ورزش برای کاهش درد سندرم تونل کارپال

 

 

---

 

هنگامی که عصب میانی مچ دست، تحت فشار مداوم و طولانی‌مدت قرار بگیرد، سندرم تونل کارپال بوجود می آید. این سندرم بیشتر در افرادی دیده می شود که مدت زیادی در طی روز، مشغول تایپ کردن و نوشتن می باشند و کارهای تکراری با حرکت مچ دست انجام می دهند.

 

 

---

 

 

تجربه ثابت کرده است که ورزش مچ دست می تواند از بروز این مشکل جلوگیری کند و همچنین درد مچ دست را کم کند. قبل از شروع کار و در زمان استراحت، این ورزش ها را انجام دهید.

 

 

 

 

 

 

1- هر دو دستتان را در مقابل خود، صاف و مستقیم قرار دهید.

 

مچ و انگشتان دست ها را به عقب ببرید، درست مانند پلیس که می گوید: ایست!

 

در این حالت 5 ثانیه بمانید و بعد مچ و انگشتان را رها کنید.

 

سپس با دو دست کشیده و صاف، دستانتان را مشت کنید و آن را محکم فشار دهید.

 

در این وضعیت نیز، 5 ثانیه بمانید.

 

بعد مشت محکم شده را به آرامی به طرف پایین خم کنید.

 

در این حالت به مدت 5 ثانیه بمانید و بعد مچ و انگشتان را شل کنید.

 

این حرکات را 9 بار انجام دهید و سپس مشغول کارهای روزانه خود شوید.

 

 

 

2- دست راست خود را مشت کنید.

 

به دقت با دست مشت شده، 15 بار حرکت دایره وار (مانند: حرکت عقربه های ساعت) بزنید.

 

سپس، مشت دست را باز کرده و دست خود را شل کنید.

 

بار دیگر این حرکت را انجام دهید، منتهی این بار در خلاف جهت عقربه های ساعت، دست مشت شده را بچرخانید.

 

بعد، مشت دست را باز کرده و دست خود را شل کنید.

 

این حرکت را با دست چپ نیز در جهت حرکت عقربه های ساعت و خلاف جهت عقربه های ساعت تکرار کنید.

 

 

 

3- دست راست خود را مشت کنید. سپس مدت 10 ثانیه، تا جایی که می توانید مشت خود را باز کنید.

 

بعد، دست را شل کنید.

 

این حرکت را 10 بار انجام دهید.

 

سپس، با دست دیگر نیز این ورزش را انجام دهید.

 

این ورزش را در طول روز برای کاهش فشار و سفتی مچ انجام دهید.

 

کمپرس سرد برای دردهای مزمن مفید است، ولی اگر با کمپرس گرم، درد تسکین یافت، به احتمال زیاد این درد مربوط به درد ناشی از سندرم تونل کارپال نیست

 

 

4- دست راست خود را مشت کنید و بعد از 5 ثانیه، مشت خود را به آرامی باز کنید تا دستتان به طور کامل باز و کشیده شود.

در این حالت به مدت 5 ثانیه بمانید و سپس آن را شل کنید.

 

این حرکت را 5 بار انجام دهید.

 

با دست دیگر نیز همین حرکت را انجام دهید.

 

 

 

5- کف دو دست خود را در برابر قفسه سینه فشار دهید.

 

سپس، آرنج های خود را به آرامی بالا ببرید و 10 ثانیه به همان حالت بمانید.

 

سپس، دستان خود را شل کنید و مچ دستتان را تکان دهید.

 

 

 

6- انگشت وسطی و انگشت حلقه دست راست خود را بالا نگه دارید و انگشتان دیگر خود را مشت کنید.

 

انگشت وسطی و انگشت حلقه را به صورت دایره وار در جهت عقربه های ساعت و خلاف جهت عقربه های ساعت، هر کدام 5 بار بچرخانید.

 

سپس، با دست دیگر خود نیز همین ورزش را انجام دهید.

 

 

 

درمان های دیگری که نسبتا مفید می باشند

 

1- یوگا: شواهد کمی موجود است که نشاندهنده مفید بودن ورزش یوگا  برای افراد دچار سندرم تونل کارپال باشد. ورزش یوگا مبتنی بر کشش، تقویت و تعادل مفاصل قسمت بالای بدن می باشد.

 

 

 

2- اولتراسوند: اولتراسوند از امواج صوتی با فرکانس بالا تشکیل شده که به سمت منطقه ملتهب می رود. امواج صوتی در بافت عمقی دست، تبدیل به گرما می شوند و رگ های خونی را باز می کنند و اکسیژن را به بافت مجروح می رساند.

 

 

 

3- طب سوزنی: شواهد بسیار کمی از مفید بودن طب سوزنیبرای افراد مبتلا به سندرم تونل کارپال گزارش شده است.

 

 

 

4- کایروپرکیتیک: این ورزش نوعی ماساژ و جابجا کردن ستون فقراتمی باشد و برای بیماران عصبی مفید می باشد. شواهد کمی مبنی بر مفید بودن کایروپرکتیکبرای بیماران دچار این سندرم جود دارد.

 

 

 

5- کمپرس سرد و گرم:کمپرس آب سرد برای دردهای مزمن مفید است، ولی اگر با کمپرس گرم، درد تسکین یافت، به احتمال زیاد این درد مربوط به درد ناشی از سندرم تونل کارپال نیست.

 

 

 

6-ویتامین B6 (پیریدوکسین): برای افراد مبتلا به این سندرم تجویز می شود، اما تحقیقات این ویتامین را برای این درد مفید نمی داند. باید از مصرف مقدار زیادویتامین 6 خودداری شود، زیرا باعث تخریب اعصاب می گردد.

 

منبع:تبیان

 

 

تمرین درمانی در آب برای بیماران M.S

. خواص مفید آب:

محیط آبی خواص ویژه ای دارد که می توان با استفاده از آن تمرینات بسیاری که در زیر به آنها اشاره می شود را انجام داد.

   1-1 شناوری(بیونسی): بیونسی فشار رو به بالای آب به بدن است که در خلاف جهت نیروی جاذبه عمل می کند. بیونسی وزن بدن را کاهش می دهد که می تواند به فرد کمک کند اندامش را در دامنه کامل حرکت دهد و فشار را روی مفاصل کاهش می دهد.

   2-1 تلاطم(توربولانس): تلاطم حرکت نامنظم یا چرخشی آب است. این محیط می تواند آموزش تعادل استاتیک و دینامیک را با کمترین ریسک آسیب فراهم کند. سطح فعالیت را می توان با تشدید گردش آب سخت تر کرد.

   3-1 فشار هیدرواستاتیک: فشار هیدرواستاتیک، فشاری است که از طریق آب به جسم غوطه ور در آن وارد می شود که با عمق رابطه مستقیم دارد. این فشار می تواند در کاهش التهاب به اندام ها کمک کند.

   4-1 مقاومت: تراکم آب بیشتر از هوا است و مقاومت بیشتری در مقابل حرکت ایجاد می کند. هرچه سطح مقطعی که باید حرکت کند بیشتر باشد، مقاومت بیشتری به وجود خواهد آمد و نیروی بیشتری برای حرکت مقابله با آن و اجرای حرکت نیاز است. این خاصیت برای تمرینات تقویتی در آب مهم است.

با توجه به این خواص تمرین درمانی در آب می توان تمرینات فراوانی را برای تسهیل حرکت طراحی کرد که بیمار M.S نیز از این تمرینات سود خواهد برد.

2. مزایای بالقوه تمرین درمانی در آب: 

آب درمانی اشاره به انجام تمرینات درون یا روی آب دارد. این نباید با Hydrotherapy که به صورت اختصاصی برای درمان آسیب ها وبیماری ها استفاده می شود، اشتباه گرفته شود.بسیاری از مطالعات از سودمندی تمرین درمانی در آب برای M.S حمایت کرده اند.

تحقیقات نشان داده اند که تمرین درمانی در آب برای بیماران M.S این مزایا را دارا می باشد:

- بهبود قدرت عضلانی و انعطاف پذیری

- بهبود تناسب

- بهببود راه رفتن و حرکت و تعادل

- کاهش خستگی 

- افزایش کیفیت زندگی و حس سلامتی

- کاهش درد

تمرین درمانی در آب در اختلالات دیگر اثرات زیر را نیز دارد:

- بهبود تناسب

- کاهش اسپاستیسیته

- کاهش التهاب در اندام ها

 

سندرم تونل کارپال یا C.S.T

مواظب دستهاتون باشین

تعریف :

 تنگی کانال عصب مچ دست را سندرم تونل کارپال یا C.S.T می گویند. علایم بیماری زمانی بروز می کند که کانال عصبی که در ناحیه مچ دست قرار دارد تنگ می شود و باعث ایجاد فشار بر روی عصب مدیان مچ دست می شود.

علل و عوامل :

معمولا به دلیل استفاده بیش از حد از مچ دست به ویژه در موارد کارهای ظریف و تکراری ایجاد می شود و اصولا به دنبال انجام مکرر کارهایی که با دست و مچ انجام می شود علایم بروز می کند. شیوع این بیماری در خانمهای خانه دار، بین سنین 30-40 سال، کاربران کامپیوتر، نجاران، تصویرگران، کارگران، قصابها و مکانیکهای خودرو و رانندگان ماشینهای سنگین بیشتر است؛ این اختلال همچنین متعاقب بعضی از بیماری ها به واسطه التهاب و تورمی که ایجاد می شود، نیز مشاهده می شود از جمله این بیماری ها می توان به دیابت، کم کاری غده تیروئید، روماتیسم های مفصلی، حاملگی، نارسایی کلیه، شکستگی ها و صدمات اشاره کرد.

تصاویری از عمل جراحی این عارضه

 

علائم و نشانه ها :
1. درد در انگشت شست، نشانه و میانی است به سمت ساعد و بازو هم کشیده می شود. شب ها افزایش می یابد. با افزایش استفاده از دست مثل زمان رانندگی یا خواندن روزنامه افزایش می یابد. با تکان دادن و فشار به کف همان دست کاهش می یابد.
2. بی حسی و سوزش در انگشت شست، نشانه و میانی که به سمت ساعد و بازو کشیده می شود.
3. احساس فشار در یک یا هر دو دست که گاهی این علایم متوجه ساعد می شود در موارد شدیدتر حتی شانه ها هم درگیر می شوند.
4. فلج انگشتان شست، اشاره، میانی و نصف انگشت چهارم در بعضی موارد.
5. عدم توانایی در گرفتن اشیاء و افتادن اشیا از دست.
6. تغییر شکل ناخنها و خشکی پوست دست و انگشتان.
7. حساسیت به سرما.

تشخیص :
1. گرفتن تاریخچه بیماری که کمک بسیاری به تشخیص می کند
2. انجام معاینات فیزیکی توسط پزشک
3. گرفتن نوار عصب
4. در مواردی که بیمار علایم بالینی واضح نداشته باشد از ام.آر.آی جهت تشخیص بیماری استفاده می شود
عوارض :
خطر التهاب تاندونها در بیمارانی که با وجود گرفتاری مچ دست و بروز علایم C.S.T به همان فعالیتهای سابق ادامه می دهند، وجود دارد افزایش فشار روی کانال کارپال و نرسیدن خون به این ناحیه موجب از دست دادن تحرک مچ دست و صدمات عصبی جدی و ماندگار میشود.
درمان :
هدف از درمان برطرف کردن فشار بر روی عصب مچ دست است به این منظور اقدامات زیر از سوی کادردرمانی به شما پیشنهاد می شود :
1. درمان حمایتی شامل : محدود کردن استفاده از دست یا تغییر شیوه استفاده از آن ؛ استفاده از آتل (یک وسیله بی حرکت کننده) ؛ ورزش
2. درمان دارویی
3. درمان جراحی

انجام چند حرکت نرمشی مفید پس از کار طولانی با کامپیوتر

توصیه های لازم در درمان حمایتی :1. از تکرار اعمالی که باعث شروع درد می شود خودداری نمائید در صورتی که امکان توقف فعالیتها وجود ندارد، فعالیتهای خود را کاهش دهید یا به نحوی تغییر دهید که مچ دست تحت فشار نباشد.
2. استرس به همراه فعالیت می تواند صدمه بیشتری وارد کند بنابراین کنترل استرس نقش بسزائی در کاهش درد دارد.
3. در صورت استفاده از آتل باید روش صحیح پوشیدن آن را یاد بگیرید.
4. توجه داشته باشید که آتل حرکات را محدود می کند و در ابتدا باعث بیشتر شدن درد می شود ولی با استفاده مداوم، متوجه اثرگذاری و کم شدن درد می شوید.
5. از حرکات تشدید کننده درد بپرهیزید.
6. پیروی از برنامه های فیزیوتراپی از سفتی و سختی مفاصل و اختلال در عملکرد عضلات مربوط به مفصل و ارگانهای اطراف آن به هنگام پوشیدن آتل پیشگیری می کند.
7. از خم کردن مچ دست بپرهیزید.
8. زمانی که در حالت دراز کش هستید دست خود را بالاتر نگهدارید.
9. از دست سالم برای استفاده از موس کامپیوتر استفاده کنید.
درمان دارویی :
شامل ضد التهاب های استروئیدی مثل کورتون ها و غیراستروئیدی مثل ایبوبروفن، دیکلوفناک و پیروکسیکام می شود باید توجه باشید که :

- در صورت استفاده از داروهای ضد التهاب استروئیدی خوراکی، معده نباید خالی باشد و در صورت تجویز پزشک باید با آنتی اسید و آب فراوان میل شود.

- ممکن است به شما توصیه شود که یک داروی کورتونی را به درون کانال مچ دست تزریق کنید پس از تزریق باید حداقل تا 24 ساعت استراحت داشته باشید.

- افراد بالای 65 سال بیش از 7 روز نباید از داروهای ضد التهابی غیراستروئیدی بدون تجویز پزشک استفاده کنند.
درمان جراحی :در صورتی که با اقدامات غیرجراحی مشکل برطرف نشود، نیاز به جراحی مطرح می شود جراحی معمولا علائم را بر طرف می کند به ویژه زمانی که عصب دچار آسیب دائمی نشده باشد در این عمل جراحی رباطی که بر روی عصب مدیان مچ دست می گذرد برش داده می شود و بدینوسیله فشار روی عصب و مچ دست برداشته می شود.
پیشگیری :در صورتی که شما به کاری مشغول هستید که مکررا با دست انجام داده می شود اطمینان حاصل کنید که مچ شما در زمان کار در وضعیت راحتی قرار گرفته است و در طول کار، فواصل استراحت منظم داشته باشید.

و حالا می رسیم  به به درد بخور ترین بخش

تکنیک های صحیح استفاده از کیبورد و ماوس

منبع:سینوهه

سندرم تونل کارپال ((C.S.T

 

تعریف :

تنگی کانال عصب مچ دست را سندرم تونل کارپال یا  C.S.Tمی گویند. علایم بیماری زمانی بروز می کند که کانال عصبی که در ناحیه مچ دست قرار دارد تنگ می شود و باعث ایجاد فشار بر روی عصب مدیان مچ دست می شود.

 

علل و عوامل :

معمولا به دلیل استفاده بیش از حد از مچ دست به ویژه در موارد کارهای ظریف و تکراری ایجاد می شود و اصولا به دنبال انجام مکرر کارهایی که با دست و مچ انجام می شود علایم بروز می کند. شیوع این بیماری در خانمهای خانه دار، بین سنین 30-40 سال، کاربران کامپیوتر، نجاران، تصویرگران، کارگران، قصابها و مکانیکهای خودرو و رانندگان ماشینهای سنگین بیشتر است ؛ این اختلال همچنین متعاقب بعضی از بیماری ها به واسطه التهاب و تورمی که ایجاد می شود، نیز مشاهده می شود از جمله این بیماری ها می توان به دیابت، کم کاری غده تیروئید، روماتیسم های مفصلی، حاملگی، نارسایی کلیه، شکستگی ها و صدمات اشاره کرد.

 

علائم و نشانه ها :

1-درد

در انگشت شست، نشانه و میانی است به سمت ساعد و بازو هم کشیده می شود.

شب ها افزایش می یابد

با افزایش استفاده از دست مثل زمان رانندگی یا خواندن روزنامه افزایش می یابد

با تکان دادن و فشار به کف همان دست کاهش می یابد

2- بی حسی و سوزش در انگشت شست، نشانه و میانی که به سمت ساعد و بازو کشیده می شود.

3- احساس فشار در یک یا هر دو دست که گاهی این علایم متوجه ساعد می شود در موارد شدیدتر حتی شانه ها هم درگیر می شوند.

4- فلج انگشتان شست، اشاره، میانی و نصف انگشت چهارم در بعضی موارد

5- عدم توانایی در گرفتن اشیاء و افتادن اشیا از دست

6- تغییر شکل ناخنها و خشکی پوست دست و انگشتان

7-حساسیت به سرما

 

تشخیص :

1-گرفتن تاریخچه بیماری که کمک بسیاری به تشخیص می کند

2- انجام معاینات فیزیکی توسط پزشک

3-گرفتن نوار عصب

4- در مواردی که بیمار علایم بالینی واضح نداشته باشد از ام.آر.آی جهت تشخیص بیماری استفاده می شود.

 

عوارض :

خطر التهاب تاندونها در بیمارانی که با وجود گرفتاری مچ دست و بروز علایم C.S.T به همان فعالیتهای سابق ادامه می دهند، وجود دارد افزایش فشار روی کانال کارپال و نرسیدن خون به این ناحیه موجب از دست دادن تحرک مچ دست و صدمات عصبی جدی و ماندگار می شود.

 

درمان : 

 

هدف از درمان برطرف کردن فشار بر روی عصب مچ دست است به این منظور اقدامات زیر از سوی کادردرمانی به شما پیشنهاد می شود :

1-درمان حمایتی شامل :

محدود کردن استفاده از دست یا تغییر شیوه استفاده از آن

استفاده از آتل(یک وسیله بی حرکت کننده )

ورزش

2- درمان دارویی

3- درمان جراحی

 

توصیه های لازم در درمان حمایتی :

1- از تکرار اعمالی که باعث شروع درد می شود خودداری نمائید در صورتی که امکان توقف فعالیتها وجود ندارد، فعالیتهای خود را کاهش دهید یا به نحوی تغییر دهید که مچ دست تحت فشار نباشد.

2- استرس به همراه فعالیت می تواند صدمه بیشتری وارد کند بنابراین کنترل استرس نقش بسزائی در کاهش درد دارد.

3- در صورت استفاده از آتل باید روش صحیح پوشیدن آن را یاد بگیرید.

4- توجه داشته باشید که آتل حرکات را محدود می کند و در ابتدا باعث بیشتر شدن درد می شود ولی با استفاده مداوم، متوجه اثرگذاری و کم شدن درد می شوید.

5- از حرکات تشدید کننده درد بپرهیزید

6- پیروی از برنامه های فیزیوتراپی از سفتی و سختی مفاصل و اختلال در عملکرد عضلات مربوط به مفصل و ارگانهای اطراف آن به هنگام پوشیدن آتل پیشگیری می کند.

7- از خم کردن مچ دست بپرهیزید.

8- زمانی که در حالت دراز کش هستید دست خود را بالاتر نگهدارید

9- از دست سالم برای استفاده از موس کامپیوتر استفاده کنید

 

درمان دارویی :

شامل ضد التهاب های استروئیدی مثل کورتون ها و غیراستروئیدی مثل ایبوبروفن، دیکلوفناک و پیروکسیکام می شود باید توجه باشید که :

در صورت استفاده از داروهای ضد التهاب استروئیدی خوراکی، معده نباید خالی باشد و در صورت تجویز پزشک باید با آنتی اسید و آب فراوان میل شود.

ممکن است به شما توصیه شود که یک داروی کورتونی را به درون کانال مچ دست تزریق کنید پس از تزریق باید حداقل تا 24 ساعت استراحت داشته باشید.

افراد بالای 65 سال بیش از 7 روز نباید از داروهای ضد التهابی غیراستروئیدی بدون تجویز پزشک استفاده کنند

 

درمان جراحی :

در صورتی که با اقدامات غیرجراحی مشکل برطرف نشود، نیاز به جراحی مطرح می شود جراحی معمولا علائم را بر طرف می کند به ویژه زمانی که عصب دچار آسیب دائمی نشده باشد در این عمل جراحی رباطی که بر روی عصب مدیان مچ دست می گذرد برش داده می شود و بدینوسیله فشار روی عصب و مچ دست برداشته می شود.

 

پیشگیری :

در صورتی که شما به کاری مشغول هستید که مکررا با دست انجام داده می شود اطمینان حاصل کنید که مچ شما در زمان کار در وضعیت راحتی قرار گرفته است و در طول کار، فواصل استراحت منظم داشته باشید.

منبع:بیمارستان نمازی