توانبخشي قلبي پروسه اي است كه براي افراد با بيماريهاي قلبي عروقي مانند وجود بيماري عروق كرونري انجام مي پذيرد تا وضعيتهاي فيزيولوژيك ، سايكولوژيك، اجتماعي و شغلي خود را بازيافته و حفظ نمائيد. اولين مرحله توانبخشي قلبي در فاز بستري بيماران ميباشد كه اين مرحله ميتواند از يك تا 14 روز طول بكشد و در اين مرحله بيماران با مشكلات حاد قلبي عروقي و يا بدنبال اقدامات تهاجمي قلب قرار ميگيرند. هدف توانبخشي در فاز بستري ، تهيه يك برنامه متناسب، هماهنگ و چند جانبه است كه در اسرع وقت و در فاز ريكاوري انجام مي گيرد و به بيماران و خانواده آنها كمك مي نمايد. روشن است كه كانون تمركز در آن مراقبت پزشكي، فعاليت فيزيكي، آموزشي و جنبه هاي روانشناختي مربوطه مي باشد. فعاليت فيزيكي و برنامه هاي آموزشي در كنار تخت بيمار وهمچنين فعاليت هاي تحرك و آمبولاسيون ميتواند در راهروهاي بخش انجام گيرد. درپايان بستري و در موقع ترخيص ، بيماران به برنامه هاي ترانزيشنال و يا برنامه هاي توانبخشي سرپايي ارجاع داده مي شوند.
اهداف توانبخشي قلبي تغيير سير طبيعي بيماري در جهت كاهش مورتاليتي و موربيديتي، افزايش ظرفيت عملكردي بيمار و بخصوص محدود نمودن يا معكوس نمودن پروسه پاتولوژيك منجر به بيماري قلبي عروقي ميباشد. پيشگيري ثانويه بيماري قلبي عروقي و تمرينات ورزشي اساس توانبخشي قلبي است. همراه با ساير استراتژيهايي نظير قطع سيگار و يك رژيم غذايي كم چرب، توانبخشي قلبي قادر به كاهش علائم، افزايش سلامت قلبي ريوي، بهبود پروفيلهاي چربي، تنظيم فشار خون بالا، كنترل چاقي، كنترل ديابت مليتوس بزرگسالان، افزايش فيبرينوليز، بهبود عملكرد اندوتيليال، كاهش دپرسيون و بهبود كيفيت زندگي است. بيمار دچار مشكل كرونري كم خطر معمولاً سريعاً با افزايش در شدت و مدت ورزش برنامهها را طي مينمايد و قادر به ادامه توانبخشي قلبي بدون نظارت سايرين ميباشد. اما بيماران كرونري مسنتر و آنهايي كه موربيديتي واضح داشته، ايسكمي ،نارسايي قلبي ،عوارض MI يا جراحي CABG شدهاند و يا آنژين شديد دارند شايد نيازمند ورزش تحت نظارت با مدت متغير باشند. اصول اساسي تجويز ورزش شامل تاكيد روي سطح مناسب فركانس، شدت، مدت، مد و پيشرفت ميباشد.

منبع : http://fafapa.blogfa.com