خواب‌ رفتگی دست و پا زنگ خطر است

احساس خواب رفتگی در اندام‌ها یا هر قسمتی از بدن یک احساس غیرطبیعی و همراه با سایر شکایات حسی نظیر سوزن سوزن شدن، گزگز و مورمورشدن یا احساس سوزش است.

 

 «بیشتر موارد حس سوزش و سوزن سوزن شدن در هنگامی که اندام‌ها بی‌حس شده است، علامتی بی‌خطر است و نشان دهنده این حالت است که عصبی در این ناحیه تحت فشار است ودر صورت تغییر وضعیت طی چند دقیقه عصب به حالت طبیعی برمی گردد.»

 «از دیگر دلایل بی‌حسی اندام‌ها افزایش تهویه تنفسی است که در شرایط اضطراب آور ایجاد شده ولی در مواردی که بی‌حسی ناگهانی و غیر قابل توجیه روی می‌دهد ممکن است، علامتی از یک بیماری جدی باشد که می‌بایست تحت بررسی‌های دقیق قرار گیرد.»

 «از علل جدی بی‌حسی می‌توان به نقص جریان خون، روماتیسم مفصلی، اسکلروز مولتیپل،‌ام اس، ناراحتی‌های ستون فقرات، دیسک گردن، دیابت و سندرم تونل کارپ اشاره کرد.»

 «بی‌حسی می‌تواند یافته‌ای هشدار دهنده باشد از یک سکته مغزی قریب الوقوع یا حملات گذرای ایسکمیک که یک سکته مغزی کوچک است و به طور گذرا و موقتی علایمی نظیر فلج و تاری دید را ایجاد می‌کند. این حملات گذرا بدون درمان مناسب به سکته کامل منجر شده وممکن است عوارض جسمی و ذهنی دائمی ایجاد می‌کند.»

 

منبع:عصر ایران 

 

نوار عصب و عضله

/**/

 

آیا می دانستید که بدن شما یک ژنراتور الکتریکی است؟

اعصاب و عضلات بدن با ایجاد سیگنال های الکتریکی پیام هاي خود را به مغز مي رسانند.اعصاب حسی اطلاعات محیط اطراف را از طريق اين سيگنال ها به مغز مخابره مي كند.همچنين نورون ها براي انتقال فرمان هاي حركتي مغز از اين مسير استفاده مي كنند.

 

اعصاب حسی اطلاعات محیط اطراف را از طريق اين سيگنال ها به مغز مخابره مي كند.همچنين نورون ها براي انتقال فرمان هاي حركتي مغز از اين مسير استفاده مي كنند. آسیب ها یا بیماری هايی كه اعصاب وعضلات را تحت تاثیر قرار می دهد می تواند منجر به کاهش سرعت یا متوقف ساختن این سیگنال های الکتریکی بشود. اگر شما دچار درد، ضعف و یا بی حسي در پشت، گردن یا دست شده ايد، اندازه گیری سرعت و درجه فعالیت الکتریکی در عضلات و اعصابتان، به پزشک شما در تشخیص مناسب كمك كند.به این تست، تست الکترودیاگنوستیک یا EMG گفته می شود. دو تست به طور معمول استفاده می شود:

 

           >>   الکترومیوگرافی (EMG)

           >>   سرعت هدایت نورون (NCV) 

 الکترومیوگرافی

ثبت و تجزیه و تحلیل فعالیت الکتریکی در عضلات است.از آن برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد عملکرد اعصاب در دستها و پاها استفاده می شود.عضله سالم در حالت استراحت ،از لحاظ الکتریکی خاموش است.

در طول الکترومیوگرافی ، سوزن نازک و کوچک، برای ثبت فعالیت الکتریکی در عضله قرار میگیرد.در ادامه پزشک از شما می خواهد که عضله مورد نظر را شل کنید.سپس کمی به آن انقباض بدهید.در این حین پزشک شما به سیگنال های الکتریکی که از صفحه نمایش در حال پخش است توجه می کند و به آنالیز آن توسط دستگاه می پردازد.هنگامی که سوزن برداشته میشود، شماممکن است کمی درد وکبودی را احساس کنید،اما این عارضه در عرض چند روز ناپدیئد میشود.هیچ عوارض جانبی طولانی مدتی وجود ندارد .

اگرشما در حال گرفتن خون، استفاده از داروهای رقیق کننده خون نظیر وارفارین ،بیماری های ریوی یا در معرض خطر عفونت قرار دارید،پزشک خود را اگاه سازید. در روز انجام الکترومیوگرافی ،حتی المقدور از لوسیون یا کرم بر روی منطقه مورد نظر استفاده نشود. معمولا ،شما میتوانید نتایج رابلافاصله پس از تست دریافت کنید.

سرعت هدایت عصبی (NCV)

برای سنجش عملکرد طبیعی نورون ها معمولا همراه با الکترومیوگرافی انجام می گیرد.در این تست پزشک الکترودها را در مسیر عصب، الکترودهایی که بر روی پوست قرار گرفته اند، سرعت و انتقال سیگنال را ضبط می کنند.در اعصاب سالم، سیگنال های الکتریکی می توانند،120 مایل در ساعت حرکت کنند.اگر عصب آسیب دیده باشد، سیگنال در آن ناحیه آهسته تر و ضعیف تر خواهد شد.با تحریک عصبی در مکان های مختلف، پزشک می تواند محل ضایعه و صدمه را تعیین کند.مطالعات هدایت عصبی، ممکن است در ظول زمان، برای ارزیابی بهبودی بیمار نیز استفاده شود.

اگر چه ممکن است شما در طول تحریک احساس شوک مختصر کنید اما این تست دردناک نیست و بیماران در طول مراحل تست راحت هستند.این شوک مشابه شوکی است که بعد از راه رفتن روی فرش، دستگیره در را لمس می کنید.

متخصصین طب فیزیکی و توانبخشی، ارتوپدی و مغز و اعصاب، تست الکترودیاگنوستیک را برای شرایط مختلفی که می تواند منجر به ایجاد فشار بر روی عصب بشود، به خصوص در کمر، بازو، آرنج ومچ پا توصیه می کنند.این شرایط «نوروپاتی فشاری» نامیده می شود و شامل:

+ سندرم تونل کارپ (فشار بر روی عصب مدیان هنگام عبور از بین استخوان های مچ دست و تحت رباط عرضی)

+ سندرم خروجی قفسه سینه (فشار بر روی شبکه بازویی،هنگام عبور این اعصاب از زیر استخوان ترقوه در شانه)

+ دام افتادن عصب اولنار (فشار بر روی عصب اولنار هنگام عبور از پشت آرنج)

+ دردهای ناشی از مشکلات دیسک (فشار بر روی ریشه های عصبی هنگام خروج از ستون فقرات در گردن ویا کمر، مانند دردهای سیاتیک)

 

+ احساس مور مور، گزگز وبی حسی اندامها

 

دقت الکترومیوگرافی

دقت تست های الکترودیاگنوستیک بستگی به مهارت فرد در انجام آن و دقت تجهیزات استفاده شده بستگی دارد.به طور کلی،این تست اگر با دقت انجام گیرد می تواند آسیب به اعصاب و یا ریشه های عصبی و همچنین بیماری های اعصاب و عضلات را تعیین کند.

منبع:کلینیک توانبخشی امید

تاندون ها ها بافت هایی به شکل طناب هستند که عضله را به استخون  متصل میکنند.  با انقباض عضله، تاندون حرکت میکند و با حرکت تاندون استخوان و مفصل هم حرکت میکنند. قسمت اعظم عضلاتی که موجب حرکت انگشتان دست میشوند در ساعد قرار داشته و به توسط تاندون های بلندی به انگشتان متصل میشوند.

آناتومی تاندون های دست

انگشتان دست دو نوع تاندون دارند. تاندون های فلکسور Flexor tendon و تاندون های اکستانسور Extensor tendon.
 هر انگشت دست دو تاندون فلکسور دارد بجز شست که یک تاندون فلکسور دارد. این تاندون ها در سطح کفی دست و انگشت قرار دارند ( سطحی از دست یا انگشت را که مو ندارد و پوست آن روشن تر بوده و وقتی جسمی را میگیرید با آن در تماس قرار میگیرد را سطح کفی یا پالمار Palmar و سطح مقابل آنرا سطح پشتی یا دورسال Dorsalمینامند).

         

 این تاندون ها بین پوست و استخوان انگشت قرار گرفته اند. یکی از این تاندون های فلکسور به بند انتهایی انگشت چسبیده و آنرا خم میکند. به این تاندون، خم کننده عمقی انگشت Flexor digitorum profundus FDP میگویند. تاندون دیگر به بند وسطی انگشت میچسبد و آنرا خم میکند. به این تاندون، خم کننده سطحی انگشت Flexor digitorum sublimis FDS میگویند. تاندون های اکستانسور انگشتان در سطح پشتی آن واقع شده و مسئول راست کردن انگشتان هستند.

 آسیب تاندون انگشت

شایعترین آسیب تاندون های دست پارگی آنها است و شایعترین علت پاره شدن این تاندون ها اصابت اجسام تیز و برنده مثل چاقو، شیشه یا لبه تیز فلزات است. گاهی اوقات پارگی تاندون فلکسور انگشت به علت راست شدن شدید یک انگشت خم شده است. مثلا وقتی یک ورزشکار رزمی، لباس حریف را گرفته و حریف با عقب رفتن سعی در خارج کردن لباس از دست وی میکند مفصل انتهایی انگشت وی به ناگهان از حالت خم شده راست میشود و همین حرکت میتواند به علت وارد آوردن کشش زیاد روی تاندون فلکسور عمقی انگشت موجب پاره شدن آن شود.

چون در انگشتان دست، اعصاب بسیار نزدیک به تاندون ها قرار گرفته اند، در بسیاری موارد آسیب تاندونی عصب هم آسیب دیده است. در بیماری آرتریت روماتوئید تاندون های فلکسور ضعیف میشوند و ممکن است بدون اینکه نیروی زیادی به آنها وارد شود پاره شوند.

   

علائم پارگی تاندون دست

 مهمترین آنها عبارتند از

   • ناتوانی در حرکت دادن مفصل انگشت
   • باز ماندن انگشتی که تاندون آن پاره شده است
   • درد در هنگام خم کردن انگشت
   • زخم در سطح کفی انگشت
   • تورم خفیف روی مفصل انتهایی انگشت در سطح کفی
   • درد در حین لمس قسمت کفی انگشت

 تشخیص پارگی تاندون دست

 هر آسیبی در دست را باید به پزشک نشان داد. بسیاری اوقات بیمار فکر میکند آسیب دست یا انگشت وی خفیف بوده و خوب میشود. بعد از گذشت مدتی که بهبودی را مشاهده نمیکند به متخصص ارتوپدی مراجعه میکند ولی متاسفانه همین تاخیر میتواند موجب عواقب جبران ناپذیری در دست شود. اینکه بعد از ضربه شما میتوانید انگشت خود را خم و راست کنید به هیچ وجه نشانه سالم بودن تاندون های دست شما نیست. ممکن است حتی با وجود آسیب به تاندون فلکسور سطحی انگشت یا آسیب به تاندون اکستانسور انگشت، شما بتوانید انگشت خود را خم و راست کنید. پس به محض هرگونه ناراحتی در دست بعد از ضربه به پزشک مراجعه کنید.

         

 

درمان پارگی تاندون دست

 درمان پارگی تاندون های انگشتان در اکثر قریب به اتفاق موارد عمل جراحی است. جراحی هرچه زودتر انجام شود نتایج بهتری دارد. در حین جراحی پزشک دوسر تاندون را در کنار هم قرار داده و بخیه میزند. بعد از اتمام جراحی، دست در آتل گچی قرار داده میشود تا حمایت شود.

دستورات پزشک ارتوپد در مورد طرز تعویض پانسمان یا طرز نگهداری آتل یا حرکت دادن یا ندادن انگشت دست بعد از جراحی نهایت اهمیت را برای رسیدن به نتیجه مطلوب دارد. جراحی تاندون های دست یکی از جراحی هایی است که نیازمند همکاری بسیار نزدیک بیمار با پزشک است. بدون رعایت دقیق و کامل توصیه های پزشک نتیجه مطلوب از جراحی حاصل نمیشود.

 

منبع:ایران ارتوپد

درمان گزگز پاها در خواب

---

سندرم پای بی قرار، یک بیماری است که باعث ناراحتی فرد در خواب می شود. علائم این بیماری در شب ها بدتر می شود و خواب آرام را از شما می گیرد. در نتیجه روز بعد کسل، خسته و خواب آلود خواهید بود.

---

در این مطلب راه های درمان دارویی و خانگی سندرم پای بیقرار را برای شما بیان می کنیم.

 

دارو درمانی

1- دوپامین : به ارسال پیام ها بین سلول های عصبی کمک می کند.

2- داروهای بیماری پارکینسون

3- روپی‌نیرول (Ropinirole) و پرامی‌پکسول (pramipexole) : این دو دارو به گیرنده های دوپامین متصل می شوند و مانند دوپامین در مغز عمل می کنند.

4- داروهای ضد تشنج و داروهای ضد اضطراب.

5- برخی مواقع که بیماری شدید است، از داروهای مخدر و مسکن همانند کدئین استفاده می شود.

6- کمبود آهن نیز در بروز این سندرم موثر است، لذا اگر میزان آهن بدنتان کم باشد، پزشک برای شما قرص آهن را تجویز می کند.

 

نکته: مصرف هر نوع دارویی باید با دستور پزشک باشد، نه خودسرانه.

 

درمان های خانگی

1- پیاده روی کنید و بنتان را بکشید. پیاده روی یکی از مهمترین راه ها برای درمان این سندرم می باشد. در طول روز، ورزش های ملایم تا سبک را انجام دهید تا از علائم این سندرم در شب بکاهید. ورزش های کششی برای ماهیچه ساق پا، ران ها و تاندون های پشت زانو ممکن است مفید باشد.

 

2- کمپرس سرد و یا گرم: در برخی بیماران، کمپرس گرم و یا استحمام با آب گرم، درد پای بی قرار را درمان می کند. برای برخی دیگر، کمپرس سرد و دوش آب سرد مفید می باشد.

 

3- ماساژ : ماساژ برای شل کردن عضلات پاها مفید می باشد.

عضلات خود را بمالید و با این کار، جریان خون را بهبود بخشید و درد را تسکین دهید.

4- رابطه جنسی با همسرتان داشته باشید. هنوز اطلاعات دقیقی در این رابطه وجود ندارد، اما ممکن است به دلیل آرامشی باشد که بعد از رابطه جنسی ایجاد می شود.

 

5 - دم کرده گیاه بابونه بنوشید. این دم کرده، خواب آور می باشد و از این لحاظ برای این بیماران مفید است.

 

6 - ذهن خود را مشغول سازید. فعالیت ذهنی باعث تحریک مغز می شود و علائم این سندرم را کنترل می کند. لذا جدول حل کنید، مطالعه کنید و یا مقاله ای بنویسید. حتی صحبت کردن نیز برای این بیماران مفید می باشد.

 

عواملی که باعث بدتر شدن پای بیقرار می شوند؟

- استرس و اضطراب: روش های از بین برنده استرس از قبیل: تنفس عمیق و یوگا ممکن است مفید باشد.

 

- سیگار و الکل : یکی از دلایلی که شما باید سیگار و الکل را ترک کنید، بهبود سندرم پای بی قرار است.

 

- ورزش سخت و شدید : ورزش های شدید مخصوصا اگر در شب انجام دهید، در برخی افراد باعث بدتر شدن علائم این سندرم می شوند.

 

- داروها : داروهای ضد تهوع و ضد حساسیت، گیرنده های دوپامین را مسدود می کنند و باعث بدتر شدن علائم می شوند. داروهای ضد افسردگی باعث افزایش سروتونین و داروهای ضد جنون نیز باعث بدتر شدن شرایط این بیماری می شوند. لذا با تجویز پزشک، دارو مصرف کنید.

 

- کافئین : کافئین تحریک کننده می باشد، در نتیجه اگر نزدیک به زمان خواب، آن را مصرف کنید، با خواب تداخل دارد. چای، قهوه، نوشابه، نوشیدنی های ورزشی و حتی شکلات را مصرف نکنید و ببینید که در بهبود علائم بیماری شما تاثیر دارد یا نه.

سندرم پای بی قرار ثانویه

سندرم پای بیقرار ثانویه در اثر یک بیماری یا شرایط دیگر ایجاد می شود، مثل بارداری یا بیماری ها.

 

- بارداری : حدود 20 درصد زنان باردار از این بیماری رنج می برند. در سه ماه آخر بارداری، این سندرم خود را نشان می دهد. کمبود آهن یکی از علل آن می باشد. علائم این بیماری با تولد نوزاد از بین خواهد رفت.

 

- بیماری ها: در برخی افراد مبتلا به دیابت و نارسایی کلیوی، این سندرم دیده شده است.

اغلب با درمان این بیماری ها، علائم این سندرم نیز بهبود می یابد.

منبع:تبیان

علل گزگز و یامورمور ویا سوزن‌سوزن شدن دست و پاها چیست ؟

آشنایی با انواع نوروپاتی‌های محیطی

گزگز و یا سوزن‌سوزن شدن دست و پاها و داغ شدن کف پا در حالتی که اعصاب محیطی انتهای دست و پاها به صورت دوطرفه و متقارن دچار التهاب شده است، دیده می‌شود. این علائم گاهی به صورت یک طرفه شروع و در نهایت در سمت مقابل نیز دیده خواهد شد که این‌گونه التهاب اعصاب، اصطلاحا به نوروپاتی محیطی معروف‌اند.
اعصاب محیطی دست و پا دارای رشته‌های حسی و حرکتی‌اند که اعصاب حسی، حس اندام‌ها و اعصاب حرکتی، فرمان حرکت عضلات و به تبع آن حرکت اندام را موجب می‌شوند و برحسب این‌که کدام‌یک از رشته‌های عصبی گرفتار شده باشند، علایم حسی یا حرکتی یا مخلوطی از علایم دیده خواهد شد. در بسیاری از نوروپاتی‌های محیطی علایم نخست به صورت اختلالات حسی همانند سوزش، سوزن‌سوزن شدن، کرختی و بی‌حسی در انگشتان دیده می‌شود در صورتی که اعصاب حرکتی محیطی بیشتر از رشته‌های حسی گرفتار شده باشند علایم به صورت ضعف و تحلیل عضلات دست‌ها تظاهر می‌کند.
علل و عوامل فراوانی موجب بروز نوروپاتی‌های محیطی می‌شوند که می‌توان آنها را به اقسام مختلفی تقسیم‌ بندی کرد .
* نوروپاتی‌های محیطی ناشی از بیماری‌های ارثی :این بیماری‌ها به صورت فامیلیال بوده که اکثرا به صورت حرکتی بروز می‌نمایند ولی در نوروپاتی‌های محیطی که در اثر بیماری‌های متابولیک ظاهر می‌شوند، می‌توان به دیابت شیرین، کم‌کاری غده تیروئید، نارسایی کلیوی و نارسایی کبدی اشاره کرد.

لازم به ذکر است در بیماران دیابتی در بسیاری از موارد نوروپاتی‌های محیطی به صورت حسی است و این بیماران بی‌حسی، احساس سوزش و گزگز پا (در شب) را دارند، که اختلال حسی در پاها و گاهی در دست‌ها به صورت کاهش حس درد مچ دست و تماس تظاهر می‌کند که در صورت درگیری اعصاب حرکتی، تحلیل عضلانی در دست‌ها دیده می‌شود.
این نوع نوروپاتی‌ها در هر مرحله‌ای از بیماری ، دیابت دیده می‌شود و گاهی از اولین علایم ابتلا به دیابت است، البته این فرم از نوروپاتی‌ ربطی به شدت بیماری دیابت ندارد.
طبق تحقیقات به دست آمده در بعضی از بیماران مبتلا به کم‌کاری غده تیروئید (هیپوتیروئیدی) نیز نوروپاتی‌ محیطی به صورت بروز اختلالات حسی در پاها تظاهر می‌کند که بیمار از گزگز پا شکایت می‌کند، که اگر این نوع از اختلالات حسی به صورت پیشرفته نباشد به آسانی به درمان بیماری هیپوتیروئیدی پاسخ می‌دهد. بیماران مبتلا به سیروز کبدی نیز به صورت نادر نوروپاتی محیطی را تجربه می‌کنند.

گاهی علامت پیش درآمد ضایعه کبدی، نوروپاتی است.همچنین در بیماران مبتلا به نارسایی کلیوی، حالتی به نام اورمی اتفاق می‌افتد که اصطلاحا اوره خون بالا می‌رود و موجب بروز علایم مختلفی در سیستم‌های بدن می‌شود.

نوروپاتی محیطی در بیماران اورمیک یک پدیده شایع است (سندرم پاهای بی‌قرار) که گفته می‌شود این بیماران هنگامی که در بستر خوابیده‌اند یا این‌که در حالت نشسته هستند ، دچار احساس ناراحتی در پاهایشان می‌شوند که با حرکت دائم پاها کاهش می‌یابد و این علامت پیش‌آگهی شروع نوروپاتی محیطی است.
آمار نشان می‌دهد نوروپاتی اورمی بیشتر در پاها دیده می‌شود و خود را به صورت احساس سردی، سوزش شدید و بی‌حسی پاها نشان می‌دهد.گاهی نیز علائم به صورت حرکتی است که در این نوع از نوروپاتی‌ها، با درمان اورمی نظیر دیالیز یا پیوند کلیه، بهبود حس می‌شود.

گاهی نیز نوروپاتی‌های محیطی در اثر سموم، سرب، جیوه، آرسنیک، یا داروهایی همچون فنوباربیتال، کورتون‌ها و… به وجود می‌آیند.

فقر تغذیه بخصوص در مورد ویتامین‌ها نیز موجب بروز نوروپاتی محیطی می‌شود که کمبود این ویتامین‌ها بیشتر در افراد الکلی مزمن، بیماران دارای سندروم سوءجذب، فقر غذایی شدید، زنان شیرده، زنان حامله با استفراغ‌های شدید و … دیده می‌شود.

البته گاهی نوروپاتی‌های محیطی در اثر عفونت‌هایی نظیر بیماری جذام، دیفتری، حصبه، بوتولیسم، سرطان‌ها، عدم کفایت خون‌رسانی، بیماری‌های کلاژن نظیر لوپوس و… به وجود می‌آیند. که در این موارد بهترین را تشخیص و درمان ( شامل تشخیص عامل و بیماری زمینه‌ای و درمان ) علت نوروپاتی محیطی است .
 

مور مور شدن دست وپاها می تواند از عوارض غلظت خون باشد .

این بیماری به هر علتی که ایجاد شده باشد عوارضی را برای بیمار در پی خواهد داشت. وقتی که خون غلیظ می‌شود، دیگر نمی‌تواند به راحتی درون عروق بدن جریان داشته باشد و این امر باعث کاهش خون‌رسانی به قسمت‌های مختلف می‌شود.

به طور مثال افراد مبتلا به غلظت بالای خون دچار کاهش خون‌رسانی به مغز هستند و بنابراین خواب‌آلودگی دارند. سرگیجه، سردرد، اختلالات بینایی و حتی و وزوز گوش از دیگر علائمی است که در پی ابتلا به این بیماری در فرد ایجاد می‌شود. در برخی بیماران به علت سکون و کند شدن جریان خون، خون در عروق لخته می‌شود. این لخته شدن خون در عروق گاهی خطرات جانی ناگواری را برای فرد در پی دارد. کبود شدن بدن، گلگون و سرخ بودن صورت، خون دماغ و یا خون‌ریزی گوارشی هم به علت غلظت خون بالا‌ ایجاد می‌شود. در بسیاری از این بیماران فشارخون بالاتر از حد عادی و معمول است. در ضمن، بالا رفتن غلظت خون باعث می‌شود که سطح اسید اوریک خون بالا برود. این مسأله باعث می‌شود که فرد مستعد ابتلا به نقرس و سنگ کلیه شود. به دلایل مختلف این افراد مستعد ابتلا به زخم معده هم هستند. در ضمن برخی معتقدند اگر چه به احتمال کم، اما این افراد در خطر ابتلا به برخی از بدخیمی‌های خونی در سنین بالا قرار دارند.

این اختلال سال‌ها به طول می‌انجامد و سیر بالینی کندی دارد به طوری که بیمار ممکن است چندین دهه از عمر خود را با این بیماری خون (در اصل سطح هموگلوبین خون) سپری کند. به هر حال برای پیشگیری و به حداقل رساندن عوارضی که گفته شد بهتر است هرچه سریع‌تر سطح غلظت خون به حد عادی رسیده شود. در حال حاضر پزشکان معتقدند که در مردان مبتلا به این بیماری باید کاری کرد که هموگلوبین کمتر از 14 و در زنان کمتر از 12 باشد. بهترین کار برای رسیدن به این هدف، اهدای منظم خون است. این کار به قدری تکرار می‌شود که بدن فرد دچار فقر آهن شود و به علت کمبود آهن دیگر قادر به ادامه خون‌رسانی بیش از حد نباشد. پس از رسیدن به این مرحله، اهدای خون هر سه ماه یک بار تکرار می‌شود.

البته پزشکان در کنار درمان یاد شده از روش‌های درمانی دیگری هم سود می‌برند. به طور مثال با تجویز داروهایی نظیر آسپرین و غیره احتمال لخته شدن خون را کاهش می‌دهند. حتی گاهی برای کنترل مناسب بیماری نیاز به استفاده از برخی داروهای شیمی درمانی است. یک متخصص خون مجرب در این زمینه به راحتی می‌تواند بیماری را کنترل کند و اطلاعات کافی در مورد بیماری به شما ارائه دهد. در گذشته هم از رو‌ش‌های پزشکی هسته‌ای و درمان با مواد رادیواکتیو (نظیر فسفر رادیواکتیو) برای درمان سوزش زانو استفاده می‌شده. اگر چه هم اکنون امکان انجام چنین درمان‌هایی در کشور ما نیز وجود دارد اما به علت وجود انتخاب‌های درمانی مناسب‌تر، کمتر از آن استفاده می‌شود.‌‌

پرهیز از سیگار و محیط آلوده، مصرف مایعات زیاد (مصرف حداقل روزی 8 لیوان مایعات) از درمان های غلظت خون : گاهی غلظت خون بر اثر بیماری اولیه (غلظت خون اولیه) مغز استخوان است که در این شرایط بیمار باید هر از چندگاه طبق نظر پزشک«فصد خون» (گرفتن خون از بیمار) شود تا حدی که این غلظت در آقایان به زیر 45 درصد و در خانم ها به 42درصد برسد.
در فصد خون، خون گرفته شده از بیمار بلااستفاده است هیچ گاه سیاهی و تیره بودن خون دلیل بر غلظت آن نیست، و طی انجام آزمایشات می توان به این نتیجه رسید، چون خونی که از فرد گرفته می شود از ورید است و خون وریدی به دلیل کمبود اکسیژن اغلب تیره است.

غلظت خون و عوارض آن
فردی که دچار غلظت خون شده است ریسک سکته مغزی و قلبی در وی بالامی رود و در اغلب اوقات دارای فشارخون بالایی است و گاهی ممکن است از طریق بینی دچار خونریزی شود.
سردردهای غیرطبیعی، تاری دید، ناراحتی های معدوی و خارش های پوستی بخصوص خارش پس از استحمام را از عوارض این بیماری عنوان می کند که فرد با مراجعه به پزشک و انجام آزمایشCBC می تواند از میزان غلظت خون خود اطلاع پیدا کند.

چند توصیه
پزشکان بر این اعتقادند که با نوشیدن آب، غلظت خون در حد متعادل باقی می ماند و مشکلاتی چون لخته شدن خون به جهت غلظت خون که عاملی در بروز سکته قلبی است بروز نمی کند.
به طورکلی میوه ها و سبزی ها به علت دارا بودن ویتامینC و فیبرهای محلول و نامحلول، یک عمل حفاظتی در قبال افزایش غلظت خون و کاهش میزان فیبرینوژن (پروتئینی که تبدیل به لخته خون می شود) و افزایش فشارخون دارند که از مهم ترین آنها جهت رفع غلظت خون می توان به آلبالو، لیموترش و موز جهت صاف کردن خون اشاره کرد.

اگر کسی مشکل افزایش تولید گلبولهای قرمز و یا به تعبیری غلیظ بودن خون را داشته باشد...دچار این علائم خواهد شد:
خستگی - سردرد - خواب آلودگی - منگی - خارش یا پرخونی صورت -ببدون علامت و .... خواهد شد...

برای تشخیص آن ملاکهای متعددی باید مد نظر قرار گیرد...به این ترتیب که تعدادگلبولها به 12-7 میلیون میرسد و حتی به 15 میلیون هم شاید برسد... و هماتوکریت در 85% موارد بالای 55% است

افزایش تعداد گلبول‌های قرمز در واحد حجم را، غلظت خون می گویند چنانچه هموگلوبین در مردان بالاتر از ۱۸ و در زنان فراتر از ۱۶ گرم در دسی لیتر باشد، غلظت خون گفته می‌شود.غلظت خون در بدن باعث کند شدن حرکت خون در قلب و رگ ها می شود که باعث گرفتگی اندام هایی نظیر دست و پا، موجب سکته مغزی یا قلبی خواهد شد.
این بیماری بر اثر خوردن مواد غذایی ناسالم و چرب ، روغن نباتی مایع و جامد ، خوردن میوه در غیر فصل آن ، گاه بر اثر استرس ، شادی و ناراحتی که فرد را شکَه کند و گاهی به خاطر کم مصرف کردن خوراکیهای خون ساز و مفید برای خون و گاها بر اثر سوء تغذیه فرد را مبتلا میکند. بخشی از علت ابتلا به بیماری غلظت خون به وجود زمینه های ارثی و مادرزادی مربوط می شود (که این میزان حدود 5تا10درصد است) و بخش دیگر آن به علت ابتلای فرد به بیماری های مختلف است. (بیشترین علت ابتلا به غلظت خون ، وجود بیماری هایی نظیر ریوی و قلبی است. بنابراین برای پیشگیری و حل مشکل خون باید بیماری ها درمان شوند)

نشانه‌های بالینی غلظت خون : گلگونی چهره، برافروختگی چشم‌هاست. این در حالیست که کندی حرکت خون در نسوج حیاتی نظیر مغز و ریه هم سبب بروز مشکلاتی در مغز نظیر اختلالات هوشیاری،‌ منگی، ‌خواب آلودگی، اختلالات بینایی به علت پرخونی سیستم اعصاب مرکزی و اختلالات تنفسی می‌شود .تیرگی رنگ لب به ویژه هنگام انجام فعالیت های ورزشی از جمله علائم دیگر بروز غلظت خون در بدن است.

زمانی که اکسیژن کافی به بدن نرسد برای جبران این کمبود ، گلبول بیشتری در بدن ساخته می شود و این امر باعث افزایش غلظت خون در رگ ها می شود. در شرایط کمبود اکسیژن، سطح خونی اریتروپوتئین افزایش و سبب تحریک پیش ساز خونی در مغز استخوان و افزایش اکسیژن رسانی می‌شود. ‌به افزایش تولید خون از منشا خودکاری در مغز استخوان، سرطان خون یا پلی سیتمی حقیقی اطلاق می شود.

اغلب افراد ساکن مکان هایی نظیر کوهستان و ارتفاعات و یا مکان های دچار آلودگی هوا که در این مکان ها اکسیژن در آنها به میزان کمی وجود دارد ، دچار بیماری غلظت خون می شوند. به گونه ای که میزان غلظت خون در این افراد در اغلب موارد بالا است.

افراد مبتلا به بیماری هایی نظیر بیماری های ریوی و قلبی نیز به علت کافی نبودن میزان اکسیژن در بدن ، دچار افزایش غلظت خون هستند و افزایش غلظت خون در افراد مبتلا به بیماری ریوی نیز باعث آمبولی ریه می شود.

میوه های مفید برای غلظت خون:
1) آلبالو برای رفع غلظت خون مفید است. 2) آب لیموی ترش ضد غلظت خون است. 3) مصرف موز برای صاف کردن خون مفید است.

پزشکان معتقدند با نوشیدن آب، غلظت خون در حد متعادل باقی می ماند و مشکلاتی چون لخته شدن خون به جهت افزایش غلظت خون که عاملی در بروز سکته قلبی است، بروز نمی کند.چرا که کم آبی باعث افزایش غلظت خون شده و گردش خون را دچار اشکال می کند.

به‌طور کلی میوه‌ها و سبزی‌ها به‌علت دارا بودن ویتامین C و فیبرهای محلول و نامحلول، یک عمل حفاظتی در قبال افزایش غلظت خون و کاهش میزان فیبرینوژن(پروتئینی که تبدیل به لخته می شود) و افزایش فشار خون دارند. به همین علت افرادی که گیاه خوارند، نه تنها احتمال ابتلا به سرطان روده‌ی بزرگ را از خود دور کرده‌اند، بلکه دارای خون رقیق‌تر و فشارخون و فیبرونوژن پایین‌تری نسبت به افراد هم‌ سن و سال خود هستند.

به عنوان مثال می توان زنجبیل، زیره و جعفری را نام برد.

برای کاهش لخته شدن خون از روغن جامد، روغن نارگیل ، چربی‌های حیوانی، گوشت قرمز، دل، قلوه، مغز ، پیه ‌گاو و گوسفند به مقدار خیلی کم مصرف کنید و به جای آن از لبنیات کم چرب، ماهی، سبزی و میوه ی فراوان استفاده کنید.

استرس و تنشهای عصبی هم عامل بروز غلظت خون کاذب است
استرس و فشارهای روانی سبب افزایش ترشح آدرنالین و در نتیجه بروز انقباضات عروقی می‌شود، بدین ترتیب پلاسما به خارج عروق نشت کرده و نسبت به آن به گلبول قرمز کاهش می‌یابد.
تعریق و اسهال‌های شدید از علل دیگر بروز غلظت خون (پلی سیتمی) کاذب یا موقت است سن شیوع این عارضه بالای ۴۰ سال بوده و درمردان شایع‌تر است.

افزایش غلظت خون ناشی از افزایش میزان گلبولهای قرمز خون می باشد . این وضعیت می تواند به صورت اولیه و ناشی از بیماری پلی سیتمی ورا باشد و یا ثانویه به مشکلات دیگر میزان گلبولهای قرمز خون افزایش می یابد. عللی مثل : کاهش اکسیژن رسانی بافتی ، بیماری های ریوی ، ارتفاع بالا ، شانت های داخل قلبی ، اختلالات مربوط به هموگلوبین ، کشیدن سیگار ، افزایش تولید اریتروپویتین و تومورها .
بنابراین باید عواملی که سبب افزایش میزان گلبولهای قرمز بررسی و شناخته شود و درمان متناسب با آن انجام شود .
در مورد علایم آن هم باید گفت که بعضی از بیماران در مراحل علامتی ندارند . مشکلاتی مانند ضعف و بیحالی ، سردرد ، سبکی سر ، اختلالات بینایی و تنگی نفس از جمله علایم آن می تواندباشد .خارش و بویژه بعد از دوش گرفتن با آب گرم می تواند باشد. صورت می تواند قرمز باشد و وریدهای چشم ها برجسته باشد. بزرگی کبد و طحال شایع است. زخم معده ، دردهای استخوانی و در مراحل بعد بروز نقرس و سنگ کلیوی می تواند بروز کند.
درمان عبارت است از درمان عامل زمینه ای در صورت وجود ، فصد خون و درمانهای دارویی جهت کاهش تولید گلبولهای قرمز خون .
در مورد مقایسه حجامت و خون دادن باید گفت که اگرچه حجامت می تواند به عنوان یک روش درمانی در بعضی بیمارهای خاص مورد استفاده قرار گیرد ولی نمی تواند در این مورد جای خون دادن را بگیرد . زیرا حجم خونی که در حجامت از بدن خارج می شود زیاد نیست و ما در این مورد نیاز به خارج کردن مقادیری از خون از بدن می باشیم . توصیه می کنم در صورت وجود چنین مسئله ای درمان را تحت نظر فوق تخصص خون پیگیری نمایید.

غلظت وسفتی خونعلت بیماری : این بیماری بر اثر خوردن مواد غذایی ناسالم و چرب ، روغن نباتی مایع و جامد ، خوردن میوه در غیر فصل آن ، گاه بر اثر استرس ، شادی و ناراحتی که فرد را شکَه کند و گاهی به خاطر کم مصرف کردن خوراکیهای خون ساز و مفید برای خون و گاها بر اثر سوء تغذیه فرد را مبتلا میکند
علائم بیماری : غلظت خون : از شایع ترین علائم غلظت خون میتوان به خواب رفتن سریع دست و پا، زردشدن سفیدی چشم، خشک شدن دهان، تشنگی زیاد، و سوزش کف دست وپاها و مغز سراشاره نمود.
توضیحات : باید از غذا های چرب و روغنهای نباتی مایع و جامد پرهیز کنید و به جای آن از روغنهای طبیعی و حیوانی مصرف کنید، غذاهایی بد هضم و سنگین هم چون ماکارونی و تخم مرغ را کمتر استفاده کنید

علل گزگز و یا سوزن‌سوزن شدن دست و پاها چیست ؟

دلیل خواب رفتن مداوم دست و پا چیست؟
حتما بارها برای شما پیش آمده که دچار خواب‌رفتگی دست و پا شوید و گزگز و سوزش ناشی از آن شما را آزار دهد.
راه رفتن با پایی که خواب رفته کار دشواری است و تنها راه‌حل شل گذاشتن اندام است تا آرام‌آرام به حالت طبیعی باز گردد...
احساس خواب‌رفتگی در اندام‌ها یا هر قسمتی از بدن یک احساس غیرطبیعی و همراه با سایر شکایات حسی نظیر سوزن‌سوزن شدن، گزگز و مورمورشدن یا احساس سوزش است که اصطلاحا آن را «پارستزی» می‌نامند. این حالت‌ها می‌تواند به صورت موقت یا مزمن روی دهد.
بیشتر موارد خواب‌رفتگی دست و پا ناشی از فشار روی یک یا چند عصب است و اغلب چند دقیقه بعد از حذف فشار از بین می‌رود. در واقع حس و تحریکات حسی دست و پا از طریق سلول‌های عصبی به نام نرون از مسیر نخاع وارد مغز می‌شود و هرگونه اختلال در عملکرد این مسیر به طوری که نتواند پیام حسی را به خوبی به مغز منتقل کند به بروز پارستزی می‌انجامد.
خواب‌رفتگی اندام نشانه بیماری است؟
معمولا پارستزی زمانی رخ می‌دهد که مثلا در اثر بد نشستن یا نشستن طولانی‌مدت به صورت دوزانو یا چهارزانو پاها دچار خواب‌رفتگی شوند ولی اگر خواب‌رفتگی اندام به صورت روزمره یا مداوم یا خودبه‌خود و بدون فشار خارجی روی عصب باشد، می‌تواند نشانه یک اختلال یا بیماری زمینه‌ای در بدن باشد. طیف وسیعی از بیماری‌ها و اختلالات می‌توانند به عصب آسیب بزنند. از گیرافتادن عصب در محل‌های خاصی از بدن و تحت فشار قرارگرفتن آن تا بیماری‌های سیستم عصب مرکزی – محیطی یا مشکلات ارتوپدی. در صورتی که از این ‌دسته از افراد هستید، بهتر است برای بررسی علت زمینه‌ای به پزشک مراجعه کنید.
در مواردی خواب‌رفتگی اندام نشانه‌ای از یک بیماری مهم است که بررسی سریع را می‌طلبد. گاهی هم می‌تواند علامت عارضه‌دارشدن یک بیماری زمینه‌ای باشد مثلا در بیماران دیابتی. دیابت به خصوص اگر کنترل‌نشده باشد به اعصاب حسی یا حرکتی محیطی آسیب می‌رساند که این جزو شایع‌ترین عوارض این بیماری است و علائم آن به نوع آسیب بستگی دارد ولی در اکثر موارد اولین نشانه‌ آن احساس خواب‌رفتگی، گزگز و مورمورشدن در انگشتان پا و در موارد طول کشیده، در انگشتان دست است. این علائم معمولا در طول شب تشدید می‌شود.
میزان شیوع این نوع آسیب در بیماران دیابتی 20 تا 30 درصد گزارش شده است که البته احتمال آن با توجه به سن بیماری و طول مدت ابتلا به دیابت، همراهی با پرفشاری و چربی خون بالا یا سیگارکشیدن فرد افزایش می‌یابد. کنترل مناسب قندخون تا حدود زیادی از احتمال بروز پارستزی می‌کاهد.
گاهی اولین علامت بیماری گیلن‌باره احساس خواب‌آلودگی و گزگز در انگشتان پاست که متعاقب آن ضعف پیشرونده ایجاد می‌شود. تعدادی از بیماران مبتلا به کم‌کاری تیروئید از پارستزی دست و پا همراه با عدم تحمل سرما شکایت دارند.
علاوه بر فشارهایی که ذکر شد، در صورتی که خواب رفتن در دست و پا محدود به انگشت خاص یا محل خاصی از دست و پا باشد، آسیب‌های دیسک و آرتروز ستون فقرات، گردن یا کمر از جمله مواردی هستند که باید آنها را در نظر داشت که معمولا در این افراد شکایت از درد کمر و گردن (خفیف یا شدید) یا سابقه قبلی آن وجود دارد.
پارستزی و خواب‌رفتگی می‌تواند یکی از علائم شایع بیماری «ام‌اس» (MS) باشد. حدود 80 درصد بیماران، درجاتی از این اختلال حسی را در مقاطعی از سیر بیماری خود تجربه می‌کنند. گاهی خواب‌رفتگی یکی از نشانه‌های اولیه بیماری است. اگر پارستزی چند روز یا چند هفته طول بکشد، به‌خصوص اگر قسمت‌های وسیع یا پراکنده از بدن را گرفتار کند، باید آن را پیگیری و بررسی کرد.باید توجه داشت که بسیاری از بیماری‌های دیگر هم در تشخیص افتراقی «ام‌اس» مطرح می‌شوند که علائم مشابه دارند.
«ام‌اس» طبق معیارهای خاص بالینی و تصویری و نظر متخصصان مغز و اعصاب تشخیص داده می‌شود و هر بیماری با این علائم لزوما مبتلا به «ام‌اس» نیست. مثلا مبتلایان به «فیبرومیالژی» با علائم خستگی و درد منتشر عضلانی مراجعه می‌کنند که انواع اختلالات حسی نظیر سوزن‌سوزن شدن و خواب‌رفتگی اندام می‌تواند از تظاهرات آن باشد. بیشتر بیماران با «فیبرومیالژی» اختلال خواب دارند یا از درجاتی از مسائل روانی نظیر افسردگی رنج می‌برند.
شایع‌ترین علت خواب‌رفتگی دست و پا
گیرافتادن و تحت فشار قرار گرفتن موضعی اعصاب محیطی از شایع‌ترین علل احساس خواب‌رفتگی دست و پاست زیرا این اعصاب در طول مسیر خود در محل‌های به خصوصی مستعد گیرافتادن یا آسیب‌های فشاری هستند. ناحیه پشت و داخلی آرنج، ناحیه مچ و دست، قسمت خارجی زیر زانو یا قسمت داخلی مچ پا از جمله این محل‌هاست. مثلا آنچه تحت عنوان «نشانگان تونل کارپ» شناخته می‌شود، به دلیل گیرافتادن و فشار روی عصبی به نام «مدین» در ناحیه مچ دست اتفاق می‌افتد. این ناحیه (تونل مچ) شایع‌ترین محل گیرافتادن عصب است. افراد مبتلا معمولا خانم‌های خانه‌دار بین سنین 30 تا 40 سال، کاربران رایانه، مکانیک‌های خودرو یا شاغلانی که با دست زیاد کار می‌کنند، هستند. در صورت آسیب عصب، بیماران از گزگز و خواب‌رفتگی یا درد در انگشت نشانه یا میانی و شست در طول شب شکایت دارند و در موارد شدیدتر، این خواب رفتن در روز هم احساس می‌شود.
اگر خواب‌رفتگی دو یا سه انگشت وسطی شخص را از خواب بیدار کند و احساس کند که با تکان دادن دست خواب‌رفتگی آن کمتر می‌شود، معمولا اولین تشخیص مطرح، «نشانگان تونل کارپ» است مگر خلاف آن ثابت شود. علاوه بر انجام کارهای زیاد با دست، گاهی این نشانگان در زمینه یک بیماری رخ می‌دهد مانند روماتوئید آرتریت، دیابت، آکرومگالی یا در دوران بارداری. مشابه همین حالت ممکن است در مچ پا رخ دهد که آن را «نشانگان تونل تارس» می‌گویند. در این حالت فرد به دنبال ایستادن طولانی یا راهپیمایی دچار کرختی، خواب‌رفتگی و درد در قسمت داخلی کف پا یا کف پاشنه می‌شود که با بیرون آوردن کفش و استراحت کاهش می‌یابد. عموما تروما (ضربه)، چاقی و تورم مفصل مچ پا از علل آن است و گاهی هم علت خاصی برای آن نداریم.
برخی اوقات علامت گیرافتادن عصب (عصب تیبیال) در ناحیه مچ پا شبیه علامت خارپاشنه است که باید آنها را از هم افتراق داد.
از دیگر علل خواب‌رفتگی اندام‌ها، کم‌خونی از نوع کمبود ویتامین B12، ‌مسمومیت با فلزات سنگین نظیر سرب و ارسنیک، التهاب نخاع، ایسکمی موقت مغز، سکته‌های مغزی و گاهی تومورهاست ولی هر فردی با خواب‌رفتگی دست و پا نباید تا زمان بررسی آن به وسیله پزشک به خود برچسب بیماری خاص یا خطرناکی بزند. در هر فرد علت خواب‌رفتگی دست و پا به محل و همراهی با سایر علائم بستگی دارد

منبع:روانپرداز

متخصص قلب و عروق

علل گزگز و خواب رفتگی انگشتان دست

علل گزگز و خواب رفتگی انگشتان دست

سلامت نیوز: گزگز و خواب رفتگی انگشتان دست علامت نسبتا شایعی است که می تواند به علل مختلفی ایجاد شود. شایعترین علت آن گیر افتادن اعصاب دست است. اعصاب دست در قسمتهای مختلفی گیر می افتند. شایعترین محل گیر افتادگی در مچ دست است. سه عصب مدیان، اولنا و رادیال مسئول حس و حرکت دست می باشند. عصب مدیان از وسط مچ عبور می كند تا به انگشتان برسد.

این قسمت به شكل تونل است و به آن تونل كارپ می گویند. اگر در این تونل به علتی بر روی عصب فشار وارد شود علایمی مثل گزگز و مور مور دستها، سوزش و درد ایجاد می شود و انگشتان خواب رفتگی پیدا می كنند. این حالت ابتدا در شب و ابتدای صبح بیشتر است اما بتدریج با پیشرفت بیماری در روزها نیز خواب رفتگی دیده میشود.

با پیشرفته تر شدن بیماری قدرت انگشتان كمتر شده و عضلات دست لاغر می شوند. عوامل مختلفی در ایجاد این حالت دخالت دارند. حركات تكراری دست از علل شایع است مثلا افرادی كه قالی بافی می كنند به احتمال بیشتری به این حالت مبتلا می شوند. تغییرات هورمونی در طی حاملگی و یائسگی نیز باعث سندرم تونل كارپ می شوند. بیماریهائی مثل دیابت، كم كاری تیروئید، لوپوس و رماتیسم مفصلی باعث بیشتر شدن احتمال سندرم تونل كارپ می شوند.

گاهی علایم باعث بیدار شدن فرد از خواب شده و حركت دادن دستها باعث تخفیف علایم میگردد. درد بیمار ممكن است به ساعد بازو و شانه نیز بكشد.

تشخیص سندرم تونل كارپ

تشخیص این بیماری توسط شرح حال بیمار معاینه فیزیكی و تستهای الكترودیاگنوز ( نوار عصب و عضله) انجام می شود.

درمان

1) عدم انجام حركات تكراری

تا حد امكان باید از انجام حركات تكراری خود داری شود. استفاده از وسایلی كه حالت لرزشی به دستها می دهند علایم و بیماری را بدتر میكند.

2) تصحیح وضعیت مچ در هنگام كار

تصحیح وضعیت نشستن و استفاده از وسایل با طراحی مناسب ضروری است.

3) استفاده از مچ بند(اسپلینت):

استفاده از مچ بند مخصوص در سه ماه اول پس از شروع علایم و همچنـین در خانمهای حامله بسیار موثر است. زاویه اسپلینت باید تنظیم شود. اغلب اسپلینتهای ساخته شده در بازار زاویه مناسبی ندارند و حتی باعث بدتر شدن علایم می شوند. مچ بند باید حتمآ در شب پوشیده شود. بهتر است در طی روز نیز از مچ بند استفاده كرد.

4) استفاده از داروها: برخی داروها در درمان این حالت موثر می باشند.

5) تزریق كورتیكو استروئید

6) مدالیتی ها

استفاده از اولتراسوند و لیزر میتواند به بهبود بیماری كمك نماید.

جراحی:

اگر بیمار به درمانهای غیر جراحی پاسخ مناسبی ندهد یا اگر در نوار عصب و عضله علایم درگیری شدید عصب دیده شود یا عضلات تحلیل رفته باشد یا دستها ضعیف شده باشند جراحی توصیه می گردد. عوارض جراحی شامل ایجاد زخم بدشكل، آسیب به اعصاب پوستی و چسبندگی تاندونها است. لذا یك دوره كار درمانی پس از جراحی برای كاهش تورم و حفظ حركات انگشتان همراه با چهار هفته استفاده از مچ بند ضروری است.

عوارض ناشایعتر پس از جراحی شامل عفونت، آسیب شریانی، سفتی مفصل و . . . است. برخی از بیماران از باقی ماندن علایم پس از جراحی شكایت دارند.

عدم تشخیص صحیح علت عمده باقی ماندن علایم پس از جراحی است .

منبع: وب سایت دکتر غلامرضا رئیسی [ متخصص طب فیزیکی و توانبخشی ]

بیشتر: .::سلامت نیوز :سرویس خبری: درمان:علل گزگز و خواب رفتگی انگشتان دست::.

 گزگز و خواب رفتگی انگشتان دست علامت نسبتا شایعی است که می تواند به علل مختلفی ایجاد شود. شایعترین علت آن گیر افتادن اعصاب دست است. اعصاب دست در قسمتهای مختلفی گیر می افتند. شایعترین محل گیر افتادگی در مچ دست است. سه عصب مدیان، اولنا و رادیال مسئول حس و حرکت دست می باشند. عصب مدیان از وسط مچ عبور می كند تا به انگشتان برسد.

این قسمت به شكل تونل است و به آن تونل كارپ می گویند. اگر در این تونل به علتی بر روی عصب فشار وارد شود علایمی مثل گزگز و مور مور دستها، سوزش و درد ایجاد می شود و انگشتان خواب رفتگی پیدا می كنند. این حالت ابتدا در شب و ابتدای صبح بیشتر است اما بتدریج با پیشرفت بیماری در روزها نیز خواب رفتگی دیده میشود.

با پیشرفته تر شدن بیماری قدرت انگشتان كمتر شده و عضلات دست لاغر می شوند. عوامل مختلفی در ایجاد این حالت دخالت دارند. حركات تكراری دست از علل شایع است مثلا افرادی كه قالی بافی می كنند به احتمال بیشتری به این حالت مبتلا می شوند. تغییرات هورمونی در طی حاملگی و یائسگی نیز باعث سندرم تونل كارپ می شوند. بیماریهائی مثل دیابت، كم كاری تیروئید، لوپوس و رماتیسم مفصلی باعث بیشتر شدن احتمال سندرم تونل كارپ می شوند.

گاهی علایم باعث بیدار شدن فرد از خواب شده و حركت دادن دستها باعث تخفیف علایم میگردد. درد بیمار ممكن است به ساعد بازو و شانه نیز بكشد.

تشخیص سندرم تونل كارپتشخیص این بیماری توسط شرح حال بیمار معاینه فیزیكی و تستهای الكترودیاگنوز ( نوار عصب و عضله) انجام می شود.

درمان
1) عدم انجام حركات تكراریتا حد امكان باید از انجام حركات تكراری خود داری شود. استفاده از وسایلی كه حالت لرزشی به دستها می دهند علایم و بیماری را بدتر میكند.

2) تصحیح وضعیت مچ در هنگام كارتصحیح وضعیت نشستن و استفاده از وسایل با طراحی مناسب ضروری است.

3) استفاده از مچ بند(اسپلینت):استفاده از مچ بند مخصوص در سه ماه اول پس از شروع علایم و همچنـین در خانمهای حامله بسیار موثر است. زاویه اسپلینت باید تنظیم شود. اغلب اسپلینتهای ساخته شده در بازار زاویه مناسبی ندارند و حتی باعث بدتر شدن علایم می شوند. مچ بند باید حتمآ در شب پوشیده شود. بهتر است در طی روز نیز از مچ بند استفاده كرد.

4) استفاده از داروها: برخی داروها در درمان این حالت موثر می باشند.

5) تزریق كورتیكو استروئید

6) مدالیتی هااستفاده از اولتراسوند و لیزر میتواند به بهبود بیماری كمك نماید.

جراحی:اگر بیمار به درمانهای غیر جراحی پاسخ مناسبی ندهد یا اگر در نوار عصب و عضله علایم درگیری شدید عصب دیده شود یا عضلات تحلیل رفته باشد یا دستها ضعیف شده باشند جراحی توصیه می گردد. عوارض جراحی شامل ایجاد زخم بدشكل، آسیب به اعصاب پوستی و چسبندگی تاندونها است. لذا یك دوره كار درمانی پس از جراحی برای كاهش تورم و حفظ حركات انگشتان همراه با چهار هفته استفاده از مچ بند ضروری است.

عوارض ناشایعتر پس از جراحی شامل عفونت، آسیب شریانی، سفتی مفصل و . . . است. برخی از بیماران از باقی ماندن علایم پس از جراحی شكایت دارند.عدم تشخیص صحیح علت عمده باقی ماندن علایم پس از جراحی است .

منبع: وب سایت دکتر غلامرضا رئیسی

 

  

نشانه ابتلا به مشکلات تیروئیدی

 

میلیون ها نفر دچار مشکلات تیروئیدی هستند اما اکثریت آنها از آن بی خبرند. تیروئید غده ای پروانه ای شکل است که در گردن قرار گرفته است، غده مهم در متابولیسم و سوخت وساز بدن محسوب می شود. وقتی غده تیروئیدتان خوب عمل نکند، می تواند بر هر جنبه از سلامتیتان، به ویژه وزن، افسردگی و سطح انرژی تان اثر بگذارد.

ازآنجاکه مشکلات تیروئیدی که تشخیص داده نشده اند می تواند به شدت موجب چاقی، بیماری های قلبی، افسردگی، اضطراب، ریزش مو، ناکارایی جنسی، ناباروری و علائم و مشکلات دیگر شوند، خیلی مهم است که مراقب وضعیت سلامتی خودتان باشید.

برای اینکه مشکل تیروئید داشته باشید لازم نیست همه این علائم را در خود مشاهده کنید. در زیر به چند مورد از متداول ترین علائم و نشانه های تیروئید اشاره می کنیم:

 

۱. درد مفصلی و عضله، مشکلات تونل کارپ و تاندون

درد در ناحیه عضلات و مفصل ها، ضعف دست ها و گرایش به ایجاد مشکل تونل کارپال در دست ها، تونل تارسال در ران ها و التهاب پلانتار در پاها، همه می توانند از علائم مشکلات تیروئید تشخیص داده نشده باشند.

 

۲. ناراحتی در گردن/بزرگ شدن گردن

احساس تورم در گردن و ناراحتی در قسمت جلویی گردن، خش دار شدن صدا یا بزرگ شدن محسوس تیروئید، همه از علائم تیروئید به شمار می روند.

 

۳. تغییر در وضعیت پوست و مو

پوست و مو شدیداً دربرابر مشکلات تیروئید آسیب پذیر هستند و به ویژه، ریزش مو یکی از متداول ترین علائم مشکلات تیروئید می باشد. در کم کاری تیروئید، موها معمولاً شکننده، زبر و خشک می شوند که خیلی راحت شکننده شده و می ریزند. پوست نیز ممکن است شدیداً زبر، خشک و پوسته پوسته شود. در کم کاری تیروئید، معمولاً ریزش موی غیرطبیعی در لبه بیرونی ابرو ایجاد می شود. در پُرکاری تیروئید، ریزش موی جدی اتفاق افتاده و پوست نیز حساس و نازک می شود.

 

۴. مشکلات گوارشی

کم کاری تیروئید معمولاً با یبوست جدی و طولانی مدت همراه است درحالیکه پُرکاری تیروئید با اسهال و سندرم روده آسیب پذیر همراه است.

 

۵. بی نظمی عادت ماهیانه و مشکلات باروری

کم کاری تیروئید معمولاً موجب سنگین تر شدن، دردناک تر شدن و بیشتر شدن عادت ماهیانه می شود و در پُرکاری تیروئید معمولاً عادت ماهیانه بسیار کوتاه، سبک و دیر به دیر خواهد شد. مشکلات تیروئیدی که تشخیص داده نشده و درمان نمی شوند ممکن است منجر به ناباروری نیز شوند.

 

۶. سابقه خانوادگی

اگر مشکلات تیروئید در خانواده شما موروثی باشند، شما بیشتر در معرض ابتلا به آنها قرار دارید. البته ممکن است از وجود این مشکل در خانواده خود اطلاع نداشته باشید، زیرا این مشکل معمولاً در میان نسل قبل به عنوان گواتر معروف بوده است. بنابراین به هر حرف و صحبتی که در خانواده درمورد گواتر و اضافه وزن ناشی از مشکل غدد پیش آمد دقت کنید زیرا همین ها می تواند به طور غیرمستقیم به مشکلات تیروئید اشاره داشته باشد.

 

۷. مشکلات کلسترول

بالا رفتن کلسترول، مخصوصاً وقتی به رژیم غذایی، ورزش یا داروهای پایین آورنده کلسترول واکنش پذیر نباشد، می تواند نشانه کم کاری تیروئید باشد. پایین بودن غیرطبیعی کلسترول نیر می تواند نشانه پُرکاری تیروئید باشد.

 

۸. افسردگی و اضطراب

افسردگی و اضطراب می توانند نشانه هایی از بیماری تیروئید قلمداد شوند. کم کاری تیروئید معمولاً با افسردگی همراه است و پُرکاری آن معمولاً با اضطراب و حملات ترس. افسردگی که به داروهای ضدافسردگی نیز واکنش نمی دهد هم می تواند نشانه یک اختلال تیروئید تشخیص داده نشده باشد.

 

۹. تغییرات وزن

ممکن است یک رژیم غذایی کم چربی و کم کالری را با یک برنامه ورزشی قوی دنبال کنید اما موفق به پایین آوردن وزنتان نشوید. مشکل در پایین آوردن وزن می تواند نشانه کم کاری تیروئید باشد. در پُرکاری تیروئید نیز ممکن است باوجود خوردن همان مقدار غذای قبل یا حتی بیشتر از آن وزنتان پایین بیاید. تغییرات وزن بی دلیل و غیرطبیعی می تواند نشانه های کم کاری یا پُرکاری تیروئید باشند.

 

۱۰. خستگی

احساس خستگی وقتی از خواب بیدار می شوید، طوریکه انگار ۸ تا ۱۰ ساعت خواب شب برایتان کافی نبوده است و قادر نیستید فعالیت های روزمره تان را شروع کنید، می تواند نشانه های مشکلات تیروئید باشد. (در پُرکاری تیروئید هم ممکن است فرد دچار بی خوابی شوید و همین باعث خسته ماندن شما در طول روز شود.)

اگر این علائم را در خود مشاهده می کنید، حتماً به پزشک مراجعه کنید تا آزمایش کامل تیروئید از شما گرفته و وضعیتتان را ارزیابی کند.

منبع:سایت بیتوته

علت احساس گزگز در "دست" و "پا"

به گزارش خبرنگار "سرويس فضاي مجازي" خبرگزاري فارس، وقتي گوشي تلفن را بيشتر از يكي دو دقيقه در دستم نگه دارم، دستم سوزن سوزن مي‌شود، وقتي چهارزانو روي پاهايم مي‌نشينم، پاهايم گزگز مي‌كنند و توان ايستادن روي آن را ندارم، به نظر شما علت چيست؟
گفته مي‌شود گزگز و يا سوزن‌سوزن شدن دست و پاها در حالتي كه اعصاب محيطي انتهاي دست و پاها به صورت دوطرفه و متقارن دچار التهاب شده است، ديده مي‌شود.اين علائم گاهي به صورت يك طرفه شروع و در نهايت در سمت مقابل نيز ديده خواهد شد كه اينگونه التهاب اعصاب، اصطلاحاً به نوروپاتي محيطي معروف‌اند.



همچنين جام جم آنلاين در اين باره گزارش داد:‌ رضا فرجي، پزشك عمومي اظهار مي‌كند: اعصاب محيطي دست و پا داراي رشته‌هاي حسي و حركتي‌اند كه اعصاب حسي، حس اندام‌ها و اعصاب حركتي، فرمان حركت عضلات و به تبع آن حركت اندام را موجب مي‌شوند و برحسب اين‌كه كدام‌يك از رشته‌هاي عصبي گرفتار شده باشند، علايم حسي يا حركتي يا مخلوطي از علايم ديده خواهد شد.
به گفته اين پزشك متخصص در بسياري از نوروپاتي‌هاي محيطي علايم نخست به صورت اختلالات حسي همانند سوزش، سوزن‌سوزن شدن، كرختي و بي‌حسي در انگشتان ديده مي‌شود در صورتي كه اعصاب حركتي محيطي بيشتر از رشته‌هاي حسي گرفتار شده باشند علايم به صورت ضعف و تحليل عضلات دست‌ها تظاهر مي‌كند.
علل و عوامل فراواني موجب بروز نوروپاتي‌هاي محيطي مي‌شوند كه مي‌توان آنها را به اقسام مختلفي تقسيم‌ بندي كرد ، دكتر فرجي درخصوص نوروپاتي‌هاي محيطي كه در اثر بيماري‌هاي ارثي به وجود مي‌آيند، ابراز مي‌كند: اين بيماري‌ها به صورت فاميليال بوده كه اكثرا به صورت حركتي بروز مي‌نمايند ولي در نوروپاتي‌هاي محيطي كه در اثر بيماري‌هاي متابوليك ظاهر مي‌شوند، مي‌توان به ديابت شيرين، كم‌كاري غده تيروئيد، نارسايي كليوي و نارسايي كبدي اشاره كرد.
گفتني است در بيماران ديابتي در بسياري از موارد نوروپاتي‌هاي محيطي به صورت حسي است و اين بيماران بي‌حسي، احساس سوزش و گزگز پا (در شب) را دارند، كه اختلال حسي در پاها و گاهي در دست‌ها به صورت كاهش حس درد و تماس تظاهر مي‌كند كه در صورت درگيري اعصاب حركتي، تحليل عضلاني در دست‌ها ديده مي‌شود.


دكتر فرجي با اشاره به اين‌كه در اين نوع از نوروپاتي‌ها در هر مرحله‌اي از بيماري، ديابت ديده مي‌شود و گاهي از اولين علايم آن است، متذكر مي‌شود: اين فرم از نوروپاتي‌ ربطي به شدت بيماري ديابت ندارد.
طبق تحقيقات به دست آمده در بعضي از بيماران مبتلا به كم‌كاري غده تيروئيد (هيپوتيروئيدي) نيز نوروپاتي‌ محيطي به صورت بروز اختلالات حسي در پاها تظاهر مي‌كند كه بيمار از گزگز پا شكايت مي‌كند، كه اگر اين نوع از اختلالات حسي به صورت پيشرفته نباشد به آساني به درمان بيماري هيپوتيروئيدي پاسخ مي‌دهد.

«بيماران مبتلا به سيروز كبدي نيز به صورت نادر نوروپاتي محيطي را تجربه مي‌كنند.»
اين پزشك عمومي با بيان اين مطلب مي‌گويد: گاهي علامت پيش درآمد ضايعه كبدي، نوروپاتي است.همچنين در بيماران مبتلا به نارسايي كليوي، حالتي به نام اورمي اتفاق مي‌افتد كه اصطلاحا اوره خون بالا مي‌رود و موجب بروز علايم مختلفي در سيستم‌هاي بدن مي‌شود. وي در ادامه اظهار مي‌كند؛ نوروپاتي محيطي در بيماران اورميك يك پديده شايع است (سندرم پاهاي بي‌قرار) كه گفته مي‌شود اين بيماران هنگامي كه در بستر خوابيده‌اند يا اين‌كه در حالت نشسته هستند ، دچار احساس ناراحتي در پاهايشان مي‌شوند كه با حركت دائم پاها كاهش مي‌يابد و اين علامت پيش‌آگهي شروع نوروپاتي محيطي است.

آمار نشان مي‌دهد نوروپاتي اورمي بيشتر در پاها ديده مي‌شود و خود را به صورت احساس سردي، سوزش شديد و بي‌حسي پاها نشان مي‌دهد.گاهي نيز علائم به صورت حركتي است كه در اين نوع از نوروپاتي‌ها، با درمان اورمي نظير دياليز يا پيوند كليه، بهبود حس مي‌شود.
گاهي نيز نوروپاتي‌هاي محيطي در اثر سموم، سرب، جيوه، آرسنيك، يا داروهايي همچون فنوباربيتال، كورتون‌ها و... به وجود مي‌آيند. دكتر فرجي با بيان اين مطلب ابراز مي‌كند؛ فقر تغذيه بخصوص در مورد ويتامين‌ها نيز موجب بروز نوروپاتي محيطي مي‌شود كه كمبود اين ويتامين‌ها بيشتر در افراد الكلي مزمن، بيماران داراي سندروم سوءجذب، فقر غذايي شديد، زنان شيرده، زنان حامله با استفراغ‌هاي شديد و ... ديده مي‌شود.


قابل ذكر است گاهي نوروپاتي‌هاي محيطي در اثر عفونت‌هايي نظير بيماري جذام، ديفتري، حصبه، بوتوليسم، سرطان‌ها، عدم كفايت خون‌رساني، بيماري‌هاي كلاژن نظير لوپوس و... به وجود مي‌آيند.
وي در پايان متذكر مي‌شود: در اين عارضه بهترين راه‌حل پيشگيري و درمان انواع نوروپاتي محيطي شامل تشخيص عامل و بيماري زمينه‌اي و درمان آن است.

 منبع:سایت دانستنی ها

سندروم تونل كارپ و گزگز دستها

سندرم تونل کارپ، شايع‌ترين نوروپاتي ناشي از گيرافتادگي عصب است که تقريبا 6-3 از جمعيت عمومي را مبتلا مي‌سازد. اگرچه علت اين عارضه معمولا مشخص نمي‌شود، مي‌تواند به دلايلي نظير تروما، مانورهاي مکرر، بيماري‌هاي خاص و حاملگي ايجاد شود...

 علايم حاصل با فشرده شدن عصب مديان مرتبط هستند که باعث درد، بي‌حسي و سوزن‌سوزن شدن مي‌گردد. يافته‌هاي مربوط به معاينه فيزيکي نظير هيپالرژي، نشانه مچ مربعي (Squqre Wrist) و يک الگوي کلاسيک يا محتمل در دياگرام علايم دست، جهت تشخيص مفيد هستند. مطالعات مربوط به هدايت عصبي و الکتروميوگرافي مي‌توانند عدم قطعيت در تشخيص را رفع کنند و جهت تعيين کمي و طبقه‌بندي شدت بيماري مفيد واقع شوند. گزينه‌هاي درماني مبتني بر شدت بيماري هستند. در بيماراني که بيماري خفيف دارند، 6 هفته تا 3 ماه درمان محافظه‌کارانه را مي‌توان مدنظر قرار داد. اصلاحات شيوه زندگي نظير کاهش فعاليت‌هاي مکرر و استفاده از وسايل ارگونوميک به طور مرسوم مورد تاييد بوده است ولي شواهد موجود در حمايت از اثربخشي اين اقدامات غيرقطعي هستند. آتل‌هاي داراي وضعيت خنثي يا با انحناي رو به بالا و کورتيکواستروئيدهاي خوراکي به عنوان درمان‌هاي خط اول در نظر گرفته مي‌شوند و تزريق کورتيکواستروئيدهاي موضعي براي علايم مقاوم به کار مي‌رود. نشان داده شده است که داروهاي ضدالتهاب غير استروئيدي، ديورتيک‌ها و پيريدوکسين (ويتامين B6) اثربخش‌تر از دارونما نيستند. اغلب درمان‌هاي محافظه‌کارانه باعث تسکين کوتاه مدت علايم مي‌شوند ولي شواهد اندکي مويد مزاياي طولاني‌مدت اين اقدامات هستند. افرادي که بيماري متوسط تا شديد دارند بايد براي ارزيابي جراحي در نظر گرفته شوند. رويکردهاي جراحي باز و آندوسکوپيک پيامدهاي 5 ساله مشابهي داشته‌اند.

سندرم تونل کارپ، شايع‌ترين نوروپاتي ناشي از گير افتادن عصب است که شيوع آن در جمعيت عمومي بزرگسالان
8/5 - 5/2 متغير است. اگرچه شيوع علايم دوطرفه نامشخص است، يک مطالعه که در بريتانيا انجام شد، علايم دوطرفه را در بيش‌از 50 موارد گزارش کرد. ميانگين بروز خام سالانه سندرم تونل کارپ 329 مورد در 100000 نفر- سال تعيين شده است و بروز استاندارد شده آن 276 مي‌باشد. اگرچه علت اين عارضه غالبا نامعلوم است، برخي شرايط خاص به طور معمول با سندرم تونل کارپ ارتباط دارند (جدول 1). علاوه براين، سندرم تونل کارپ غالبا با صدمات حاصل از استفاده بيش‌از حد که به دليل حرکات مکرر به طور معمول مرتبط با کار ايجاد مي‌شوند، درارتباط است. از آنجا که بسياري از وضعيت‌هاي ديگر علايمي شبيه علايم سندرم تونل کارپ ايجاد مي‌کند (جدول 2)، معاينه فيزيکي و شرح حال دقيق جهت اثبات تشخيص ضروري هستند.

علايم

درد و پارستزي مشخصه سندرم تونل کارپ نوعا در امتداد توزيع عصب مديان ايجاد مي‌شوند (يعني شست، انگشت نشانه و انگشت مياني؛ شکل 1). گاه ممکن است اين علايم در همه انگشتان رخ دهند ولي نبايد در پشت يا کف دست ايجاد شوند. ممکن است درد و پارستزي از جهت پروگزيمال به ساعد و حتي بازو و شانه انتشار يابند. ممکن است بيماران عنوان کنند که انگشتان آن‌ها متورم و به درد نخور به نظر مي‌رسند ولي هيچ تورمي نداشته باشند. اين بيماران احتمال دارد کاهش قدرت در هنگام گرفتن اشيا يا انجام برخي کارهاي مشخص را نيز ذکر کنند. ممکن است بيمار با درد شبانه از خواب بيدار شود و سابقه‌اي از تکان‌ دادن دست يا تلنگر زدن روي مچ را جهت رفع احساس ناراحتي ذکر کنند که به عنوان نشانه تلنگر (Flicksign) شناخته مي‌شود. نشانه تلنگر پيش‌بيني کننده ناهنجاري‌هاي تشخيصي الکتريکي در 93 موارد است و ميزان مثبت کاذب کمتراز 5 دارد.

همچنين پزشک مي‌تواند از بيمار بخواهد جهت شناسايي الگوهاي علايمي که مطابق با سندرم تونل کارپ هستند، شکل دست خود را روي قطعه‌اي کاغذ بکشد يا از يک دياگرام مربوط به علايم دست استفاده کند (شکل 2). الگو‌هاي محتمل و کلاسيک بر روي يک دياگرام مربوط به علايم دست براي سندرم تونل کارپ حساسيت 64 دارند. تنها 9 از بيماراني که يک الگوي نامحتمل دارند، دچار سندرم تونل کارپ هستند (جدول 3). معاينه فيزيکي، اکيموز و خراشيدگي روي مچ‌ها و دست‌ها مطرح‌کننده آسيب حاد به بافت‌ها و از آن جمله عصب مديان، به عنوان علت است. ناهنجاري‌هاي استخواني نظير دفورميتي بوتونير (Boutonniere)، دفورميتي گردن قو و انحراف مچ به سمت اولنار حاکي از آرتريت روماتوئيد هستند، حال آن که تورم استخوان‌هاي کارپ يا بند ديستال انگشتان مطرح کننده استئوآرتريت است. آتروفي عضلات تنار معمولا تنها در موارد شديد مزمن سندرم تونل کارپ رخ مي‌دهد و به طور شايع‌تري با سندرم‌هاي نوروپاتي ديگر و آرتريت کارپومتاکارپال همراه است (جدول 3).

بيماران بايد از نظر وجود هيپالژزي (کاهش توانايي درک محرک دردناک) در سطح پالمار انگشت نشانه در مقايسه با انگشت کوچک همان سمت در دست مبتلا ارزيابي شوند. آزمون افتراقي دو نقطه را که در آن ناتواني در افتراق دو نقطه با فاصله کمتر 6 ميلي‌متر از يکديگر، غيرطبيعي در نظر گرفته مي‌شود مي‌توان با استفاده از يک وسيله پرگار مانند (Caliper) انجام داد. ممکن است عضله ابداکتور پوليسيس برويس در هنگام آزمايش قدرت، ضعف قابل توجهي از خود نشان دهد. پزشک مي‌تواند با درخواست از بيمار براي بالا بردن انگشت شست در جهت عمود بر کف دست و درحالي که پزشک با اعمال فشار رو به پايين روي بند ديستال شست در مقابل ابداکسيون آن مقاومت ايجاد مي‌کند، اين ضعف را مشاهده کند.

مانور فالن (Phalen) و نشانه تينل (Tinel) که طي ‌آن‌ها به ترتيب مچ در وضعيت فلکسيون قرار مي‌گيرد يا روي سطح کف دستي آن ضربه زده مي‌شود، جهت مشاهده وقوع مجدد علايم بيمار به کار گرفته مي‌شوند. با اين حال، مانورفالن، نشانه تينل، وجود آتروفي تنار و سابقه پارستزي شبانه در مقايسه با ديگر يافته‌هاي معاينه و شرح حال، ارزش تشخيصي اندکي دارند (جدول 3)

آزمون‌هاي کمکي

تشخيص سندرم تونل کارپ، عمدتا برپايه شرح حال و يافته‌هاي معاينه فيزيکي استوار است. آزمون‌هاي کمکي زماني که تشخيص قطعي نيست مفيد هستند. آزمون‌هاي تشخيص الکتريکي براي بيماران منتخب توصيه مي‌شوند درحالي که اولترا سونوگرافي، MRI و CT اسکن معمولا فايده‌اي ندارند.

از مطالعات هدايت عصبي (NCV) و الکتروميوگرافي (EMG) مي‌توان جهت تاييد تشخيص در بيماران با احتمال حدواسط قبل از آزمايش يا کساني که تظاهرات غيرمعمول دارند، استفاده کرد. NCV و EMG را مي‌توان جهت تعيين کمي و طبقه‌بندي شدت بيماري که ممکن است در تصميم‌گيري‌هاي درماني کمک‌کننده باشد، به کاربرد. کند شدن سرعت هدايت عصب مديان مويد تشخيص است. NCV براي سندرم تونل کارپ حساسيت 85-56 و ويژگي حداقل 94 دارند. EMG غالبا با NCV توام انجام مي‌شود تا مشکلات عضلاني اوليه از ضعف عضلاني ناشي از اختلالات نورولوژيک افتراق داده شوند. در بيماراني که با توجه به شرح حال و معاينه فيزيکي، احتمال سندرم تونل کارپ در آن‌ها بالا است، NCV و EMG عموما توصيه نمي‌شود.

درمان

درمان سندرم تونل کارپ بايد براساس شدت آن باشد(كه بر اساس نوار عصب وعضله تعيين مي شود ) . بيماران دچار سندرم تونل کارپ خفيف تا متوسط، يافته‌هاي EMG و NCV طبيعي تا اندکي غيرطبيعي دارند. بيماري شديد با بدترشدن علايم باليني و مطالعات تشخيصي الکتريکي واضحا غيرطبيعي مطرح مي‌شود (جدول 4). در بيماراني که بيماري خفيف دارند، 6 هفته تا 3 ماه درمان محافظه‌کارانه، منطقي است. آتل‌هاي مچي در وضعيت خنثي يا با انحناي رو به بالا و کورتيکواستروئيدهاي خوراکي به عنوان درمان‌هاي خط اول در نظر گرفته مي‌شوند، و تزريق کورتيکواستروئيدهاي موضعي براي علايم مقاوم به کار مي‌رود. بيماران با بيماري متوسط تا شديد يا افرادي را که عليرغم درمان محافظه کارانه، همچنان داراي علايم دايمي هستند، مي‌توان براي ارزيابي جراحي ارجاع داد.

درمان محافظه کارانه

اصلاح شيوه زندگي- اجتناب از حرکات مکرر، استفاده از تجهيزات ارگونوميک (مثل استراحت دهنده مچ، بالشتک موشواره‌اي)، استراحت کردن، استفاده از جايگزين‌هاي صفحه کليد رايانه (مثل قلم ديجيتال، نرم‌افزار ديکته و شناخت صدا) و کارکردهاي شغلي جايگزين به طور مرسوم به عنوان درمان سندرم تونل کارپ تاييد شده‌اند. با اين حال شواهدي غيرقطعي جهت رد يا تاييد اثربخشي هريک از اين مداخلات وجود دارد.

داروهاي خوراکي- کورتيکواستروئيدهاي خوراکي باعث تسکين چشمگير علايم در کوتاه‌مدت مي‌شوند و مزاياي آن‌ها طي يک دوره 8 هفته‌اي بعد از قطع دارو به اتمام مي‌رسد. برعکس ثابت شده است که داروهاي ضدالتهاب غير استروئيدي، ديورتيک‌ها و پيريدوکسين (ويتامين B6) موثرتر از دارونما نيستند.

آتل‌گيري- شواهد خوبي در حمايت از کاربرد آتل‌هاي مچي در وضعيت خنثي (شکل 3) و با انحناي رو به بالا وجود دارد و پيامدهاي تخفيف علايم در هر دو نوع مشابه بوده است. شواهد محدودي در حمايت از کاربرد نوعي از آتل که مفاصل متاکارپوفالنژيال را با مچ ثابت نگه مي‌دارد و باعث کاهش مهاجرت لومبريکال به درون فضاي رتيناکولوم مي‌شود، وجود دارد. شواهد خوبي وجود دارد که از استفاده 24 ساعته آتل‌ها (تمام وقت) در مقايسه با کاربرد تنها شبانه حمايت مي‌کنند.

اگرچه شواهد اندکي درمورد طول مدت توصيه شده براي آتل‌گيري وجود دارد، اغلب مطالعات با 8-6 هفته درمان آزمايشي انجام شده‌اند و اثربخشي اين کار تا يک سال بعد مشاهده شده است. دريک مطالعه، آتل‌گيري باعث کاهش در علايم شد که در حداکثر 60 از جمعيتي که قبلا براساس مطالعات هدايت عصب و علايم، کانديد جراحي در نظر گرفته شده بودند، نياز بيمار به جراحي را حداقل يک سال به تاخير انداخت. شواهد اندکي وجود دارد که مزاياي طولاني‌مدت بعد از کنار گذاشتن آتل را نشان داده باشند و ممکن است طي دوره استفاده از آتل، پيشرفت بيماري نيز روي دهد.

تزريق کورتيکواستروئيد- تزريق موضعي کورتيکواستروئيد را مي‌توان به عنوان يک درمان اوليه يا درمان کمکي در مرحله بعد به کار برد. شواهد محکمي وجود دارد که نشان مي‌دهد کورتيکواستروئيدهاي موضعي و سيستميک کاهش چشمگير علايم را تا يک ماه بعد از تزريق در بيماران دچار سندرم تونل کارپ خفيف در پي دارند و بسياري از بيماران تسکين علايم را تا يک سال هم ذکر مي‌کنند. يک مطالعه نشان داد که کورتيکواستروئيدهاي موضعي در مقايسه با کورتيکواستروئيدهاي خوراکي، تسکين بيشتر علايم را تا سه‌ماه سبب مي‌شوند ولي در مقايسه با تلفيقي از داروهاي ضدالتهاب غير استروئيدي و آتل‌گيري در 8 هفته باعث تسکين مشابه در علايم مي‌شوند. تزريق کورتيکواستروئيدها را مي‌توان خصوصا براي بيماراني که مي‌خواهند جراحي را به تعويق اندازند در نظر گرفت، اگر چه اثربخشي اين اقدام عمدتا کوتاه مدت است. اين عمل شامل تزريق حجم اندکي از کورتيکواستروئيد به زير فلکسور رتيناکولوم و درون تونل کارپ است. ارتباطي بين دوز کورتيکواستروئيد و کاهش علايم مشاهده نشده است و هيچ داده مطلوبي در حمايت از نوع خاصي از فورمولاسيون کورتيکواستروئيدي در مقايسه با نوعي ديگر موجود نيست. به طور مرسوم 20 ميلي‌گرم تريامسينولون استونايد بدون ليدوکائين با استفاده از يک سرنگ 1 ميلي‌ليتري و سرسوزن 25/1 اينچي شماره 25 تزريق مي‌شود. عارضه بالقوه اصلي اين تزريقات، آسيب ناشي از تزريق در عصب مديان است. عصب مديان بلافاصله در زير تاندون پالماريس لونگوس در نقطه وسط مچ دست و مديال به تاندون فلکسور کارپي رادياليس قرار گرفته است. اگر بيمار تاندون پالماريس لونگوس قابل شناسايي نداشته باشد، از بيمار بخواهيد نوک انگشت پنجم خود را به انگشت شست برساند. شياري که با اين عمل در قسمت مديال ايجاد مي‌شود، در راستاي عصب مديال قرار دارد.

روش مرسوم تزريق درست در مديال تاندون پالماريس لونگوس يا ميانه بين تاندون‌هاي پالماريس لونگوس و فلکسور کارپي اولناريس است (شکل A-4؛ جدول 5). يک روش جايگزين تزريق در لترال تاندون پالماريس لونگوس يا بين تاندون‌هاي پالماريس لونگوس و فلکسور کارپي رادياليس است (شکل ‌B-4). در يک مطالعه چنين نتيجه‌گيري شده است که اين روش جايگزين، باعث فاصله بيشتر بين سوزن و عصب مديال مي‌شود ولي خطر تماس سوزن با شاخه جلدي پالمار عصب مديال را افزايش مي‌دهد.

 روش ليزر درماني :در موارد خفيف تا متوسط موثر بوده است

روش تزريق بوتوكس:روش جديدي است كه با كاهش فشار تونل كارپ منجر به كاهش علائم و بهبودي گرديده است.

روش مغناطيس درماني :گزارشات مفيدبودن در موارد خفيف وجود دارد.

درمان جراحي

در سندروم تونل كارپ شديد و يا مقاوم به درمانهاي دارويي و يا فيزيكي توصيه به جراحي مي شود .

ثابت شده است پيامدهاي 5 ساله از نظر تسکين علايم سندرم تونل کارپ در دو تکنيک جراحي باز و آندوسکوپي معادل هم بوده است. درمان جراحي سندرم تونل کارپ در صورت انتخاب صحيح بيمار علايم را به طور چشمگيري بيش ‌از آتل‌گيري تسکين مي‌دهد ولي اين تسکين لزوما بيش ‌از تزريق کورتيکواستروئيدها نيست. به طور ميانگين بيماران تحت جراحي قرار گرفته قادر بودند طي 9 روز به رانندگي، طي 13 روز به فعاليت‌هاي زندگي روز مره و طي 17 روز به سر کار خود برگردند و ميزان رضايتمندي بيش از 90 داشتند.

منبع:دكتر بيژن فروغ و نشريه سلامت ايران

LeBlanc KE, Cestia W. Carpal Tunnel Syndrome. American Family Physician April 15, 2011; 83: 952-8.