درد مچ و ساق پا

درد مچ پا می تواند به علت التهاب یکی از مفاصل مچ پا باشد، اما به طور معمول درد مچ پا ناشی از مشکل در رباط های مچ پا است.

علل شایع درد مچ پا عبارتند از :

ضربه به مچ پا، یا پیچ خوردگی مچ پا

التهاب ناشی از نقرس

آرتروز یا استئوآرتریت

آرتریت روماتوئید یا روماتیسم

نقرس کاذب

التهاب ناشی از بیماری پسوریازیس

سندرم رایتر

عفونت مفاصل مچ پا



مراقبت های خانگی

- به درد مچ پا اهمیت دهید. در قدم اول می بایست به مفصل دردناک استراحت داده شود، لذا آن را حرکت ندهید.

- گاهی برای آسیب ندیدن مچ پا در اثر حرکت یا ایستادن، لازم است آن را آتل گرفت.

- در صورت وجود التهاب در مچ پا، دستور دارویی پزشک معالجتان را به دقت مراعات کنید.

- با کاهش درد مچ پا به تدریج فعالیت های خود را آغاز کنید.

- ورزش های مچ پا را روزی چند بار انجام دهید تا به آمادگی قبلی برسید.
لازم است مچ پای شما دوباره ورزیده شود. حرکات کششی روی مچ پا برای این منظور مناسب است. به تدریج می توانید پیاده روی را آغاز کنید. توجه داشته باشید که از وارد آوردن فشار زیاد در ابتدای دوره بهبودی به مچ پا خودداری کنید

در شرایط زیر به پزشک مراجعه کنید

- درد مچ پا به دنبال ضربه یا تصادف بوجود آمده باشد.

- اگر دچار تب هستید و یا مچ پای شما گرم، قرمز و حساس است.

- اگر اصلاً قادر به ایستادن روی مچ نیستید .

- درد مچ پای شما بیشتر از سه روز طول کشیده است.



هنگام مراجعه به پزشک و دادن شرح حال به این نکات توجه کنید :

* آیا درد از یک مفصل به مفصل دیگر منتقل می شود و به طور متناوب دچار درد در مفاصل دیگر می شود.

* آیا هر دو مچ پای شما به طور قرینه درد می کند.

* آیا درد در مچ پای شما به طور ناگهانی و شدید آغاز شده است.

* آیا درد مچ پای شما به آهستگی ایجاد شده و به تدریج شدت پیدا کرده است.

* چه علائم دیگری دارد ؟ آیا دچار تب، گرمی، قرمزی و حساسیت مفصل گرفتار هستید.



درد ساق پا

ساق پا معمولا آرام و بدون ناراحتی است، ولی درد آن بسیار گرفتارکننده است. این درد علل مختلفی دارد.

آسیب حاد یا طولانی‌مدت ساق پا، احساس ساطوری شدن آن را تداعی می‌کند. بالا و پایین رفتن مداوم از نردبان یا پیچ خوردن پا در هنگام ورزش، باعث کشیدگی یا پارگی ماهیچه یا زردپی ساق پا می‌شود.

درد ساق پا ربطی به پیری ندارد.

معمولا درد ماهیچه‌های ساق پا در اثر مشکلات گردش خون است. درد ناگهانی آنها در هنگام فعالیت، مثلا موقع راه رفتن، معمولا علامت نارسایی سرخرگی است؛ یعنی سرخرگ‌ها قادر به تامین خون و اکسیژن مورد نیاز این ماهیچه‌ها نیستند. این حالت معمولاً در تصلب شرایین (سخت شدن سرخرگ ها) رخ می‌دهد.

از طرف دیگر، درد و ورم ساق پا در هنگام استراحت، نشانه نارسایی سیاهرگی است. در این مورد، خون از ماهیچه‌های آن نمی‌‌تواند خارج شود و تجمع آن، درد ایجاد می‌کند.

نارسایی سرخرگی شایع‌تر است و معمولا به شکل لنگیدن متناوب خود را نشان می‌دهد. این درد خیلی سریع شروع می‌شود و پایان می‌یابد. درد همیشه به دنبال فعالیت می‌آید، یعنی وقتی ماهیچه نیاز به خون بیشتر دارد، و بعد از پنج یا ده دقیقه استراحت آرام می‌گیرد.

لنگیدن متناوب را مثل سکته قلبی در پاها بدانید. اگر جریان خون آن متوقف شود، نیاز ماهیچه به خون برآورده نمی‌شود و سکته روی می‌‌دهد. با استراحت فوری، خون کافی به ماهیچه می‌رسد و درد از بین می‌رود.
استراحت، گذاشتن متناوب یخ در طول روز بر روی آن، بستن با بند کشسان، و گذاشتن بالش در زیر پا بهترین کار برای تسکین درد ساق پا است

لنگیدن متناوب نسبتاً خوش‌خیم و قابل درمان است، ولی افراد مبتلا به نارسایی پیشرفته سرخرگی دچار درد در هنگام استراحت نیز می‌شوند. در این حالت، جریان خون طوری کاهش یافته است که درد در هنگام استراحت و خواب نیز روی می‌دهد. در بدترین حالت، زخم‌های دردناک و دیر التیام یا قانقاریا نیز دیده می‌شود.

برگشت خون در اثر نارسایی سیاهرگی ممکن است به التهاب سیاهرگ و لخته شدن خون در آن منجر شود. انواع سطحی آن که به‌صورت رگ واریسی قرمز و حساس در زیر پوست دیده می‌شود، زیاد نگران کننده نیست. ولی انواع عمقی، درد بیشتری پیدا می‌کند و بیشتر خطر کنده شدن لخته و رفتن آن به جاهای دیگر بدن دارد.

هر دوی این حالات حساسیت، زق‌زق کردن و سنگینی در پا ایجاد می‌کنند.

در شرایط زیر به پزشک مراجعه کنید

- درد در هنگام فعالیت‌ وجود دارد و فورا با استراحت تسکین می‌یابد.

- درد یا زق‌زق در طول شب وجود دارد.

- ساق پا آسیب‌دیده است و درد، رنگ‌پریدگی، یا ورم بعد از 24 ساعت ادامه دارد.

- درد بدون علت، بیش از سه روز ادامه دارد.

- برآمدگی نرمی در زیر پوست ساق پا احساس می‌شود.

درمان درد ساق پا

اگر دچار درد راجعه یا درد راه رفتن هستید، حتماً به پزشک مراجعه کنید.

در اینجا توصیه‌هایی برای کاهش درد ساق پا گفته می‌شود.

- اصول چهارگانه را رعایت کنید. استراحت، گذاشتن متناوب یخ در طول روز بر روی آن، بستن با بند کشسان، و گذاشتن بالش در زیر پا بهترین کار برای تسکین درد ساق پا است. استراحت مطلق و بلند کردن پا به کاهش ورم و سنگینی همراه با واریس کمک می‌کند.

- مسکن بخورید. داروهای ضدالتهابی مثل آسپیرین و بروفن، درد و ورم ناشی از آسیب‌دیدگی یا واریس ساق را کاهش می‌دهند.

- پیاد‌ه‌روی کنید. گرچه راه‌رفتن باعث لنگیدن متناوب می‌شود، پیاده‌روی اولین قدم در درمان آن است. باید تا آنجا که تحمل درد را دارید راه بروید و آنگاه بایستید. هر روز کمی بیشتر و مسافت طولانی‌تری راه بروید. ناراحتی به‌تدریج کاهش خواهد یافت.
مبتلایان به لنگیدن متناوب باید سیگار را ترک کنند، چون سیگار باعث سختی سرخرگ شده و جریان خون را کم می‌کند

- پا را گرم کنید. گذاشتن بالشتک گرم نه داغ، درد واریس‌های سطحی را کم می‌کند. گرما را برای آسیب‌دیدگی تازه به‌کار نبرید، چون التهاب آن را تشدید می‌کند و التیام را به تأخیر می‌اندازد.

- جوراب واریس بپوشید. با تجویز پزشک، جوراب واریس مناسبی بپوشید تا جریان خون، کافی شود و درد ناشی از نارسایی سیاهرگی تسکین یابد.

- عمل جراحی کنید. برداشتن سیاهرگ آسیب‌دیده، نارسایی شدید سیاهرگی را برطرف می‌کند. داروهای ضد انعقاد نیز مفیدند. تسکین درد شدید نارسایی سرخرگی با روش‌هایی مثل استفاده از بالون برای بازکردن رگ یا جراحی آن انجام می‌شود.


منبع :تبیان

برچسب‌ها: پیشگیری از پا درد, خار پاشنه, درمان پا

درد قوزک پا

ما قوزک پا را مجبور به تحمل وزن بدن، طی کردن مسافت‌های طولانی و چرخیدن و خم شدن در هر جهت می‌کنیم. اما با فشار آمدن بیش از حد به قوزک – که مثلا هنگام ورزش کردن رخ می‌دهد – فریاد کمک آن بلند می‌شود.

شایع‌ترین آسیب‌دیدگی‌ها ناشی از چرخاندن قوزک به ‌طرف بیرون پا است. این چرخیدگی می‌‌تواند فشار زیادی بر رباط‌های نگهدارنده قوزک وارد کرده و باعث پیچ‌‌خوردگی مچ‌ پا شود، یا ممکن است ماهیچه‌‌ای را پاره کرده یا استخوانی را بشکند.

هر کدام از این آسیب دیدگی‌ها می‌‌توانند ورم زیاد، تغییر رنگ و کاهش حرکت را همراه با درد شدید ایجاد کند.



چرخیدگی تنها آسیب‌رسان قوزک پا نیست. کار کشیدن بیش از حد از آن - مثل راه رفتن، ایستادن و بالا رفتن زیاد و نیز زیاد خم کردن قوزک - می‌تواند به التهاب تاندون هایی منجر شود که ماهیچه‌ها را به استخوان‌های قوزک و ساق وصل می‌کنند.



یکی از نواحی مستعد آسیب، تاندون آشیل است که از پاشنه پا تا پشت قوزک امتداد دارد. تاندون آشیل به ‌آسانی کشیدگی پیدا کرده یا پاره می‌شود، مخصوصاً اگر به اندازه کافی انعطاف‌پذیر نباشد.



کار کشیدن زیاد هم می‌تواند باعث التهاب کیسه زلالی (کیسه پر از مایعی در پشت پاشنه که مثل یک بالشتک محافظ است) گردد.



قوزک از راه‌های دیگری هم آزرده می‌شود. کفش گشاد یا تنگ ممکن است باعث درد قوزک در هنگام چرخاندن پا یا در اثر تماس با سطح سفت کفش شود. پوشیدن کفش نامناسب برای کاری که انجام می‌دهید نیز فشار زیادی بر مفصل مچ پا وارد می‌کند.
استراحت، یخ گذاشتن، بستن و بالا گرفتن قوزک از اولین کارهای بعد از آسیب‌دیدگی قوزک و درد آن است

چند بیماری نیز باعث درد قوزک می‌شوند. نقرس،که درد شدید ضربانی و التهاب مفصل در اثر رسوب بلورهای اسید اوریک است، اغلب قوزک را گرفتار می‌کند.



تیزی استخوان، قطعات جدا شده استخوان یا غضروف، التهاب شبه روماتیسمی مفاصل، و نقص گردش خون و آسیب عصب نیز دیگر آزاردهندگان قوزک پا هستند.



درمان درد قوزک پا

درد قوزک چیزی نیست که سرسری گرفته شود. اگر بعد از آسیب‌دیدگی درمان مناسب انجام نشود، یا در درمان تأخیر شود، ممکن است گرفتاری‌های مختلفی بروز کند. در اینجا پیشنهاد‌هایی برای تسکین درد ارائه می‌گردد.

اصول چهارگانه را رعایت کنید. استراحت، یخ گذاشتن، بستن و بالا گرفتن قوزک از اولین کارهای بعد از آسیب‌دیدگی قوزک و درد آن است.



استراحت لازم است، چون از تحریک قوزک آزرده ممانعت می‌کند. استراحت در بستر بهتر است، و اگر ناچار به حرکت هستید، از عصا یا چوب زیر بغل استفاده کنید. گذاشتن یخ بر روی آن، چند بار در روز و هر بار به‌مدت 15 دقیقه، با بی‌حس کردن انتها‌های اعصاب و انقباض مویرگ‌ها برای جلوگیری از خونریزی بیشتر، التهاب دردناک قوزک را کاهش می‌دهد.



قوزک را با باند کشسان یا با استفاده از پابند مخصوص بی‌حرکت کردن آن ثابت کنید. قوزک را با گذاشتن یک بالش در زیر آن بالا نگه دارید تا مایع جمع شده در آن تخلیه شود. اصول چهارگانه را به‌مدت سه تا پنج روز رعایت کنید.



از مسکن استفاده کنید. آسپیرین، ایبوپروفن، و استامینوفن می‌توانند درد قوزک آزرده را کاهش دهند.



پاشنه را بلند کنید. می‌توانید با گذاشتن یک بالشتک در داخل کفش یا بلند کردن پاشنه کفش، درد کشیدگی تاندون آشیل را کاهش دهید. یک تا یک و نیم سانتی‌متر کافی است. بالشتک را از داروخانه تهیه کنید.



پیشگیری از آسیب قوزک پا با پوشیدن درست کفش

اگر قوزک پایتان زیاد آسیب می‌بیند، باید در مورد کفش‌هایتان دقت زیاد به خرج دهید.

کفش مناسب بپوشید. همیشه کفش مناسب با کاری را که انجام می‌دهید بپوشید، مثلاً در ورزش، کفش مخصوص آن و در هر شغلی کفش مناسب آن شغل را به‌پا کنید.

کفی در کفش بگذارید. کف هر کفشی باید قوس متناسب با کف پا را داشته باشد تا از چرخیدگی پا به طرف داخل جلوگیری کند. این امر مخصوصاً در مورد اشخاصی که کف پای صاف دارند مهم است. بیشتر کفش‌های خوب و دارای کیفیت بالا این قوس را دارند، در حالی که کف کفش‌های ارزان قیمت، صندل‌ها، و دمپایی‌ها صاف هستند. شما می‌توانید کفی مناسب پایتان را تهیه کره و در کفشتان بگذارید.

زیر پا را نرم کنید. اگر تمام روز را سر پا هستید، با خریدن بالشتک‌های زیرپایی از داروخانه‌ها، بیشتر فشار ناشی از راه رفتن بر روی سطح سفت را به آن منتقل کنید.

کفش‌های کهنه را کنار بگذارید. کفش‌ها به‌تدریجی نرمی و قوس کف خود را از دست می‌دهند. بیشتر مردم کفش‌هایشان را به‌مدت دو یا سه سال به‌طور مداوم می‌پوشند که زمان زیادی برای عمر یک کفش است. نرمی و قوس کف هر کفشی، عمر شش تا هشت ماهه دارد.
اگر بعد از آسیب‌دیدگی، علاوه بر درد، قوزک ورم دارد، یا کبود شده است، یا تب دارید، یا احساس می‌کنید قوزک حالت طبیعی ندارد، فورا به پزشک مراجعه کنید

درد قوزک پای ناشی از نقرس

اگر گرفتار نقرس هستید، خیلی کارها برای جلوگیری از درد قوزک می‌‌توانید انجام دهید.

برنامه غذایی خود را تغییر دهید. غذاهای پر از پورین مثل لبنیات، قلوه، جگر، ساردین و آجیل می‌توانند سطح اسید اوریک خون را بالا برده و باعث حمله نقرس شوند. خودداری از خوردن این مواد از حمله نقرس جلوگیری می‌کند. الکل نیز مضر است، چون تولید اسید اوریک را در بدن افزایش می‌دهد. نوشیدن آب زیاد مفید است، چون به دفع اسید اوریک از بدن کمک می‌کند.

وزن خود را کم کنید. داشتن اضافه وزن، فشار زیادی بر روی قوزک وارد می‌کند. وزن زیاد در افراد مبتلا به نقرس شایع است.

از مسکن‌های ضدالتهاب استفاده کنید. دردهای شدید نقرسی و التهاب مفصلی را می‌توان زیر نظر پزشک با داروهای خوراکی مثل ایندوسین، ناپروسین، و کولشیسین کنترل کرد. در موارد شدیدتر از تزریق داروهای استروئیدی مثل کورتیزون استفاده می‌شود.



چه وقت به پزشک مراجعه کنیم؟

- قوزک پا آسیب‌دیده است و به‌قدری درد می‌کند که هنوز بعد از 24 ساعت نمی‌توان روی آن تکیه کرد.

- درد ربطی به آسیب‌دیدن قوزک ندارد و بیش از چهار روز طول کشیده است.

- اگر بعد از آسیب‌دیدگی، علاوه بر درد، قوزک ورم دارد، یا کبود شده است، یا تب دارید، یا احساس می‌کنید قوزک حالت طبیعی ندارد، فورا به پزشک مراجعه کنید.



درد مزمن قوزک پا ممکن است بیش از یک رگ به رگ شدن باشد

رگ به رگ شدن قوزک پا یک آسیب شایع بعد از زمین خوردن است. تقریبا 40 درصد کسانی که از رگ به رگ شدن قوزک رنج می برند، درد مزمن قوزک را تجربه خواهند کرد، حتی بعد از درمان در آغاز آسیب دیدگی.

آسیب تاندون خارجی قوزک پا می تواند دلیل احتمالی برای درد مزمن باشد. در برخی موارد که این شرایط چشم پوشی شده یا معالجه نشده، درد را طولانی تر می کند.

تاندون خارجی، پشت بخش بیرونی استخوان قوزک قرار گرفته است (که به آن استخوان نازک نی گفته می شود).

تاندون ها به پا و قوزک کمک می کنند تا پابرجا باشند.

آسیب تاندون ها می تواند شامل ورم در اطراف تاندون باشد. در بیشتر موارد، تاندون های خارجی واقعا پاره می شود، یا پشت استخوان نازک نی ورم می کند. این به علت رباط هاست که تاندون ها را با هم نگه می دارد یا کشیده و یا پاره می کند.
اگر شما درد قوزک پا دارید و بهبود نمی یابد، آن را نادیده نگیرید. آن را با پزشکی که در زمینه آسیب های پا و قوزک تجربه دارد در میان بگذارید

علائم آسیب تاندون خارجی

- درد قوزک که به معالجه پاسخ نمی دهد

- ورم اطراف لبه بیرونی قوزک

- درد در استخوان قوزک

- درد که از قوزک به تمام پا منتقل می شود.



تشخیص آسیب تاندون خارجی

یک تشخیص مناسب به منظور درمان درست آسیب های تاندون خارجی ضروری است و به تسکین درد کمک می کند.

برای شناسایی و تشخیص آسیب تاندون خارجی، استفاده از MRI یا فراصوت می تواند مفید باشد.



درمان آسیب تاندون خارجی

- استراحت، یخ و بالا نگه داشتن

- از کار باز داشتن قوزک با گچ گرفتن آن

- فیزیوتراپی

خیلی از آسیب های جدی تاندون خارجی مانند پارگی یا جداشدگی، نیاز به جراحی خواهد داشت.



اگر شما درد قوزک پا دارید و بهبود نمی یابد، آن را نادیده نگیرید. آن را با پزشکی که در زمینه آسیب های پا و قوزک تجربه دارد در میان بگذارید.

فرآوری: نیره ولدخانی

بخش سلامت تبیان

كاردرماني و توانبخشي

کاردرمانی

 

حیطه های اشتغال در کاردرمانی

 

گستردگی حرفه کاردرمانی شرایطی فراهم کرده که کاردرمانگران می توانند در محیط های مختلف فعالیت کرده و با جمعیت های گوناگون سروکار داشته باشند. با توجه به این گستردگی و با درنظر گرفتن سیستم درمانی متفاوت در هر کشور طبقه بندی حیطه های اشتغال در این رشته بسیار دشوار است .

در این قسمت حیطه های کاری کاردرمانی باپيروي ازتازه ترین طبقه بندی انجمن کاردرمانی آمریکا (AOTA) معرفی می گردد.

طبق این طبقه بندی خدمات کاردرمانی به سه قسمت سلامت جسمانی ، سلامت روحی – روانی و خدمات مبتنی بر جامعه تقسیم شده است و افراد تحت پوشش این خدمات شامل همه گروه های سنی می باشند .

سلامت جسمانی

کاردرمانگران اين قسمت ميتوانند در بخشهاي زير فعاليت كنند:

1. مراکز توانبخشی

شامل

- توانبخشی بیماران بستری (شامل آسیب های طناب نخاعی ، CVA و ...):

افراد ناتوان همچون دیگران حق برخورداری از زندگی مفید و هدفمند را دارند لذا وقتی فردی دچار ناتوانی شد باید به منظور بازگرداندن توانایی از دست رفته به او کمک کرد و در صورت ناممکن بودن این امر بایستی فعاليت يا محيط فرد را با ناتوانی وی منطبق کرد .

کار درمانگران با دانش خود هم در بازتوانی و هم در متناسب سازی فعاليت ومحیط به این افراد کمک می کنند .

- توانبخشی بیماران سرپایی (شامل بیماران ارتوپدی):

در این بخش کاردرمانگران با اختلالات متعدد سروکار دارند ولی تخصص آنها در زمینه Hand therapy بیشتر از بقیه است .

Hand therapy یکی از حیطه های تخصصی کاردرمانی است که اساساً با مشکلات ارتوپدی اندام فوقانی درگیر می باشد. هدف Hand therapy بهبود استفاده عملکردی از دست و بازو است .

تشخیص هایی که به این حیطه مربوط می شوند عبارتند از : شکستگیهای دست و بازو ، جراحت یا قطع عضو ، سوختگی ها و بازتوانی پس از جراحی تاندون یا اعصاب . به اضافه Hand therapy با وضعیت های اکتسابی مثل آرتریت روماتوئید ، استئوآرتریت ، کشیدگی تاندون و سندرم تونل کارپل نیز سروکار دارد.

2. بیمارستانهای مراقبت از بیماران حاد:

در این بیمارستان ها افراد دچار اختلالات پزشکی جدی نگهداری می شوند. این اختلالات غالباً تحت تاثیر حوادثی همچون صدمات شدید مغزی و آسیب های طناب نخاعی ایجاد می شوند. هدف پایه این بیمارستان ها تثبیت وضعیت پزشکی بیمار و پرداختن به درمانهای مورد نیاز است .

کاردرمانگران در این بیمارستانها نقش مهمی را در مواردی همچون جلوگیری از پیشرفت اختلال ، تسهیل تحرکات اولیه، بازیابی عملکردها و همچنین تناسب مراحل درمان مثل انتقال و ترخیص ایفا می کنند .

3. خدمات کاردرمانی متمرکز بر سلامت کودکان:

درمراكزي مثل مدارس و بیمارستان های اطفال ارائه می شود.

به همان دلایلی که بزرگسالان به خدمات کاردرمانی نیازمندند کودکان نیز به این خدمات نیاز دارند .

Occupation کودکان یا بزرگسالان متفاوت بوده و شامل بازی ، فعالیت مدرسه ، مراقبت از خود و فعالیت روزمره است (case smith 2005) بنابراین کاردرمانی در کودکان با بزرگسالان تفاوت داشته و باید در حیطه جداگانه ای ارائه شود

اختلالاتی که کار درمانگران در این بخش روی آنها فعالیت دارند عبارتند از : اختلالات رشدی ، بی نظمی حسی يا اختلالات پردازش حسی ، اختلال یا تاخیر رشد حرکتی ، اتیسم (case smith 2005) و ناهنجاریهای عاطفی و رفتاری (lambert 2005)

در واقع کودکان در معرض آسیب ها و بیماریهای بسیاری هستند که ممکن است موجب ایجاد اختلالات زمینه ای در زندگی روزانه آنها شود و در اینجاست که به خدمات کاردرمانی نیاز دارند .

4. مراكز مراقبتهاي تخصصي:

نقش یک کاردرمانگر در اين مراكز بر اساس نیاز شخصی هر مراجع است .

بسیاری از فعالیت هایی که کاردرمانگر روی آنها فعالیت می کند با عنوان فعالیت های روزمره زندگی و یا مراقبت از خود مثل خوردن و لباس پوشیدن شناخته شده است. کاردرمانگران می توانند وسایل تطبیقی لازم برای انجام این فعالیت ها را فراهم کرده و یا محیط را با اختللال فرد هماهنگ کنند و در نتیجه موجب بهبودی استقلال فرد شوند .

از دیگر نقش های OT در این حیطه می توان به آموزش توانایی تطبیق با محیط ، آموزش حفظ انرژی و آسان سازی کارها اشاره کرد . (Hoffman 2008)

 home health agancy.5

کار درمانگرانی که در این بخش فعالیت می کنند عموماً با سالخوردگانی سروکار دارند که یک یا چند مورد از تشخیص های زیر را داشته باشند:

آرتریت ها ، سکته مغزی ، ضعف عضلانی ، پارکینسون ، COPDو...

 کار درمانگرانی که روی این افراد کار می کنند سطح توانمندي واستقلال  آنها را ارزیابی می کنند سپس مداخله های مورد نیاز برای بهبود سطح عملکرد و استقلال آنها را بکار می گیرند. این مداخلات براساس استراتژی های جبرانی یا تطبیقی هستند و هدف نهایی بازتوانی فرد برای افزایش استقلال وی در محیط خانه است .

 (swanson Anderson&Malaski1999)

6. سختي شغل يا شرطي شدگي شغل:

یک برنامه تخصصی است که برای بازتوانی افراد دچار ناتوانیهای فیزیکی ، روانی و اجتماعی به منظور بازگشت موفقیت آمیز آنها به سرکار طراحی شده است .

سلامت روحی – روانی

کاردرمانگران در مورد تمام گروه های سنی با جمعیت سلامت روحی – روانی مشارکت دارند و در عرض بسیاری از مراکز سلامت روحی و توانبخشی روانی فعالیت می کنند.(AOTA) کودکان ، نواجوانان ، جوانان ، بزرگسالان و سالمندانی که دچار اختلالات ذهنی یا روانی هستند به خدمات کاردرمانی نیاز دارند.

هدف کاردرمانی در این بخش همانند بخش سلامت جسمانی کمک به بیمار برای رسیدن به نهایت استقلال وی ADL و IADL است .

کاردرمانگران از فعالیت های روزمره زندگی به صورت درمانی استفاده می کنند تا ظرفیت های عملکردی و کیفیت زندگی افراد دچار اختلالات روانی را در بخش هایی چون روابط اجتماعی ، اشتغال ، مراقبت از خود ، و ... بهبود بخشند.(AOTA 2005)

از اختلالاتی که کاردرمانگران این بخش با آنها سروکار دارند می توان به موارد زیر اشاره کرد :

اسکیزوفرنیا ، آلزایمر ، دمانس، اعتیاد ، اختلالات خلقی ، اختلالات شخصیتی ، اختلالات اضطرابی ، (Cara&MacRae2005) ، اختلالات توجه و تمركز (Lambert)

اهداف کاردرمانگران کمک به این افراد برای کسب مهارتهای مراقبت از خود و دیگران است که شامل موارد زیر می باشد :

آموزش ، اشتغال ، روابط اجتماعی ، اداره امور مالی ،استفاده از امکانات موجود در جامعه( مثل بانک و کتابخانه و ...) ، مراقبت از کودکان ، مشغول شدن در فعالیت های تولیدی و ... (Cara&mac Rae 2005)

از جمله محل هایی که کاردرمانگران بخش سلامت روان می توانند در آنها فعالیت كنند عبارتند از :

1. مراکز بسته افراد دچار اختلالات روانی

- بخش توانبخشی این مراکز

- بخش مراقبت های ویژه این مراکز

- بخش نگهداری بیماران

- بخش های تخصصی مثل بخش اختلالات آموزش ، خوردن و ...

2. گروه های سلامت روحی – روانی که به صورت وسیع در سطح جامعه فعالیت می کنند:

- گروه های سلامت روانی کودکان و نوجوانان

- گروه های سلامت روانی بزرگسالان و سالمندان

3. مراکز ارائه خدمات کاردرمانی در منزل

4. مراکز روزانه و ...

خدمات کاردرمانی مبتنی بر جامعه(community based occupational therapy)

خدمات مبتنی بر جامعه یعنی کار با مردم در محیط طبیعی خودشان (مثل خانه و مدرسه و...) به جای محیط کلینیکی . در این حیطه اغلب دانش و مهارت های هر دو بخش قبلی لازم است .

کاردرمانگران این بخش با افراد غیرعادی جامعه و جمعیت های در خطر (مثل بي خانمانها ، بی سرپرستان ، پناهندگان و ...) سروکار دارند .

نمونه هایی از محل های ارائه خدمات این بخش عبارتند از :

1. مدارس

2. مراکز رشد کودک

3. مراکز روزانه

4. کارخانه ها : برای مناسب سازی محیط کار با خصوصیات کارگران و همچنین رسیدگی به مسائل روحی روانی آنها با هدف افزایش تولید

5. مراکز آموزش رانندگی : برای ارزیابی و در صورت نیاز تقويت مهارت های مورد نیاز برای رانندگی (مثل بینایی ، حافظه و ...)

6. پایگاه های مراقبت از بی خانمانها

7. مراکز آموزشی

8. کمپهای پناهندگان و ...

درمان در کلینیک مرکز جامع توانبخشی تبسم

جهت تماس با ما می توانید از ساعت 9 تا 21 با شماره تلفنهای زیرتماس بگیرید

66572220 (ده خط)

و یا به آدرس : 

[e-mail]

ایمیل بفرستید.

در صورت تمایل به مراجعه حضوری به آدرس زیر مراجعه نمایید:

بزرگراه چمران – ابتدای باقرخان غربی – پلاک 89 قدیم – 26 جدید طبقه دوم 

دکتر بیژن فروغ