مناسب ترين ورزش براي ديابتي ها

دكتر زهرا مدني، متخصص پزشكي ورزشي دفتر سلامت جمعيت، خانواده مدارس وزارت بهداشت،‌ درمان و آموزش پزشكي ضمن بيان اين مطلب اظهار داشت:‌ قند خون افراد ديابتي در هنگام ورزش بايد بين ۱۰۰ تا ۲۴۰ باشد و قند خون كنترل نشده بالاي ۲۵۰ از موارد ممنوعيت نسبي انجام ورزش است.

دكتر زهرا مدني افزود: بيماران ديابتي قبل از شروع ورزش حتما با پزشك متخصص مشورت كنند و توصيه مي شود بيماران مبتلا به ديابت تيپ يك و تيپ دو ۳ تا ۷ روز در هفته براي انجام ورزش اقدام كنند.

وي درباره شدت ورزش افراد مبتلا به ديابت، گفت: بهتر است اين افراد به طور متوسط يعني در حدي كه صحبت كردن عادي تا حدودي مشكل باشد و بين ۲۰ تا ۶۰ دقيقه در هر جلسه يا مجموعا ۱۵۰ دقيقه در هفته ورزش كنند.

متخصص پزشكي ورزشي دفتر سلامت جمعيت، خانواده مدارس براي حركات كششي در بيماران مبتلا به ديابت توصيه كرد: ديابتي ها مي توانند ۲ تا ۳ روز در هفته و بين ۱۵ تا ۳۰ ثانيه براي هر كشش وقت بگذارند و نوع حركات كششي براي اندام فوقاني ۴ تا ۵ حركت و براي اندام تحتاني نيز، ۴ تا ۵ حركت باشد.

دكتر مدني تصريح كرد:‌ در بيماران ديابتي كه مبتلا به مشكلات قلبي، نارسايي كليه يا اختلالات چشمي هستند، ورزش ها با شدت كم بايد انجام شود و از انجام ورزش هاي شديد پرهيز كنند.

وي درخصوص نكات مهم دربيماران ديابتي حين انجام ورزش گفت: حتي الامكان ورزش همراه با یک فرد دیگرانجام شود و پوشيدن كفش مناسب نيز نبايد فراموش شود.

متخصص پزشكي ورزشي دفتر سلامت جمعيت، خانواده مدارس بيان كرد: رعایت بهداشت مناسب و مراقبت دقیق از پاها در زمان انجام ورزش، براي پیشگیری از عفونت های احتمالی ضروري است و بايد به تمام زخم ها رسیدگی کرده و از هر گونه تحریک خودداری کنند.

 

 

منبع:پارسی طب

بيماري‌هاي پا، علت درد پا و درمان آن

-خواب رفتگي

خواب رفتگي paresthesia احساس سوزش و خارشي ناخوشايند همراه با سوزن شدن عضو خواب رفته است كه غالبا در دست و پا ايجاد مي‌شود. دليل معموال بروز چنين حالتي نشستن، تكيه كردن يا خوابيدن روي عضو است به طوري كه فشاري مداوم بر اعصاب اين عضو وارد شده يا جريان خون در اين منطقه مختل شود.
تغيير حالت دادن و خارج كردن عضو خواب رفته از حالت فشرده، معمولا اين حالت را از بين مي‌برد. اما با برداشته شدن فشار و با برقرار شدن پيام‌رساني اعصاب به مغز و نخاع، ابتدا حالت بي حسي جاي خود را به درد و سوزش داده و سپس از بين مي‌رود. در بعضي از موارد خواب رفتگي در اثر آسيب‌ديدگي عصب يا اختلالات خاصي در سيستم عصبي ايجاد مي‌شود. اگر شما غالبا يا به مدت‌هاي طولاني دچار خواب رفتگي اعضا مي‌شويد، حتما به پزشك مراجعه كنيد.

2-برآمدگي كنار پا
برآمدگي در قاعده انگشت شست پا، باعث انحراف آن به سمت انگشتان ديگر مي‌شود. اين برآمدگي، استخوان پا را از حالت طبيعي خارج كرده و در محل اتصال انگشت به پا، يك برجستگي مشخص ايجاد مي‌كند.
اين نقطه برجسته ممكن است به علت فشار يا ورم مفاصل،‌دردناك شده و گاهي تبديل به ميخچه شود. بيماري‌هاي سيستم عصبي مثل فلج مغزي و ضربه شس پا نيز مي توانند عامل ايجاد قوز شست پا باشد افرادي كه به هر علتي پاي بلند تر دارند احتمال پيدايش اين عارضه در پايشان بيشتر خواهد بود.
از لحاظ آماري نيز شايع ترين دلايل مراجعه اين افراد به پزشك عبارت است از: درد ناحيه پنجه پا به علت انتقال وزن پا از ناحيه شست به ديگر انگشتان، التهاب و برجسته شدن استخوان شست پا و تراكم انگشتان درون كفش به خصوص در داخل كفش هاي نوك تيز. اما يكي از علل مراجعه اين ا فراد به پزشك، تغيير شست و ديگر انگشتان است كه البته اين عامل به تنهايي شرط كافي براي جراحي محسوب نمي شود و مي توان با استفاده از كفش هاي طبي و ورزش آن را درمان كرد.
به گفته متخصصان، افراد مبتلا به اين عارضه براي پيشگيري بايد از راه رفتن و ايستادن زياد خودداري كنندو از كفش‌هاي پنجه پهن و پاشنه كوتاه استفاده كنند.
براي تسكين درد، پد و نوارهايي را مي‌توان به صورت لايه كنار انگشت شست قرار داد تا از فشاري كه كفش به آن وارد مي‌كند، كاسته شود. كفش هاي سفارشي يا عمل جراحي هم مي تواند به بهبودي كمك كند به خاطر داشته باشيد كه كفش تنگ و پاشنه بلند نپوشيد.

3-ميخچه و قسمت سخت شده پوست
اصطكاك و سايش شديد، سبب سخت و ضخيم شدن قسمت هاي مرده پوست ميخچه‌ها و پوته هاي سفت شده مي شود. سفت شدن پوست،‌واكنش بدن براي حفاظت از قسمت هاي حساس پوت است. ميخچه ها معمولادر قسمت هايي از پوست كه وزن كمتري را تحمل مي كنند، به وجود مي‌آيند. در حالي كه پوست هاي سفت شده، هر جا كه اصطكاك و سايش بيشتر است، شكل مي گيرند و گسترش بيشتري دارند. هر دو اين عارضه مي توانند ناشي از كفش هاي نامناسب باشند. پدهاي مخصوصي از نوع پارچه پنبهاي براي درمان ميخچه موثر است اما پوسته هاي سفت شده مي توانند با تراشيدن يا به كمك جراحي درمان شوند.

4- نقرس
نوعي آرتروز است كه با يك درد ناگهاني،‌قرمزي، تورم و خشكي و اغلب در مفاصل انگشت پا،‌مشخص مي‌شود. نقرس همچنين مي تواند در پا، مچ پا و يا زانو ايجاد شود. مقدار اسيد اوريك بالا در خون، مي تواند نوعي از كريستال‌هاي سخت را در مفاصل ايجاد كند. حملات نقرس مي تواند روزها و يا هفته ها طول بكشد و ممكن است با داروهاي ضدالتهاب يا داروهاي كاهش دهنده ميزان اسيد اوريك درمان شود. با پزشك تان براي تغيير رژيمي كه به كاهش اسيد اوريك كمك كند، مشورت كنيد.

5-زگيل كف پا
زگيل‌هاي كف پا، سفت و شيپوري شكل هستند كه روي پاشنه پا، توسعه پيدا مي‌كنند. مسري هستند و توسط ورود يك ويروس از پوست بيمار و گاهي از طريق استخرهاي عمومي و حمام انتقال مي‌يابد. آنهايي ضرر هستند و مي توانند درمان شوند. اما در بسياري از موارد درد شديد آنها مانع ناديده گرفتن‌شان مي‌شود. پمادهاي موضعي اسيد ساليسيليك به درمان آنها كمك مي كند در حالي كه، سوزاندن، انجماد،‌فيزيوتراپي با عمل جراحي در موارد شديدتر انجام مي‌شود.

6-عفونت قارچي انگشتان
عفونت قارچي مي تواند باعث پوست انداختن،‌قرمزي، خارش، سوزش و اغلب تاول و زخم شود. اين بيماري مسري است و از طريق تماس مستقيم يا پا برهنه راه رفتن در مكان‌هايي مانند اطراف اظتخر‌ها منتقل مي‌شود. قارچ در كفش، مخصوصا كفش هاي تنگ يا كفش هايي كه گردش هوا در آن نيست، رشد مي كند. اين عفونت اغلب با لوسيون هاي موضعي يا داروهاي خوراكي ضد قارچ در موارد شديد درمان مي‌شود.

7-عفونت قارچي ناخن
زماني اتفاق مي افتد كه قارچ از طريق يك شكستگي وارد ناخن مي شود. عفونت قارچي مي تواند ناخن شما را ضخيم و شكننده و دچار تغيير رنگ كند. اگر درمان نشود از بين نمي‌رود و بعدا به راحتي نيز درمان نمي شود. اين عفونت در گرما و محيط هاي مرطوب از شخصي به شخص ديگر منتقل مي شود. در موارد خفيف از پمادهاي موضعي براي درمان استفاده مي شود. اما در موارد پيشرفته تر از قرص‌هاي ضد قارچ.

8-انگشت چكشي
زماني كه ماهيچه‌هاي انگشت، نامتعادل شوند، باعث مشكلات دردناكي مي شوند. كساني كه مستعد اين بيماري باشند، پوشيدن كفش تنگ برايشان دردسرساز خواهد شد. اين عارضه عموما باعث خم شدن انگشتان از بند وسطي به سمت پايين مي‌شود. پوشيدن كفش هايي با اندازه مناسب به خصوص در قسمت پنجه پا به كساني كه به اين مشكل دچار شده اند توصيه مي شود و گاهي عمل جراحي!

9-ناخن‌هاي فرورفته در پوست
ناخن‌هايي كه داخل پوست رشد مي‌كنند باعث درد، قرمزي، تورم و حتي عفونت مي شوند. كوتاه كردن بيش از حد ناخن يا صاف كوتاه نكردن آن و پوشيدن كف تنگ، باعث آسيب به ناخن مي‌شود. در موارد خفيف خيس كردن پا در آب گرم، تميز نگه داشتن و گذاشتن يك تكه پنبه زير گوشه ناخن، آن را از داخل پوست بلند مي‌كند. يك عمل جراحي كوچك هم مي تواند كل و يا بخشي از ناخن را از بين ببرد.

10-كف پاي صاف
كف پا با كمي فاصله يا به طور كامل با زمين در تماس است كه ممكن است ارثي يا ناشي از صدمه و يا بيماري آرتروزرماتيسمي باشد. علائم بيماري‌ پاي صاف بسيار كم است. به هر حال افزايش وزن، كفش هاي نامناسب يا ايستادن بيش از حد ممكن است باعث درد شود. درمان شامل ورزش‌ها و تمرينات براي تقويت پا و كفش‌هايي با قوس مناسب هستند.

در پا نشانه چيست؟
چيزهاي ناشناخته در پزشكي بسيار است. اما درد پا در ميان آنها نيست. در بسياري موارد، فقط به علت نامناسب بودن كفش است.
در بررسي‌اي كه روي 356 زن انجام شد، 313 نفر انان كفش تنگ مي‌پوشيدند. پس عجيب نيست كه 285 نفر آنان دچار درد پا باشند.
كفش‌هاي نوك تيز انگشتان و تمام پا را مي‌فشارند. اگر كفش تنگ مي پوشيد و سابقه خانوادگي گرفتاري پا داريد، قطعا دچار ناراحتي پا خواهيد شد.
اين ناراحتي خود را به صورت هاي مختلف نشان مي‌دهد، از جمله پينه شست پا، ميخچه، برآمدگي، برآمدگي پاشنه، در گوشت رفتگي ناخن و نوروم مورتون (درد شديد بين اگشتان سوم و چهارم پا در اثر عصب تحت فشار) نوروم مورتون ممكن است با التهاب كيسه زلالي مفصل يا درد استخوان كف پا اشتباه شود.
اگر اضافه وزن داريد، زياد سر پا هستيد، يا قوس كف پايتان زياد است ممكن است دچار التهاب نيام كف پايي شويد كه درد زير پاشنه و قوس پا است.
اين عارضه در اثر استفاده بيش از حد از نيامي كه از پاشنه تا جلو پا كشيده شده است به وجود مي‌آيد. نيروي راه رفتن و دويدن فشار زيادي بر اين ناحيه وارد مي‌كند.
گاهي نيز به رسول كلسيم و التهاب پيوندگاه استخوان پاشنه منجر مي‌شود.
يك علت ديگر ناراحتي پا زگيل‌ كف پايي است كه از يك عفونت ويروسي ناشي مي‌شود. زگيل كف پايي اغلب با پينه اشتباه مي شود اما اين زگيل‌ها نوك ريز سياه دارند و اگر آنها را فشار دهيد كمي درد مي‌گيرند. شكستگي‌ها نيز از علل شايع درد پا هستند.
اگر تورمي در جلوي پا و درست پشت انگشتان ديدي، به فكر شكستگي باشيد.
از علل ديگر درد پا واكنش آلرژيايي به رنگ يا جنس كفش و جوراب، محدوديت گردش خون و حالت شديد پاي ورزشكار (رشد قارچ تريكوفيتوم رو به روم در كف پا) ا ست.

درمان درد پا
وقتي گرفتار درد پا شويد،‌تمام مدت بي قراريد. در اينجا راه‌هايي براي تسكين آن گفته مي‌شود:
كفش‌هايتان را درآوريد. هر وقت فرصت مي‌كنيد كفش‌هايتان را درآوريد يا اصلا دمپايي بپوشيد. (اگر بيماري قند داريد، كفش را در نياوريد.)
پاها را بلند كنيد. در آخر روز، دراز بكشيد و پاهايتان را بالاتر از سطح بدن قرار دهيد. اين كار باعث برگشت مايعات جمع شده در پا شده و درد و گاهي نيز تورم و فشار را كاهش مي‌دهد.
كفش‌ها را عوض كنيد. عوض كردن نوع كفش در طول روز فشار روي پا را كاهش مي‌دهد. هر وقت مي توانيد،‌كفش راحت بپوشيد و كفش هاي شيك ناراحت را كنار بگذاريد.
بعضي رنگ‌هاي صنعتي مصرف شده در كفش و جوراب باعث التهاب تماسي پوست مي شود كه خارش،‌قرمزي و سوزش را به دنبال دارد. اگر فكر مي كنيد ناراحتي شما ناشي از نوع كفش يا جوراب است،‌چند روز آن را عوض كنيد تا مطمئن شويد.
پا را خيس كنيد. خيساندن پاها به مدت 20 دقيقه در روز خوب است ( به شرطي كه بيماري قند نداشته باشد. چون اين كار ممكن است پا را خشك تر كرده و اگر آب داغ باشد، ممكن است احساس نكنيد و پوست را بسوزانيد). بعد از آن، پا را حتما با كرم مرطوب كنيد.
پا را ماساژ دهيد. ماساژ دادن روزانه پا با كرم مرطوب كننده در تسكين پاي كساني كه تمام مدت سر پا هستند موثر است. كفش مناسب بخريد. وقتي كفش مي خريد. حتما نوع خوب آن را انتخاب كنيد. دقت كنيد: جلوي كفش بايد 12 ميلي متر فضاي خالي داشته باشد، پشت پاشنه محكم باشد و پاشنه كوتاه باشد. كفش بندي هم بهتر از كفش بدون بند است. هر دو لنگه كفش را با جورابي كه هميشه آن را مي پوشيد با دقت امتحان كنيد. پهن‌ترين جاي پا بايد در پهن‌ترين جاي كفش قرار گيرد. هميشه در بعدازظهر كفش بخريد چون در طول روز پايتان ورم مي‌كند.
كفش بزرگ بپوشيد. اگر دچار نوروم مورتون هستيد، كفش بزرگ با كفي مخصوص بپوشيد. براي درد شديد و مداوم با پزشك ممكن است درمان دارويي يا جراحي براي آزاد كردن عصر با به عنوان آخرين راه حل پيشنهاد كند.

منبع: باشگاه خبرنگاران

6 آزمون مهم برای حفظ سلامتی بیمار دیابتی

اقدامات زیادی وجود دارند که برای کاهش میزان خطر عوارض دیابت می توانید انجام دهید. عوارضی نظیر درگیری قلب و عروق،...

 

اقدامات زیادی وجود دارند که برای کاهش میزان خطر عوارض دیابت می توانید انجام دهید. عوارضی نظیر درگیری قلب و عروق، چشم ها، کلیه ها، اعصاب و عارضه پای دیابتی. حفظ سطح قند خون در محدوده نرمال تنها اولین گام است و اقدامات دیگری نظیر کنترل فشار خون و کلسترول نیز از اهمیت بالایی برخوردار هستند.

شش آزمایش زیر برای حفظ سلامتی و کنترل عوارض در بیمار دیابتی ضروری می باشند:

1-هموگلوبین A1C : *همگلوبین A1C چیست؟ یک آزمایش خونی که متوسط قند خون در طی 3-2 ماه گذشته را نشان می دهد.

*به چه دلیل انجام می شود؟ این آزمایش، بهترین روش برای بررسی نحوه کنترل قند خون در طول زمان می باشد.

*چند وقت یکبار انجام می شود؟ 4-2 بار در سال *میزان هدف آن چقدر است؟ کمتر از 7درصد( مقدار هدف شما ممکن است فرق داشته باشد که باید از پزشک خود بپرسید) *برای رسیدن به نتیجه مطلوب چه اقداماتی باید انجام شود؟ - سطوح قند خون خود را چک کرده و در مورد نتایج آن با پزشک و پرستارتان صحبت کنید. با توجه به نتیجه آزمایش، آیا تغییری در دوز داروی مصرفی شما باید صورت گیرد یا خیر. - برنامه غذایی و فعالیت فیزیکی خود را بازنگری کنید.

 2-فشارخون: *فشارخون چیست؟ فشار خون نیرویی است كه از طرف خون به دیواره رگ ها وارد می شود. *چرا باید اندازه گیری شود؟ ازآنجایی که بیماری پرفشاری خون در بیماران دیابتی خیلی رایج است و می تواند منجر به بروز حمله قلبی و مغزی، بیماری کلیوی و بیماری چشمی شود. *چند وقت یکبار انجام می
هر ویزیت پزشک *میزان هدف آن چقدر است؟ کمتر از 80/130 میلی متر جیوه *برای رسیدن به نتیجه مطلوب چه اقداماتی باید انجام شود؟ - فعالیت فیزیکی خود را افزایش دهید - اگر اضافه وزن دارید حتماً وزن خود را کاهش دهید - از مصرف نمک و غذاهای شور پرهیز کنید - داروهای پایین آورنده فشارخون را که پزشک برای شما تجویز کرده، به طور مرتب مصرف کنید

 3-کلسترول(LDL) : *کلسترول LDL چیست؟ LDL نوعی ازکلسترول است که به آن چربی بد گفته می شود *چرا باید اندازه گیری شود؟ دیابت خطر بیماری قلبی را افزایش می دهد، کلسترول LDL می تواند در دیواره عروق رسوب کرده وآنها را مسدود کند. (اگر به موقع تشخیص داده شود قابل کنترل است) *چند وقت یکبار انجام می شود؟سالی یکبار(اگر سطح آن بالا باشد در فواصل کوتاهتر باید چک شود) *میزان هدف آن چقدر است؟LDL کمتر از 100(اگر بیماری قلبی دارید حتی کمتر) *برای رسیدن به نتیجه مطلوب چه اقداماتی باید انجام شود؟ - سیگار را ترک کنید - فعالیت فیزیکی خود را افزایش دهید . - چربیهای اشباع کمتر مصرف کنید و وزن خود را کاهش دهید - با صلاحدید پزشک از داروهای پایین آورنده چربی خون استفاده کنید.

 4-میکروآلبومینوری: *آزمایش میکروآلبومینوری چیست؟ یک آزمایش ادرار است که نشان می دهد کلیه ها چگونه کار می کنند. *چرا باید اندازه گیری شود؟سطوح بالای قند خون می تواند به کلیه ها آسیب برساند. (با تشخیص به موقع می توان جلوی پیشرفت عارضه را گرفت) *چند وقت یکبار انجام می شود؟ حداقل سالی یکبار *میزان هدف آن چقدر است؟ کمتر از 30 *برای رسیدن به نتیجه مطلوب چه اقداماتی باید انجام شود؟
- مقادیر هموگلوبین A1C را در محدوده هدف نگه دارید - فشارخون خود را زیر 80/130 حفظ کنید. - داروهای پایین آورنده فشارخون خود را که پزشک برایتان تجویز می کند به طور مرتب مصرف کنید. این داروها به کنترل فشارخون و میکروآلبومین کمک می نمایند.

 5-معاینه چشم : *معاینه چشم چیست؟ در این آزمون چشم پزشک، با استفاده از یک قطره، مردمک چشم را گشاد کرده و با دستگاه ته چشم (رتین) را مشاهده و معاینه می کند *معاینه چشم به چه دلیل انجام می شود؟ قند خون بالا و پر فشاری خون می توانند به عروق خونی بسیار کوچک در چشم آسیب برسانند. لیکن اگر به موقع تشخیص داده شود جلوی پیشرفت عارضه و کوری را می توان گرفت *چند وقت یکبار انجام می شود؟سالی یکبار
*برای رسیدن به نتیجه مطلوب چه اقداماتی باید انجام شود؟ - جهت معاینه سالیانه چشم به متخصص چشم مراجعه کنید. - سطح هموگلوبین A1C خود را در محدوده هدف یا نزدیک به آن نگه دارید.

 6- معاینه پاها: *معاینه پا چیست؟ مشاهده و معاینه دقیق پا توسط پزشک یا پرستار از نظر ارزیابی جریان خون پا و عملکرد عصبی *معاینه پا به چه دلیل انجام می شود؟ کاهش جریان خون به پاها و فقدان حس در پاها در اثر سطوح بالای قندخون می تواند منجر به بروز عارضه پای دیابتی شود. *چند وقت یکبار انجام می شود؟در هر مراجعه به پزشک (از پزشکتان بخواهید حتماً پاهای شما را معاینه کند) *برای رسیدن به نتیجه مطلوب چه اقداماتی باید انجام شود؟ - هر روز در خانه پاهای خود را از نظر بروز هر گونه قرمزی، تاول و زخم مشاهده کنید. - کفش و جوراب مناسب ( نخی و جاذب رطوبت) بپوشید. - ناخن های خود را کوتاه نگه دارید، برای اینکار از ناخن گیر استفاده کرده و سر ناخن ها را با سوهان صاف کنید.

سایر اقدامات برای حفظ سلامتی و پیشگیری از عوارض در بیماران دیابتی

-سطح قند خون خود را مرتباً چک کنید. مقادیر خیلی بالا یا خیلی پایین قند خون را بدانید و اقدامات لازم در این مواقع را بیاموزید.

-هر چقدر که می توانید در کنترل قندخون خود کوشا باشید.اگر پزشک شروع انسولین درمانی را توصیه می کند آن را به تاخیر نیاندازید یا در برابر آن مقاومت نکنید.

-داروهای خود را همان گونه که پزشک تجویز کرده مصرف کنید . اگر عوارض جانبی داروها را تجربه کردید یا به هر دلیلی تصمیم به قطع مصرف دارو گرفتید حتماً پزشک خود را مطلع سازید.

-درباره مصرف روزانه آسپرین با پزشک خود مشورت کنید.

-برای چکاپ به طور منظم به دندان پزشک خود مراجعه کنید.

-واکسن آنفولانزا را سالی یکبار تزریق کنید.

منبع : سیمرغ

 

زخم و مشکلات پا در افراد دیابتی

 

 

از شایعترین عوارض دیابت از دست دادن پا می‌باشد. مهمترین هدف، تشخیص و درمان بیماران در معرض خطر قطع پا به علت عوارض دیابت توسط کلینیکهای چند تخصصی است.

 

پیشگیری و درمان از شایعترین عوارض دیابت از دست دادن پا می‌باشد. 51٪ از تمام موارد قطع اندام تحتانی در دیابتیها به علت عوارض دیابت می‌باشد. پس از قطع یک پا 55٪ بیماران ظرف 3-2 سال بعد نیاز به قطع پای مقابل پیدا می‌کنند.

مهمترین هدف، تشخیص و درمان بیماران در معرض خطر قطع پا به علت عوارض دیابت توسط کلینیکهای چند تخصصی است.

علل ایجاد پای دیابتی متعدد است که شامل درگیری اعصاب محیطی توسط دیابت، ضربه‌های خفیف و تکراری، زخم‌های پوستی، عفونت، کاهش خونرسانی به پا در اثر درگیری عروق و مراقبت از زخم می‌باشد.

جالب است بدانیم که شایعترین نوع استرس مکانیکی در نتیجه راه رفتن اتفاق می‌افتد. مثلاً راه رفتن سریع و یا راه رفتن آهسته ولی در مسافتی طولانی. راه رفتن، فشاری معادل  80 - 20 پوند بر اینچ مربع در طول پا وارد می‌کند. در افرادیکه به علت درگیری اعصاب محیطی پای بی‌حس دارند، ناراحتی را درک نمی‌کنند، پس راه رفتن را محدود نمی‌کنند و این استرس مداوم با هر قدم منجر به تخریب و التهاب بافتی می‌شود. نواحی حساس به استرس تکراری راه رفتن عبارتند از انگشت بزرگ و سر استخوانهای کف پا. اساس پیشگیری از مشکلات پای دیابتی آموزش بیمار است. در هر جلسه ویزیت، باید به بیمار آموزش بدهیم و راجع به اهمیت کنترل دقیق و مناسب قند خون و مراقبت روتین پا و اثرات معکوس و مضر سیگار کشیدن روی سیستم عروقی و اهمیت استفاده از پوشش مناسب برای پای بی‌حس تاکید کنیم. باید به بیمار لیستی از بایدها و نبایدها بدهیم و نحوه مراثبت صحیح از پا را به وی بیاموزیم.

مثلاً اگر حس پا کاهش یافته باشد، برداشتن میخچه‌ها و پینه‌ها و ناخن‌هایی که در پوست فرو رفته‌اند فقط باید توسط سرویس بهداشتی صورت گیرد، پینه‌ها باید پس از تمیز کردن پوست برداشته شود.(بویژه پینه‌های روی برجستگیهای استخوانی)

نواحی خشک و ترک‌خورده پوست را باید به آرامی سمباده کشید. ناخن‌ها را باید به صورت منظم گرفت و ناخن‌های ضخیم را باید سوهان کشید. پس از شستن پاها آنها را به خوبی خشک کنیم و با یک کرم نرم کننده پاها را (به جز انگشتان) مرطوب نماییم. از پد‌های سیلیکنی روی انگشتان جهت ممانعت از فشار روی سطح پشتی انگشتان در کفش استفاده ‌کنیم. استفاده از کفی‌های مناسب نیز توصیه می‌شود. جورابهای فشاری(جوراب واریس) که جای انگشتان در آنها بریده و سوراخ است توصیه نمی‌گردد. چون خطر کاهش خونرسانی به انگشتان را در بر دارند.

 توصیه‌هایی که باید بیماران دیابتی به خاطر داشته باشند:

1. بیماران باید در هنگام استحمام دمای آب را با آرنج خود تست کنند. پس از شستن پاها با یک حوله نرم پاها، بویژه بین انگشتان آنها را خوب خشک کنند.

2. روزانه پاها را از نظر قرمزی، تاول، بریدگی، تغییر حرارت(گرمی یا سردی)، تورم و از دست رفتن حس بررسی نمایند.(خود بیمار یا یکی از اعضاء خانواده با مشاهده مستقیم پاها و یا مشاهده پاها در آینه)

3. چرک را از زیر ناخنها پاک کنند ولی نه با چاقو یا سایر وسایل تیز. ناخنها را صاف کوتاه کنند و از سمباده جهت از بین بردن میخچه‌ها و پینه‌ها پس از شستن استفاده نمایند.

4. هیچگاه از داروهای میخچه‌ بدون مشورت پزشک استفاده نکنند.

5. کفی طبی را بدون تجویز پزشک استفاده نکنند و هیچگاه بدون جوراب کفش نپوشند.

6. پاهای خود را در هوای سرد با جوراب‌های نخی یا پشمی گرم بپوشانند.

7. هیچوقت پابرهنه راه نروند بویژه روی سطوح داغ.

8. کفش‌هایی بپوشند که کاملاً اندازه و مناسب پا باشند. ترجیحاً از کفش‌های چرمی که تبخیر تعریق را می‌دهند، استفاده کنند و اجازه دهند تا بین پوشیدن‌ها، کفش خشک شود.

9. کفش‌های نوک ‌باریک یا نوک باز یا دمپایی نپوشند.

10. کفش‌های نو باید بتدریج پوشیده شوند. روز اول 1ساعت پوشیده شوند، سپس روزی 1ساعت به پوشیدن کفش‌ها اضافه کنند تا بتدریج 1روز کامل کفش پوشیده شود.

11. هرگاه امکان داشت کفش‌ها را درآورند و در بین روز دوره‌های مکرر استراحت برای پاها در نظر بگیرند. هر 5 ساعت کفش‌ها را درآورند.

12. برای خرید کفش عصرها اقدام کنند.

13. هیچگاه بطری داغ، کمپرس گرم و لامپ گرمازا را نزدیک پاها قرار ندهند.

14. از پوشیدن جوراب‌های لاستیکی و فشاری، بویژه سوراخدار که لبه‌ها و درزهای سفت دارند یا پوشیدن جوراب‌های معمولی ولی تنگ خودداری کنند.

15. سیگار نکشند.

16. در هر ویزیت پزشک پای آنها را معاینه کند.

منبع:سیمرغ

 

نوع خندیدنتان نشان از سلامتی شما دارد

نوع خندیدن شما ، نشانه و گواهی از سیستم داخلی و کارکرد بدن تان دارد . اما چگونه می توان به این راز پی برد ؟

 بسیاری از افرادی که به بیماری دیابت دچار هستند ، اگر از طریق آزمایش خون و تست دیابت به بیماری شان پی نبرند ، می توانند به سادگی به بیماریشان پی ببرند ، اما  چگونه ؟
 مریضی های دهان و دندان ، لثه ، بیماری های داخلی بدن تاثیر مستقیمی روی لبخند شما دارند .

بسیاری از افرادی که به بیماری دیابت دچار هستند ، اگر از طریق آزمایش خون و تست دیابت به بیماری شان پی نبرند ، می توانند به سادگی به بیماریشان پی ببرند ، اما  چگونه ؟
در این مقاله به بیماری هایی که از راه دهان قابل تشخیص هستند می پردازیم :
* افرادی که دیابت دارند ، دهانشان به شدت خشک می شوند زیرا ترشح بزاق دهانی کاهش پیدا کرده است  و توصیه اکید به افراد مبتلا به دیابت می شود که مراقب باشند و اجازه ندهند دهانشان خشک شود زیرا هنگامی که دهان خشک شود رشد و تکثیر قارچ ها در دهان سرعت می گیرد .

* برفک دهانی نیز به سادگی قابل تشخیص است زیرا افرادی که به این بیماری مبتلا می شوند رشد قارچ ها در دهانشان افزایش می یابد  و در دهانشان نشانه هایی از بیماری را حس می کنند .

برای هر یک از شما پیش آمده است که به درد دندان مبتلا شوید آیا هنگامی که دندان درد داشتید حس نمی کردید که سایر نقاط بدن تان نیز درد می کنند ؟

دندان درد باعث می شود که شما گوش درد نیز پیدا کنید ، سردرد و .... . پس بخش داخلی دهان شما با تمام نقاط بدن ارتباط سریعی برقرار می کند .

* شما می توانید بیماری های خطرناکی مانند هپاتیت را هم از دهان تان وارد بدن تان کنید مانند نوشیدن آب از آب سرد کن هایی که در خیابان وجود دارند یا از مکان هایی که آلوده هستند آب بنوشید ، باعث ابتلای شما به هپاتیت می شود .

*  بیماری نفریت نیز از طریق دهان قابل شناسائی است .آیا با بیماری نفریت آشنایی دارید ؟ آماس كلیه را نفریت گویند .

علائم و نشانه های  نفریت :
در این بیماری شخص دچار بی اشتهائی ، تهوع ، سردرد و خشکی شدید دهان می شود ..
افرادی هستند که دندان درد شدید دارند و دندان هایشان مقاومتی در برابر خوراکی های سفتی که می خورند ، ندارند و زود می افتند .

دندان های شما به دلیل کمبود کلسیم مقاومت ندارند و زود استحکام خود را از دست می دهند . کمبود کلسیم در ابتدا خود را با  شکستگی دندان نشان می دهد و کم کم با شکستگی استخوان ها و عدم بهبود سریع پیشرفت می کند .

اگر دندان های تان زود خرد می شود یا درد دارند از مواد غذایی که حاوی کلسیم هستند بیشتر مصرف کنید .

* آیا می دانید اگر دندان نداشته باشید ، بسیار سریعتر به بیماری های مختلف  مبتلا می شدید ؟
اگر دندان نداشتید شما برای هضم غذا ، بلغ غذا دچار مشکل می شدید و باید غذاها را خرد نشده می بلعیدید در صورتی که این عمل  دستگاه گوارش شما را به هم می ریزد .
* الکل  و دخانیات سم هایی هستند که مستقیم وارد بدن تان می کنید .

به کرات شنیده اید که مصرف الکل و دخانیات بسیار مضر هستند . این مواد سمی تاثیرشان را از دهان تان آغاز می کنند تا به سیستم  داخلی بدن شما دست پیدا کنند .

دندان ها به دلیل وجود نیکوتین سیگار ، به مرور زرد می شوند و با گذشت زمان و شدت مصرف به رنگ قهوه ای در می آیند .

سیگار پلاک باکتری ها را در اطراف لثه ها افزایش می دهد به همین دلیل به مرور زمان باکتری ها دهان شما را فرا می گیرند و زمانی که دهانتان آلوده شده باشد ، بعلت کمبود انتقال اکسیژن در عروق خونی افراد سیگاری روند ترمیم بافتی لثه ها یشان نیز با مشکل مواجه می شود .


منبع : سیمرغ

تاثیر ورزش در دیابت

 

 

 

ورزش در درمان دیابت بسیار موثر است، زیرا نه تنها باعث پایین آوردن قند خون و كاهش مقاومت بدن به انسولین می شود، بلكه خطر بیماری های قلبی عروقی ، احتمال ابتلا به عارضه پای دیابتی و نیاز به دارو در دیابت نوع 2(دیابت غیر وابسته به انسولین)را كاهش می دهد.

هنگامی كه یك فرد غیر دیابتی ورزش می كند، سطح انسولین خون، تحت تأثیر افزایش هورمون های ضدانسولین (خصوصاً گلوكاگون) كاهش می یابد. به این ترتیب، افزایش مصرف گلوكز توسط ماهیچه، با افزایش تولید گلوكز توسط كبد مطابقت می یابد.

برای جلوگیری از افت قند خون در افراد دیابتی، باید غذای بیشتری قبل از ورزش، در حین یا بعد از آن مصرف كرد و یا دوز انسولین را با افزایش فعالیت ورزشی كاهش داد.

در افراد دیابتی كه انسولین یا داروهای كاهنده قند خون مصرف می كنند، هیپوگلیسمی(کاهش قند خون) مشكلی است كه با ورزش پیش می آید. این هیپوگلیسمی (HYPOGLYCEMIA) بیشتر بعد از ورزش اتفاق می افتد، زیرا بعد از ورزش، كبد و ماهیچه نیاز به استفاده از گلوكز برای بازسازی گلیكوژن دارد كه این بازسازی 30-24 ساعت طول می كشد. برای جلوگیری از این افت قند خون یا باید غذای بیشتری قبل از ورزش یا در حین یا بعد از آن مصرف كرد و یا دوز انسولین را با افزایش فعالیت ورزشی كاهش داد.

از طرفی اگر در حالی كه قند خون بیشتر از 300-250 میلی گرم در دسی لیتر است، ورزش شروع شود، هیپوگلیسمی و كتوز در اثر كمبود انسولین رخ می دهد، در این حالت ورزش باید متوقف شود.

راهنمای ورزش کردن در افراد دیابتی:

تست قند خون قبل و بعد از ورزش، به تعیین نوع برنامه ورزشی شخص دیابتی بسیار كمك می كند.

در كل به ازای هر یك ساعت ورزش، خوردن 15گرم كربوهیدرات اضافه تر قبل یا بعد از ورزش، احتیاج می شود. برای ورزش های شدیدتر، 30 گرم كربوهیدرات در هر یك ساعت ممكن است نیاز شود. ورزش با شدت متوسط و مدت كمتر از 30 دقیقه ندرتاً احتیاج به مصرف كربوهیدرات یا انسولین اضافه تر دارد، ولی با این وجود اگر قند خون كمتر از 100 میلی گرم در دسی لیتر باشد، مصرف یك وعده غذای كوچك و كم حجم لازم می شود.

اغلب برای جلوگیری از هیپوگلیسمی ، باید دوز انسولین را مطابقت داد و این تطابق بیشتر در مورد ورزشی كه 60-45 دقیقه طول می كشد، اهمیت پیدا می كند. در بیشتر افراد دیابتی، كاهش متوسط (تقریباً 20-10 درصد) دوزانسولین تزریقی، برای جلوگیری از هیپوگلیسمی كافی است. برای ورزش های طولانی تر و شدیدتر كاهش بیشتری در كل دوزانسولین روزانه ممكن است نیاز شود.

بطور كلی كاهش انسولین بر حسب شدت ورزش به ترتیب زیر است:

- 10 درصد برای ورزش یا فعالیت سبك

- 20 درصد برای ورزش یا فعالیت متوسط

- 40-30 درصد برای ورزش یا فعالیت شدید

و بر حسب مدت ورزش، كاهش دوزانسولین كوتاه اثر به ترتیب زیر است:

- 30 درصد كاهش برای ورزش كمتر از یك ساعت

- 40 درصد كاهش برای ورزش 2-1 ساعته

- 50 درصد كاهش برای ورزش 3 ساعته و بیشتر

قبل از انجام ورزش، گرم كردن لازم است تا ماهیچه برای فعالیت هوازی آمادگی پیدا كند. بطور ایده آل، در یك ورزش 40-30 دقیقه ای، قسمت هوازی ورزش تقریباً 20 دقیقه باید ادامه یابد.

باید دانست كه حتی 3 بار ورزش 10 دقیقه ای در طول روز به جای یك بار ورزش 30 دقیقه‌ای، هم می تواند همان اثرات مفید را داشته باشد.

در دیابت نوع 2، ورزش تا حدود زیادی باعث افزایش حساسیت سلول ها نسبت به انسولین و كاهش مقاومت به انسولین می شود و از آنجایی كه این حساسیت ایجاد شده به انسولین 48 ساعت بعد از ورزش دوباره از بین می رود، تكرار ورزش در دوره های منظم برای كاهش مقاومت به انسولین در دیابت نوع 2 لازم است. ورزش همچنین از اثر هورمون های ضدانسولینی می كاهد و باعث بهبود كنترل گلوكز می شود.

انجام ورزش بعد از خوردن غذا مفید است و باعث كاهش هیپرگلیسمی(افزایش قند خون) بعد از غذا (كه در دیابت نوع 2 رایج است) می باشد.

 

 

منبع:تبیان

دارویی برای درمان زخم های مزمن دیابتی

دانشمندان سوئدی توانستند داروی بی نظیری را برای تسریع ترمیم زخم های دیابتی و سایر زخم های مزمن تولید کنند. پروتئین پلاسمینوژن یک تنظیم کننده کلیدی آغازگر و تسریع کننده ی بهبود زخم از طریق تحریک واکنش های التهابی است.پلاسمینوژن یک پروتئین شناخته شده پلاسما است که توسط کبد ساخته شده و در تمام مایعات بدن یافت می گردد. محققین به باز نگری و ارزیابی مجدد این پروتئین پرداختند. آنها به بررسی دقیق افزایش غلظت پلاسمینوژن در اطراف زخم که یک سیگنال آغازی برای واکنش التهابی لازم برای ترمیم است پرداختند.

در زخم های دیابتی غلظت پلاسمینوژن به اینصورت در اطراف زخم افزایش نمی یابد و به نظر می رسد علت تاخیر در ترمیم زخم ها همین موضوع می باشد. تزریق پلاسمینوژن به ناحیه اطراف زخم در موش ها و موش های صحرایی دیابتی سبب آغاز فرایند ترمیم زخم و بهبود کامل آن می گردد. لاین سلولی تولید پلاسمینوژن در ابعاد گسترده در حال بررسی است و هدف آن شروع آزمایشات کلینیکی به محض فراهم شدن بودجه ی این تحقیقات می باشد. پلاسمینوژن یک پروتئین اندو جنوس است.

(پروتئینی که توسط بدن تولید می شود) وبه نظر نمی رسد که تجویز آن برای بهبود زخم تاثیرات مضر جانبی به همراه داشته باشد. بیولوژیست ها به ماده ای برای ترمیم سریع زخم های مزمن نیاز فوری دارند زیرا زخم های دیابتی بدترین نوع زخم های مزمنی هستند که سالانه میلیونها نفر را تحت تاثیر قرار می دهد. تقریبا تعداد بسیار زیادی از ۳۵۰ میلیون بیمار دیابتی در سراسر دنیا به زخم پای دیابتی مبتلا می شوند که ۱۰ تا ۱۵ میلیون از این موارد به قطع عضو می انجامد. در حال حاضر درمان و مراقبت از زخم های دیابتی به روشهای موجود چندان موفق نیست.

دانشمندان بر روی زخم های دیابتی تمرکز کرده اند، اما پلاسمینوژن در بهبود زخم های دیگر نیز می تواند زمینه تحقیقاتی بسیار خوبی باشد که از جمله می توان به ترمیم پرده تیمپانیک و بیماری های لثه اشاره کرد. خاصیت فعال کنندگی مراحل اولیه ی التهابی در ترمیم زخم و از سوی دیگر تاثیر پلاسمینوژن در مقابله با باکتری های مقاوم به آنتی بیوتیک، استفاده از آن را در بهبود زخم ها موثر تر جلوه داده است.

منبع:دیابت

زخم پای دیابتی

افراد دیابتی در دوران زندگی خود دچار زخم می شوند حدود 20% از بیماران دچار زخم در نهایت نیاز به قطع عضو پیدا می کنند بالا بودن میزان قند خون در بیماران دیابتی باعث آسیب به عروق خونی واعصاب محیطی می شود وبدنبال آنعلت زخم پای دیابتی  واز دست دادن عضو مبتلا می شود .

علل ایجاد زخم دیابتی :
1 ـ از بین رفتن حس کف پا
2 ـ خون رسانی نا مناسب به دلیل تنگی عروق
3 ـ عوامل میکانیکی وضربه های مختلف

1 ـ از بین رفتن حس کف پا: در اثر آسیب به اعصاب محیطی کف پا حس خود را ازدست می دهد وبیمار احساس سوزش وگز گز در کف پا می کند وخصوصا در شب ها بدتر می شود بعد از این مرحله عضلات کف پا بتدریج لاغر وضعیف می شود وقوس کف پا افزایش پیدا می کند وانگشتان وپاشنه پا بیشتر در معرض آسیب قرار می گیرد و از طرفی آسیب به اعصاب محیطی باعث می شود که غدد عرق موجود در پوست اندام تحتانی فعالیت خودش را از دست بدهد وپوست پا خشک شود وبعد از آن پا مستعد پینه و ترک خوردن می شود وبه دنبال آن موجب عفونت می گردد .

2 ـ خون رسانی نا مناسب به دلیل تنگی عروق در صورتی که قند بیماران درست کنترل نشود موجب تنگی وانسداد وسفت شدن عروق می شود وکاهش جریان خون موجب از بین رفتن باغت ها وایجاد زخم می شود

3 ـ عوامل میکانیکی وضربه های مختلف : بدلیل عدم حس کف پا وخون رسانی نامناسب عروق پا هر گونه ضربه یا فشار به پا باعث ایجاد زخم می شود

علائم زخم های ناشی از آسیب اعصاب : در این زخم ها اغلب اوقات پا گرم تر از معمول است وتا حدی قرمز رنگ به نظر می رسد . پوست پا خشک شده و زخم بیشتر در بخش های کف پا وانگشتان و روی برجستگی های استخوانی ایجاد می شود معمولا در مناطق تحمل وزن پینه تشکیل می شود حس اندام تحتانی مختل است نبض های اندام تحتانی قابل لمس واغلب جهنده است ورید ها برجسته است وبه مرور زمان پا ها دچار تغییر شکل وبه صورت چماقی و بد شکل می شود

علائم زخم های ناشی از آسیب عروقی : در این گونه زخم ها معمولا پا سرد است وهنگانی که بالا نگه داشته می شوند بی رنگ وزمانی که پایین گرفته می شوند قرمز رنگ ومی شوند ناخن ها اغلب شکننده وتغییر شکل می دهند زخم ها درنوک انگشتان ، پاشنه ، سطح پشتی وکناره های پا ایجاد می شود اندام تحتانی اغلب دردناک است ونکروزبه صورت کم ولی عمقی تشکیل می شود

طبقه بندی زخم پای دیابتی:
مرحله صفر : در این مرحله پا شدیدا مستعد ایجاد زخم می باشد ولی هنوز زخمی ایجاد نشده است
مرحله 1: زخم سطحی
مرحله 2: زخم عمقی با در گیری ماهیچه ، تادون ومفصل بدون در گیری استخوانی . در این شرایط ممکن است زخم عفونی شود
مرحله 3:زخم عمقی که استخوان را نیز در گیر کرده باشد .در این مرحله احتمالا استئومیلیت وجود دارد وممکن است آبسه نیز تشکیل شود
مرحله 4: گانگرن موضعی در انگشتان ، جلوی پا یا پاشنه
مرحله 5 : گانگرن شدید که ممکن است به آمپوتاسیون وقطع عضو منجر شود

توصیه های مهم به بیماران دیابتی برلی مراقبت از پا ها
1 ـ یک عفونت کوچک پا میتواند سبب عارضه مهمی در افراد دیابتی شود وبه محض مشاهده جزئی ترین عارضه در پا بیمار باید به پزشک یا مراکز مراقبت از زخم مراجعه کند
2 ـ شستن منظم روزانه پا ها وخشک کردن آنها بویژه لابلای انگشتان
3 ـ بررسی ومعاینه دقیق پاها از نظر وجود خراش ، آسیب پوست ، زخم ، لیچ افتادگی بین انگشتان که لازم است این کار همه روزه انجام شود اگر بیمار نمی تواند خودش معاینه بکند یکی از اطرافیان معاینه کند

4 ـ اگر بیمار دیابتی شبها پاهیش سرد می شود وگرم نمی شود پوشیدن جوراب پشمی مفید است ونباید از کیسه آب گرم یا تشک برقی وغیره استفاده شود
5 ـ هرگز نباید پاها را در معرض سرما یا گرمای زیاد قرار داد ، دقت در گرما وسرمای آب حمام لازم است
6 ـ راه رفتن بدون کفش یا دمپایی ممنوع است
7 ـ معاینه کفش ها از نظر وجود شن ریزه یا برآمدگی میخ ویا شکاف کناره کفش لازم است که خود اینها باعث زخم میشود

8 ـ عوض کردن روزانه جوراب وکاملا اندازه بودن آنها
9 ـ در موقع خریدن جوراب وکفش دراندازه بودن آنها دقت لازم بعمل آید چون کوچک یا بزرگ بودن آنها خود باعث آسیب به پاها می شود
10 ـ پوشیدن کفش بدون جوراب و ورزش با پای برهنه وبدون کفش جایز نیست
11 ـ پوشیدن کفش های روباز وکفش های لای انگشتی مجاز نیست
12 ـ در منزل حتما از دمپایی روفرشی استفاده کنند بدلیل اینکه حس کف پا از بین رفته وممکن است سنجاق ، تراشه چوب ، خار یا سوزن داخل پا برود وبیمار نفهمد

13 ـ برای درمان میخچه یا پینه هیچ نوع ماده شیمیایی نباید مصرف شود وبا ناخن گیر یا هر نوع وسیله برنده به برداشتن آن اقدام نکنند وبه پزشک مراجعه کند
14 ـ گرفتن ناخن ها باید عرضی باشد بدون اینکه ناخن از عمق گرفته شود ، ناخن ها باید نرم شود وسپس گرفته شود
15 ـ سیگار کشیدن برای افراد مبتلا به دیابت و نوروپاتی دیابتی ممنوع است.  از فیزیوتراپی برای درمان نوروپاتی دیابتی بهره گرفته می شود.

 

منبع:پزشک آنلاین

تند غذاخوردن خطرابتلابه اضافه وزن و دیابت را افزایش میدهد

پژوهشگران علوم پزشکی می گویند نتایج مطالعات گوناگون نشان داده است کسانی که با شتاب غذا می خورند می‌توانند منجر به اضافه وزن و دیابت نوع ۲ شوند. آنان تاکید کردند که تند غذا خوردن چاقتان می‌کند .

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز ،  محققان دریافته‌اند که زنان در سنین بین ۴۰ تا ۵۰ سال تمایل به غذا خوردن سریع دارند و احتمال زیادی برای ابتلا به اضافه وزن نسبت به کسانی که آهسته غذا می‌خورند را دارند.

بر اساس این مطالعه، به سرعت غذا خوردن می‌تواند خطر ابتلا به اضافه وزن را تا دو برابر افزایش دهد.ایان مک دونالد ـ پژوهشگر در دانشگاه ناتینگهام اظهار کرد: خوردن بیش از حد سریع می‌تواند منجر به چاقی شود. خوردن سریع منجر به فرستادن مقادیر زیاد هوا به معده و ایجاد ناراحتی‌های گوارشی می‌شود.

تندخورها دو برابر شانس چاقی مفرط در سنین بالاتر را خواهند داشت.اگر این عادت تندخوری را در کنار غذا خوردن تا احساس سیری کامل قرار دهیم، شانس چاقی مفرط به سه برابر نسبت به افرادی که با سرعت عادی غذا می خورند افزایش می یابد.

البته در حین این تحقیق مشخص شده تندخوری می تواند انرژی بیشتری از فرد بگیرد ولی میزان تهدید چاق شدن ناشی از آن ، این مصرف انرژی اضافه را بی اثر می کند.

پژوهشگران تاکید می کنند افراد با توجه به ریسک بالای تندخوری باید سعی کنند غذا را با سرعتی منطقی تر میل کنند و در عین حال مراقب باشند عواملی که سبب تند خوردن غذا می شود را از خود دور کنند.غذا خوردن با مشغولیت ذهنی شدید و یا خوردن فست فود دو عامل موثر در تندخوری است.

از دیگر عوامل اصلی می توان به حرف زدن در حین غذا خوردن اشاره کرد که ناخواسته سبب تندخوری می شود.محققین کشور ژاپن نیز اعلام کرده اند تند غذا خوردن امکان ابتلا به دیابت را ۲ برابر می‌کند .

کسانی که غذای خود را سریع می‌خورند، ۲ برابر بیش از سایرین دچار اختلال در هضم گلوکز می‌شوند که این اختلال پیش‌دیابت نام دارد.همچنین تحقیقات دیگری نشان داده است کسانی که غذای خود را سریع می‌خورند، ۲ برابر بیش از سایرین دچار اختلال در هضم گلوکز می‌شوند. این اختلال پیش‌دیابت نام دارد.

دیابت نوع ۲ هنگامی رخ می‌دهد که انسولین کافی برای عملکرد درست بدن تولید نمی‌شود. انسولین گلوکز موجود در خون را به انرژی مورد نیاز سلول‌ها تبدیل می‌کند.

میزان گلوکز موجود در خون کسانی که دچار اختلال در هضم گلوکز (IGT) هستند، بالاتر از حد معمول است، اما این میزان به حدی بالا نیست که منجر به دیابت شود. با این حال در صورت عدم انجام اقدامات پیشگیری‌کننده، این اختلال می‌تواند فرد را به دیابت نوع ۲ مبتلا کند.

در این تحقیق پس از مطالعه بر روی مولفه‌‌هایی مانند وزن، جنس، سن، پیشینه خانوادگی درباره دیابت، مصرف سیگار و نوشیدنی‌های الکلی، فشار خون و میزان کلسترول، غذا خوردن با سرعت بالا تنها عاملی بود که خطر «آی جی تی» را به میزان بالایی افزایش داد.

پژوهشگران توصیه می کنند زمان صرف وعده های غذایی دست کم به ۲۰ تا ۲۵ دقیقه افزایش یافته و هر لقمه ی غذا حدود ۳۰ بار جویده شود.

منبع:سایت پزشکان بدون مرز

مشکلات مربوط به پاها در افراد دیابتی

کسانی که بیماری دیابت دارند، افزایش قند خون آنان به مدت طولانی، باعث ایجاد مشکلات و عوارضی می‌شود که یکی از عوارض، تاثیر آن بر پاهای شخص است. بیشترین موارد تاثیر گذار سیستم عصبی و محیطی بدن شخص است.

آسیب عصبی ناشی از دیابت چیست؟
اگر دیابت از نوع غیر قابل کنترل باشد، بر روی سیستم عصبی تاثیر می‌گذارد و زمانی که بر روی عصب پاها تاثیر بگذارد در این صورت شخص احساس سرما و گرما را از دست می‌دهد. به این از دست دادن حس، دیابت حسی ـ عصبی گفته می‌شود. اگر در اثر این بیحسی قسمتی از پای شخص جراحت پیدا کند و خود شخص متوجه آن نشود، در این صورت زخم بزرگتر شده و احتمال آلودگی آن بالا می‌رود. عضلات پا دیگر مثل سابق واکنش نشان نمی‌دهد و توانایی ندارد.

بیماریهای مربوط به رگها
دیابت بر روی رگهای خونی اثر گذاشته و جریان خون را در آنها تغییر می‌دهد. به جریان خون ضعیف در پاها و دستها، بیماری‌های مربوط به رگ گفته می‌شود. جریان خون نامنظم بر روی رگهای خونی قلب تاثیر می‌گذارد. اگر در قسمتی از بدن دچار عفونت شدید، و این عفونت از بین نرفت خطر افزایش عفونت و در نهایت فرسودگی عضو وجود دارد.( در اثر نرسیدن خون به بافت عفونی)

مشکلات مربوط به پاها در افراد دیابتی
در افراد دیابتی درد پاها می‌تواند منجر به عفونت ( در اثر کاهش جریان خون) و یا بیماری‌های جدی دیگر و در نهایت قطع عضوی از پا شود.

پای ورزشکاری
پای ورزشکاری به صورت یک بافت توده‌ای است که احتمال خارش ،قرمز شدن و ترک خوردگی در آن وجود دارد. میکروب می‌تواند از بین این ترکها به داخل پوست نفوذ کرده و باعث ایجاد عفونت شود. داروهایی که برای از بین بردن این میکروبها بکار می‌روند مخصوص پاهای ورزشکاری هستند. این دارو به صورت قرص یا به صورت پماد وجود دارد که مستقیما بر روی زخمها مالیده می‌شوند.

عفونت قارچی ناخن
ناخنهای آلوده به میکروب قارچی به صورت بی‌رنگ و یا زرد و قهوه‌ای و یا به صورت تیره و شکننده هستند. در بعضی موارد ممکن است که ناخن خرد شود. فضای گرم و مرطوب و تاریک درون کفشها، محیطی مناسب برای رشد و تکثیر میکروبهاست. به علاوه زخم و جراحت ناخنها منجر به ایجاد عفو‌نتهای قارچی می‌شود که درمان آن بسیار سخت است. درمانهایی برای این نوع زخمها وجود دارد اما فقط برای زخمهای کوچک و اولیه. احتمالا پزشک قرص تجویز می‌کند و یا در صورت شدید بودن، بافت ناخن به صورت دوره‌ای برداشته می‌شود.

برآمدگی یا پینه
برآمدگی در بافتهای سخت به خصوص در کف پاها ایجاد می‌گردد. این برآمدگی بیشتر در اثر وزن زیاد در قسمت جلوی کف پا و یا در قسمت پاشنه ایجاد می‌شود. البته بعضی از این برآمدگیها در کف پاها معمولی است. به هر حال باید مراقبتهای ویژه‌ای به کار برده شود.

* بعد از حمام با استفاده از سنگ پا سعی کنید به آرامی ‌پینه را از بین ببرید.

* درون کفشهای خود از کفی نرم استفاده کنید.

* احتمال دارد مداوا به صورت نرم کردن بافت برآمده باشد.
* هرگز با شی تیز و برنده پینه را از بین نبرید.

میخچه
میخچه در محیط سخت، نزدیک استخوان در انگشتان پا رشد می‌کند. میخچه احتمالا در اثرفشار زیاد بر پاها و اصطکاک بین انگشتان پا بوجود می‌آید. اگر شما هم میخچه دارید، باید بسیار مواظب باشید.

* بعد از حمام سعی کنید به آرامی ‌با سنگ پا میخچه را از بین ببرید.

* برای از بین بردن میخچه از روش آب کردن آن استفاده نکنید.
* هیچگاه با جسم تیز میخچه را از بین نبرید.

تاول یا پینه پا
یک برآمدگی آبکی است که در بین انگشتان پا ایجاد می‌شود. گاهی مواقع در کنار انگشت بزرگ پا یک برآمدگی به صورت آبکی ایجاد می‌شود. ممکن است این منطقه به صورت جلو آمده و سخت و بر روی هر دو پا ایجاد شود. بیشتر مواقع بر اثر پوشیدن کفشهای پاشنه بلند و نوک تیز ایجاد می‌شود. در این کفشها بر روی انگشت بزرگ پا فشار وارد آمده و آن را به طرف انگشتان دیگر فشار می‌دهد. استفاده از کفی نرم از تحریک انگشتان جلوگیری می‌کند. اگر این مشکل باعث بد فرمی ‌پاها شود، عمل جراحی کمک کننده است.

پوست خشک
پوست خشک باعث ایجاد ترک و ورود میکروبها به درون پوست می‌شود بنابراین از صابونها و لوسیونهای مرطوب کننده برای ایجاد نرمی ‌و لطافت پوست استفاده کنید.

زخم پاها
زخم پا از پوست وارد شده و ایجاد عفونت می‌کند. این زخمها می‌تواند از یک خراش کوچک که به آسانی می‌تواند خوب شود و یا در اثر مناسب نبودن کفش ایجاد ‌شود . مداوای سریع این زخمها بسیار مهم است.

انگشت چکشی
انگشت چکشی انگشتی است که در اثر ضعیف شدن عضلات خمیده می‌شود. ضعیف شدن ماهیچه باعث می‌شود تاندونها به صرف پایین خمیده شده و انگشت چکشی به وجود آید. این مسئله ممکن است در بین تمام اعضای خانواده پیش بیاید و یا در اثر پوشیدن کفشهای خیلی کوتاه ایجاد شود. این مشکل ممکن است باعث ایجاد نارا‌حتیهای دیگر پا مثل : میخچه، تاول و … و یا سختی به هنگام راه رفتن شود. آتل بندی یا ابزارهای اصلاح کننده پا می‌تواند کمک کننده باشد. در بعضی موارد هم شاید نیاز به عمل جراحی باشد.

ناخن فرو رفته در گوشت
وقتی که گوشه‌های ناخن به طرف پوست رشد می‌کنند، ناخن در گوشت پا فرو می‌رود. وقتی که این اتفاق می‌افتد، امکان دارد مقداری از ناخن درون گوشت مانده و ایجاد قرمزی، ورم و عفونت نماید. بیشترین علت ایجاد این حالت فشاری است که کفش بر انگشتان پا وارد می‌نماید. از دلایل دیگر بد فرم شدن ناخنها، فشارجانبی انگشتها بر روی هم براثر پیاده روی، شنا و یا حرکاتی مثل ایروبیک است. به هنگام گرفتن ناخنها ،به طور صحیح و اصولی از ناخن‌گیر استفاده کنید تا ناخنهای شما گوشه نیندازد. اگر مشکل عفونت ناخن ادامه‌دار بود، می‌توانید به پزشک مراجعه کنید در شرایط وخیم‌تر احتمال دارد که نیاز به عمل جراحی برای برداشتن قسمت عفونی باشد.

زگیلهای کف پا
زگیل مانند میخچه ضایعه‌ای برآمده است که بر روی کف یا روی پاها می‌روید. این ضایعات دارای یک نقطه سیاه یا یک سوراخ در وسط آنها می‌باشند. زگیلها یا به صورت دسته جمعی و یا به تنهایی رشد می‌کنند. زگیلهای کف پا در اثر ویروسهای عفونی درلایه‌های بیرونی پوست کف پا به وجود می‌آیند. هرگز از روشهای درمان فوری استفاده نکنید. اگر مطمئن نیستید که دچار زگیل شده‌اید یا میخچه، حتما به پزشک مراجعه کنید.

آیا این مشکلات قابل پیشگیری است؟
اگر از روشهای صحیح مراقبتی استفاده کنید یا در صورت مبتلا شدن سریعتر اقدام کنید می‌توانید از عوارض جدی جلوگیری به عمل آورید. در این قسمت راهکارهایی را برای مقابله با مشکلات پاها برایتان پیشنهاد می‌کنیم:

۱. مراقب خود باشید و حواستان باشد که دیابت دارید. به توصیه‌های پزشک معالج خود در ضمینه تغذیه و ورزش و درمان عمل کنید. قند خون خود را در حد نصابی که پزشکان مشخص کرده اند حفظ کنید.

۲. هر روز پاهای خود را از نظر زخم، پینه، قرمزی، برآمدگی و دیگر عواملی که در اینجا ذکر شد چک کنید.

۳. هر روز پاهایتان را با آب ملایم و صابون ملایم شستشو دهید.
* هیچگاه پای خود را خیس نکنید.
* پاهایتان را و به خصوص بین انگشتان را خوب خشک کنید.
* اگر پوست پایتان خشک است، بعد از شست و شو از پمادها و لوسیونهای نرم کننده استفاده کنید.
* لوسیون را بین انگشتان پا استفاده نکنید. پزشک به شما خواهد گفت که کدام لوسیون برای پایتان مناسب است.

۴. زمانی که از حمام بیرون آمدید، و یا زمانی که پای شما خیس است روی زگیلها و میخچه‌ها را به آرامی ‌فقط در یک جهت سنگ پا بکشید.

۵. هفته‌ای یکبار ناخنهای خود را چک کنید.
* ناخنها را به صورت راست با ناخن گیر بچینید.
* گوشه‌های ناخنها را نگیرید.
* بعد از گرفتن ناخنها با سوهان آنها را هموار کنید.

۶. همیشه از جورابهای کشی و مناسب پاها استفاده کنید.
* اگر در پاها احساس سرما می‌کنید شبها هم جوراب بپوشید.
* همیشه از کفشهای راحتی و جلو بسته استفاده کنید.
* هیچگاه از صندل استفاده نکنید و هیچگاه پا برهنه راه نروید حتی در خانه.
* کفشهایی بپوشید که اندازه پایتان باشد.
* کفشهایی بخرید که از جنس چرم و کتان باشد و به راحتی خم و راست شود.
* در مغازه‌ها کفشهای گشادی یافت می‌شود که مناسب افراد با ایرادات انگشتی هستند و انگشتان پا می‌توانند آزادانه در آن حرکت کنند.

۷. سعی کنید خون در پایتان جریان داشته باشد. در زمان نشستن پایتان را بالا بگیرید. زیاد پای خود را خم نکنید. انگشتان پا را مرتب تکان دهید و روی پاشنه راه بروید.

۸. اگر سیگاری هستید، سیگار کشیدن را ترک کنید زیرا سیگار تعادل جریان خون را به خطر می‌اندازد.

۹. به یک متخصص بیماری پا مراجعه کنید حتی اگر مشکلی در زمینه پا نداشته باشید. و مطمئن شوید که در هر جلسه پایتان را به صورت دقیق بررسی می‌کند. معاینه سالانه پوست پا از نظر قرمزی و… و درجه حرارت پا همچنین میزان حساسیت پا برای چک کردن سلولهای پا ضروری است.

چه زمان باید به پزشک مراجعه کرد؟

اگر یکی از علامتهای زیر را مشاهده کردید، به پزشک مراجعه کنید.

* تغییر رنگ پوست پا

* تغییر دمای پا

* ورم در پا یا پاشنه

* درد در پاها

* زخمهای باز روی پاها که به سختی خوب می‌شوند

* فرو رفتن ناخن در گوشت یا عفونت ناخن

* مشاهده زگیل یا میخچه

* ترکهای خشک مخصوصا در قسمت پاشنه

* بوی غیر معمول و ماندگار در پا

منبع:زیبا شهر

آشنایی با خطرات استفاده نادرست از پمپ‌های انسولین

استفاده نادرست از پمپ‌های انسولین جان بیماران نوجوان را به خطر می‌اندازد.

مقامات سازمان غذا و داروی آمریکا هشدار دادند: پمپ‌های انسولین [‌تزریق انسولین]که امروزه از سوی ده‌ها هزار نوجوان مبتلا به دیابت نوع اول در سراسر جهان مورد استفاده قرار می‌گیرند می‌توانند خطرناک باشند و ضمن وارد کردن آسیب به بدن بیمار، موجب مرگ وی شوند.

به گزارش سرویس بهداشت و درمان ایسنا، پژوهشگران این سازمان خاطرنشان کردند که والدین باید مراقب استفاده فرزندانشان از این پمپها باشند.

این سازمان اگرچه توصیه به توقف استفاده از این وسیله نمی‌کند اما تاکید دارد که امنیت استفاده از آن بویژه در کودکان کم سن و سال باید حتما کنترل شود.

بازبینی‌های سازمان نشان داده که طی یک دهه 13 مورد مرگ و بیش از 1500 مورد صدمات بدنی در ارتباط با استفاده از این پمپ‌ها گزارش شده است.

در برخی موارد ممکن است خود دستگاه درست کار نکند اما در مواردی هم نوجوانان با بی‌دقتی و به روشی خطرناک از آنها استفاده می‌کنند.

برخی از بیماران نمی‌دانند که چطور به شکل درست از این وسیله استفاده کنند، آن را می‌اندازند و یا درست از آن مراقبت نمی‌کنند.

استفاده از این پمپ‌ها بسیار متداول است؛ چرا که به نوجوانان مبتلا به دیابت امکان می‌دهد زندگی عادی‌تری داشته باشند، به طور نامحسوس در بین مردم به خود انسولین تزریق کنند و حتی بتوانند به همراه دوستانشان پیتزا بخورند.

آمارها نشان می‌دهد که امروزه بیماری دیابت نوع اول بین 12 تا 24 میلیون نفر را در سراسر جهان مبتلا می‌کنند و زمانی بروز می‌کند که بدن به سلول‌های تولید کننده انسولین در غده پانکراس حمله ور می‌شوند.

افرادی که دیابت نوع اول دارند یعنی مقدار خیلی کمی انسولین تولید می‌کنند و یا اصلا انسولینی در بدنشان تولید نمی‌شود، لازم است که برای ادامه زندگی انسولین تزریق کنند. این نوع دیابت بیشتر در کودکان و نوجوانان است‏.‏

تشنگی بیش ازحد، گرسنگی دایمی، تکرر ادرار، کاهش وزن ناگهانی، خستگی مفرط وتاری دید از شایع‌ترین علائم دیابت نوع اول هستند‏.‏

دلایل مختلفی برای کاهش تولید انسولین توسط پانکراس یا لوزالمعده شناخته شده است و هر بیماری ممکن است با یکی از این دلایل دچار مرض قند شده باشد. این دلایل عبارت از وارثت (ژنتیک)، ابتلا به بیماریهای عفونی، شرایط محیطی و استرس هستند.

گرچه بسیاری از افراد، ابتلا به بیماری خود را به بروز وقایع استرس زایی مثل تصادفات یا سایر بیماریها ربط می‌دهند، اما اثبات یک ارتباط مستقیم بین استرس و مرض قند هنوز نیاز به مطالعات بیشتر دارد.

منبع:همشهری آنلاین

آشنایی با خطرات سیگار کشیدن بیماران دیابتی

سیگار کشیدن برای هر کسی زیانبار است، اما برای افراد دیابتی به خصوص خطرناک است

چرا که دیابتی‌ها از پیش در معرض خطر عوارضی مانند بیماری‌های قلبی- عروقی هستند.

اگر مبتلا به دیابت هستید و سیگار می‌کشید، بدون توجه به اینکه چه مدت است سیگاری هستید، می‌توانید با ترک کردن سیگار سلامت‌تان را بهبود بخشید.
 انجمن دیابت آمریکا این خطرات بالقوه را برای دیابتی‌های که سیگار می‌کشند، بر می‌شمرد:

• سیگار کشیدن اکسیژن در بافت‌ها را کاهش می‌دهد، که می‌تواند به حمله قلبی و سکته مغزی منتهی شود.
•  سیگارکشیدن میزان فشار خون و کلسترول را بالا می‌برد، که اینها هم به نوبه خود خطر حمله قلبی را می‌افزاید.
•  سیگار کشیدن رگ‌های را منقبض می‌کند و به آنها صدمه می‌‌زند، و این امر بدتر شدن زخم پای دیابتی منجر می‌شود.
•  سیگار کشیدن خطر ٱسیب‌رساندن به اعصاب و کلیه‌ها را افزایش می‌دهد.
• سیگار کشیدن خطر ابتلا به سرماخوردگی و بیماری‌های تنفسی  دیگر را افزایش می‌دهد.
• سیگار کشیدن میزان قند خون را بالا می‌برد.
•  سیگار کشیدن خطر مرگ ناشی از بیمار قلبی-عروقی را در دیابتی‌هایی که سیگار می‌کشند، در مقایسه با دیابتی‌هایی که سیگار نمی‌کشند، سه برابر افزایش می‌دهد.

منبع:همشهری آنلاین

آشنایی با روش ‌تزریق انسولین

بسیاری از مبتلایان به دیابت برای کمک به تنظیم قند خون نیاز دارند که به خودشان انسولین تزریق کنند

افراد مبتلا به دیابت باید در تزریق انسولین این نکات را رعایت کنند:

• دست‌هایتان را پیش از  استفاده از وسائل برای تزریق انسولین کاملا بشویید.
• با یک پنبه الکلی منطقه‌ای از پوست را که می‌خواهید در آن تزریق انجام دهید و نیز سر بطری انسولین را تمیز کنید.
• کلاهک سرنگ را بردارید و آن را به درون بطری انسولین فرو برید و با فشار دادن پیستون سرنگ درون بطری انسولین هوا وارد کنید.
• در حالیکه بطری را سر و ته گرفته‌اید، پیستون سرنگ را به عقب بکشید تا مقدار مناسب انسولین وارد سرنگ شود.
• یک بخش پوست، معمولا در ران، بازو یا روی شکم را بین دو انگشت بگیرید و بالا بیاورید. سرنگ را با زاویه 90 درجه درون پوست فرو برید و محتویات آن را زیر پوست تزریق کنید.

مفاهیم: انسولین چیست؟

انسولین هورمونی است که از سلولهای بتای جزایر لانگرهانس غده لوزالمعده ترشح می‌شود و نقش اصلی آن تنظیم قند خون است.

ساختمان مولکول انسولین از دو زنجیره پلی‌پپتیدی A و B ساخته شده که بوسیله پیوندهای دی‌سولفور به یکدیگر متصل شده‌اند.نقش این هورمون در تنظیم قند خون (گلوکز) شناخته شده است. ژن انسولین در روی بازوی کوتاه کروموزوم شماره 11 قرار گرفته است.

ساخت انسولین در سلولهای B جزایر لانگرهانس صورت می‌گیرد. در ابتدا انسولین به صورت یک پیش- هورمون به نام پروانسولین تولید میشود و پس از تغییر و تحولاتی که در ساختار آن ایجاد می‌شود به انسولین تبدیل می‌شود.

ترشح انسولین به جریان خون پیچیده است؛ کلسیم در این ترشح نقش داشته و بوسیله عمل "اگزوسیتوز" محتویات دانه‌های ترشحی از سلولها بتا به محیط خارج سلولی ترشح می‌شود.

گلوکز محرک ترشح انسولین است. به این صورت که گیرنده‌های اختصاصی گلوکز بر روی سلولهای بتا ، تحریک ترشح انسولین را در زمانی که گلوکز خون زیاد می‌شود، انجام می‌دهند.

تاریخچه

انسولین برای اولین بار در سال 1921 در عصاره جدا شده از جزایر لانگرهانس کشف شد و به سرعت اثرات آن در کاهش قند خون شناخته شد و پس از مدت کوتاهی انسولین گاو و خوک در درمان بیماری قند در انسان مورد استفاده قرار گرفت.

انسولین نخستین پروتئینی بود که خواص هورمونی آن شناخته شد، به صورت کاملا خالص و متبلور تهیه شد، نوع و ردیف اسیدهای آمینه آن تعیین گردید و از راه مصنوعی تهیه شد. پروتئین پیش ساز آن شناخته شد و بالاخره اولین پروتئینی بود که به کمک روشهای تولید DNA نوترکیب (Recombinant DNA) برای مصارف تجاری تهیه شد.

ساختمان شیمیایی انسولین

انسولین پلی‌پپتیدی است که از دو زنجیره پپتیدی A و B تشکیل یافته است. تعداد اسیدهای آمینه در زنجیره‌ها که در زنجیره A برابر 21 و در زنجیره B برابر 30 می‌باشد، در انسولینهای جدا شده از اغلب گونه‌های حیوانی ثابت است.

این دو زنجیره به کمک دو پل دی‌سولفور ، یکی بین اسیدهای آمینه شماره 7 از دو زنجیره و دیگری میان اسیدهای آمینه شماره 20 از زنجیره A و شماره 19 از زنجیره B با یکدیگر اتصال دارند. علاوه بر این ، ریشه‌های اسید آمینه ردیف 6 و 11 در داخل زنجیره A بوسیله پیوند دی‌سولفور به یکدیگر متصل هستند. مکان این پیوندها در گونه‌های مختلف جانوری ثابت است.

پژوهشگران با بررسی اثرات تغییرات شیمیایی هر یک از اسیدهای آمینه در ردیفهای مختلف ساختمان انسولین موفق شده‌اند قسمتهایی از ساختمان انسولین را که برای بروز اثرات زیست شناختی آن ضروری هستند، تعیین کنند.

 انسولین در غلظتهای فیزیولوژیک به صورت یک مونومر ساده است و در غلظتهای بالاتر ، انسولین پلیمریزه شده و ساختمان کمپلکس را به خود می‌گیرد و یونهای روی (Zn ) نقش بسیار مهمی را در ایجاد این کمپلکس بر عهده دارند.

ساخت انسولین در بدن

ساخته شدن انسولین و بسته بندی هورمون به صورت دانه‌های ترشح کننده با نظم معین در درون سلولهای بتا جزایر لانگرهانس غده لوزالمعده صورت می‌گیرد.

ابتدا هورمون به صورت پری پرو انسولین توسط ریبوزومهایی که بر روی شبکه آندوپلاسمی خشن سلولها قرار گرفته‌اند ساخته می‌شود.

این پیش ساز که دارای 23 اسیدآمینه آب گریز بنام "قطعه رهبر" است به داخل شبکه آندوپلاسمی هدایت می‌شود. در داخل شبکه این قطعه جدا شده و پیش ساز به "پرو انسولین" تبدیل می‌شود. آرایش فضایی این مولکول به صورتی است که شرایط ایجاد پلهای دی‌سولفور را فراهم می‌سازد.

در ساختمان پروانسولین، از جهت ریشه آمین انتهایی، ابتدا زنجیره B قرار گرفته که با یک رشته اسید آمینه به نام "پپتید C" متصل شده و انتهای دیگر پپتید C با زنجیره A پیوند یافته است.

پروانسولین به داخل دستگاه گلژی منتقل شده تا تحت تاثیر آنزیمهای پروتئولیز کننده، مولکولهای انسولین آزاد می‌شوند که پس از تجزیه دو زنجیره A و B پپتید C آزاد می‌شود. دو زنجیره A و B بوسیله پیوندهای دی‌سولفور به هم متصل می‌شوند و انسولین کامل را به وجود می‌آورند.

ساختمان و شکل دانه‌های ترشح کننده انسولین در حین عبور از داخل غشای پلاسمایی تکمیل می‌شود. این هورمون با یون روی ترکیب شده و هگزامرهایی را تشکیل می‌دهند. این دانه‌ها تحت تاثیر تحریکات خاصی با غشای سلول درآمیخته و محتوای خود را به روش اگزوسیتوز به خارج می‌ریزند.

سیستم تنظیم ترشح انسولین

 اثر گلوکز: افزایش گلوکز خون ، مهمترین عامل فیزیولوژیک تنظیم کننده ترشح انسولین است. غلظت گلوکز خون در حالت ناشتا (80 - 100 میلی گرم درصد) آستانه غلظتی است که تجاوز از آن با تحریک ترشح انسولین همراه است. و بیشترین اثر محرک گلوکز زمانی حاصل می‌شود که غلظت آن در خون به حدود 500 - 300 میلیگرم درصد برسد.

اثر اسیدهای آمینه، اسیدهای چرب و ترکیبات کتونی: غذاهای غنی از پروتئین ، ترشح انسولین را تحریک می‌نمایند و اسیدهای آمینه آرژینین ، لیزین و لوسین از محرکهای قوی ترشح انسولین هستند. اثر غلظتهای فیزیولوژیک اسیدهای چرب و ترکیبات کتونی در تحریک ترشح انسولین بسیار ضعیف است.

اثر سایر هورمونها: تعداد زیادی از هورمونها در ترشح انسولین موثر هستند. پلی‌پپتید مهار کننده معده‌ای (GIP) ، غلظتهای زیاد گاسترین، سکرتین و گلوکاگن روده‌ای از طریق افزایش غلظت" AMP حلقوی داخل سلولی" در تحریک ترشح انسولین شرکت دارند. اثر غلظتهای زیاد و طولانی هورمون رشد ، کورتیزول ، لاکتوژن جفتی ، استروژن و پروستروژن نیز منجر به افزایش ترشح انسولین می‌گردد.

اثر انسولین در تبادلات غشاهای سلولی

سرعت واکنشهای فسفوریلاسیون گلوکز و متابولیسم گلوکز در سلولهای عضلانی و بافت چربی با سرعت انتقال گلوکز به داخل سلول متناسب است.

D - گلوکز (ایزومر راست گرد گلوگز) و قندهای شبیه به آن برای عبور از غشا سلول نیاز به حامل دارند و در اغلب بافتها انسولین نقش تقویت کننده این سیستم حامل را بر عهده دارد.

تحت تاثیر انسولین تعداد حاملها افزایش می‌یابد. علاوه بر گلوکز ، انسولین عمل انتقال اسیدهای آمینه ، یونهای پتاسیم و کلسیم ، نوکلئوتیدها و فسفات معدنی را از غشاهای سلولی تقویت می‌کند.

منبع:همشهری آنلاین

پیروکسیکام

نام تجاری: روکامیکس ®

شکل دارویی: • آمپول 20 میلی گرم در میلی لیتر(فقط به صورت تزریق عمیق عضلانی استفاده گردد) • ژل 0/5% موضعی (هر 100 گرم حاوی 0/5 گرم پیروکسیکام)

طبقه بندی فارماکولوژیک: ضد التهاب،ضد استروئیدی

طبقه بندی درمانی: ضد درد غیر مخدر، ضد تب، ضد التهاب

طبقه بندی مصرف در بارداری: رده C(در سه ماهه آخر بارداری رده D)

فارماکولوژی

اثر ضد درد و ضد تب: مکانیسم دقیق اثر دارو مشخص نیست ولی به نظر می رسد پیروکسیکام ساخت پروستاگلاندین ها را مهار می کند.

فارماکوکینتیک:

پخش: به میزان زیادی به پروتئین پیوند می یابد.
متابولیسم: در کبد متابولیزه می شود.
دفع: از راه ادرار دفع می شود.

موارد مصرف:

• آرتریت روماتوئید و استئو آرتریت
• آرتریت روماتوئید جوانان

موارد منع مصرف:

حساسیت مفرط شناخته شده به دارو، بیمارانی که در آنها مصرف آسپرین و داروهای دیگر ضد التهاب غیر استروئیدی موجب بروز نشانه های آسم، کهیریا رینیت می شود. ازتزریق در افراد پایین تر از 15 سال سن، خودداري گردد.

احتیاط:

الف)سابقه زخم گوارشی ،آنژیوادم یا بیماری قلبی (ممکن است این موارد را تشدید کند)،کاهش کار کلیه (ممکن است موجب کاهش بیشتر کار کلیه شود).
ب)بیماران مبتلا به نشانه های شناخته شده سه گانه حساسیت مفرط به آسپرین ، رینیت/پولیپ بینی وآسم،در صورت مصرف این دارو در معرض خطر بروز اسپاسم نایژه ای قرار می گیرند.
پ)داروهای ضد التهاب غیر استروئید ممکن است موجب نهفته ماندن علائم ونشانه های عفونت حا د (تب،دردعضلانی،اریتم )شوند.وضعیت بیمارانی که درمعرض خطر زیاد قرار دارند (مانند بیماران دیابتی)باید به دقت ارزیابی شود.
ت)در شیر دهی ،افراد سالمند ،افراد مبتلا به هایپرتانسیون وشرایط مستعد کننده به احتباس مایعات ، باید با احتیاط مصرف شود.

تداخلات دارویی:

مصرف همزمان با داروهای ضد انعقاد وداروهای ترومبولیتیک (مشتقات کومارین ،هپارین،استرپتوکیناز یا اوروکیناز)ممکن است موجب تشدید اثرات ضد انعقاد خون این داروها شود.
از آنجائیکه پروستاگلاندینها بر متابولیسم گلوکز اثر می گذارند، مصرف همزمان پیروکسیکام یا انسولین با داروی خوراکی کاهنده قند خون ممکن است موجب تشدید اثر کاهنده قند خون این داروها شود.پیروکسیکام ممکن است داروهایی را که پیوند زیادی به پروتئین دارند،از محل های خود جابجا سازند.مصرف همزمان با مشتقات کومارین،فنی توئین،وراپامیل یا نیفیدیپین، ممکن است سبب مسمومیت شود.پیروکسیکام ممکن است اثر بخشی داروهای کاهنده فشار خون و مدر را کاهش دهد.مصرف همزمان با داروهای مدر ممکن است خطر بروز مسمومیت کلیوی را افزایش دهد.

عوارض جانبی:

اعصاب مرکزی:سردرد، خواب آلودگی ، کسالت، سرگیجه
قلبی-عروقی:ادم محیطی
پوست:خارش، بثورات پوستی،کهیر، حساسیت به نور
چشم و گوش: وزوز گوش،اختلالات شنوایی
دستگاه گوارش: ناراحتی اپی گاستر، تهوع، استفراغ،خونریزی شدید ، اسهال،یبوست، بی اشتهایی، نفخ،سوء هاضمه، خونریزی پنهان،زخم گوارشی ، زخم دهانی
ادراری-تناسلی:مسمومیت کلیوی
خون: کم خونی،آپلاستیک،آگرانولوسیتوز،ائوزینوفیلی،لکوپنی،ترومبوسیتوپنی ، طولانی شدن زمان انعقاد
سایر عوارض:افزایش آنزیمهای کبدی،مسمومیت کبدی

نحوۀ نگهداری:

به دور از نور و در دمای کمتر از 30 درجه سانتی گراد نگهداری گردد. از یخ زدگی محافظت گردد.

بسته بندی:

• آمپول 20 میلی گرم در میلی لیتر: بسته بندی 10 عددی
• ژل 0/5% موضعی: تک عددی- 60 گرمی

منبع:سایت دارو سازی

توصیه هایی برای زندگی بهتر با دیابت

 

 

 

دیابت یا بیماری قند، بیماری قابل كنترلی است كه بیش از سه میلیون نفر در ایران به آن مبتلا هستند. به گزارش سلامت نیوز به نقل از ایسنا، بیماری دیابت در دو نوع اول و دوم در دنیا مطرح است. در دیابت نوع اول بیمار نیاز به تزریق انسولین دارد و بیشتر در كودكان و افراد زیر 30 سال ایجاد می‌شود كه به آن دیابت وابسته به انسولین می‌گویند.

در بیماری نوع دوم نیز بیمار معمولا نیازی به تزریق انسولین ندارد، اما ممكن است در برخی موارد نیاز به تزریق نیز داشته باشد.

بر اساس اعلام انستیتو تحقیقات تغذیه‌ای و صنایع غذایی كشور، دیابت نوع دوم معمولا در افراد بالای 40 سال، چاق و كم تحرك بیشتر است كه به آن دیابت غیروابسته به انسولین نیز می‌گویند. برای كنترل این بیماری از رژیم غذایی و داروهای خوراكی پایین آورنده قند خون استفاده می‌شود.

پر ادراری و تكرار ادرار، احساس پرنوشی و تشنگی، احساس ضعف و پرخوری و كاهش وزن بدون دلیل از جمله علایم ابتلا به دیابت است.

عوارض دیررس در بیماران دیابتیعوارض درازمدت بیماری دیابت در صورت عدم كنترل بیماری می‌تواند منجر به اختلالات قلبی - عروقی، بینایی، نارسایی و از كار افتادگی كلیه‌ها و بروز زخم‌های پوستی به ویژه در پاها و آسیب‌های عصبی شود و در نهایت موجب صدمات جبران ناپذیری از جمله كوری، قطع پا و سكته قلبی و مغزی شود.

توصیه‌های تغذیه‌ای و بهداشتی برای داشتن زندگی بهتر با دیابت- برای داشتن یك برنامه صحیح دارویی و رژیم درمانی حتما به پزشك و كارشناس تغذیه مراجعه كنید و خودسرانه نسبت به حذف موادغذایی اقدام نكنید.

- از مواد غذایی حاوی الیاف گیاهی (فیبرغذایی) مانند نان و غلات سبوس‌دار، سبزی‌ها و میوه‌های با شیرینی كمتر استفاده كنید.

- به جای مصرف مواد قندی ساده مانند قند، شكر، مربا، عسل و ... از خشكبار و میوه‌های خشك استفاده كنید.

- میزان مصرف روغن‌های جامد و چربی را در رژیم غذایی خود محدود و در برنامه غذایی خود تا حد امكان از روغن زیتون استفاده كنید.

- از گوشت‌های بدون چربی و مرغ بدون پوست استفاده كنید.

- مصرف ماهی دو بار در هفته توصیه می‌شود.

- از روش‌های پخت آب‌پز، بخارپز، تنوری كردن و كباب كردن به جای سرخ كردن استفاده كنید.

- از شیر و فرآورده‌های لبنی كم چرب استفاده كنید.

- برای كنترل وزن در حد مطلوب، انجام ورزش و فعالیت‌های بدنی مناسب و رعایت رژیم غذایی صحیح زیر نظر پزشك و كارشناس تغذیه، توصیه می شود.

- انجام فعالیت‌های ورزشی متناسب با شرایط و وضعیت سلامت فرد، نرمش‌های ملایم روزانه، حداقل 15 دقیقه پیاده‌روی بعد از غذا توصیه می‌شود البته هرگز با شكم خالی و گرسنه، ورزش و یا پیاده‌روی نكنید.

- برای اطمینان از سلامت چشم و كلیه‌های خود به طور منظم به پزشك متخصص مراجعه كنید.

- شست‌وشوی روزانه پاها با آب ولرم و صابون مناسب و خشك كردن با حوله نرم توصیه می‌شود.



منبع:سلامت نیوز

دیابتی ها بخوانند...

 

 

هر چند در رژیم غذایی دیابتی ها مصرف محدود و یا حذف کربوهیدرات های تصفیه شده مانند نان، برنج و پاستای سفید، غذاهای چرب، سرخ شده و آماده توصیه شده است اما باید برای مصرف سایر موادغذایی نیز دقت کافی شود. دراین مطلب از نیوزویک به همراه کارشناسان تغذیه ای و متخصصان دیابت فهرستی از غذاهای آماده که با ۴نوع ماده مغذی سالم از جمله فیبر، امگا۳، کلسیم و ویتامین D تشکیل شده است، اشاره می کنیم.

 

▪ خرما؛ هر ۷عدد دانه خرما حاوی ۴گرم فیبر است و نسبت به انگور، پرتقال، کلم بروکلی و فلفل به میزان بالاتری آنتی اکسیدان دارد. خرما می تواند یک خوراکی مفید برای بیماران دیابتی به حساب بیاید.

 

▪ حبوبات؛علاوه بر این که حبوبات سرشار از فیبر است که احساس سیری ایجاد می کند، میزان قند را نیز ثابت نگه می دارد و کلسترول را کاهش می دهد. کلسیم موجود در آن در سوخت چربی بدن نیز موثر است. در هر نصف لیوان لوبیا سفید، حدود ۱۰۰میلی گرم کلسیم وجود دارد که ۱۰درصد مصرف روزانه بدن را تامین می کند. لوبیا که منبع عالی پروتئین است بر خلاف گوشت قرمز که با مسدود کردن رگ ها باعث بیماری قلبی می شود، میزان پایین چربی اشباع شده دارد.

 

▪ ماهی آزاد؛ این نوع ماهی منبع غنی اسید چرب امگا۳ است. این چربی های سالم خطر بروز بیماری های قلبی را کاهش می دهد. چربی دور کمر را کاهش می دهد، التهاب را پایین می آورد و مقاومت بدن به انسولین را بهبود می بخشد. ماهی آزاد یکی از بهترین منابع ویتامین D به حساب می آید.

 

▪ ماهی تن؛ هر ۸۴ گرم ماهی تن، هزار و ۳۰۰میلی گرم امگا۳ و مقدار قابل ملاحظه ای نیز ویتامین D دارد. اما ماهی تن می تواند دارای جیوه زیادی باشد که در صورت مصرف دوز بالای آن می تواند اختلالات عصبی به وجود آورد. برای مطمئن شدن بهتر است ماهی تن کنسروی خریداری کنید و مصرف آن را به هفته ای ۳۳۶ گرم محدود کنید.

 

▪ جو؛ جو یکی از سالم ترین غلات است که غنی از فیبر قابل حل به نام بتاگلوکن (beta-glucan) است. بررسی ها نشان داده،بتاگلوکن باعث کاهش کلسترول کلی و کلسترول مضر بدن می شود. یک بررسی نشان داده است، مصرف روزانه ۳گرم جو، کلسترول خون را ۸درصد کاهش می دهد. فیبر موجود در آن قند خون را ثابت نگه می دارد و باعث کاهش وزن نیز می شود.

 

▪ میوه های توتی؛ این نوع میوه سرشار از فیبر و آنتی اکسیدان ها به نام پلی فنولز است. یک لیوان تمشک سیاه حاوی ۷۰۶ گرم فیبر است در حالی که یک لیوان قره قاط حاوی ۳۰ گرم فیبر است.

 

بررسی ها حاکی است افرادی که در معرض خطر بیماری قلبی قرار دارند با مصرف میوه های توتی به مدت ۸ هفته با افت فشار خون و افزایش کلسترول مفید روبه رو می شوند.

 

▪ سبزی؛ مانند شلغم، چغندر سبز، چغندر برگ و... منبع عالی فیبر و کلسیم است. فولات موجود در آن برای قلب مفید است، ویتامین Bموجود در سبزی ها- هوموسیستین(homocysteine) نوعی اسید آمینه که در صورت بالا بودن خطر بروز بیماری های قلبی را افزایش می دهد- پایین می آورد.

 

▪ کره بادام زمینی؛ شاید باور نکنید اما بررسی ها، کره بادام زمینی را با کاهش خطر دیابت ارتباط داده اند. در هر ۲ قاشق غذاخوری کره بادام زمینی، حدود ۲گرم فیبر وجود دارد و از آن جایی که این کره حاوی تک چربی اشباع نشده است، برای سلامت قلب مفید است. اما به خاطر بالا بودن میزان کالری، به مقدار مصرفی آن توجه کنید.

 

▪ شکلات تلخ؛ این نوع شکلات که غنی از فلاووانوئید است، کلسترول مفید و مضر را تنظیم می کند و فشار خون را نیز کاهش می دهد. از آن جایی که هر ۲۸گرم شکلات تلخ دارای ۱۳۶ کالری و ۸۰۵ گرم چربی است مصرف آن را به حداقل برسانید.

 

▪ عدس؛ مانند لوبیا سرشار از فیبر است و در هر یک لیوان عدس پخته ۱۶ گرم فیبر وجود دارد. اگر به مصرف گوشت علاقه زیادی ندارید، عدس جایگزین پروتئین خوبی است. عدس غنی از ویتامین های متعدد، موادمعدنی و فولات نیز است.

منبع:روزنامه خراسان

چاق ها و دیابتی ها نان خشک بخورند

 

 

اندیس گلایسمی این نان، کم است و قدرت سیرکنندگی اش، زیاد

نان های خشک، انواع زیادی دارند. نوعی از آنها مربوط به شهرستان اسکو می شود که خیلی معروف است و بیشتر هم همان جا به فروش می رسد...

این نان ها مانند نان های لواش، مسطح هستند ولی نحوه پختشان متفاوت است؛ به این شکل که زمان پخت طولانی تری دارند؛ به طوری که حرارت تنور ملایم تر است تا آب داخل نان کاملا تبخیر شود. بعد از پخت هم، نان را در هوای آزاد قرار می دهند تا مراحل خشک شدن تکمیل شود زیرا وقتی نان به این شکل در می آید، مدت نگهداری آن بیشتر می شود.

یکی از روش های نگهداری که از قدیم رایج بوده و هنوز هم در بعضی نقاط از آن استفاده می کنند روش خشک کردن است. چون میکروب ها و دیگر میکروارگانیسم ها مانند کپک ها، قارچ ها و مخمرها برای فعالیت به آب احتیاج دارند و وقتی یک ماده غذایی آب نداشته باشد، این عوامل هم نمی توانند رشد کنند. به همین دلیل نان خشک نه کپک می زند، نه بیات می شود.

 

● نان خشک؛ انواع و اقسام

نان خشک را می توان با هر نوع آردی (آرد کامل، آرد معمولی و آردهایی با درصدهای مختلف سبوس) تهیه کرد. اگر نان از آرد کامل تهیه شده باشد؛ یعنی آردی که سبوس اش را نگرفته باشند از نظر تغذیه ای فیبر، املاح و ویتامین های بیشتری دارد اما اگر از آرد معمولی تهیه شده باشد با نان تازه خیلی فرق ندارد. نان های حجیم را هم می توان به صورت خشک تهیه کرد مانند نان های سوخاری. نان سوخاری نان حجیمی است که برش داده شده و داخل فر خشک شده است. مزایای تغذیه ای این دسته از نان ها هم بسته به آردی است که در تهیه آنها استفاده شده و می شود. همچنین باید دید در فرمولاسیون نان چه موادی به کار رفته است. در فرمول بعضی از نان ها شیر، شیرخشک، آرد جو، آرد مالت و مواد دیگری اضافه می کنند که خود این مواد ارزش تغذیه ای نان را بالا می برند.

 

 

شاخص قند نان های خشک

اندیس گلایسمی یا شاخص قند عبارت است از میزان قند خونی که پس از مصرف یک وعده غذایی بالا می رود. اندیس گلایسمی نان ها به فرمولاسیون آنها بستگی دارد و اینکه آیا آردی که استفاده شده کامل بوده است یا نه؟ چقدر سبوس دارد؟ از چه مواد دیگری در تهیه نان استفاده شده است؟ و... هرچقدر قندهای آزاد یا کربوهیدرات هایی که زنجیره کربنی کوتاهی دارند (مانند مونوساکاریدها، دی ساکاریدها و...) بیشتر باشد، اندیس گلایسمی نان بالاتر می رود. اما هرچه پلی ساکاریدها بیشتر باشند هضم نان طول می کشد و هرچقدر هضم نان یا هر غذای دیگری طولانی تر باشد یعنی اندیس گلایسمی آن پایین است و قندهای آن دیرتر آزاد می شود. موادغذایی با اندیس گلایسمی پایین برای افراد مبتلا به دیابت مناسب تر است.

اما وقتی اندیس گلایسمی نان یا هر ماده غذایی دیگر بالا باشد یعنی قندهایش زود آزاد می شود. اندیس گلایسمی نان ها در مجموع نسبت به غذاهای دیگر خیلی بالا نیست. زیرا آنچه بیشتر در نان وجود دارد نشاسته است و نشاسته هم در دسته پلی ساکارید جای می گیرد و هضمش طول می کشد. بنابراین نسبت به برنج، ماکارونی و بسیاری از غذهای دیگر دیرهضم تر است. به همین خاطر از قدیم همیشه توصیه می شده که غذایتان را همراه با نان بخورید.

در بین خود نان ها آنهایی که سبوس کمتری دارند و از آرد سفید تهیه شده اند، اندیس گلایسمی بالاتری دارند و قندشان زودتر آزاد می شود اما آنهایی که از آردهای کامل تهیه شده اند یا داخلشان آرد جو به کار رفته است، اندیس گلایسمی کمتری دارند و قندشان دیرتر آزاد می شود. ضمن اینکه هرچه نان خشک تر باشد اندیس گلایسمی اش کم می شود و کسانی که باید در مصرف غذاهای کربوهیدراتی (قندی) محدودیت به خرج دهند، بهتر است این نوع نان ها را میل کنند.

منبع:سایت سلامت

دیابت بی مزه چیست؟

 

دیابت بی مزه نوعی بیماری است که طی آن، مقدار زیادی از مایع رقیق شده به صورت ادرار از بدن بیمار دفع می شود.
عوامل متعددی سبب بروز این بیماری در افراد می شود. دیابت بی مزه در موارد زیادی از دوران بچگی یا اوایل بزرگسالی (حدود ۲۰ سالگی) شروع می شود و در مردان شایع تر از زنان است. منشا بروز این بیماری، اختلال در عملکرد غده هیپوفیز مغز است و هر عاملی که موجب بیماری یا نقص عملکرد هیپوفیز شود، باعث بروز دیابت بی مزه می شود. از مهم ترین عوامل بروز این بیماری می توان به وجود تومورهای هیپوفیز یا هیپوتالاموس اشاره کرد. اعمال جراحی روی هیپوفیز یا هیپوتالاموس یا استفاده از مواد رادیواکتیو و اشعه درمانی تومورهای مغزی را نیز باید از علل دیگر این بیماری دانست. عامل دیگر، صدمه شدید به سر در اثر تصادف یا ضربه مغزی است که اغلب با شکستگی جمجمه همراه است.

 

عامل دیگر، مرگ مغزی و ایست قلبی تنفسی در افراد است که با تاثیر روی سلول های مغزی موجب بروز دیابت بی مزه می شود. در برخی موارد نیز هیچ کدام از عوامل بالا در بیمار دیده نمی شود اما فرد به این بیماری مبتلا است. این بیماران به طور معمول از دوران کودکی گرفتار این بیماری شده اند و اگر هیچ عامل محرک بیماری را با خود به همراه نداشته باشند، به عنوان بیماران ناشناخته طبقه بندی می شوند. علایم مهم این بیماری عبارتند از از پرادراری، تشنگی و پرنوشی که تقریبا در تمام بیماران مبتلا به دیابت بی مزه دیده می شود.

 

در نوع شدید بیماری، حجم زیادی از مایعات بدن به صورت ادرار از بدن بیمار دفع می شود که گاهی این مقدار به حدود ۱۶ تا ۲۴ لیتر در روز می رسد و بیمار نیاز به ادرار کردن در هر ۳۰ تا ۶۰ دقیقه دارد. در این حالت، ممکن است کم آبی شدید موجب بروز ضعف، تب، مشکلات روانی و جسمی شدید و حتی مرگ شود. به همین علت در برخورد با این بیماران باید آنها را به سرعت به مراکز درمانی منتقل کرد تا علت بروز بیماری مشخص و سپس با درمان ابتدایی موجب جلوگیری از بروز عوارض بیماری در شخص شویم و درنهایت با بررسی دقیق، علت اصلی بروز بیماری کشف و درمان شود.

 

منبع:سایت سلامت

اسفناج مانع بروز دیابت می شود!

اسفناج گیاه یک ساله و بومی کشورهای ایران و افغانستان است. در قدیم عرب ها از این گیاه برای درمان عفونت گلو و ریه استفاده می کردند.

همه می دانیم که اسفناج غنی از آهن است اما شاید کمتر از خواص دیگر آن مطلع باشیم.

▪ برگ های تازه اسفناج خاصیت ضدسرطانی دارد.

▪ دم کرده اسفناج خاصیت ادرارآور دارد و برای بیماران کلیوی مفید است.

▪ آهن موجود در آن برای کودکان بسیار مفید است.

▪ منیزیم اسفناج مانع از بروز بیماری دیابت می شود.

▪ ید در اسفناج، بیماری پوستی را درمان می کند و سیستم ایمنی بدن را نیز تقویت می کند.

▪ ویتامین K موجود در آن باعث مقاومت استخوان می شود.

▪ ویتامین B پوست را سفت و بی خوابی را کنترل می کند.

▪ پتاسیم عضله قلب را تحریک می کند.

▪ بتاکاروتن مانع از بروز مشکل بینایی می شود.

▪ لوتین موجود در اسفناج مانع از ضعیف شدن عضله چشم بر اثر بالا رفتن سن می شود.

▪ خاصیت ضدالتهابی اسفناج برای التیام بخشیدن به آرتریت، پوکی استخوان، دردهای میگرن و آسم مفید است.

پاي ديابتي

پاي ديابتي:

يكي از عوارض مهم ديابت پاي ديابتي است.ديابت به دلايل اختلالات عروقي و اعصاب محيطي بيمار را مستعد زخم پا  مي كند .

عدم توجه به علائم پاي ديابتي منجر به قطع پا خواهد شد. اين عارضه قابل پيشگيري است.

درگيري اعصاب محيطي حس پا را كاهش و بدليل عدم حس بيمار از وضعيت پا زخم پاي ديابتي بوقوع مي پيوندد.

درگيري عروق خونرسان به پا باعث اختلال در تغذيه پا و درنهايت زخم پاي ديابتي خواهد شد.

چه بايد كرد:

معاينه پا بصورت روزانه و توجه به هر گونه تورم قرمزي و خارش در پا

معاينه دوره اي توسط متخصصين طب فيزيكي و توانبخشي و متخصصين پا

بررسي حس پا توسط متخصصين

بررسي وضعيت عروق توسط متخصصين

ورزش درماني تحت نظر متخصص

اصلاح كفش و كفي

انجام توانبخشي شامل:

-برنامه تعادلي و تحريك اعصاب حس فضايي و تعادل

-فيزيوتراپي مناسب

-توانبخشي قلبي ريوي

-كاردماني مناسب

-ورزشهاي برنامه ريزي شده

-اسكن فشار پا و برسي وضعيت پا در حالت ايستادن و راه رفتن

اولين مركز تخصصي و فوق تخصصي توانبخشي ديابت راه اندازي شد.

آدرس:تهران خيابان انقلاب نرسيده به ميدان فردوسي ابتداي استاد نجات الهي تلفن [phone] داخلي ۲۸۴