ كفشی راحت نیستید ، كفش را سفارش دهید.

منبع:ایران سلامت