مراقبت از پای دیابتی

توصیه ها

برای تمامی بیماران دیابتی، سالانه یک معاینه کامل پا را انجام دهید تا عوامل خطرزای پیش بین یکننده زخم ها و قطع عضو ها را شناسایی کنید. معاینه پا را می توان در حیطه مراقب تهای اولیه انجام داد و این معاینه باید شامل استفاده از یک مونوفیلامان، دیاپازون،لمس و مشاهده باشد.برای تمام بیماران دیابتی آموزش مراقبت عمومی از پا به وسیله خود بیمار را ارایه دهید.برای افراد دچار زخم های پا و دارای پاهای پرخطر، به ویژه برای افراد دارای سابقه زخم قبلی یا قطع عضو یک رویکرد چندتخصصی توصیه می شود.

بیمارانی که سیگار م یکشند، دچار فقدان حس حفاظ تکننده هستند و ناهنجاری های ساختاری دارند یا سابقه قبلی عوارض اندام تحتانی دارند را به منظور مراقبت پیشگیرانه مداوم و مراقبت پیگیرانه در تمام عمر به متخصصان مراقبت ارجاع دهید.

غربالگری اولیه برای بیمار یهای شریانی اولیه) PAD( )1 ( باید شامل تاریخچه لنگش و ارزیابی نب ضهای ناحیه پا باشد. تعیین شاخص مچ پایی- بازو) ABI ( )2 ( را مدنظر قرار دهید، چرا که بسیاری از بیماران دچار بیماری شریانی اولیه بدون علامت هستند.بیماران دچار لنگش قابل توجه با شاخص مچ پایی- بازویی مثبت را برای ارزیابی عروقی بیشتر ارجاع دهید و ورزش، داروها و گزینه های جراحی را مدنظر قرار دهید.

قطع عضو و زخم پا- عواقب نوروپاتی دیابتی و یا بیماری شریانی اولیه- علل شایع و اصلی موربیدیته و ناتوانی در افراد مبتلابه دیابت هستند. شناسایی و درمان زودرس عوامل خطرزا می تواند از پیامدهای نامطلوب پیشگیری کند یا آنها را به تعویق اندازد.

خطر موارد زخم یا قطع عضو در افرادی که به مدتی بیش از 10سال دیابت داشته اند، مرد هستند، کنترل گلوکز ضعیفی دارند، دچارعوارض قلبی- عروقی، شبکی های یا کلیوی هستند، افزایش می یابد.وضعی تهای خطرناک مرتبط با پا که در زیر می آیند با افزایش خطرقطع عضو همراه هستند:

نوروپاتی محیطی به همراه فقدان حس حفاظ تکننده تغییر بیومکانیک )در حضور نوروپاتی(شواهدی از افزایش فشار )اریتم، خونریزی زیر یک پینه]کالوس[(دفرمیتی استخوانیبیماری شریانی اولیه )کاهش یا فقدان نبض های ناحیه پا(سابقه زخم ها یا قطع عضو بیماری های شدید ناخن تمامی افراد مبتلا به دیابت باید سالانه تحت معاینه قرار گیرند تا وضعیت های پرخطر مرتبط با پا شناسایی شوند. این معاینه باید شامل ارزیابی حس حفاظت کننده، ساختمان و بیومکانیک پا،وضعیت عروقی و یکپارچگی پوست باشد. ارزیابی وضعیت عصبی در پای ک مخطر شامل آزمون آستانه حس پیکری) 3( با استفاده از مونوفیلامان سمس وینشتین 07 /5(Semmes-Weinstein)  ده گرمی است. پوست باید از نظر یکپارچگی، به ویژه میان انگشتان پوست باید از نظر یکپارچگی، به ویژه میان انگشتان پا و زیر سر استخوا نهای متاتارس مورد ارزیابی قرار گیرد. بیماران کم خطر ممکن است از آموزش در زمینه مراقبت از پا و پوشش پا سود ببرند.

منبع:سلامت ایران