گرفتگی ناگهانی عضلات هنگام پياده روی

اگر بعد از 5 دقيقه پياده روی يا بيشتر، عضلات ساق پای شما دچار گرفتگی و درد شد، ولی ساير اوقات اينگونه نبود، نشان می دهد شما دچار لنگی پا بصورت متناوب هستيد که در اثر نرسيدن خون کافی به پاها اتفاق می افتد.

هنگام پياده روی، اگر سرخرگ هايی که خون را به سمت پاها می برند، دچار گرفتگی شوند، ديگر نمی توانند مقدار زيادی خون را به سمت پاها عبور دهند و در نتيجه عضلات ساق پای شما دچار آسيب و درد می شود.

هنگام پياده روی، عضلات پاهای شما نياز به مقدار زيادی خون دارند. بنابراين اگر سرخرگ هايی که خون را به سمت پاهای شما می برند، دچار گرفتگی شوند، ديگر نمی توانند مقدار زيادی خون را به سمت پاها عبور دهند و در نتيجه عضلات ساق پای شما دچار آسيب و درد می شود.

برای بهبود گرفتگی عضلات پا، آنقدر پياده روی کنيد تا عضلات پای شما درد بگيرد، سپس استراحت کنيد و بعد از برطرف شدن درد، مجددا"  پياده روی را شروع کنيد. همچنين بايستی مصرف چربی را کاهش دهيد.   

اگر 6 هفته بطور منظم و با برنامه ورزش کنيد، می توانيد بدون احساس هيچ دردی، سه برابر حالت عادی پياده روی کنيد. ولی افرادی که     علی رغم اين 6 هفته ورزش منظم، باز هم دچار گرفتگی و دردساق پا می شوند، حتما" دچار گرفتگی سرخرگ ها در ساير قسمتهای بدن خود هستند، بنابراين قبل از شروع برنامه ورزشی نزد پزشک برويد تا از سلامتی خود مطمئن شويد.

برای بهبود اين حالت، آنقدر پياده روی کنيد تا عضلات پای شما درد بگيرد، سپس استراحت کنيد و بعد از برطرف شدن درد، مجددا" پياده روی را شروع کنيد. همچنين بايستی مصرف چربی را کاهش دهيد. حتی ممکن است برای کاهش کلسترول ( چربی ) خون نياز به مصرف دارو داشته باشيد.

آسيب های عضلات پشت ساق پا شايع است و می توانند هر فردی از جمله نوجوانان، ورزشکاران و سالمندان را مبتلا کنند. اين آسيبها اغلب افرادی را گرفتار می کنند که قبل از ورزش و فعاليت شديد بدنی، بدن خود را گرم و آماده نمی کنند.

جراحان ارتوپدی معتقدند بهترين راه برای محافظت از عضلات بدن اين است که قبل و بعد از ورزش، بتدريج و با ملايمت عضلات را تحت کشش قرار دهيم. تحت کشش قراردادن عضلات ساق پا و پا ، علاوه بر کمک در پيشگيری از صدمات آنها، خطر آسيبهای کمر را نيز کاهش می دهد.

 برای انجام اين کار بر روی زمين بنشينيد و يک ساق پايتان را به حالت کشيده قرار دهيد کف پای ديگرتان را بر روی سطح داخلی ساق پای کشيده قرار دهيد اندکی به جلو خم شويد و در حالی که پنجه پای کشيده تان را به آرامي  به طرف بالا نگه داشته ايد آنر با انگشتان دست لمس کنيد.

 منبع:عصر ایران 

داروی شل کننده عضلات Muscle relaxant

داروی شل کننده عضلات به دارویی گفته میشود که موجب کاهش تونیسیته و سفتی و انقباض ذاتی عضلات ارادی میشود.

از داروهای شل کننده عضلات در موارد اسپاسم های عضلانی که بدنبال آرتروز ایجاد میگردد استفاده میشود.

این داروها در درمان بعضی از انواع کمردرد هم مورد استفاده دارد. داروهای باکلوفن و متوکاربامول از این دسته دارویی هستند.

منبع:ایران ارتوپد 

راه درمان افتادگی شانه ها

 

حرکات اصلاحی برای افتادگی شانه ها
در این ناهنجاری شانه ها به صورت رها شده هستند و به اصطلاح فرد از حالت چهار شانه بودن خارج می شود .
 انواع افتادگی شانه ها:
الف)دوطرفه
ب)یک طرفه عوامل ایجاد کننده ناهنجاری:
۱-ضعف عضلات بالابرنده کتف ها
۲-ضعف عضلات اطراف شانه ها
۳-وضعیت های کاری
۴-تنبلی و قرارگیری در وضعیتهای غلط عوارض ناشی از این ناهنجاری
۱-ایجاد درد در اطراف شانه ها و گردن
۲-ایجاد درد در عضلات بالابرنده شانه ها
۳-ایجاد نقاط دردناک روی عضلات بالابرنده شانه ها خصوصا” در قسمت پشت گردن و عضله فوق خاری
۴-ایجاد ظاهر ناخوشایند در اثر خارج شدن شانه ها از وضعیت طبیعی( از دست دادن حالت چهارشانه)
 تشخیص :
۱-شکایت فرد از وجود نقاط دردناک بر روی عضلات بالابرنده کتف
۲-مشاهده افتادگی یا نامتقارن بودن شانه ها بوسیله صفحه شطرنجی
 حرکات اصلاحی:
(نکته):بایستی توجه داشت در حرکات اصلاحی همواره حرکات کششی بر حرکات تقویتی مقدم می باشد.
الف)حرکات کششی:
(مدت کشش ها: یک دقیقه)(مدت استراحت: ۳۰ ثانیه)(تکرار تمرین ۳تا ۵مرتبه در هر جلسه)(تعداد جلسات: ۳تا ۵جلسه در هفته)
۱-فرد در حالت ایستاده دستهایش را از پشت روی میز قرار داده و در این حالت سعی می کند به حالت نشسته نزدیک شود.
۲-فرد دستها را پشت سرقلاب کرده و سعی می کند آنها را به طرفین بصورت متناوب (چپ و راست) کشش دهد.
۳-در حالت ایستاده دستها را روی هم گذاشته و سعی می کند هرچه بیشتر آنها را بطرف بالا بکشد.
ب)تمرینات تقویتی:
تعداد جلسات:( ۳تا ۵ جلسه تمرین در هفته)
۱-در حالت ایستاده در حالیکه دستها آویزان است ،فرد سعی میکند شانه ها را تا حد امکان در سطح لاله گوش بالابرده و تا حد امکان پایین آورد و این تمرین را بین ۸تا ۱۲ بار تکرار نماید.
۲-تمرین قبل را در حالیکه وزنه هایی مساوی (حداقل ۲کیلو گرمی) در دستها دارد انجام دهد.
۳-در حالت ایستاده در حالیکه دستها کاملا” آویزان است شانه ها را تا حد امکان بالابرده و برای مدت زمانی (حدود ۳۰ ثانیه)بصورت ایستا نگه می دارد و پس از ۳۰ ثانیه استراحت دوباره انجام میدهد و این تمرین را ۳ تا ۵مرتبه انجام دهد.
۴- تمرین قبل را در حالیکه وزنه هایی مساوی ( حداقل ۲کیلوگرمی)در دستها دارد انجام دهد.
 نکته: تمرینات فوق را می توان در حال نشسته روی صندلی که دو طرف آن آزاد باشد انجام داد و بجای استفاده از وزنه می توان شخص کمکی خواست روی شانه ها ایجاد مقاومت کند.
 تذکر: برای تثبیت وضعیت طبیعی شانه ها توصیه می شود فرد هنگام ایستادن و راه رفتن دقت نماید شانه های خود را در حالت طبیعی نگه دارد و هنگام نشستن های طولانی مدت از صندلی های دسته دار استفاده نموده و ساعدهای خود را روی دسته ها قرار دهد.
 یاد آوری: ممکن است این ناهنجاری بصورت یکطرفه باشد که بایستی فرد از نظر وضعیت اسکولیوز ستون مهره ها نیز مورد ارزیابی قرار گیرد.
۲-گاهی در وضعیت نامتقارن بجای افتادگی ،یکی از شانه ها بالاتر قرار گرفته باشد که در شانه برتر ورزشکاران رشته های والیبال و تنیس بصورت مشهود تر دیده می شود و همچنین در خانمهایی که عادت دارند بند کیف خود را بطور دائم روی یک شانه خود قرار دهند ،دیده می شود که جهت جلوگیری از سر خوردن بند کیف بطور ناخواسته شانه را بالاتر نگه دارند و در طولانی مدت بصورت عارضه شانه های نامتقارن مشاهده خواهد شد.

منبع: تاپناز

اسپاسم ماهیچه ای چیست؟

اسپاسم ماهیچه ای، انقباض ناخواسته ی ماهیچه است که معمولا دردناک است و انواع مختلفی دارد. بعضی از آنها را با تجويز داروي پزشك متخصص، رژیم یا ماساژ می توان درمان کرد. دیگر علل اسپاسم برای تشخیص و درمان مشکل تر هستند.

بعضی از علل اسپاسم ماهیچه ای شامل این موارد هستند: کشیدگی ماهیچه، آب زدایی، جراحت، بیماری هایی همچون فلج مغزی و MS و همینطور واکنشی به سمی خاص مثل استرکنین و آسیب اعصاب یا نخاع.

انقباض که طی اسپاسم رخ می دهد ناخواسته است و مغز سیگنال هایی را برای انقباض می فرستد که بدن نمی خواهد. زمانیکه تمرین می کنیم يك انقباض ارادي برای انجام کاری يا ورزش در عضلات روي مي دهد. اما در اسپاسم، مغز یک سیگنال مختلط را برای انقباض می فرستد که شخص نمی خواهد. يا غير ارادي است.

انقباض می تواند چند لحظه، چند دقیقه یا چند ساعت به طول بینجامد. کشیدگی معروف ران پای سوارکار1 به عنوان مثال، انقباض ماهیچه ی پاست. ماهیچه به سادگی با خواست فرد ریلکس نمی شود. تنفس عمیق و تمرینات ریلکسیشن، می تواند به بهبود تدریجی ماهیچه کمک کند. مردم اغلب در واکنش به درد گرفتگیه ران پا، دیگر ماهیچه ها را هم منقبض می کنند که متاسفانه باعث طولانی تر شدن اسپاسم میشود.

اگر شخصی گرفتگی عضلانی اینچنینی را متناوبا داشته باشد، ممکن است بر اثر سو تغذیه یا تمرین بیش از حد باشد. اغلب در انتهای یک ماراتن ورزشکاران بر اثر از دست دادن الکترولیت های اساسی، دچار گرفتگیه دردناکی میشوند. تهوع و استفراغ بیش از حد هم می تواند باعث اسپاسم ماهیچه ای شود.

کانون توجهات در درمان اسپاسم های متناوب بر جذب آب است. افرادی که جذب آب صحیح ندارند بیشتر در معرض گرفتگی عضلانی هستند. مطالعات دیگر هم نشان می دهد که از دست دادن کلسیم و منیزیم هم منجر به اسپاسم ماهیچه ای می شوند. اگر گرفتگی متناوب باشد فرد باید رژیم غذاییش را با غذاهای کلسیم و منیزیم دار و مکمل های معدنی، کامل کند.

اگر اسپاسم احتمالا خاتمه نیافت فرد باید به دکتر مراجعه کند تا دلایل ممکن دیگر را ارزیابی کند. قرار گرفتن در معرض مواد شیمیایی خاص مثل آفت کش ها ممکن است سبب مسمومیت شود که منجر به اسپاسم ماهیچه ای میشود. اسپاسم شدید ماهیچه ای می تواند مربوط به شرایطی مثل بیماری MS باشد.

نوع دیگری از اسپاسم ماهیچه ای گرفتگی معده است که ممکن است بر اثر آنفلوآنزای معده باشد یا با شرایطی مثل سندروم تحریک پذیر شکم(IBS). این گرفتگی کاملا دردناک است اما کنترل تدریجی آن می تواند اسپاسم متناوب ماهیچه ای را کاهش دهد. کودکانی که قولنج دارند هم از اسپاسم شکم رنج می برند که با گریه زیاد همراه است. این اسپاسم بخاطر واکنش نارس مغز به گوارش است که به همین دلیل است که قولنج بچه ها با افزایش سنشان بهبود می یابد.

آنژین نوع دیگری از اسپاسم است که زمانیکه قلب خون کافی نداشته باشد رخ می دهد که مربوط به تصلب شراین یا سختی سرخرگ ها رخ است. علل آنژین معمولا گرفتگی دردناک در ناحیه سینه، گاهی گردن و کتف ها و فک است. درمان آن عموما با درمان شرایط اساسی مسبب بیماری قلبیست و همینطور درمان طبی آنژین.

دریافت سیگنال های نادرست از مغز توسط ماهیچه های آسیب دیده هم باعث اسپاسم میشود. اغلب زمانیکه یک ماهیچه درمان شود چنین اسپاسم هایی کمتر می شوند. گاهی یک آسیب باعث حرکات اسپاسم گونه ی ماهیچه ها میشود که برای درمان نیازمند آرام بخش های ماهیچه است البته با گذر زمان اين مشكل بر طرف مي شود.

 

منبع: یادبگیر

 

دیستروفی‌ عضلانی

دیستروفی‌ عضلانی‌ تحلیل‌ تدریجی‌ عضلات‌ بدن‌، به‌ ویژه‌ عضلات‌ انتهایی‌ اندام‌ها، لگن‌ و اطراف‌ مفصل‌ ران‌، که‌ منجر به‌ اختلال‌ پیشرونده‌ در راه‌ رفتن‌ و حرکت‌ می‌گردد. این‌ اختلال‌ در جنس‌ مذکر شایع‌تر بوده‌ و معمولاً کودکان‌ ۱۲-۵ سال‌ را مبتلا می‌سازد. دیستروفی‌ عضلانی‌ بسته‌ به‌ ژن‌ معیوب‌ انواع‌ مختلفی‌ دارد. این‌ اختلال‌ نواحی‌ مختلفی‌ از بدن‌ نظیر شانه‌ها، ران‌ها یا صورت‌ را درگیر می‌سازد.
● علایم‌ زودرس‌:
▪ ضعف‌
▪ راه‌ رفتن‌ شبیه‌ اُردک‌
▪ افتادن‌ همراه‌ با دشواری‌ در برخاستن‌
▪ عضلات‌ بزرگتر و قوی‌تر از معمول‌ به‌ نظر می‌رسند ولی‌ در عمل‌ ضعیف‌ترند.
● علایم‌ دیررس‌:
▪ پیشرفت‌ ضعیف‌ عضلانی‌تا حدی‌ که‌ تا سن‌ ۱۲ـ۹ سال‌ کودک‌ مجبور به‌ استفاده‌ از صندلی‌ چرخدار می‌شود.
▪ عفونت‌های‌ تنفسی‌ عود کننده‌
● علل
دیستروفی‌ عضلانی‌ یک‌ اختلال‌ ارثی‌ و در واقع‌ یک‌ ناهنجاری‌ ژنتیکی‌ است‌. این‌ بیماری‌ توسط‌ خانمی‌ که‌ حامل‌ ژن‌ معیوب‌ است‌ اما خود بیمار نیست‌، به‌ فرزندان‌ پسر منتقل‌ می‌شود. هنگامی‌ که‌ یک‌ زن‌ حامل‌ ژن‌ بیماری‌ با یک‌ مرد سالم‌ ازدواج‌ می‌کند، ممکن‌ است‌ نیمی‌ از فرزندان‌ پسر این‌ بیماری‌ را به‌ ارث‌ ببرند.
● علائم افزایش دهنده ی خطر
سابقه‌ خانوادگی‌ دیستروفی‌ عضلانی‌
● پیش گیری
در صورت‌ وجود سابقه‌ خانوادگی‌ این‌ بیماری‌:
قبل‌ از تشکیل‌ خانواده‌، انجام‌ مشاوره‌ ژنتیک‌ لازم‌ است‌.
در خانم‌های‌ باردار برای‌ تعیین‌ جنس‌ کودک‌ و این‌ که‌ آیا به‌ این‌ اختلال‌ مبتلا هست‌ یا خیر، آمنیوسنتر باید انجام‌ شود.
حاملین‌ بیماری‌ از طریق‌ آزمایش‌های‌ طبی‌ قابل‌ شناسایی‌ هستند زیرا سطح‌ خونی‌ یک‌ آنزیم‌ حاضر در آنها بالاتر از طبیعی‌ است‌.
● عواقب مورد انتظار
این‌ اختلال‌ در حال‌ حاضر غیرقابل‌ علاج‌ محسوب‌ می‌گردد. در برخی‌ انواع‌ آن‌، بیمار به‌ ندرت‌ به‌ سنین‌ بزرگسالی‌ می‌رسند، سایر انواع‌ پیشرفت‌ آهسته‌ای‌ دارند. تحقیقات‌ عملمی‌ درباره‌ علل‌ و درمان‌های‌ این‌ اختلال‌ ادامه‌ دارد و این‌ نویدبخش‌ کشف‌ درمان‌هایی‌ بهتر و افزایش‌ طول‌ عمر برای‌ این‌ بیماران‌ است‌.
از اضافه‌ وزن‌ باید پیشگیری‌ شود زیرا این‌ عارضه‌ خود بار اضافه‌ای‌ بر عضلات‌ ضعیف‌ شده‌ تحمیل‌ می‌کند.
● عوارض احتمالی
▪ شکستگی‌ها یا آسیب‌های‌ مکرر ناشی‌ از افتادن‌
▪ انحنای‌ ستون‌ فقرات‌ در اثر ضعف‌ عضلات‌ آن‌
▪ پنومونی‌ (ذات‌الریه) در اثر ضعف‌ عضلات‌ قفسه‌ سینه‌ و کاهش‌ پاسخ‌ سرفه‌ نسبت‌ به‌ محرک‌ها
▪ جمع‌شدگی‌ عضلات‌
● درمان
بررسی‌های‌ تشخیصی‌ ممکن‌ است‌ شامل‌ آزمایش‌ خون‌ برای‌ اندازه‌گیری‌ مربوط‌ به‌ عضلات‌، و نمونه‌برداری‌ عضله‌ (برداشتن‌ مقدار اندکی‌ از بافت‌ یا مایع‌ برای‌ بررسی‌ آزمایشگاهی‌ به‌ منظور کمک‌ به‌ تشخیص‌)
▪ به‌ کودکان‌ باید روش‌های‌ تنفس‌ عمیق‌ آموزش‌ داده‌ شود.
▪ کودکان‌ باید در حد توان‌ به‌ فعالیت‌های‌ مدرسه‌ای‌ خود ادامه‌ دهند.
▪ گاهی‌ جراحی‌ برای‌ آزادکردن‌ جمع‌ شدگی‌ عضلات‌ یا ثابت‌ کردن‌ مفاصل‌ ضرورت‌ می‌یابد.
▪ حمایت‌ تنفسی‌ هنگام‌ شب‌ مهم‌ است‌.
▪ روان‌ درمانی‌ یا مشاوره‌ جهت‌ یادگیری‌ راه‌های‌ تطبیق‌ دادن‌ خود با این‌ ناتوانی‌ و ایجاد تطابق‌ اجتماعی‌ سودمند است‌.
▪ مراقبت‌ بیماران‌ در آسایشگاه‌ها در صورتی‌ که‌ نیازهای‌ آنها بیش‌ از امکانات‌ موجود در منزل‌ باشد، توصیه‌ می‌شود.
▪ رخم‌های‌ فشاری‌
● فعالیت
بیمار باید تا حدامکان‌ فعالیت‌های‌ فیزیکی‌ و ذهنی‌ خود را ادامه‌ دهد. وسایل‌ زیادی‌ برای‌ کمک‌ به‌ غلبه‌ بر معلولیت‌های‌ ناشی‌ از ضعف‌ عضلانی‌ وجود دارد. در این‌ زمینه‌ بریس‌ها می‌توانند کمک‌کننده‌ باشند.
در صورتی‌ که‌ بیمار قادر به‌ حرکت‌ دادن‌ اختیاری‌ عضلات‌ خود نباشد، ماساژ و حرکات‌ غیرفعال‌ عضلات‌ توسط‌ اعضای‌ خانواده‌ یا پرستار برای‌ پیشگیری‌ از بروز جمع‌شدگی‌ عضلات‌ ضروری‌ است‌. از بی‌تحرکی‌ یا ماندن‌ در بستر به‌ مدت‌ طولانی‌ باید اجتناب‌ شود.

منبع: مجله الکترونیکی ویستا

انواع شکستگی های استخوان کتف

شکستگی استخوان کتف ممکن است در قسمت های متفاوتی از استخوان ایجاد شود که عبارتند از

• شکستگی تنه استخوان کتف : شکستگی در این ناحیه گرچه ممکن است بصورت چند قطعه ای و خرد شده باشد ولی معمولا قطعات شکسته شده جابجایی زیادی ندارند. علت این جابجایی کم در حجم زیاد عضلاتی است که بخوبی اطراف تنه استخوان کتف را گرفته و به استخوان چسیده اند. این عضلات در حین شکستگی استخوان، قطعات شکسته شده را در کنار هم نگه داشته و اجازه جابجایی زیاد را به آنها نمیدهند.

• شکستگی گردن استخوان کتف : در این شکستگی حفره گلنوئید از تنه اصلی استخوان جدا میشود. این نوع شکستگی معمولا بر اثر زمین خوردن و افتادن روی شانه ایجاد میشود.

• شکستگی زائده آکرومیون

• شکستگی زائده کوراکوئید

علائم شکستگی کتف در ناحیه شانه

مهمترین علائم شکستگی استخوان کتف عبارتند از

• درد شدید در هنگام حرکت دادن اندام فوقانی و یا در هنگام فشار بر روی استخوان شکسته شده

• تورم در ناحیه پشت شانه و کتف

• خراشیدگی پوستی و خونمردگی در پشت شانه و کتف

منبع: ایران ارتوپد

تقویت عضلات و افزایش انعطاف‌پذیری

با نرمشهایی ساده می‌توان موجب افزایش توان عمومی ‌و افزایش انعطاف‌پذیری بدن شد. هچنین این نرمشها برای آمادگی قبل از....

 

با نرمشهایی ساده می‌توان موجب افزایش توان عمومی ‌و افزایش انعطاف‌پذیری بدن شد. هچنین این نرمشها برای آمادگی قبل از ورزشهای شدید هوازی و یا به عنوان بخشی از نرمشهای آغازین ورزش برای گرم کردن پیش از ورزش و یا سرد شدن بدن پس از ورزش می‌تواند مفید باشد.

در ابتدا ممکن است این نرمشها ساده به نظر بیایند، اما در واقع برای بسیاری از افراد در وضعیتهای مختلف جسمانی قابل استفاده هستند و اگر مدتی به این نرمشها ادامه دهید منافع آنها را در می‌یابید. این نرمشها ورزشی برای تمام بدن هستند.

نرمش کششی:

این نرمش شامل حرکات کششی برای تمام بدن است. برای انجام آنها می‌توانید به پشت دراز بکشید.

می‌توانید نرمش را از پاها آغاز کنید و یا در صورت تمایل از حرکت بازوها شروع کنید.

* پاها را به حالت مستقیم درآورید، سپس پنجه پاها را به طرف صورت خود به عقب خم کرده و بکشید. این حالت را به مدت چند ثانیه حفظ کنید. سپس پاها را شل کنید.

* در حالیکه مچ پاها با ساق پا زاویه‌ی قائمه دارند و پاشنه‌ها روی زمین هستند زانوها را خم کنید و این حالت را حفظ نمایید. پس از چند ثانیه زانوها را صاف کنید و پاها را شل کنید.

* کمر را کمی‌به سمت راست خم کنید، سپس لگن را به سمت راست کج کنید. پس از چند ثانیه عضلات را شل کنید.  

*  این نرمش را برای سمت چپ کمر و لگن نیز انجام دهید.  

* نفس خود را حبس کنید و بازوها را بالای سر ببرید. سپس بازدم را انجام دهید و بازوها را پایین بیاورید.

* بازوی راست را بالا برده و آن را به حالت مستقیم بکشید و پای چپ را تا آنجا که می‌توانید بکشید. پاشنه‌ی شما باید روی زمین اتکا داشته باشد. تا 10 بشمارید و سپس عضلات را شل کنید.

* این کار را برای بازوی چپ و پای راست نیز انجام دهید.

 در صورت بروز درد و یا مشکلات عضلانی مفصلی با پزشک مشورت کنید.

منبع:سیمرغ

با گرفتگی عضلات چه کنیم؟

 

گرفتگی عضلات یکی از شایع‌ترین عوامل ایجاد درد شدید در پشت و گردن افراد است.

 از اولین نشانه‌های گرفتگی عضلات، درد شدیدی است که بسته به موقعیت ناحیه صدمه‌ دیده، در پشت یا گردن ظاهر می‌شود. این درد که با انقباض دردناک ماهیچه همراه است، ممکن است بین چند ثانیه تا چند دقیقه طول بکشد.

با گرفتگی عضلات چه کنیم؟ صبح که از خواب بیدار می‌شوید، اگر به علت درد و گرفتگی عضلات گردن نتوانید سرتان را بچرخانید چه می‌کنید؟

تا به‌ حال برایتان پیش آمده است که حین انجام کارهای عادی روزانه، به‌ طور ناگهانی دچار درد شدیدی در قسمتی از بدنتان ‌شوید؛ مثلا وقتی خم شده‌اید تا شیئی را از روی زمین بردارید یا هنگامی که سرتان را موقع خروج از پارکینگ برای احتیاط و نگاه‌ کردن به عقب بر‌گردانده‌اید؟ حتی ممکن است تنها بعد از کش ‌دادن بدنتان پس از یک سفر هوایی طولانی، دچار این نوع دردهای ناگهانی شدید شوید.

این دردها معمولا آن ‌قدر شدید هستند که شاید حتی به سختی بتوانید از جایتان تکان بخورید، زیرا ماهیچه‌های اطراف ستون فقرات ، از قوی‌ترین و در عین حال کاربردی‌ترین نقاط بدن هستند و گرفتگی آنها می‌تواند منجر به بروز دردهای ناراحت ‌کننده در ناحیه پشت و گردن شود.

گرفتگی عضلات یکی از شایع‌ترین عوامل ایجاد درد شدید در پشت و گردن افراد است. این درد اگرچه گاهی با بعضی روش‌های سنتی معمول قابل کنترل است و نیازی به درمان از طریق روش‌های جراحی ندارد، اما در صورت مشاهده بعضی علائم باید سریعا به پزشک مراجعه کرد.

گرفتگی عضلات یکی از عکس‌العمل‌های حفاظتی و طبیعی بدن نسبت به مشکلاتی است که در ماهیچه یا رشته‌های عصبی اطراف آن پیش آمده است. گرفتگی پشت ممکن است به دلایل مختلفی بروز کند. معمولا حرکات ناگهانی نامناسب ممکن است باعث کشش‌های شدید در بافت ماهیچه‌ای و عصبی این قسمت شده و درد و ناراحتی برای ما ایجاد کند. گرفتگی عضلات پشت گاهی هم می‌تواند نشانه‌ای از وجود صدمات و مشکلات در قسمت‌های درونی خود ستون فقرات مثل مهره‌ها یا دیسک‌ها و زردپی‌ها (رشته‌های پیوندی که مهره‌ها را به هم متصل می‌کنند) باشد.

این درد معنی ‌دار
از اولین نشانه‌های گرفتگی عضلات، درد شدیدی است که بسته به موقعیت ناحیه صدمه‌ دیده، در پشت یا گردن ظاهر می‌شود. این درد که با انقباض دردناک ماهیچه همراه است، ممکن است بین چند ثانیه تا چند دقیقه طول بکشد.

این درد و انقباض معمولا دو هدف دارد: یکی این که شما را متوجه وجود مشکل در بدنتان کند و دیگر این که حرکات شما را محدود سازد تا مانع صدمات بیشتر در آن ناحیه از بدنتان گردد. این علائم معمولا‌ بر اثر فعالیت بدنی زیاد تشدید می‌شوند و عموما پس از یک دوره استراحت، کمتر شده یا از بین می‌روند.

چه باید کرد؟بیشتر اوقات اگر گرفتگی عضله علت پزشکی جدی نداشته باشد، با یک دوره درمانی ساده در چند روز یا چند هفته بهبود پیدا می‌کند. اما اگر هر یک از علائم زیر را در خود مشاهده کردید، فورا به پزشک مراجعه کنید:
* تغییر در نحوه عملکرد روده‌ها و مثانه، به طوری که در کنترل آنها دچار مشکل شوید.

* ضعف ماهیچه‌ها در ناحیه بازوها و ساق پاها و عدم تعادل هنگام راه ‌رفتن، و احساس کاهش تــدریجــی توانایی در طی مسیری که معمولا به راحتی پیاده‌روی می‌کرده‌اید.

* احساس گسترش درد و بی‌حسی در دست و پا به ویژه هنگام عطسه، سرفه یا موقع نشستن.

* بدتر شدن درد در حالت دراز کشیدن و بی‌خوابی در طول شب از شدت درد.

* درد همراه با تب، کاهش وزن و دیگر نشانه‌های بیماری.

اگر هیچ یک از علائم ذکر شده در بالا را نداشتید، شاید با انجام کارهایی بتوانید خودتان درد و گرفتگی ماهیچه‌هایتان را کاهش دهید، یا بعضی از علائم آزاردهنده و مشکل‌ساز آن را از بین ببرید.

از تو حرکتانجام فعالیت‌های روزانه و معمول (البته شاید با سرعت کمتر و مطمئنا با خودداری از انجام کارها و حرکاتی که ممکن است دوباره شما را دچار مشکلاتی کند) بهترین و مناسب‌ترین راه برای شروع یک دوره ی درمانی است. استراحت کوتاه‌ مدت مشکلی ایجاد نخواهد کرد،اما خوب است بدانید که انجام فعالیت‌های سبک، بهبود وضعیت شما را تسریع می بخشد. بنابراین از دراز کشیدن و استراحت‌های طولانی ‌مدت خودداری کنید.

کمپرس سرددر ۷۲ ساعت (سه روز) اولیه‌ پس از شروع گرفتگی عضلات،‌ فورا تعدادی قطعه یخ را در کیسه و سپس پارچه‌ای بپیچید و حداکثر ۲۰ دقیقه روی موضع دردناک قرار دهید. این کار را چندین بار در طول روز تکرار کنید. کمپرس سرد، درد و ورم ناحیه دردناک را کاهش می‌دهد و با بی‌حس کردن بافت عضلانی آن منطقه، تحریکات عصبی را کم می‌کند.

البته باید مراقب باشید، زیرا کمپرس سرد طولانی (بیش از ۲۰ دقیقه) در ناحیه مورد نظر می‌تواند باعث انقباض بیشتر عضلات و افزایش درد شود.

کمپرس گرم

پس از گذشت سه روز از آغاز درد ، می‌توانید روش کمپرس گرم را شروع کنید. کمپرس گرم باعث شل ‌شدن ماهیچه‌های منقبض‌ شده و افزایش جریان خون در آنها می‌شود.

این کار حتما باید پس از ۷۲ ساعت اولیه گرفتگی عضلات آغاز شود تا التهاب فروکش کند. استفاده از گرمای مرطوب بهتر از گرمای خشک است، زیرا میزان از دست‌دهی آب بدن را کاهش می‌دهد. برای این کار می‌توانید از انواع کمپرس‌های مرطوب مانند کیسه‌های آب‌ گرم مخصوص کمپرس، حمام آب‌گرم یا جکوزی استفاده کنید.

داروهای ضد‌درد و آرام‌بخشانواع داروهای ضد درد مانند آسپیرین، ایپوبروفن، استامینوفن یا ناپروکسن می‌توانند درد را کاهش دهند و ورم و گرفتگی عضلات را کم کنند. داروهای متنوعی وجود دارند که بدون نیاز به نسخه پزشک قابل‌‌ خریداری هستند، اما حتما در مورد مصرف آنها با پزشک مشورت کنید. او به شما کمک می کند تا مناسب‌ترین دارو را تهیه کنید.

موضع‌بند‌های طبیاستفاده کوتاه‌ مدت از سینه ‌‌بند‌های طبی نیز می‌تواند برای کاهش درد گرفتگی عضلات مفید باشد. این‌گونه تجهیزات طبی (سینه‌بند یا گردن‌بند طبی) با ثابت نگه‌ داشتن و گرم کردن ماهیچه‌های محل مورد نظر، درد را کاهش می دهند. فراموش نکنید که در مورد استفاده از انواع کمربند، گردن‌بند و سینه‌بندهای طبی و سایز و نوع مناسب آن حتما با پزشک خود مشورت کنید تا راهنمایی‌های لازم را به شما بدهد.

البته هرگز روی این نگهدارنده‌های خارجی برای درازمدت حساب نکنید، زیرا رها گذاشتن عضله‌ها و اجازه حرکت به آنها می‌تواند برای بهبود مشکلات و صدمات شما مفید باشد.

اگر هیچ یک از روش‌های پیشنهادی بالا کارساز نبود و با هیچ‌کدام از مراقبت‌های خانگی نتوانستید درد، التهاب و گرفتگی عضلات خود را کم کنید، حتما به مراکز درمانی مراجعه کنید؛ شاید آنها روش‌های مراقبتی و درمانی دیگری را به شما ارائه بدهند.

عضله هم بگیر نگیر داره

برای جلوگیری از ایجاد دوباره صدمات در پشت و گردن و پیشگیری از گرفتگی دردناک عضلات باید قدرت و توانایی‌ عضلات خود را زیاد کنید و برای انعطاف‌پذیری ماهیچه‌ها، تاندون‌ها و زرد‌پی‌هایی که ستون فقرات پشت‌تان را نگهداری ‌می‌کنند، برنامه‌ریزی و تلاش کنید. روش‌های زیر به این منظور پیشنهاد می‌شود:

* برای انجام ورزش‌های هوازی سبک - که به پشت و ستون فقرات و مفاصل فشار وارد نمی‌کنند - مثل دوچرخه ‌سواری ، پیاده ‌روی یا شنا برنامه‌ریزی کنید. اگر ورزش در فضای باز برایتان ممکن نیست، از دستگاه‌ها و وسایل ورزشی مانند دوچرخه‌های ثابت و ... که در سالن‌های ورزشی موجود هستند، استفاده کنید. حتی می‌توانید یکی از آنها را خریداری کرده و در خانه داشته باشید و مرتبا از آن استفاده کنید.

* با تقویت عضلات شکم و پشت خود (بدن ‌سازی) یک سینه‌ بند طبی طبیعی برای نگهداری ستون فقرات خود خواهید داشت.

* کشش آرام عضلات، انعطاف‌پذیری آنها را زیادتر می‌کند. همچنین باعث می‌شود خون بیشتری به سمت عضلات‌تان جریان پیدا کند.

هشدار، هشدار!اگر به طور مرتب دچار گرفتگی عضلات می‌شوید، پیش از برنامه‌ریزی برای انجام هر گونه فعالیت کششی و ورزشی، حتما با پزشک معالج خود مشورت کنید (حتی اگر به انجام فعالیت‌های ورزشی عادت دارید!).

زمانی‌ که ماهیچه‌ها، اعصاب و دیگر بافت‌های بدن تحت تاثیر گرفتگی، التهاب دارند، یا در مراحل اولیه بهبود به سر می‌برند، باید از تحرک زیاد و وارد کردن هر نوع فشار بر آنها خودداری کنید، زیرا ممکن است صدمات بیشتری به آنها وارد نمایید یا روند درمان را آهسته کنید.

منبع : سیمرغ

علائم و راه های درمان رماتیسم

روماتیسم مفصلی سبب درگیری مفاصل می شود و سبب بروز سفتی و درد و تورم مفاصل می شود. اگر یک زانو یا دست مبتلا به این بیماری شود سایر مفاصل نیز درگیر خواهند شد. این بیماری معمولاً بیش از یک مفصل را درگیر کرده و هر مفصلی را دچار می کند. معمولاً احساس خستگی و گاهی اوقات تب ایجاد می شود. بعضی بیماران فقط برای چند ماه یا یک سال یا نهایتاً دو سال مبتلا به این بیماری بوده و بعد از طی این دوره بدون ایجاد هیچگونه ضایعه ای، بیماری رفع می شود. بعضی نیز گاهگاهی دچار علائم بوده و گاهی بهبود می یابند. دربعضی بیماران نیز ممکن است بیماری بسیار شدید بوده و برای سالها یا تمام عمر باقی بماند. این فرم بیماری منجر به بروز صدمات شدید به مفاصل می شود.

هر فردی می تواند به این بیماری مبتلاشود، اما این بیماری در شایعتر است. معمولاً در میانسالی شروع شده و در سنین پیری شایعتر است. اما کودکان و جوانان نیز ممکن است به آن مبتلا شوند. علل اصلی بروز این بیماری هنوز بطور کامل شناخته نشده است. اما می دانند که در این بیماری سیستم ایمنی فرد علیه بافتهای بدن وی وارد عمل می شوند. عللی که فرد را مستعد ایجاد این بیماری می کند شامل ژنتیک ، محیط و هورمونها می باشند

تشخیص این بیماری راحت نیست زیرا آزمایش دقیقی جهت تشخیص این بیماری وجود ندارد، علائم این بیماری مشابه بیماریهای دیگر است و ایجاد کامل علائم، مدت زمان زیادی طول می کشد. اما جهت تشخیص مجموعه ای، از اخذ شرح حال، معاینات بالینی ، عکسبرداری و تستهای آزمایشگاهی کمک کننده می باشند.
روشهای زیادی جهت درمان این بیماری وجود دارد.منظور از درمان تسکین و کاهش درد، کاهش تورم ، کاهش یا توقف روند تخریب مفاصل ، کمک به ایجاد احساس بهتر در فرد و حفظ فعالیت او می باشد.
آموزش بیمار، برخورد و اقدامات صحیح خود بیمار با مشکلاتش و گروههای حمایتی که به فرد کمک می کنند. تا اطلاعات بیشتری در ارتباط با نحوه درمان، چگونگی انجام فعالیتهای بدنی و استراحت را داشته، نحوه بیان مشکلاتش را پیدا کند. این برنامه ها به بیمار کمک می کنند تا نکات بیشتری را در ارتباط با بیماری خود و نحوه کاهش درد، احساس کنترل بیشتر بر بیماری، اعتماد به نفس و داشتن یک زندگی فعالتر، بیاموزند. درمانهایی که جهت بهبودی این بیماری مورد استفاده قرار می گیرند شامل تغییر در روش زندگی، داروها، جراحی ، مراجعات منظم به پزشک و روشهای درمانی جایگزین یا تکمیلی می باشند.

از کارهایی که می توان جهت درمان این بیماری استفاده نمود تغییر در روش زندگی است که شامل ایجاد تعادل بین میزان فعالیت و استراحت ، مراقبت از مفاصل کاهش استرس های روانی، استفاده از یک رژیم غذایی سالم می باشد.
از داروها برای کاهش درد ، تورم و توقف روند بیماری به سمت بدتر شدن استفاده می شود. دارویی که پزشک تجویز می کند براساس سلامت عمومی بیمار، شدت بیماری و اینکه بیماری تا چه اندازه شدید خواهد شد و مدتی که باید بیمار دارو بگیرد و اینکه دارو تا چه اندازه کارایی داشته و عوارض جانبی آن چه می باشد، خواهد بود.

جراحی: روشهای جراحی زیادی جهت درمان این بیماری مورد استفاده قرار می گیرد. از این روش جهت تسکین درد، کمک به عملکرد بهتر مفاصل و عملکرد بهتر فرد در فعالیتهای روزمره خود استفاده می شود.
مراجعات منظم به پزشک : بسیار مهم است اینکه آیا بیماری شدیدتر شده و آیا دارو کمک کننده بوده است، عوارض جانبی داروها ظاهر شده اند و در صورت نیاز داروها را عوض نماید. اقداماتی که ممکن است نیاز به انجام آن شود شامل: آزمایش خون، ادرار و عکسبرداری می باشد.

روش درمانی جایگزین : گاهی اوقات از رژیمهای غذایی خاص ، ویتامینها و سایر روشهای دیگر جهت درمان روماتیسم مفصلی استفاده می شود. بعضی درمانها به کاهش استرس بیمار کمک می کند. بسیاری از این روشها بی ضرر می باشند و اما باید گفت که این روشها بطور کامل و دقیق مورد بررسی قرار نگرفته اند لذا قبل از استفاده از آنها حتماً باید با پزشک مشورت شود.



منبع: نیک صالحی

هرنی یا فتق دیسک بین مهره ای گردن چگونه ایجاد میشود

ستون فقرات از پشت سر هم قرار گرفتن مهره ها تشکیل شده است. هر مهره از یک استوانه کم ارتفاع استخوانی به نام جسم مهره تشکیل شده که در پشت آن حلقه ای استخوانی قرار گرفته است (البته مهره های اول و دوم گردنی فقط یک حلقه هستند). روی هم قرار گرفتن حلقه های استخوانی مهره ها یک لوله عمدتا استخوانی را میسازد که نخاع را درون خود جا داده و از آن محافظت میکند.

از دو طرف نخاع در هر مهره دو ریشه عصبی خارج میشود که از راه یک سوراخ به نام فورامن Foramen از ستون مهره خارج میشود.

 

دیسک بین مهره ای بافتی به شکل استوانه کم ارتفاع است که از جنسی شبیه غضروف ساخته شده است. دیسک در بین مهره ها قرار گرفته، خاصیت ارتجاعی داشته و حرکات آنها را تسهیل و تنظیم میکند.

دیسک از دو قسمت تشکیل شده است. یک قسمت محیطی و یک قسمت مرکزی. قسمت محیطی که به آن آنولوس فیبروزوس Anulus fibrosus میگویند به شکل یک حلقه کلفت و محکم ولی قابل انعطاف مثل لاستیک است. قسمت مرکزی در داخل قسمت محیطی قرار داشته و نرم و ژله ای است. به این قسمت مرکزی نوکلئوس پولپوزوس Nucleus pulposus میگویند و خاصیت اصلی دیسک یعنی خاصیت جذب کننده شوک و ضربه بخاطر همین قسمت است.

بدنبال وارد شدن فشار بیش از حد به ستون مهره، قسمت حلقوی محیطی دیسک ( آنولوس فیبروزوس) پاره شده و قسمت مرکزی ( نوکلئوس پولپوزوس) از بین شکاف پارگی به بیرون راه پیدا میکند. این قسمت بیرون زده را هرنی یا فتق میگویند. مهمترین مشکلی که در فتق دیسک بوجود میاید اینست که قسمت بیرون زده به ریشه های عصبی که در حال بیرون آمدن از نخاع و مهره هستند فشار وارد میکند. همچنین تماس مواد شیمیایی تشکیل دهنده قسمت ژلاتینی دیسک با ریشه های عصبی موجب تحریک و التهاب آنها میشود. این فشار و التهاب عصب موجب بروز علائم بالینی در بیمار میشود.


شیوع فتق یا هرنی دیسک ها در گردن کمتر از کمر است. علت آن ساختمان خاص مهره های گردنی و قدرت بالای رباطی است که در پشت، مهره ها و دیسک ها قرار گرفته و از آنها محافظت میکند.

هرنی یا فتق دیسک گردنی بیشتر در سنین جوانی دیده میشود. شیوع آن در مردان و بخصوص سیگاری ها فراوان تر است و بیشتر در دیسک بین مهره های 5 و 6 گردنی و در دیسک بین مهره های 6 و 7 گردنی دیده میشود.

منبع : ایرن ارتوپد

انواع دردهای عضلانی

عارضه بیش از حد تمرین کردن مشکلی است که برای اکثر بدنسازان در طول دوران بدنسازی‌شان پیش می‌آید. تمرین بیش از حد و فشار عضلانی انواع مختلفی دارد که هر از گاه در ورزشکار ظاهر می‌شود که در صورت ناسائی عوامل مسبب آن می‌توان از بروز آنها جلوگیری کرد.

این عوارض در بهترین حالت باعث بر هم زدن تعادل سیستم عملکردی بدن می‌شوند و بدین شکل فرد را از رسیدن به اهدافش در بدنسازی باز می‌دارند و در بدترین حالت نیز باعث می‌شوند که داشته‌های قبلی از نیز از دست دهد. تمام این پیامدها نه تنها باعث می‌شوند که احساس درد کشیدن در فرد ظاهر شود بلکه میزان کارائی روزانه فرد را به میزان قابل توجهی پائین می‌آورند.

درد عضلانی در قیاس با کشیدگی عضلانی

به غیر از عارضه تمرین بیش از حد، خیلی مهم است که بتوان بین درد عضلانی مفید و درد عضلانی مضر تفاوت قائل شد. اجازه بدهید ابتدا به تحلیل درد
عضلانی مفید که معمولاً و یا بهتر بگویم می‌بایست بعد از یک جلسه تمرین سنگین احساس کرد بپردازیم.

درد عضلانی (درد مفید عضلانی)

درد عضلانی مفید معمولاً یک روز بعد از تمرین در بخش‌هائی از بدن ظاهر می‌شود که بر روی آن تمرین کرده‌ایم برای نمونه: یک روز بعد از اجراء یک جلسه تمرین سنگین می‌بایست انتظار درد در این بخش از عضلات را داشت البته یک چنین دردی را می‌توان در عضلات درگیر ثانویه نیز انتظار داشت. برای مثال اگربرنامه تمرینی یک جلسه تمرینی بیشتر از حرکات پرسی برای سینه تشکیل شده باشد پس این احتمال وجود دارد که در روز بعد غیر از عضلات سینه درد در عضلاتی همچون پشت بازو و سرشانه را نیز احساس کرد. بهرحال درد عضلانی در اکثر مواقع بیشترین تأثیر را روی عضله اصلی تمرین شده دارد.

درد عضلانی به‌عنوان راهنمای شدت تمرین

برای مثال اگر برنامه تمرینی عضلات سینه را هر ۵ روز یک‌بار اجرا می‌کنید و هنگامی‌که دوباره بعد از ۵ روز می‌خواهید آن‌را تمرین کنید اگر احساس درد عضلانی در این عضلات وجود داشته باشد می‌توانید برنامه تمرینی آنروز را یا کلاً تغییر دهید و آنرا در یک روز دیگر اجراء کنید و یا اینکه به‌صورت دل‌بخواهی یک‌سری تمرینات را که دوست دارید اجراء کنید. مثلاً به‌جای پرس سینه با هالتر پول‌اور را اجراء کنید.

اگر احساس درد عضلانی وجود داشته باشد بدین معنی است که هنوز عضلات ریکاوری نشده‌اند و آن بخش از عضلات به استراحت و بازیابی بیشتری نیاز دارند.

درد عضلانی مضر

برخلاف درد عضلانی مفید درد عضلانی مضر یک علامت بارز در انجام ندادن یک تمرین با بازده می‌باشد. ضمن اینکه این نوع درد خیلی زود هم قابل تشخیص می‌باشد. درد عضلانی مضر شاخصه وارد شدن صدمه و آسیب‌دیدگی به بخش قابل توجهی از عضلات آن بخش می‌باشد. این عارضه بر اثر اجراء یک تمرین با شدت مناسب به‌وجود نمی‌آید و بلکه بر اثر زیاده از حد تمرین دادن یک عضله به‌وجود می‌آید.

انواع عارضه زیاده از حد تمرین کردن

عارضه زیاده از حد تمرین کردن کوتاه‌مدت

تشخیص روند پیشرفت کار ساده‌ای می‌باشد، در صورتی‌که نتوان به بدن با اجراء تمرینات شوک‌دهنده فشار وارد کرد و آنها را رشد داد. آن‌موقع است که پیشرفت متوقف می‌شود و به‌قولی ایست عضلانی حاصل می‌شود حال اگر بدنساز با وجود قرار داشتن در این وضعیت بخواهد با همان شدت قبل به تمرین بپردازد آن موقع است که عارضه زیاده از حد تمرین کردن ظاهر می‌شود. هنگامی‌که فرد ایست عضلانی را تجربه می‌کند یک خستگی مفرط و همچنین کاهش حجم عضلات و قدرت نیز را در طول تمرین احساس می‌کند.

در این زمان خیلی مهم است که برنامه تمرینی فرد به‌نحوی طراحی شده باشد که فرصت ریکاوری و بازیابی کامل را برای عضلات مهیا سازد. اگر بدون ریکاوری فرد بخواهد همینطور به تمرین ادامه بدهد فیبرهای عضلانی که در طول دچار پارگی میکروسکوپی شده‌اند به همین شکل باقی می‌مانند و همیشه در وضعیت خستگی ممتد باقی می‌مانند با این وجود وقتی فرد تمایل به ادامه تمرین داشته باشد آن موقع است که بدن به‌صورت فیزیولوژیکی پاسخ می‌دهد. و شروع می‌کند به فرستادن پالس‌های عصبی و عضلات را وادار به ادامه فعالیت می‌نماید. این روند باعث می‌شود که ضربان قلب افزایش یابد و عمل تنفس سنگین‌تر شود.ضمن اینکه سطح لاکتیک اسید نیز بنحو قابل توجهی افزایش می‌یابد تمام این علامات برای فرد نشان از غیر کارا بودن و نتیجه معکوس داشتن تمرین
دارد.درگیر کردن این فیبرهای عضلانی به رشد در بدنسازی کمک نخواهد کرد چون به‌صورت نرمال این فیبرهای عضلانی برای انجام حرکات استفاده نمی‌شود و این کار و استفاده از یک‌سری از فیبرهای عضلانی غیرمرتبط تنها نتیجه‌ای که برای فرد خواهد داشت تأخیر در نتیجه‌گیری می‌باشد.

عارضه تمرین بیش از حد درازمدت

عارضه تمرین بیش از حد درازمدت با نوع کوتاه‌مدت آن متفاوت می‌باشد و از لحاظ پیامدهای منفی حتی از نوع کوتاه‌مدت نیز بدتر می‌باشد. (به‌دلیل طولانی‌تر بودن و تبعات ثانوی بیشتر) برخلاف عارضه تمرین بیش از حد کوتاه‌مدت، در عارضه تمرین بیش از حد دراز‌مدت فرد دیگر قادر نیست با حداقل عوارض حاصل نیز به تمرین ادامه دهد. در نوعی از تمرین بیش از حد فرد می‌بایست استراحت کند و به عضلات فرصت بازیابی و ترمیم را بدهد. علامات عارضه تمرین بیش از حد درازمدت خیلی ساده و قابل تشخیص می‌باشند.

۱. ضربان قلب بالاتر از حد متعارف در ساعات روز و زمان استراحت
۲. کاهش قدرت و استقامت عضلات
۳. زود عصبی شدن
۴. بر هم خوردن ترتیب خواب
۵. کاهش اشتها
۶. کاهش وزن
انواع تمرین بیش از حد و راه‌کارهای مقابله با آن
علائم تمرین بیش از حد: درد عضلانی
راه‌حل: ماساژ (عضله مورد نظر را در زمان بین دو ست بمالید)
علائم تمرین بیش از حد: تمرین بیش از حد کوتاه‌مدت: از دست دادن آب بیشتر از حد معمول، کاهش سطح گلیکوژن، بالانس نیتروژن منفی، کاهش سطح انرژی، خستگی در طول ست
راه‌حل: BCAAS، آمینواسیدهای زنجیره‌ای
علائم تمرین بیش از حد: تمرین بیش از حد درازمدت: افزایش مصرف پروتئین در بدن، استرس در طول تمرین
راه‌حل: مکمل‌های مختص مثل: پودر پروتئین، پودر پروتئین وی.
علائم تمرین بیش از حد: ریکاوری، مشکلات مربوط به خواب
راه‌حل: از ۸ تا ۱۰ ساعت خواب در طول شبانه‌روز اطمینان حاصل کنید، مکمل ZMA


منبع: مجله دانش ورزش

مرزه برای كاهش دردهای عضلانی

مرزه از نظر طب سنتی دارای طبیعتی گرم و خشك و از خانواده نعناع است.

از اسانس، استرول (اسید چرب)، صمغ و موسیلاژ (لعاب) مرزه استفاده می‌شود و از خواص آن می‌توان به ضد نفخ بودن، مدر بودن (ادرار آور)، هضم كننده غذا و تقویت كننده قوای بدن اشاره كرد.

گیاه مرزه برای تقویت معده و روده بسیار مفید است همچنین بادكش، ضد كرم روده و معده بوده و در برطرف كردن دردهای عضلانی و روماتیسم می‌تواند مؤثر باشد.

مرزه ضد عفونی كننده و ضد قارچ است

اسانس گیاه مرزه كاربرد بیشتری دارد؛ اسانس مرزه ضد عفونی كننده، معرق، ضد درد، ضد آرتریت، ضد باكتری و ضد قارچ است همچنین بخور اسانس نعناع دردهای عضلانی را كاهش می‌دهد.

مرزه هیچ سمیتی ندارد، بهتر است كه یك تا 3 گرم از گیاه مرزه روزانه به صورت دم كردنی مصرف شود البته امروزه از مخلوط مرزه، آویشن و چند گیاه دارویی شربتی تهیه شده كه خلط آور خوبی است و در رفع علائم سرماخوردگی مؤثر است.

منبع : آكاایران

درد آرنج

1- مشکل درد آرنج

 

 در ورزش تنيس يک مشکل رايج ناراحتي آرنج است . ولي مشکل بزرگي نيست ، تقريبا نيمي از بازيکن هاي آماتور 30 سا ل به بالا مشکل آرنج دارند :درد در زدن بک هند ،سرويس ، بلند کردن بسته يا حتي گرفتن يک قوطي نوشابه مشاهده مي شود .براي اغلب بازيکنهاي باشگاهي مشکل به صورت درد بيرون آرنج پيش مي آيد. در مورد بازيکنهاي حرفه اي وآنها که سرويس قدرتي مي زنند مشکل درد در داخل آرنج است .
معمو لا بيشترين مشکلات درد آرنج ناشي از بي توجهي به اولين دردهايي است که بدن از طريق آنها هشدار مي دهد. اغلب پزشک ها علت اصلي مشکل درد آرنج را به بک هند نسبت مي دهند . بيشتربازيکنهاي تازه کار مي خواهند از قدرت دستشان در بک هند استفاده کنند بجاي اينکه از چرخش شانه و کمر استفاده کنند . علت ديگر مشکل مي تواند تقه زدن به توپ باشد بجاي اينکه با استفاده از تمام بدن با سوئينگ کامل توپ بزنند . ضعف مچ وشانه هم مي تواند عامل فشار بر آرنج باشد.
آيا مشکل درد آرنج ناشي از نوع بازي شما ست؟
کساني که با دو دست بک هند مي زنند کمتر دچار مشکل آرنج مي شوند . چرا ؟ چون ضربات يک دستي نيروي چرخش بيشتري بر بازو وشانه وارد مي کند .آرنج يک مفصل است که در دو جهت حرکت مي کند .شانه شما يک مفصل چرخشي است که به همه طرف حرکت دارد ، بهتر است که از شانه تان سوئينگ کنيد و وزن تمام بدن را به ضربه منتقل کنيد .به سمت توپ برويد و آنرا زودتر بزنيد . يک آرنج رو به جلو در بک هند يکي از عوامل درد گرفتن تاندن آرنج است .براي کاهش انتقال ضربه به آرنج زه هاي راکت را شل تر نصب کنيد، ( کمي کمتر از حد مورد توصيه سازنده راکت ) راکتي بگيريد که ارتعاش کمتري به بدن منتقل کند . بدنه بلند راکت ممکن است دسترسي به توپ را آسا نتر کند ولي بازوي اهرم بزرگتري هم هست که فشار بيشتري بر آرنج مي آورد ولي صفحه ي بزرگتر انتخاب خوبي است ، حتي با کناره هاي آن هم به توپ ضربه بزنيدارتعاش کمتري به دست منتقل مي کند . يکي دو جلسه با مربي حرفه اي داراي مجوز داشته باشيد تا بتواند تشخيص دهد آيا نکته خا صي در بازي شما هست که صدمه اي به آرنج شما وارد کند .
اگر به اولين دردهاي آرنج بي توجهي کنيد به تدريج وضع آرنج بد وبدتر مي شود و ممکن است در آينده مجبور باشيد با تنيس خدا حا فظي کنيد .

علل درد آرنج:

التهاب اپی كوندیل خارجی یا سندروم آرنج تنیس بازان

التهاب اپی كوندیل داخلی یا سندروم آرنج گولف بازان

رادیال تانل سیندروم یا فشار روی عصب رادیال

فشار روی عصب اولنار

بورسیتها

نقرس

آرتریتها

شكستگیها درفتگیها و تروماهای اطراف آرنج

دردهای ارجاعی(دردهای ناشی از فشار روی اعصاب ناحیه گردن،دردهای ناحیه شانه وكتف)

شایعترین علت درد آرنج التهاب تاندون در قسمت بیرونی می باشد که تحت عنوان سندروم آرنج تنیس بازان برای اولین بار مطرح شد.این سندروم در اثر فشار ناگهانی و یا تدریجی روی آرنج بوجود می آید.درد در ناحیه داخلی آرنج نیز شایع است.این درد بندرت در اثر فشار روی عصب رادیال دست ایجاد می شود .درد در اثر در رفتگی استخوان و یا كشیدگی عضلات نیز می تواند بروز كند.بورسیت و آرتروز نیز از عوامل نه چندان شایع درد آرنج است.(به بورسیت در سایت تبسم مراجعه کنید مراجعه كنید کلینیک تخصصی کمر زانو وشانه

شناخت علت درد و داشتن استراتژی صحیح در درمان آن از مزمن شدن این درد پیشگیری می کند ولی غالبا این درد طولانی شده وتبدیل به حالت مزمن می شود.کار با کامپیوتر درد در ناحیه داخلی را ایجاد می کند و اغلب روی عصب اولنار در ناحیه آرنج مشکل ایجاد می کند 

شایعترین علت درد آرنج اپی كوندیلیت خارجی یا سندروم آرنج تنیس بازان است:

این بیماری در اثر استفاده زیاد از عضلات مچ دست كه به قسمت اپی كوندیل خارجی استخوان بازو می چسبد ایجاد شده و در واقع التهاب محل چسبندگی عضلات مچ دست به قسمت اپی كوندیل خارجی است.این بیماری یا اختلال در ورزش تنیس شایع است .در كسانیكه با دست زیاد كار می كنند و بخصوص حمل اشیائ را انجام می دهند نیز شایع است . مانند افرادیكه كار تاسیساتی انجام می دهند برق كار ها لوله كشها مكانیكها آهنگران.در حمل اشیائ بطور طولانی مانند خرید میوه و مواد لازم در منزل .در خانمهای خانه دار تایپیستها و كار با كامپیوتر نیز شایع است.
 

تمرينات کششي
يک دست را مستقيم به جلو دراز کنيد ، با دست ديگر سر انگشتان دست دراز شده را به آرامي رو به عقب بکشيد .20 -30 ثانيه نگاه داريد .هر کدام 3 دفعه تکرار
يک دست را مستقيم به جلو دراز کنيد ، با دست ديگر مچ دست را به بالا کشيده و بعد رو به پائين خم کنيد .هر با ر 20- 30 پانيه نگاه داريد .هرکدام 3 دفعه تکرار
تمرينات قدرتي
روي صندلي بنشينيد، ساعد دست را روي ران قرار دهيد يک دمبل سبک 1کيلوئي در دست بگيريد و آنرا به طرف بالا تا آنجا که مي توانيد بکشيد، 3ثانيه نگاه داريد (کف دست رو به بالا ) همين حرکت با کف دست رو به پائين انجام دهيد
نشسته ساعد روي ران ، سر دمبل را در دست بگيريد و آنرا عمودي نگاه داريد ، حالا آنرا به چپ بچرخانيد بعد از 3ثانيه آنرا به طرف راست بچرخانيد . همين حرکات را با دست ديگر انجام دهيد .

منبع:مای تنیس و تبیان

کشیدگی تاندون یا رباط مچ پا

کشیدگی رباط مچ پا وقتی ایجاد میشود که پا در حین راه رفتن پیچ میخورد. این پیچ خوردگی موجب میگردد تا رباط های چانبی  در اطراف مچ پا بخصوص در قسمت خارجی آن تحت کشش بیش از حد تحملش قرار گیرد. در این حال تارهای تشکیل دهنده رباط پاره میشوند. این پاره شدن تارها و فیبرهای میکروسکوپی تشکیل دهنده رباط درجات و شدت های متفاوتی دارد. گاهی اوقات این پارگی ها کم و خفیف بوده و در مواردی ممکن است تمام رباط بطور کامل پاره شود.

وقتی که شدت کشیدگی و پارگی رباط مچ پا کم است میتوان آن را با مچ بند بست و با همین روش درمان کرد ولی در مواردی که شدت کشیدگی زیاد است ترجیح داده میشود که مچ پا به مدت سه هفته به توسط  گچ گیری بیحرکت شود.

تشخیص شدت کشیدگی رباط به توسط پزشک معالج و با تکیه بر معاینه و روش های تصویربرداری صورت میگیرد.

متاسفانه بسیاری فکر میکنند درمان کشیدگی و پیچ خوردگی مچ پا به همین چند هفته بستن خلاصه میشود ولی اینطور نیست. کشیدگی مچ پا بیماری سمجی است که اگر بدرستی درمان نشود تا مدتها بیمار را آزار میدهد.

بعد از اتمام درمان سه هفته ای حال چه با مچ بند و چه با گچ گیری بیمار باید تا مدتها  نرمش های مخصوص  را انجام دهد که هدف از آنها افزایش قابلیت انعطاف پذیری مفصل و افزایش قدرت عضلات ساق است. اگر این نرمش ها به درستی انجام نشوند پیچ خوردگی مچ پا ممکن است بطور مکرری عود کند.

در صورت باقی ماندن درد مچ پا بیمار باید بررسی شود تا وجود آسیب های همراه مانند آسیب های غضروفی و یا وجود ناپایداری در رباط های مچ پا ارزیابی شوند. در صورت وجود این آسیب ها ممکن است بیمار نیاز به عمل جراحی داشته باشد.

منبع:ایران ارتوپد

درمان بيماريهاي مفاصل و استخوان

درمان بیماریهای مفاصل و استخوان با عسل 24

ابوعلی سینا می نویسد که عسل دارای خاصیتی است که درد را ریشه کن می کند.

دانشمندان معتقدند که عسل باعث تحریک مغز برای ترشح مواد ضد درد می شود.دکتر رابرت هنکین  Robbert Henkin کتابی در این مورد به رشته تحریر درآورده که از خواص ضد درد عسل حکایت می کند.

ارزش درمانی عسل در درد استخوانها ، رماتیسم ، عرق النساء (سیاتیک) پا دردهای شدید و دردهای مفاصل بسیار زیاد است عده ای از پزشکان این خاصیت عسل را بر اثر اسید فرمیک آن می دانند. بیماران می توانند روی یک قطعه تنزیب مقداری عسل مالیده و روی موضع درد بگذارند و پس از دو ساعت آن را عوض کنند و ضمنأ صبحها دو قاشق سوپ خوری عسل به عنوان صبحانه میل نمایند.

درمان آرتروز با عسل 24

در درمان آرتروز مقداری عسل 24 را روی پارچه تمیز پهن کنید روی مفاصل بگذارید و هر 24 ساعت یکبار این کار تجدید شود و همچنین در درمان دردهای زانو ، آرنج ،و رگها و ماهیچه ها هر روز صبح ناشتا یک قاشق غذاخوری عسل بخورید و با کمی عسل موضع درد را ماساژ دهید.

درمان کوفتگی با عسل 24

جهت مداوای کوفتگی مقدار مساوی عسل و گلیسرین را مخلوط نموده و به محل کوفتگی بمالید بهبود آن را تسریع می کند.

درمان کمردرد در اثر باد گرفتگی عسل 24

اگر باد در کمر باشد پودر زنیان را با عسل خمیر کرده بر کمر بمالید.

درمان کمردرد عادی با عسل 24

در کمر درد عادی و مزمن که مربوط به دیسک نباشد 200 گرم پوره پیاز را با 100 گرم عسل مخلوط نموده و دو روز به حال خود بگذارید سپس صاف کرده مخلوط با عسل و تخم مرغ با عسل میل نمایید(به استثناء افراد مبتلا به دیابت ، نقرس ، فشار خون).

درمان ضربه خوردن یا صدمه دیدن استخوان

ساقه و برگ تازه علف هفت بند را بجوشانید با عسل خالص مخلوط نموده ضماد نمایید.

درمان رماتیسم با عسل 24

تخم ترب سیاه و دانه های خشخاش سفید از هر کدام 8 مثقال ساییده با هم وزن خود عسل مصفی (عسل بدون موم) مخلوط کرده و به موضع درد ببندید.خوردن عسل مصفی برای درمان رماتیسم کهنه بسیار نافع است.

شایان ذکر است که هر زنبور عسل یک عامل مؤثر برای درمان رماتیسم می باشد که از طریق مستقیم (نیش زدن زنبور به درد در صورت نداشتن حساسیت) و بطور غیر مستقیم (مخلوط با داروهای شیمیایی دیگر) به صورت آمپول مورد استفاده قرار می گیرد. معمولأ زنبورداران به خاطر خوردن عسل و نوش جان کردن نیش زنبور بندرت دارای تب رماتیسمی شده و از نعمت سلامتی کامل در طبیعت برخودار می باشند.

درمان درد مفاصل

روشهای درمان بیماریهای مفاصل با عسل 24

درمان درد مفاصل عبارتند از :

الف-شلغم را رنده کرده با عسل در ظرفی می پزند جوشانده غلیظ آن تسکین دهنده درد مفاصل نقرص و دمل می باشد.

ب-ضماد عصاره پیاز نرگس با عسل طبیعی بر اعضای دردهای مزمن عصبی و نقرس سبب از بین رفتن این دردها می گردد.

ج-بیماران مبتلا به درد مفاصل باید جوشانده برگ زیتون با عسل صبح ناشتا یک لیوان میل نمایند.

د-خوردن مخلوط سرکه و عسل با انگور فرنگی سبز(cassis) به علت داشتن مواد معدنی بسیار نافع است.

ه-مغز گردو را با زیره سیاه کرمانی نرم ساییده و با عسل مخلوط کرده به محل درد بمالید در تسکین درد مفاصل و پا درد مؤثر واقع می شود.

 

 درمان افسردگي

اگر انسانها کاملاً شبیه به هم بودند، شناخت علل افسردگی و درمان آن بسیار ساده تر بود. اما هر انسانی تجارب منحصر به فردی دارد. تفاوتهای فردی، ذاتی و زیست شناختی که افراد  مختلف با یکدیگر دارند درمان افسردگی را پیچیده می سازد. به همین دلیل یک نوع درمان برای همه ی افراد مناسب نیست. اما تحقیقات نشان می دهند که درمانهای ترکیبی شامل دارو و سایر روشهای درمانی برای بیشتر بیماران مفید است. در اغلب موارد درمان به سه مرحله تقسیم می شود. به خاطر داشته باشید که در این تقسیم بندی حد و مرز زمانی مشخصی بین مراحل وجود ندارد.

مراحل درمان افسردگی:
١- در مرحله حاد بیماری، هدف از درمان تسکین دادن علائم افسردگی است. این مرحله معمولاً ١٢-٦ هفته طول می کشد، اما ممکن است بسته به نوع درمان و پاسخی که به آن داده می شود بیش از این نیز به طول بیانجامد.
٢- در ادامه بیماری، درمان برای بهبودی انجام می گیرد. در این مرحله درمان متعادل می شود مثلاً میزان مصرف دارو تنظیم می شود. این مرحله ممکن است ٥-٤ ماه طول بکشد.

در مرحله آخر درمان نگهدارنده صورت می گیرد و هدف از آن جلوگیری از عود بیماری است. اگر  با وجود درمان چند دوره ، افسردگی ایجاد شده باشد یا فرد به صورت مزمن بی حوصله و افسرده باشد و یا در مواردی که عوامل مستعد کننده برای فرد وجود داشته باشد درمان مداوم مورد نیاز است چون در این افراد احتمال عود بیماری بیشتر است.

برای درمان چه نکاتی را باید در نظر داشت؟
در سیر درمانی، پزشک عمومی نقش مهمی ایفا می کند چرا که در اولین قدم علائم شما را ارزیابی می کند و ممکن است یک علت زمینه ای طبی برای افسردگی پیدا کند که با درمان آن مشکل برطرف شود. وقتی مشخص شد که مشکل اصلی افسردگی است، ممکن است برای شما داروی ضد افسردگی تجویز شود. برخی اوقات پاسخ به این درمان خوب است و به درمان بیشتری نیاز نیست. اما اگر درمان اولیه کافی نباشد پزشک ممکن است شما را به متخصص روانپزشکی ارجاع دهد. چون معمولا پزشک عمومی به جزئیات درمان مانند روان درمانی و درمانهای تخصصی نمی پردازد، برای انتخاب روانپزشک باید دقت کنید و به او اعتماد داشته باشید. ممکن است روانپزشکی که فرد دیگری آن را به شما معرفی و توصیه می کند، برای شما مناسب نباشد و با او نتوانید به راحتی ارتباط برقرار کنید.

اصول درمان افسردگی: 
* درمان افسردگی ممکن است شامل داروهای ضد افسردگی، مشاوره تخصصی، درمانهای رفتار شناختی و یا ترکیبی از اینها باشد.
* در درمان افسردگیهای خفیف تا متوسط ممکن است مشاوره ی تخصصی کافی باشد.
* اگر علائم اولیه بیماری شما شدید باشند احتمالا هم دارو و هم مشاوره ی تخصصی باید صورت گیرند.
* اگر علائم هشدار دهنده ای مانند افکار خود کشی یا خطر آسیب به خود یا دیگران یا علائم شدیدتری مانند فاصله گرفتن از جهان واقع یا جنون و یا سوء مصرف بیش از حد الکل و داروها وجود داشته باشند، احتمالا بیمار بستری می گردد.
* افسردگی معمولا به وسیله داروها مشاوره و روان درمانی ویا ترکیبی از اینها با موفقیت درمان می شود. با این حال ممکن است مدت زمانی نیاز باشد تا نوع دارو ، میزان آن و نوع روان درمانی و مشاوره مشخص شود. معمولا 12 - 4 هفته طول می کشد تا داروها تاثیر کنند. پس از آن روند درمان سریعتر می شود.
* در موارد نادری ممکن است از درمان با الکتریسیته برای افرادی که به درمانهای دیگر پاسخ نمی دهند یا علائم جنون یا رفتارهای خطرناک برای خود و دیگران دارند استفاده شود. این درمان یک تحریک الکتریکی است که باعث ایجاد یک تشنج خفیف می شود و به نظر می رسد که با اثر بر واسطه های شیمیایی مغز باعت تسکین علائم می شود. درمان مداوم:
در حدود نیمی از افراد مبتلا به افسردگی دچار عود علائم می شوند. ادامه دادن درمان برای 15 –7 ماه بعد از بهبودی، خطر بازگشت بیماری را کاهش می دهد.

 در این مدت :
* رژیم غذایی متعادلی داشته باشید.
* از مصرف الکل اجتناب کنید.
*  ورزش کنید.
* خواب مناسبی داشته باشید.
*  حمایت اعضای خانواده و دوستان کمک کننده خواهد بود.
افسردگی شدید ممکن است عامل خطری برای بیماری عروق کرونر یا حمله  قلبی محسوب شود، ولی مهمترین خطر اقدام به خودکشی است. در حدود 15درصد از بیماران  مبتلا به افسردگی از این طریق جان خود را از دست می دهند.

 

چرا باید افسردگی را درمان کرد؟
 هر کسی در هر سن، جنس، نژاد یا وضعیت اجتماعی ممکن است به افسردگی مبتلا شود. از هر 10 نفری که به پزشکان مراجعه می کنند یک نفر افسردگی دارد. در نیمی از موارد بیماری این افراد تشخیص داده نمی شود و درمان نشده باقی می ماند. اگر افسردگی درمان نشود کیفیت زندگی بسیار پائین آمده و خطر خودکشی همواره وجود دارد. ممکن است شما تشخیص ندهید که افسرده هستید و یا به دنبال درمان آن نباشید. اما هر چه زودتر به فکر علائم و به دنبال درمان باشید شانس درمان کامل، سریعتر و بیشتر است. پیشگیری از عود بیماری نیز بسیار مهم است.افسردگی در هیچ سنی طبیعی تلقی نمی شود و درمان آن اهمیت زیادی دارد. افسردگی در بچه ها معمولا به سختی تشخیص داده می شود. در نوجوانی ممکن است افسردگی به علت تغییرات هورمونی ایجاد شود. برخی اوقات والدین این بچه ها نیز افسرده هستند و باید درمان شوند.

همچنین افراد مسن ممکن است تصور کنند که احساس افسردگی آنها طبیعی است. درمان در این افراد از ناتوانی زودرس آنها جلوگیری می کند و از خطر مرگ مربوط به افسردگی می کاهد. حمایت خانواده در درمان افسردگی نقش مهمی دارد. داروها را نباید خودسرانه مصرف کرد. مصرف برخی داروها باهم ممکن است کشنده باشد. ترکیبات گیاهی نیز با برخی داروها تداخل دارند و ممکن است عوارض جدی ایجاد کنند. در برخی موارد حتی بعضی از غذاها ممکن است با دارو تداخل داشته باشند. بر اساس تاریخچه  بیماری، شدت و ماهیت افسردگی نوع دارو توسط پزشک انتخاب می شود و در مورد رژیم غذایی، و تداخلات دارویی توضیحات لازم داده می شود.

منبع:قرمز چشمه

 

ماهيچه‌ها منيزيم مي‌خواهند

يكي از ويژگي‌هاي تغذيه سالم، دريافت تمام گروه‌هاي غذايي و تامين نياز روزانه موادمغذي مختلف است. در كل موادمغذي به تركيب‌هايي گفته مي‌شود كه در بدن مقدار معيني از آنها اثري خاص مي‌گذارد و به حفظ سلامت جسماني و رواني فرد كمك مي‌كند...

اين مواد مغذي از 3 گروه درشت مغذي‌ها (كربوهيدرات‌ها، پروتئين‌ها و چربي‌ها) و 2 گروه ريزمغذي‌ها (ويتامين‌ها و مواد معدني) تشكيل شده‌اند كه در ميان موادمعدني، منيزيم يكي از مهم‌ترين‌هاست كه كمبودش مي‌تواند علايم بسياري از جمله گرفتگي عضلات را همراه داشته باشد. «پوستر سلامت» اين هفته نيز به منيزيم و فوايد آن اختصاص دارد.

منافع منيزيم

دريافت روزانه منيزيم از طريق برنامه غذايي آثار مثبتي را به همراه دارد و در واكنش‌هايي مانند متابوليسم انرژي (توليد انرژي از كربوهيدرات‌ها، چربي‌ها و پروتئين‌هاي دريافتي) دخالت مي‌كند. اين ماده معدني در تنظيم انقباض‌هاي عضلاني نيز نقش دارد، باعث گشادشدن شريان‌ها مي‌شود، در انتقال عصبي موثر است و در استحكام استخوان‌ها و دندان‌ها شركت مي‌كند بنابراين دريافت ناكافي منيزيم مي‌تواند علائمي را همراه داشته باشد و فرد را با مشكلات جسماني روبرو كند.

شرايط كمبود

شرايطي مانند داشتن رژيم غذايي متشكل از غلات تصفيه‌شده مانند آرد سفيد و مصرف كم سبزي‌ها زمينه كمبود منيزيم را فراهم مي‌كند. فعاليت‌هاي شديد ورزشي، دوران بارداري و شيردهي، مصرف داروهاي مدري مانند فروزمايد و داروي شيمي‌درماني مانند سيسپلاتين و ملين‌ها و استروييدها، ‌ابتلا به ديابت، سوءجذب روده‌اي و اسهال و مصرف الكل از جمله شرايطي هستند كه احتمال كمبود اين ماده مغذي را فراهم مي‌كنند. البته در صورتي كه فرد به بيماري‌هايي مانند آسم، ميگرن، فشارخون و حتي پوكي استخوان مبتلا باشد نيز نياز به اين ماده معدني در وي بالا خواهد رفت.

علائم كمبود منيزيم

علائم كمبود منيزيم شامل اسپاسم و گرفتگي عضلات، خستگي?زودرس، استرس، بي‌اشتهايي، تهوع و استفراغ، بي‌نظمي در ضربان قلب، افزايش تري‌گليسيريد و كلسترول خون، احتباس آب، اختلال در عملكرد ويتامين D و افسردگي، تحريك‌پذيري و اختلال در تمركز است.

منابع غذايي مناسب

غلات كامل و سبوس‌دار از جمله مواد غذايي‌اي هستند كه منيزيم دارند، بنابراين مصرف 100 گرم غلات كاملي مانند گندم، جو و برنج مي‌تواند تا 100 ميلي‌گرم از نياز روزانه به اين ماده معدني را تامين كند. به علاوه، آرد سويا، تخمه آفتابگردان و كدو نيز از منابع مناسب اين ماده معدني هستند. البته سوياي بوداده به‌عنوان ميان‌وعده و حتي مغزهايي مانند بادام، فندق و دانه‌هاي روغني مانند كنجد و سبزي‌هايي مانند اسفناج نيز مي‌توانند تامين‌كننده منيزيم مورد نياز بدن باشند به اين شرط كه زياد حرارت نديده و آب فراواني براي پخت آنها مورد استفاده قرار نگيرد زيرا در اين صورت مقدار زيادي از منيزيم موجود در آنها از ميان خواهد رفت. فراموش نكنيد مقدار مورد نياز روزانه به اين ماده معدني براي مردان و زنان بالغ و سالم بين 300 تا 400 ميلي‌گرم است و با مصرف 100 گرم سويا، بادام، فندق و تخمه آفتابگردان به ترتيب 228 ، 285، 270 و 325 ميلي‌گرم منيزيم تامين خواهد شد. البته در صورتي كه مكمل اين ماده معدني از سوي متخصصان تجويز شود، بهتر است اين مقدار در طول روز تقسيم شود و همراه غذا به مصرف برسد.

• هشدار: افرادي كه به نارسايي كليه مبتلا هستند از آنجايي كه دفع ادراري منيزيم در آنها مختل مي‌شود دريافت مكمل منيزيم يا آنتي‌اسيدها يا ملين‌هاي حاوي اين ماده معدني مي‌تواند سطح منيزيم را در خونشان افزايش دهد و علايمي مانند تهوع، استفراغ، فشارخون پايين و بي‌نظمي در ضربان قلب را در آنها همراه داشته باشد.

گرفتگي عضلاني

گرفتگي عضلاني از مشکلاتي است که پس از فعاليت فيزيکي و ورزش طولاني‌مدت به دليل استفاده بيش از حد از عضلات، کم‌آبي بدن، فشار عضلاني يا قرارگيري در وضعيتي خاص براي مدتي طولاني بروز مي‌کند. معمولا ورزشکاراني که پس از ورزش، به‌خصوص در هواي گرم خسته‌ و دچار کم‌آبي بدن مي‌شوند، گرفتگي عضلات را تجربه خواهند کرد. خيلي‌ از افرادي كه مدام دچار اين مشکل مي‌شوند، تصور مي‌کنند کمبودي از نظر موادمغذي در بدنشان به وجود آمده و به کمبود منيزيم دچار هستند، البته چنين باوري چندان هم غيرعلمي نيست. اين مشكل در دوران بارداري هم رخ مي‌دهد؛ ناحيه ساق پاي خانم‌هاي باردار از هفته بيستم (معمولا شب‌ها) دچار گرفتگي عضلات مي‌شود و گاهي آنقدر درد شديد است که آنها را از خواب بيدار مي‌کند. با اصلاح برنامه غذايي و مصرف مکمل (با تجويز متخصص) مي‌توان از شدت اين گرفتگي‌ها كم كرد.

منبع: سلامت

توانبخشی درآسیبهای مفصلی

بازگشت مفاصل به حالت مناسب،‌ بعد از آسیب دیدگی،‌ اساس توانبخشی را تشكیل می‌دهد. یك برنامه‌ی توانبخشی خوب شامل برنامه‌هایی ....

 

 

 افزایش پایداری  مفاصل:

افزایش ثبات و استحكام مفاصل نقش مهمی در توانبخشی آسیبهای مفصلی  دارد. بازگشت مفاصل به حالت مناسب،‌ بعد از آسیب دیدگی،‌ اساس توانبخشی را تشكیل می‌دهد. یك برنامه‌ی توانبخشی خوب شامل برنامه‌هایی است كه هدف از آنها افزایش پایداری مفاصل است. این برنامه به ویژه در مورد آسیبهای اندام تحتانی از اهمیت زیادی برخوردار است.

استحكام مفاصل در آسیبهای اندام تحتانی:

اولین قدم برای  استحكام مفاصل پس از آسیب اندام تحتانی،‌ ارزیابی نقصهای ایجاد شده،‌ عدم توازن و ناهماهنگی ایجاد شده در مفاصل در اثر آسیب است.

پزشك و یا فیزیوتراپیست شما،‌ راستا و تعادل مفصلها را بررسی  می‌كند تا ضعفها و آسیبهای  بافت نرم، مانند آسیبهای  تاندونی،‌ لی گامنتها و غضروف مشخص شوند. اصلاح كردن این نقایص ممكن است به آتل گیری،‌ خارج كردن مایع از مفصل و حتی جراحی نیاز داشته باشد.

 وقتی كه مفصل آسیب دیده به حالت صحیح و مناسب بازگشت،‌ كار كردن بر روی پایداری  و استحكام مفصل مد نظر قرار می‌گیرد و نرمشهای ویژه‌ای برای باز گرداندن عملكردهای مفصل تجویز می‌شوند.

 هدف از این نرمشها ایجاد توازن و تعادل،‌ افزایش محدوده‌ی حركتی مفصل،‌ انعطاف پذیری،‌ تقویت و افزایش تحمل نیرو در مفاصل است. به منظور بهبود كامل آسیب مفصلی  فرد صدمه دیده باید فعالانه در برنامه‌ی بازتوانی شركت داشته باشد.

 تمرینات عصبی  - عضلانی :

تمرینات عصبی - عضلانی  نكته مهمی در بازگرداندن پایداری  مفصل است. یك دونده در هنگام دویدن وزن خود را در سطوح ناهموار تعدیل می‌كند و حتی در سطوح شیب دار نیز می‌تواند بدود.

 تنظیم واكنشهای عصبی – عضلانی یك پاسخ غیر آگاهانه به حركت مفاصل است كه بدون اطلاع فرد انجام می‌گیرد. به این مكانیسم حس پروپریوسپتیو گفته می‌شود.

 این حس شامل توانایی تشخیص موقعیت مفصلها،‌ حركات و نیز دامنه و سرعت حركات است. مفصلها دارای  گیرنده‌هایی  برای  این حس هستند. هر مفصل توسط عضلات و اعصاب كنترل می‌شود. از طریق حس پروپریوسپتیو همچنین میزان نیرویی كه طی  فعالیت به مفاصل وارد می‌شود كنترل می‌شود و احتمال آسیب دیدگی كاهش می‌یابد.

بنابراین هدف از تمرینات عصبی - عضلانی  تقویت گیرنده‌های حسی مفاصل است كه اطلاعات مربوط به موقعیت و حركات بدن را دریافت می‌كنند. با تمرینات مناسب این گیرنده‌ها به حالت ابتدایی خود باز‌می‌گردند تا بتوانند قبل از انجام حركات زیان‌آور به خوبی عمل كنند.

 نمونه‌هایی  از تمرینات توانبخشی در اندام تحتانی :

تمرینات زیر می‌توانند برای بازتوانی اندام تحتانی،‌ پس از آسیب دیدگی،‌ مورد استفاده قرار گیرند. تمرینها را به آهستگی و در حد توان،‌ در طول هفته‌های بعدی اضافه كنید. این نرمشها باید با یك برنامه برای  افزایش تدریجی  دامنه‌ی  حركات همراه باشد. شما باید همیشه با فیزیوتراپیست خود همكاری كنید تا برنامه‌ی ویژه‌‌ای برای مشكلات شما طراحی كند و به اجرا بگذارد.

1 – با حفظ تعادل بر روی یك پا،‌ به مدت 30 -10 ثانیه بایستید.

2 – با چشمهای بسته بر روی یك پا بایستید و تعادل خود را حفظ كنید.

3 –  با استفاده از صفحه‌ی تعادلی،‌ كه از تجهیزات توانبخشی  می‌باشد،‌ تمرینات بیشتری می‌توانید انجام دهید. برای مثال می‌توانید با حفظ تعادل خود بر روی  این صفحه توپ كوچكی  را برای  فردی  كه با شما تمرین می‌كند بیندازید و مجدداً آن را بگیرید.

4 _ با حفظ تعادل روی  صفحه‌ی تعادلی،‌ 10 مرتبه به آرامی به حالت نیمه نشسته درآمده و بلند شوید.

5 – صفحه‌ی  تعادلی  را برای  20- 15  سانتی متر بالاتر از مقدار قبلی  تنظیم كنید و دوباره تمرینات قبلی  را انجام دهید.

6 – اكنون صفحه‌ی  تعادلی  را 20- 15 سانتی متر پایینتر از مقدار اولیه تنظیم كنید و تمرین كنید.

7 – بر روی یك پا پرشهای كوتاه در یك نقطه انجام دهید.

8_ بر روی یك پا به ترتیب،‌ از نقطه‌ای  بر روی  نقطه‌ای  دیگر بپرید.

9_ برای  هر نقطه شماره‌ای  تعیین كنید و پرش را بر روی  نقاط متفاوتی  كه فرد دیگری  اعلام می‌كند انجام دهید.

منبع:سیمرغ

حركاتی برای تقویت عضلات ران

قسمت عمده عضلات ناحیه فوقانی پا از عضله چهارسر رانی و همسترینگ تشكیل شده است

. عضله چهارسر رانی جلوی ران قرار گرفته و عضلات همسترینگ خلف ران را به خود اختصاص داده است. به جای این كه توجه خود را به یكی از این گروه عضلات معطوف كنید باید تلاش كنید هر دو گروه این عضلات را همراستا با هم تقویت نمایید، چرا كه عملكرد این عضلات مكمل یكدیگر است و عدم تعادل در توانایی این عضلات در درازمدت به ضرر شما تمام می‌شود. برای تقویت این عضلات، حركات زیر را تمرین كنید.

حركت اول: در جای مناسبی بایستید و پاها را به اندازه عرض شانه باز كنید. وزن خود را روی یكی از پاهایتان بیندازید و پای دیگر را از یك طرف تا جایی كه می‌توانید بالا بیاورید. دو ثانیه در همین حالت بمانید و دوباره به نقطه شروع برگردید. این حركت را پنج بار برای هر پا انجام دهید. سعی كنید در بین تكرارها پای فعالتان با زمین تماس پیدا نكند.

 

حركت دوم: پشت خود را به دیوار بچسبانید و پاهای خود را كمی جلوتر از بدنتان روی زمین قرار دهید. حالا به آهستگی بدن خود را روی دیوار به سمت پایین بكشانید تا جایی كه مفاصل ران‌هایتان پایین‌تر از زانوهایتان قرار گیرند. دوباره با نیرویی كه به كف پاهایتان وارد می كنید بدنتان را روی دیوار به سمت بالا بكشید و به نقطه شروع برگردید. برای سخت‌تر شدن حركت می‌توانید همین كار را در حالی كه روی پنجه پاهایتان قرار گرفته‌اید، تكرار كنید.

حركت سوم: به شكم روی زمین دراز بكشید و سر خود را روی دست‌هایتان تكیه دهید. پنجه پاهایتان را بكشید و پاهایتان را تا جایی كه می‌توانید بالا بیاورید و سپس به نقطه شروع برگردانید. این حركت را ده بار تكرار كنید.

منبع: سیمرغ

شايع بودن درد مفاصل و عضلات در كودكان:

بروز درد مفاصل و عضلات در كودكان بسيار شايع است.

به گزارش سلامت نیوز به نقل از خبرگزاري آلمان، به گفته "دوماتولوژيست هاي" آلماني، علت بروز اين دردها در اغلب موارد ناشناخته باقي مي ماند.
بنابراين گزارش، متخصصان تخمين مي زنند از هر سه كودك دبستاني و پيش دبستاني و كوچكتر، يك كودك مبتلا به دردهاي مفاصل و يا درد عضلات باشد.
اين گزارش مي افزايد، اغلب هيچ تغييري در استخوان ها و مفاصل و عضلات مشاهده نمي شود و به همين دليل علت اين دردها ناشناخته باقي مي ماند.
متخصصان تاكيد كردند، اغلب اين دردها عصرها و شب ها و به خصوص زماني كه كودك فعاليت روزانه زيادي داشته باشد، بروز مي كنند و در اكثر موارد كودك نمي تواند مركز درد را دقيقاً مشخص كند.
براساس اين گزارش، اين دردها اغلب بسيار كوتاه و كمتر از يك ساعت طول مي كشند. همچنين متخصصان معتقدند ماساژ آرام و استفاده از كلسيم D12 منيزيم متاليوم و پاراستامول مي تواند دردهاي شديد مفاصل در كودكان را آرام كند. آنها مي گويند، با وجودي كه اين دردها بطور طبيعي بي خطر هستند اما نبايد درد مفاصل و عضلات را در كودكان بي اهميت تلقي كرد.
اين گزارش حاكي است، در صورتي كه دردها طولاني شود، مي توانند نشانه بيماري هايي از جمله روماتيسم كودكان باشد. از آنجائي كه كودكان شدت دردهاي خود را نمي توانند بطور دقيق بگويند، تشخيص و درمان دردهاي آنها اغلب مشكل بوده و نيازمند تجربه و مهارت بالاي متخصصان است.
يادآور مي شود، متخصصان صليب سبز آلمان به والدين چنين كودكاني توصيه مي كنند با مشاهده چنين دردهايي در فرزندان كوچك خود حتماً به متخصص مراجعه كنند.

منبع:سلامت نیوز

چگونه زانو درد خود را با ورزش کنترل کنیم؟

به جز تعداد کمی از مردم که بیمار هستند، در واقع بیشتر افراد می توانند حرکت فیزیکی فعال داشته باشند. برای انجام حرکات ورزشی قبل از هر کار باید به نکات زیر توجه داشته باشید:

 

این مقاله ی ادامه ی مقاله ی شماره ی یک : چگونه زانو درد خود را با ورزش کنترل کنیم می باشد 
ورزش و فعالیت بدنی کنترل شده منافع فراوان و خطرات کمی دارد.

 * همیشه از ایمنی و پایداری خود در محل تمرین اطمینان حاصل کنید.

 

*  ورزشهای جدید را آهسته و با احتیاط شروع کنید. 

 

 *کم کم و به تدریج مدت زمان و شدت ورزش را افزایش دهید.می توانید هر هفته کمی به شدت  تناوب و مدت زمان ورزش اضافه کنید.

 

 *واقع گرا باشید و اهداف دست یافتنی برای خود در نظر بگیرید.ابتدا مشخص کنید که دقیقا چه فعالیتی،چه زمانی،کجا و به چه مدت باید انجام بدهید.سپس برای رسیدن به این اهداف برنامه ریزی کنید.وقتی به اهداف اولیه رسیدید باید برای رسیدن به اهداف بعدی کمی فعالتر باشید.برنامه های خود را به خانواده و دوستان خود اطلاع دهید تا هم انگیزه ی شما بیشتر شود و هم مورد حمایت و تشویق قرار گیرید.

 

 *سخت کار کنید البته در حد توانایی خود.

 

 *ورزش درمان قطعی زانو درد نیست و احتمال اینکه حین ورزش کردن دچار زانو درد شوید وجود دارد. در این صورت باید استراحت کنید و فعالیت را کاهش دهید تا درد کاهش پیدا کند-اگر فعالیتی موجب احساس ناراحتی ، درد طولانی یا تورمی شود که بیشتر از دو روز طول بکشد و یا در طول شب فرد را از خواب بیدار کند باید دو روز استراحت کنید.هنگامی که درد کاهش پیدا کرد ورزش را به صورت کاملا ملایم ادامه دهید.به تدریج ورزش را به سطح قبلی خود برسانید.به خاطر داشته باشید که از انجام حرکات خاصی که موجب درد می شوند خودداری کرده و آنها را با احتیاط بیشتری وارد برنامه ورزشی خود کنید.

 

*  توجه داشته باشید که ورزش باید ملایم باشد و برای رسیدن به نتایج مطلوب نیازی به عرق ریختن فراوان ،در آمدن اشک شما و جراحت و خونریزی نیست!!!

 

ورزشها:

ابتدا با ورزشهای کم شدت شروع کنید.به عنوان مثال ورزشهایی که نیاز به تحمل وزن شما ندارد یعنی در حالت نشسته یا خوابیده.پس از اینکه کمی عضلاتتان قویتر شد ورزشهای دیگر که نیاز به تحمل وزن دارند مانند پیاده روی و سایر فعالیتها را می توانید انجام دهید.

 

* در اینجا ورزشهای ساده ای برای مرحله ی اول به منظور افزایش تحرک و فعالیت عضلات آورده شده اند.
روی زمین، مبل یا رختخواب بنشینید و پاهای خود را دراز کنید.در حالیکه پاهای خود را روی زمین نگه داشته اید،یک زانوی خود را به آرامی خم کنید تا حدی که بدون ایجاد درد، کشش ملایمی حس کنید.این حالت را به مدت 4-3 ثانیه حفظ کنید.سپس پای خود را دوباره به حالت مستقیم در آورید و تا آنجا که می توانید به سمت جلو بکشید و این حالت را به مدت 5 ثانیه حفظ کنید. این حرکت را تا 10 مرتبه انجام دهید و این تمرین را برای پای مقابل نیز انجام دهید. 

 * در همان حالت نشسته روی زمین مبل یا رختخواب پاهای خود را دراز کنید و یک حوله ی لوله شده را زیر یک زانو قرار دهید. زانو را کمی به پایین فشار دهید تا حوله کمی صاف شود سپس انگشتان و پنجه ی پا را به سمت خود بکشید تا حدی که در عضلات ساق پا کشش احساس کنید و پاشنه ی شما از زمین بلند شود.این حالت را به مدت 5 ثانیه حفظ کنید بعد عضلات را 5 ثانیه شل کنید. تمرین را 10 مرتبه تکرار کنید و برای پای مقابل نیز آن را انجام دهید.   

* اگر دستگاه پدالی یا دوچرخه ی ثابت دارید پدالها را طوری تنظیم کنید که در پایین ترین حد ممکن باشد و زانوی شما در حالت مستقیم قرار گیرد. پدالها را بدون مقاومت و نیروی زیاد به مدت 2 دقیقه به چرخش درآوردید. به مرور زمان مدت زمان تمرین را افزایش دهید. 

 

ورزشهایی برای تقویت عضلات ران:
* سعی کنید تمرینات زیر را دو مرتبه در هفته انجام دهید تا عضلات شما به تدریج ساخته شوند و بتوانید آنها را هر روز انجام دهید.

 

* روی صندلی بنشینید ، پاهای خود را مطابق شکل پشت پای دیگر قلاب کنید. با پای عقبی به پایی که جلوتر قرار گرفته فشار وارد کنید و همزمان با پایی که جلوتر قرار گرفته در مقابل این نیرو مقاومت کنید. تا آنجا که می توانید نیروی بیشتری وارد کنید. 5 ثانیه فشار وارد کنید و بعد 3 ثانیه عضلات را کاملا شل کنید. این تمرین را 6 مرتبه تکرار کنید و به مدت یک دقیقه استراحت کنید. می توانید تا 4 دوره ی 6 تایی این نرمش را انجام دهید (کلا 24 حرکت). برای پای دیگر نیز حرکت را تکرار کنید. 

* روی صندلی بنشینید بازوهای خود را خم کنید به آرامی بلند شوید و سپس آهسته بنشینید. مراقب باشید که حرکت شما آهسته و کنترل شده باشد. این حرکت را به مدت یک دقیقه انجام دهید و مدت زمان تمرین را در نظر داشته باشید تا بتوانید هر هفته کمی زمان را افزایش دهید.  به تدریج می توانید از صندلی کوتاهتری استفاده کنید. 

* مطابق شکل پای راست خود را روی پله قرار دهید. برای حفاظت بیشتر ، از نرده ها کمک بگیرید. با استفاده از پای دیگر خود روی همین پله به بالا و پایین قدم بردارید. تعداد قدمهای خود در یک دقیقه را بشمارید. این حرکت را برای پای چپ تکرار کنید. به مرور زمان می توانید تعداد قدمها در دقیقه را افزایش دهید و از پله ی بلندتری (حداکثر 45 سانتیمتر) استفاده کنید. البته برای انجام این حرکت قبل از هر کاری باید از پایداری و ایمنی خود اطمینان حاصل کنید. 

* اگر دوچرخه ی ثابت با مقاومت متغیر دارید می توانید به تدریج مقاومت پدالها را افزایش دهید تا قدرت و استقامت شما افزایش یابد.

 

* از یک شیء محکم مانند میز یا صندلی بگیرید ، سپس به آهستگی پایین و بالا بروید. مراقب باشید که کمرتان صاف باشد و زانوها را کمی خم کنید نه بیشتر.

 

* سپس زانوها را راست کنید. به تدریج می توانید کمی بیشتر بالا و پایین بروید. اما مراقب باشید که هرگز هنگام پایین رفتن زانوهای خود را بیشتر از 90 درجه خم نکنید.

از یک تیوب داخلی تایر دوچرخه یا یک باند الاستیک استفاده کنید و آن را به یک پایه ی صندلی متصل کنید. مطابق شکل روی صندلی بنشینید و یک پای خود را داخل آن قرار دهید به نحوی که پای شما در آن قرار گیرد و زانوی شما کمی خمیده باشد. سپس به آرامی زانوی خود را راست کنید و 5 ثانیه این حالت را حفظ کنید. مراقب باشید که کشش کنترل شده باشد و به آرامی پای خود را به حالت اول برگردانید. این تمرین را به مدت 2-1 دقیقه انجام دهید و آن را برای پای دیگر تکرار کنید.به مرور زمان می توانید تمرین را به مدت بیشتری انجام دهید و یا از باند الاستیک کوتاهتری استفاده کنید. 

 

پیاده روی :
بیشتر روزها سعی کنید بیرون بروید و پیاده روی کنید. طی چند هفته فواصل پیاده روی خود را به تدریج افزایش دهید. نگران نباشید. می توانید از یک چوبدستی یا عصا برای تکیه کردن استفاده کنید و هنگام احساس خستگی متناوبا استراحت کنید تا از فشاری که بر مفاصل شما وارد می شود کاسته شود.


منبع:سیمرغ

كشيدگي و پارگي عضلاني را جدي بگيريم

كشيدگي عضلاني به صورت كشش بيش از اندازة تارهاي عضلاني است و در صورتيكه نيروي بيشتري اعمال شود تارهاي عضلاني پاره مي شوند و در بعضي موارد پارگي و آسيب كامل عضله مي تواند رخ دهد. ميزان درد و كاهش تحرك بستگي به وسعت و شدت آسيب دارد.

كشيدگي خزئي عضله همراه با درد موضعي و احساس ناراحتي در طول فعاليت ميباشد. پارگي متوسط عضله و تورم است كه خونريزي بعدا گسترش پيدا مي كند. پارگي كامل يك عضلهبلافاصله همراه با درد شديد ، تورم ، خونريزي و كاهش كار آيي عضله مي باشد.

كشيدگي و پارگي مععمولا هنگامي كه عضله بر خلاف يك مقاومت به سرعت منقبض مي شود رخ مي دهد كه ممكن است هر عضله اي را شامل شود. اما بعضي عضلات براي اغين گونه آسيبها بيشتر مستعدند. كشيدگي در عضلات ساق پا در ورزشهاييكه نياز به پريدن دارند مكررا مشاهده شده اتس. كشيدگي در عضلات همسترينگ ( عضلاتي كه در پشت ران واقع شده اند ) در دوندگان سرعت شايع است. ورزشهايي كه نياز به سرعت و تغيير جهت دارند ممكن است موجبات آسيب در كشاله ران را فراهم آورند. آسيبهاي عضلاني در ناحيه شانة شناگران بيشتر گسترش پيدا ميكند.

هرگاه عضله اي به قدرت منقبض شود و در خلاف جهت آن مقاومت يا كششي وجود داشته باشد كشيدگي يا پارگي عضله مي تواند توسعه يابد . شرايط خاصي وجود دارد كه ممكن است تشخصي را مستعد آسيبهاي عضلاني كند، اين شرايط شامل : عدم تعادل عضلاني در توسعه بيش از اندازه واحد هاي عضلاني ، گرم كردن ناكافي ، گسترش و توسعه بسيار سريع يك برنامة ترميني ، حوادثي كه درآن پا سر مي خورد و عضله براي جلوگيري از افتادن ورزشكار به سمت عقب كشيده مي شود و عدم انعطاف است.

درمان كشيدگي يا پارگي عضلاني بستگي به ميزان آسيب دارد. كشيدگي ناچيز عضلاني بستگي به ميزان آسيب دارد. كشيدگي ناچيز عضلاني - كه ممكن است در طول تمرين افزايش يابد و بدون اينكه ورزشكار بفهمد كه به يك اسيب حاد تبديل مي شود - را خود شخص مي تواند درمان كند. اولا سطح فعاليت را بايد كاهش داد، قبل از فعاليت بايد بدن را گرم كرد و بعد از فعاليت نيز از يخ و فشار استفاده كرد.

در صورتي كه ادامه فعاليت سبب افزايش درد گردد بايد متوقف شود اگر پس از هفت تا ده روز مشكل رفع نشد، كمكهاي خاص و حرفه اي بايد اعمال شود از كشيدگيهاي ناچيز عضلاني نبايد چشم پوشي شود چون ادامة فشار روي اينگونه عضلات ممكن است سبب آسيبهاي جدي تري گردد. در پارگيهاي متوسط عضلاني بايد فعاليت بلافاصله متوقف گردد و عمل يخ گذاشتن و فشار و بالا گرفتن عضو آسيب ديده اعمال گردد. مدت يخ گذاشتن بايد پانزده تا بيست دقيقه ، در دو تا سه بار در روز و براي دو يا سه روز انجام شود.

استفاه از يخ ، تفشار و بالا گرفتن عضله ابتدائا خونريزي داخلي عضله را متوقف ميكند. كاهش ميزان خونريزي دربافتها زمينه برگشت سريعتر به فعاليت را فراهم مي آورد. بعد از يخ گذاشتن در دو يا سه روز اول وضعيت فرق مي كند و بايد براي 20 تا 30 دقيقه صورت گيرد . اين نوع تمرين حركت دادن عضو آسيب ديده تا حد امكان را شامل مي شود. اين تمرينات در آغاز بايد بدون بار يا فشار اضافي باشد و وقتي كه درد برطرف شد به ترديج مي توان از وزنه استفاده كرد و بار كار را افزايش داد و همين طور كه درد عضلاني برطرف يم شود بازگشت تدريجي به فعاليت اصلي مي تواند آغاز شود.

در كشيدگي هاي شديد يا پارگي هاي كامل كه در آن نقص عضله قابل لمس است - فوريتهاي پزشكي بايد اعمال شود اين گونه آسيب ديدگيهها چندان شايع نيستند و وقتي كه اتفاق مي افتند معمولا نياز به جراحي دارند . به دنبال اين نوع آسيب ديدگي يك برنامه وسيع متوانبخشي تحت نظر فيزيوتراپ لازم است . ورزشكاري كه دچار كشيدگي عضلاني مي شود، تبايد عواملي كه او را مستعد اين گونه آسيبها مي كند ( قبلا ذكر شد ) را مشخص كند وتلاش نمايد تقبل از اين كه به همان سطح اوليه فعاليت برسد آنها را حذف كند . در اينجا ممكن است ميك برنامه كششي در افزايش انعطاف پذيري و يك برناه قدرتي در حفظ بهتر تعادل عضلاني نياز باشد ( بعضي ورشها بر گروههاي عضلاني خاص تاكيد دارند كه افزايش دامنة فعاليت اين عضلات بر خلاف گروه عضلاني ديگر عدم تعادل عضلاني را ايجاد ميكند ) بازبيني دوباره تكنيكهاي تمريني به منظور انجتناب از فشار بيش از اندازه به عضلات و اصلاح مدت گرم كردن وسرد كردن بدن ممكن است لازم باشد وقتي كه يك عضله دچار آسيب ديدگي ميشود برنامه هاي انعطاف پذيري جامع تري نسبت به قبل براي آن عضله لازم است. متعاقب يك برنامه صحيح براي برگشت به فعاليت ، احتمال بازگشت دوبارة آسي محدود مي شود.

كاهش قدرت و تحرك و افزايش حالت خون مردگي يا استخواني شدن درون عضلات ، متعاقب اين گونه آسيب ديدگيها مي تواند دامنه اي از يك اختلال ناچيز با جچند روز درد تااسيبهاي ناتوان كننده داشته باشد از طريق درمان درست اين گونه آسيبها مي توان آسيب عضلاني را در حداقل نگهداشت و در بازگشت به همان سطح اوليه فعاليت مطمئن بود.

منبع:فدراسیون ژیمناستیک

بیماری شانه شناگران

 

شانه شناگران واژه ای است که جهت بیان مشکلات و درد شانه در شناگران حرفه ای و شنا گرانی که به صورت رقابتی فعالیت می کنند بکار می رود. ورزش شنا از این حیث که در آن از اندام فوقانی جهت حرکت به جلو استفاده می شود ورزش غیر معمولی است، همین امر یعنی استفاده از اندام فوقانی جهت جهت حرکت بخصوص در محیطی آبی ( که نسبت به هوا مقاومت بیشتری دارد ) سبب می گردد آسیب های ناشی از استفاده بیش از اندازه از اندام فوقانی مثل همین شانه شناگران و .... فرکانس بروز زیادی داشته باشد.

 

 

فرکانس

 

میزان بروز آسیب های شانه در ورزشکاران شنا بین 67 – 3 % تخمین زده می شود. در آمریکا میزان بروز درد شدید شانه در ورزشکاران رشته ورزشی شنا که به صورت مرتب و حرفه ای شنا می کنند حدود 35 % تخمین زده شده است.

 

آناتومی کارکردی شنا

 

کمربند شانه ای از سه استخوان ترقوه، کتف و بازو شکل می گیرد. همچنین این کمربند شامل 2 مفصل گلنوهومرال ( بین کتف و بازو ) و مفصل اکرومیوکلاویکولار ( بین کتف و ترقوه ) و رباط ها و تاندونها و عضلات متعدد است. رباط های متعددی در کمربند شانه ای وجود دارند. رباط ها که کار پایداری استاتیک مفاصل را بر عهده دارند سبب اتصال و پایداری استخوان های دو طرف مفصل در شرایط استراحت می گردند. رباط های مهم شانه رباط های مفصل هلنوهومرال هستند که سبب پایداری مفصل بین انتهای فوقانی بازو و استخوان کتف می شوند. ضعف همین رباط ها از علل در رفتگی مکرر شانه است.عضلات اصلی شانه را عضلات چرخاننده بازو شکل می دهند که متشکل از 4 عضله اند که در پشت کتف قرار دارند و همگی به یک تاندون مشترک ختم می شوند. این عضلات عمل پایداری دینامیک مفصل شانه طی انجام حرکات مختلف و تقویت کپسول مفصل شانه را بر عهده دارند و شایعترین عضلات تاندون هایی هستند که در شنا دچار آسیب دیدگی می شوند.عضلات دیگری هم بر روی شانه و حرکات آن موثرندکه به عضلات قدرتی شانه معروفند و بیشترین نقش را در کنار زدن آب و حرکت به جلو ایفا می کنند. این عضلات عبارتند از عضله پشتی بزرگ، عضله سینه ای بزرگ و عضله دلتوئید. بر عکس عضلات چرخاننده بازو آسیب دیدگی عضلات قدرتی شانه چندان شایع نیست.

 

آسیب های ورزشی شانه و بازو

 

کلینیک درد شانه

 

بیومکانیک ورزشی

 

به صورت بیومکانیکی می توان تمامی انواع شنا ( کرال سینه، کرال پشت، قورباغه و پروانه ) را به دو فاز تقسیم بندی نمود:

 

فاز حرکت به جلو و فازریکاوری ( ترمیم و کسب انرژی )

 

انقباض شدید و قوی عضلات قدرتی در فاز حرکت به جلو سبب پیشروی حداکثر به سمت جلو می شود. در حالیکه در فاز ریکاوری انعطاف پذیری مفصلی و عضلانی حداکثر برای ریکاوری سریعتر و کاراتر لازم است. افزایش انعطاف پذیری و دامنه حرکات مفصلی در تمامی روشهای شنا مفید است اما سبب افزایش لغزندگی مفصلی بدلیل شل شدن رباط ها و کپسول مفصلی شنا می شود. این لغزندگی و شلی مفصلی را باید عضلات چرخاننده بازو جبران کنند و سر استخوان بازو را در خلال حرکات ورزشی شنا در داخل حفره مفصلی شانه نگه دارند. لذا لازم است عضلات چرخاننده بازو در افراد شناگر تقویت شوند چراکه در صورت عدم انجام این امر احتمال در رفتگی ها و آسیب های شانه ، شانه شناگران افزایش خواهد یافت.

 

شرح حال

 

• ورزشکاران نوجوان اغلب با یک شرح حالی از جهش رشدی اخیر، افزایش شدت یا مدت ورزش شنا مراجعه می کند.

 

• توجه به خصوصیات درد در شناگران

 

درد در آغاز معمولا بلافاصله پس از شروع شنا و به استخر رفتن آغاز می گردد.

 

اگر با وجود درد شناگر به ورزش ادامه دهد درد تشدید می شود و گاهی شانه مقابل را هم درگیر می کند و گاهی در فعالیت های غیر از شنا هم رخ می دهد.

 

وقتی شناگر به خاطر درد مدتی شنا نکند درد رفع می شود ولی با شروع مجدد شنا اگر عضلات چرخاننده بازو تقویت نشده باشند رخ می دهد.

درد معمولا عمقی و محل آن گنگ است و یک نقطه خاصی نیست.

 

گاهی درد در یک حالت خاص از مسیر حرکت دست یا در یک وضعیت خاص دست رخ می دهد.

 

 احساس یک کلیک ( تق ) تکرار شونده یا گیر کردن دردناک شانه احتمال آسیب در ناحیه labral حفره مفصلی شانه را مطرح می کند.

 

توانبخشی سندرم خروجی قفسه سینه

 

سندرم خروجی قفسه سینه

 

معاینه بالینی

 

• از بیمار بخواهید محل درد را نشان دهد وی معمولا بر روی ناحیه خلفی کتف دست می گذارد. به صورت کمتر شایع بر روی محل اتصال عضله دلتوئید به بازو و در ناحیه قدامی کتف دست می گذارند. اگر بر روی قسمت خلفی کتف دست بگذارید معمولا بیانگر تاندونیت عضلات گرداننده بازو ( عضلات روتاتورکاف ) می باشد.

 

• معاینه دامنه حرکات شانه :

 

لازم است دامنه حرکات هر دو شانه بررسی گردد و با هم مقایسه گردد.

 

از بیمار بخواهید دست خود را جلو بیاورد و بالا ببرد ( 180 درجه ) این حرکت و تست دامنه حرکات در مفصل گلنوهومرال و مفصل بین کتف و قفسه سینه را بررسی می کند.

 

ازبیمار بخواهید دست ها را از طرفین بازکند ( 90 درجه ) این عمل دامنه حرکات مفصل گلنوهومرال را چک می کند.

 

 از بیمار بخواهید در حالی که دست در حالت تست قبلی قرار دارد 90 درجه خم کند و سپس ساعد را به سمت جلو خم کند.

 

از بیمار بخواهید در حالیکه دست ها در طرفین باز است آرنج را 90 درجه خم کند و سپس ساعد را به سمت عقب ببرد. این تست چرخش به خارج مفصل شانه را چک می کند.

از بیمار بخواهید دست ها را به پشت قفسه سینه ببرد و زائده خارجی مهره های پشتی را لمس کند. این تست دامنه حرکات مفصل های گلنوهومرال ( مفصل شانه )، مفصل بین کتف و قفسه سینه ( مفصل اسکاپولوتوراسیک ) را چک می کند.

 

• معاینه قدرت عضله شانه :

 

برای معاینه قدرت عضلات چرخاننده بازو در حالیکه بازو در وضعیت نرمال و آویزان و ساعد 90 درجه خم شده است با گرفتن ساعد از بیمار بخواهید ساعد را به سمت داخل بچرخانید ( این تست عضله ساب اسکاپولاریس را چک می کند.) و سپس از وی بخواهید ساعد را در برابر مقاومت شما به سمت خارج بچرخاند ( این تست عضلات اینفرااسپینیاتوس و ترس مینور را چک می کنید )

 

 برای معاینه عضله سوپراسپیناتوس ( از عضلات چرخاننده بازو ) در حالیکه ساعد باز است و دست به سمت داخل چرخیده است دست را 30 – 45 درجه به جلو آورده و سپس در برابر مقاوم دست پزشک سعی می کنیم دست را به بالا بیاوریم عدم توانایی یا تاخیر در انجام این تست این عضله ضعف دارد . در صورت شک به ضعف عضله دوباره این تست را در حالیکه دست به سمت خارج چرخیده است انجام می دهیم.

 

• معاینه پایداری شانه :

 

 در حالیکه شانه و بازو آویزان است و فرد نشسته است مفصل شانه را با دست به سمت جلو بکشید و ببینید چقدر جلو می آید و پایداری لازم را دارد یا خیر. همین کار را با اعمال کشش به سمت عقب انجام دهید و پایداری شانه را بسنجید.

 

در حالیکه دست 90 درجه از جانب بدن دور شده است و در حالت چرخش به خارج قرار دارد. از عقب نیرویی به سمت جلو به مفصل شانه وارد کنید و ببینید که آیا مفصل دچار بیرون زدگی یا ناپایداری می شود یا خیر . در اغلب شناگران این تست منجر به مقداری احساس ناراحتی می گردد اما بیرون زدگی و ناپایداری حس نمی گردد.

 

 در اغلب شناگران مبتلا به شانه شناگران درجات متوسط یا خفیفی از شلی مفصلی وجود دارد که سبب می گردد درجات مختلف مفصل شانه کمی ناپایدار باشد.

 

• معاینه میزان شل بودن مفصل شانه :

 

اگر ناپایداری و شلی قسمت تحتانی مفصل شانه وجود داشته باشد علامت ی به نام علامت " علامت ناودان " در هنگامی که بازو به پائین کشیده می شود در حد فاصل قسمت فوقانی سر استخوان بازو و لبه خارجی استخوان کتف ایجاد می شود. این علامت نشانه شلی قسمت تحتانی مفصل شانه که آنرا به 3 درجه تقسیم بندی می کنند.

 

1) درجه 1 : ناودان کمتر از یک انگشت پهنا دارد.

 

2) درجه2 : ناودان درحد قطر یک انگشت پهنا دارد.

 

3) درجه3 : ناودان بیش از قطر یک انگشت پهنا دارد.

 

 ورزشکار را از نظر شل بودن عمومی رباط های بدن بررسی نمائید چرا که در برخی افراد به صورت ژنتیکی رباط های شلی دارند و مفاصل آنها ناپایدار است معمولا در این افراد زانو و آرنج بیش از حد باز می شود و می توان انگشت شست یا میانی را روی دست به عقب خم کرد.

 

• ورزشکار را از نظر آسیب به labrum بررسی نمائید:

 

 چنانچه در فاز ریکاوری بعد از حرکت رو به جلوی دست در امتداد سر ( در فاز بازگشت دست به کنار بدن ) فرد احساس تق یا کلیک داشته باشد احتمال آسیب به لابروم های فوقانی یا تحتانی مفصل شانه زیاد است.

 

با انجام تست O-Brien می توان آسیب لابروم فوقانی را تشخیص داد. در این تست در حالیکه دست در حالیکه ساعد باز است و در زاویه 90 درجه در جلوی بدن قرار است به سمت داخل چرخانده می شود به گونه ای که انگشت شست در پائین قرار گیرد. در این حالت اعمال نیروی عمودی به سمت پائین سبب ایجاد درد در شانه می گردد که این درد اگر دست به سمت خارج چرخش پیدا کند دیگر وجود ندارد.

 

بورسیت شانه

 

علل مسبب درد شانه در ورزشکاران

 

ورزش درمانی افزایش دامنه حرکات شانه

علل درد شانه در رشته ورزشی شنا

 

• در اثر استفاده زیاد از شانه برای حرکت به جلو در آب عضلات چرخاننده کتف زودتر از عضلات قدرتی شانه خسته می شوند و در نتیجه عمل حمایتی آنها روی مفصل شانه کاهش می یابد و در نتیجه سر استخوان بازو در داخل مفصل شانه دچار حرکت نابجا و لقی می شود که این امر منجر به آسیب عضلات چرخاننده بازو، آسیب تاندون عضله دو سر بازویی و آسیب لابروم های مفصلی می شوند که هر سه از علل درد شانه در شناگران هستند.

 

• لغزندگی و شلی مفصل در قسمت فوقانی مفصل سبب می گردد که تاندون عضلات چرخاننده بازو بین سر بازو و زائده آکرومیون شانه ( استخوان کتف ) تحت فشار قرار گیرند که این امر منجر به تاندونیت این تاندون ها ( التهاب تاندون ) می شود و از سویی امکان دارد که منجر به التهاب بورس آکرومیون که سبب تسهیل حرکات تاندون ها در این محل می شود گردد و بورسیت شانه رخ دهد که هم تاندونیت عضلات چرخاننده بازو و هم بورسیت شانه از علل دیگر درد شانه در ورزش شنا می باشد.

 

بررسی تصویری

 

• رادیولوژی ( رادیوگرافی ) : یک عکس رادیوگرافی ساده قدامی- خلفی ، نمای دهانه خروجی ، نمای y.scapuler و نمای آگزیلاری می تواند در هر ورزشکاری که دارای درد به مدت بیش از 6 هفته پس از استراحت هستند انجام شود. این عکس های رادیوگرافی در رد سایر علل که سبب درد شانه می شوند مفید هستند این علل عبارتند از: شکستگی های فشاری، عفونت ها و تورم ها و اجسام شناور و کنده شدن در مفصل.

 

• ام آرآی :

 

بهترین روش ارزیابی در شانه شناگران است. این روش بخصوص در ارزیابی آسیب های عضلات و تاندون های چرخاننده بازو مفید است.

 

در اغلب موارد شانه شناگران ام آرآی نرمال است. اگر در بورس شانه مایع دیده شود احتمالا بورسیت شانه وجود دارد و اگر در تاندون سوپرااسپیناتوس افزایش سیگنال دیده شود آسیب و تاندونیت چرخاننده بازو مطرح است.

 

در موارد آسیب یا کندگی لابروم انجام ام آرآی با تزریق گادوینیوم داخل مفصل به مراتب حساس تر از انجام ام آرآی ساده است.

 

درمان طبی

 

• فاز حاد :

 

درمان درفاز حاد متمرکز به رفع درد است. لازم است وزشکار برای مدتی پرداختن به شنا را متوقف کند. همچنین اگر ازداروهای ضد التهابی غیر استروئیدی مثل ناپروکسن استفاده شود درد و التهاب زمینه ای زودتر برطرف می گردد. دومین هدف درمانی در این فاز بازیابی مجدد قدرت عضلات چرخاننده بازو است. انجام این امر مستلزم یک برنامه منظم تمرینی زیر نظر متخصص پزشکی ورزشی یا یک فیزیوتراپیست ماهر است که در آن فرد از وزنه های 1 یا 2 کیلوگرمی استفتده میکند و هر حرکت را حدود 20 – 12 مرتبه در هر ست تمرینی انجام میدهد. گاهی لازم است برای کاهش درد و تسریع بهبودی ازاولتراسوند و تحریک الکتریکی و ... استفاده شود. اگربعد از 6 هفته بعد از استراحت و توانبخشی درد برطرف نشد فرد نیازمند جراحی است. جهت انجام جراحی لازم است فرد زیر بیهوشی ازنظر شلی کپسول مفصل معاینه شود و گاهی آرتروسکوپی تشخیص قبل از جراحی انجام گردد. در جراحی گاهی کپسول مفصلی را ترسیم و محکم می کنند. گاهی در ورزشکاران مسن از تزریق کورتون استفاده می شود ولی این امر در جوانان و نوجوانانکاربرد چندانی ندارد.

 

• فاز بهبودی :

 

چنانچه جراحی تحکیم کپسول مفصلی انجام شده باشد لازم است فرد به مدت 6 – 4 هفته ازگردن آویز استفاده کند و بازو بی حرکت باشد تا محل ترمیم کپسول مفصلی بهبود یابد. پس ازاین مدت تمرینات تقویت کننده عضلات چرخاننده بازو شروع می شود. در این زمان باید حرکات غیر فعال دامنه حرکات مفصلی محدود شده باشد تا به کپسول فشار وارد نیاید. معمولا پس از 3 ماه حدود 75 – 50 % حرکات شانه نرمال می شود و پس از 6 ماه 100 % ازحرکات و دامنه حرکات شانه نرمال می شود. تمرینات شنا زمانی می تواند شروع گردد که حدود 80 % از دامنه حرکات مفصل شانه نرمال شده باشد. فرد می تواند به رقابت های شنا برگردد که 12 – 6 ماه از زمان جراحی گذشته باشد.

 

• فاز نگه دارنده :

 

این فاز فاز نهایی درمان است و در آن فرد ورزشکار باید به صورت منظم برنامه تمرینی مناسب تجویز شده توسط پزشک یا فیزیوتراپیست را انجام دهد. باید یک ارزیابی مجدد از نحوه انجام تکنیک های شنا توسط مربی انجام گردد و نقایص یا اشتباهات احتمالی درانجام حرکات ورزشی ورزشکار اصلاح گردد تا دوباره دچار آسیب مجدد نشود.

 

ورزش درمانی برای بهبود دردهای کتف

 

آسیب اعصاب شانه

 

آسیب شانه و ژیمناستیک

 

بازگشت به رقابت ورزشی

 

بازگشت تدریجی وزشکار به رقابت و تمرین زمانی می تواند انجام شود که فرد درد نداشته باشد ، دامنه حرکات مفصل شانه نرمال شده باشد و قدرت عضلات چرخاننده بازو مثل شانه سالم شده باشد.

 

پیشگیری

 

انجام یک برنامه تقویتی مناسب بر روی عضلات چرخاننده بازو در فصل غیر ورزشی و شروع و افزایش تدریجی شدت فعالیت های ورزشی در فصل مسابقات ورزشی می تواند از آسیب های شانه در این ورزش جلوگیری کند. کلید اصلی جلوگیری ازآسیب انجام درست تکنیک های ورزشی است.

 

پیش آگهی ( دور نمای آسیب دیدگی )

 

چنانچه در زمان مناسب به فرد استراحت داده شود و یک برنامه توانبخشی مناسب انجام گردد پیش آگهی خوب است. جراحی اغلب چندان نیاز نیست مگر در موارد شدید یا موارد عود کننده.

منبع:بیتوته

مشاهده فیلم آموزشی اصلاح گرفتگی عضله با طب ورزشی

مشاهده فیلم آموزشی

لطفابرروی لینک زیرکلیک کنید

 اصلاح گرفتگی عضله با طب ورزشی

تمرینات انعطاف پذیری

_* آیا خم شدن و پوشیدن جوراب و کفش برای شما سخت است؟

_* آیا به سختی پشت سر خود را شانه می کنید؟

_* آیا برداشتن اشیا از داخل قفسه برای شما مشکل است؟

سوالات بالا نمونه ای از مشکلات در انجام فعالیت های روزانه است. بسیاری از این فعالیت ها به دلیل خشکی و کم شدن حرکت مفصل ممکن است به سختی انجام شود. تمرینات انعطاف پذیری در این موارد کمک کننده است. این تمرینات با ایجاد کشش در عضلات و نسج نرم اطراف مفاصل، حرکت مفصل را راحت تر می کند و موجب آسانتر شدن حرکات اندام ها و تنه می شود. این حرکات به حفظ تعادل نیز کمک می کند. دقت کنید اگر به تازگی دچار شکستگی استخوان، کشیدگی عضله یا پیچ خوردگی مفصل شده اید و یا هر مشکل دیگری در مفاصل و استخوان ها دارید از انجام این تمرینات خودداری کرده و به پزشک مراجعه کنید.

برای انجام تمرینات انعطاف پذیری نکات زیر را رعایت کنید:

1- قبل از انجام تمرینات انعطاف پذیری با حرکات گرم کننده خود را گرم کنید. انجام حرکات انعطاف پذیری بدون گرم کردن بدن باعث آسیب عضلات و مفاصل خواهد شد.

2- به آرامی و در یک وضعیت راحت حرکت را شروع کنید.

3- حرکت را به آهستگی انجام دهید. از انجام حرکت سریع یا پرتابی اکیداً خودداری کنید؛ زیرا حرکت سریع ممکن است باعث سفتی و دردناک شدن عضلات و محدودیت حرکت مفصل شود.

4- در پایان هر وضعیت 10 تا 20 ثانیه به همان حالت باقی بمانید.

5- حرکت را به نحوی انجام دهید که احساس کشش یا فشار ملایم در مفاصل داشته باشید، نباید حرکت در حدی باشد که ایجاد درد در مفصل نماید.

6- به آهستگی به حالت عادی برگردید.

7- هر حرکت را سه بار تکرار کنید.

تاثیر حرکات انعطاف پذیری وقتی بیشتر می شود که بدن ابتدا با سایر ورزش ها گرم شده باشد.

نمونه هایی از تمرینات انعطاف پذیری:

1- برای تقویت حرکت شانه، بایستید و حوله ای که طول مناسبی داشته باشد را با یک دست بگیرید. سپس با بالا بردن دست، طرف آزاد حوله را به پشت بیاندازید.
با دست دیگر سر آزاد حوله را از پشت بگیرید، به نحوی که کشیدگی در عضلات کتف و ساعد را حس کنید. از یک تا ده بشمارید سپس دست ها را رها کنید.
	حرکت را با عوض کردن دست ها یک بار دیگر انجام دهید. دقت کنید حوله درحدی بلند باشد که فقط احساس کشش ملایم داشته باشید.
2- برای تقویت حرکت زانو درحالت نشسته پاهای خود را دراز کنید. پشتتان صاف باشد. دست های خود را به سمت انگشتان پا بکشید اگر حرکت را درست انجام دهید. در زیر ساق و روان احساس کشش می کنید. از یک تا ده بشمارید. سپس به آرامی به وضعیت شروع برگردید.
	این حرکت را در حالت نشسته روی صندلی نیز می توانید انجام دهید.
	اگر انجام این حرکت سخت بود می توانید یک زانو را کمی خم کنید.

3- برای راحت تر شدن حرکت مفصل ران در کنار یک صندلی، صاف بایستید. پشتی صندلی را با یک دست بگیرید. سپس یک پا را عقب ببرید؛ به نحوی که در قسمت ران این پا، کشش را حس کنید. از یک تا ده بشمارید.
	این حرکت را با پای دیگر هم انجام دهید.
4- برای راحت تر شدن حرکت تنه و شانه ها روی صندلی بنشینید یک پا را روی پای دیگر بگذارید. دست ها را بر روی شانه ها بگذارید، به طوری که بازو در امتداد شانه باشد.
سر و شانه ها را به سمت راست بچرخانید از یک تا ده بشمارید. سپس به آهستگی به حالت عادی برگردید.
	حرکت را برای سمت چپ تکرار کنید.

حرکات انعطاف پذیری را در مواقعی که عضلات شما گرم است ، مثلا پس از تمرینات گرم کننده و یا پیاده روی می توانید انجام دهید. همچنین زمانی که در حمام هستید و بدن شما به دلیل گرمای آب، گرم شده است ، فرصت خوبی برای انجام این حرکات است. البته به لغزنده بودن کف حمام و رعایت نکات ایمنی توجه کنید.

منبع:معاومت بهداشت

فواید و خطرات طب سوزنی

---

بر طبق نظریه سنتی چینی، طب سوزنی روشی است که توسط آن، جریان انرژی یا نیروی زندگی که به qi یا Chi معروف است، در بدن به توازن می رسد.

---

طب سوزنی، وارد کردن سوزن هایی بسیار نازک در نقاط خاصی از بدن است. منشأ آن منسوب به کشور چین است و قدمتش به هزاران سال می رسد. اما این طب در دهه های اخیر، محبوبیت قابل توجهی در ایالات متحده و اروپا پیدا کرده است.

 

بر طبق نظریه سنتی چینی، طب سوزنی روشی است که توسط آن، جریان انرژی یا نیروی زندگی که به qi یا Chi معروف است، در بدن به توازن می رسد.

طب سوزنی کانال ها و مجراهای عبور انرژی را تنظیم می کند که منجر به تعادل انرژی در بدن می شود.

 

در مقابل، پزشکان غربی، طب سوزنی را روشی مفید و موثر برای تحریک اعصاب و بافت های همبند می دانند. پزشکان غربی معتقدند که این تحریکات، باعث افزایش مسکن های طبیعی بدن و بهتر شدن جریان خون می شود.

 

طب سوزنی برای چه بیماری هایی موثر است؟

تاثیرگذاری طب سوزنی برای دردها و بیماری های زیر بیشتر است:

- تهوع ناشی از شیمی درمانی

- سردرد

- فیبرومیالژی (درد مزمن عضلات)

- درد زایمان

- درد کمر

- قاعدگی دردناک

- میگرن

- آرتروز

- درد دندان

- بیماری آرنج تنیس بازان

پزشکان غربی، طب سوزنی را روشی مفید و موثر برای تحریک اعصاب و بافت های همبند می دانند

هنوز به طور دقیق مشخص نشده که طب سوزنی چرا و چگونه میزان درد را کاهش می دهد.

مطالعات متعدد نشان داده است که طب سوزنی بر روی برخی افراد، اثر کمی دارد و یا بی اثر است. هر چند که نوع درمان استفاده شده برای برخی افراد نیز موثر بوده است.

 

خطرات طب سوزنی

چنانچه شما برای شروع درمان با طب سوزنی، نزد یک پزشک متخصص بروید، خطرات استفاده از این روش درمانی بسیار کم است. اما لازم است از برخی خطرات و عوارض جانبی احتمالی آن نیز آگاه باشید:

 

- درد، خونریزی یا کبودی در بخش های سوزن خورده

 

- صدمه به اعضای داخلی همچون ریه (در صورتی که سوزن با فشار و به صورت عمیق وارد شود)

 

-بیماری های عفونی مانند هپاتیت و ایدز (در صورت استفاده از سوزن های آلوده و استفاده شده)

 

بدن هر فرد، برای درمان، به نوع خاصی از طب سوزنی پاسخ مثبت می دهد. اما شرایطی وجود دارد که ممکن است عوارض را در بعضی افراد افزایش دهد:

 

- چنانچه از داروهای رقیق کننده خون استفاده می کنید، ممکن است کبودی بیشتری داشته باشید و حتی دچار خونریزی شوید.

 

- در برخی از انواع طب سوزنی، پالس های خفیف الکتریکی از طریق سوزن به بدن منتقل می شود که ممکن است در عملکرد قلب برخی افراد که از ضربان ساز استفاده می کنند، تداخل و اشکال ایجاد کند.

 

- زایمان زودرس، عارضه ای است که در اثر تحریکات برخی از انواع طب سوزنی بر خانم های باردار ظاهر شده است.

بخش سلامت تبیان

یک راه ساده برای رفع زق زق و درد پا

 

 

اگر از جمله کسانی هستید که اغلب مواقع بویژه شب ها هنگامی که کار و فعالیت روزانه تان تمام شده و در حال استراحتید، حس می کنید پاهایتان درد می کند یا به حالتی دچار شده اید که اصطلاحا به «زق زق کردن» معروف شده، خوب است بدانید با چند نرمش ساده می توانید بدون صرف هزینه، درد یا زق زق پای خود را تسکین دهید یا حتی از ابتلا به آن جلوگیری کنید.

 

چنانچه معمولا دچار چنین حالتی می شوید، احتمالا در طول روز زیاد سر پا می ایستید. اگر چنین است، سعی کنید در طول روز گهگاه ولو مدتی اندک در جایی بنشینید، کفشتان را درآورید (خوب است جایی در هوای آزاد باشید تا سبب رنجش دیگران هم نشوید!) و لحظاتی به پاهای خود استراحت دهید: ابتدا انگشت های پایتان را در محوری افقی، آرام و باطمأنینه، از یکدیگر دور و سپس نزدیک کنید.

 

همین کار را در محور عمودی نیز انجام دهید. اگر در منزل به سر می برید، می توانید مدتی کوتاه کف پا را بالا گرفته، حالت باز و بسته کردن به آن بدهید تا شبانگاه به زُق زُق پا دچار نشوید.

راه دیگر رفع زق زق پا این است که کفش های خود را درآورید؛ یک گلوله کوچک کاموایی یا توپ مانند یا حتی بطری شیشه ای کوچک را زیر پایتان قرار دهید و آن را نرم و آرام با کف پا بغلتانید (البته اگر از بطری محتوی آب یخزده به این منظور استفاده کنید، بهتر و زودتر به نتیجه می رسید).

 

بطری را پنج تا هفت دقیقه در محلی که نشسته اید با حرکات رفت و برگشت به جلو و عقب و در سراسر کف پا، از انگشت تا پاشنه، بغلتانید تا زق زق پایتان تسکین یابد.

مصرف مخلوطی از اندکی عسل به اضافه یک لیوان آب همراه با دو قاشق سرکه سیب و تکرار آن طی چند شب پیاپی نیز بویژه اگر با نرمش های پیش گفته همراه باشد، درد پایتان را آرام می کند. مالش یا ماساژ محل درد نیز باعث بهبود سریع تر درد و زق زق می شود.

منبع:جام جم آنلاین 

راهـکارهایی برای کاهـش دردهای جسمانی

 

می دانیم که درد جسمانی علامت و نشانه ایجاد مشکل و ناهنجاری در بدن است ضمن اینکه عوامل مختلفی باعث درد و ناراحتی جسمانی می شوند. بطوریکه بعضی از این عوامل موقتی و برخی نیز طولانی مدت و نیازمند دارو و درمان هستند...در اینجا ترفند هایی برای شما دوستان بیان خواهد شد که شما با دانستن و بکار بستن آنها، بعضی از دردها را می توانید موقتا کاهش بدهید.

 

خارش گلو : وقتی کودک بودید، قلقلک دادن زیر بغل شما یک سرگرمی جالب بود. حالا در بزرگسالان هم می توان از این ترفند برای رهایی از مشکل خارش گلو استفاده کرد. وقتی که سلول های عصبی گوش تحریک بشوند، باعث اسپاسم عضلات گلو و گردن شده و در نتیجه شما را از شر خارش گلو راحت می کنند. پس قلقلک دادن گوش، باعث رفع خارش گلو می گردد!

 

صداهای فراصوت بالاتر از حد آستانه شنوایی را تجربه کنید : اگر در محلی شلوغ و پر سر و صدا هستید، بطرف راست خم شوید و سعی کنید با گوش راست بشنوید! چون گوش راست برای شنیدن حرفهای تند و سریع مناسب تر است و گوش چپ برای تمیز و تشخیص دادن تن های موسیقی، قوی تر است.

 

بر درد آمپول غلبه کنید : به راحتی با سرفه کردن در حین تزریقات، می توانید درد آمپول را کاهش دهید. البته نه آن سرفه ای که تزریقات چی را چنان بترسانید که منجر به شکستن سرنگ در عضله تان شوید. چراکه سرفه کردن در اصل یک ترفندی است که باعث افزایش سریع و موقتی فشار در قفسه سینه شده و مسیرهای عصبی درد را مسدود می کند.

 

از شر جرم های بینی راحت شوید : فین کردن شدید را فراموش کنید. در اینجا یک ترفند بسیار سریع و آسان برای راحت شدن از جرم ها وجود دارد و آن اینست که بطور متناوب با زبان خود به سقف دهانتان ضربه بزنید، سپس با یک انگشت خود وسط دو ابرو را فشار دهید. این کار باعث می شود که تیغه بینی، عقب و جلو رفته و پس از ۲۰ ثانیه، جرم های متراکم شده و آماده تخلیه می شوند!

 

از شر رفلاکس مری راحت شوید : کسانی که دچار رفلاکس مری هستند، اگر به پهلوی چپ بخوابند، کمتر به این مشکل دچار می شوند! مری و معده تحت یک زاویه ای بهم وصل هستند، وقتی به پهلوی راست بخوابید، سطح معده بالاتر از مری قرار می گیرد، در نتیجه غذا و اسید به مری بر می گردد.

 

درد دندان، آخ نگــــو : با یک تکه یخ، قسمت v شکل بین انگشتان اشاره و شست را بمالید، بسادگی خواهید توانست تا درد دندانتان را کاهش دهید.

 

نوک انگشت تان را سوزانده اید؟ : اگر در اثر تماس ناگهانی با اجاق گاز یا قابلمه داغ نوک انگشت تان را سوزانده اید، به سرعت قسمت آسیب دیده را تمیز کنید و با یک تکه یخ ماساژ بدهید. اگر یخ نبود، از آب سرد نیز می توانید استفاده کنید.

 

سرتان گیج می رود و به دوران افتاده است؟ : کافی است فقط یک دست تان را روی یک نقطه ثابت قرار دهید، بسرعت دوران سرتان خوب می شود. قسمتی از گوش که مسئول فقط تعادل است در داخل یک مایع شناور می باشد، هر گاه این مایع جابه جا بشود، تعادل شما بهم می خورد، بکمک یک مرجع ثابت بیرونی، مغز سریع تعادل خود را به دست می آورد.

 

بروز درد پهلو : گاهی به هنگام دویدن، پهلوی آدم درد می گیرد. این بخاطر آن است که بازدم شما با وقتی که پای راست شما به زمین می خورد، همزمان است. در نتیجه به دیافراگم شما فشار وارد می شود، برای رهایی از این درد کافی است، بازدم خود را با وقتی که پای چپ شما به زمین می خورد، همزمان کنید.

 

جلوی خونریزی بینی را با یک انگشت بگیرید : گرفتن بینی و به عقب برگرداندن سر، راه متداول جلوگیری از خونریزی بینی است، اما شما اگر مقداری پنبه را درست زیر گردی لب بالایی، روی لثه بگذارید و با یک انگشت آن را فشار دهید، خونریزی قطع می شود.

 

از تپش قلب در هنگام عصبانیت جلوگیری کنید : به انگشت شست خود، فوت کنید! عصب واگ که ضربان قلب را کنترل می کند، بکمک نفس کشیدن، آرام می گیرد.

 

مغز خود را گرم نگه دارید : بسیار چیزهای کم اهمیتی هستند که مغز را سرد و فلج می سازند. در این حالت، زبان خود را به سقف دهانتان فشار دهید، بطوریکه بیشترین مقدار از سقف را بپوشاند، در این صورت سر درد بر طرف می شود! این سردرد می تواند ناشی از یک بستنی یخی باشد.

 

از نزدیک بینی پیشگیری کنید : نزدیک بینی به ندرت ریشه ژنتیکی دارد، بلکه بیشتر از خیره شدن چشم به یک نقطه در فاصله کم ناشی می شود. بنابراین بهتر است که هر از چندی، چشم های خود را ببندید، به بدنتان کش و قوسی بدهید، و نفس عمیقی بکشید و پس از چند ثانیه به آرامی نفس تان را رها کنید، این کار باعث استراحت عضلات غیر ارادی هم می شوند. در نتیجه چشم ها هم استراحت می کنند.

 

خواب رفتگی دست : اگر دست شما موقع رانندگی یا نشستن، در اثر یک وضعیت نادرست بخواب رفته باشد، به آرامی حرکت دادن سر به چپ و راست، در کمتر از یک دقیقه می تواند این مشکل را حل کند و از شر گزگز و سوزنی شدن دست راحت شوید.

 

زیر آب نفس بکشید : وقتی در زیر آب هستید، این نبود اکسیژن نیست که شما را بیچاره می کند، بلکه دی اکسید کربن است که باعث اسیدی شدن خون و استیصال می گردد. بنابراین کافی است ابتدا، قبل از شنا چند نفس کوتاه و سریع بکشید تا میزان اسیدی بودن خون پایین بیاید. با این ترفند مغز شما می پندارد که اکسیژن بیشتری در اختیار دارد! به این ترتیب ده ثانیه زمان می خرید.

 

خوب حفظ کنید : همیشه سعی کنید کارهای خود را قبل از خواب، پیش خود مرور کنید و یا درباره مسئله ای که مورد نظر شما است، قبل از خواب فکر کنید، در این صورت وقتی بیدار می شوید، حافظه شما بهتر و سریعتر به شما کمک خواهد کرد. هر چیزی را که شما درست قبل از خواب مطالعه کنید، بهتر در حافظه شما ثبت و ضبط می شود.

 

سرتان درد می کند؟ : ماهی بخورید. ماهی زیاد مصرف کنید. روغن ماهی به پیش گیری از سردرد کمک می کند. زنجبیل هم با کاهش تورم و درد عملکرد مشابهی دارد.

 

تب دارید؟ : ماست میل کنید. قبل از شروع فصل گرده افشانی ماست زیاد مصرف کنید همچنین بطور روزانه از عسل محلی منطقه خود میل کنید.

 

برای جلوگیری از سکته چای بنوشید : با مصرف مرتب چای از رسوب چربی بر روی دیواره شریان ها جلوگیری کنید. نوشیدن چای حتی در بعضی افراد کاهش اشتها را به دنبال داشته و مانع اضافه وزن نیز شده است. ضمن اینکه چای سبز برای سیستم ایمنی بدن فوق العاده است !

 

بیخوابی دارید؟ : عسل بخورید. از عسل بعنوان داروی مسکن و آرامش بخش استفاده کنید.

 

دچار آسم هستید؟ : پیاز بخورید. مصرف پیاز التهاب نایژک ها را از بین می برد.

 

از ورم مفاصل رنج می برید؟ : باز هم ماهی میل کنید. ماهی قزل آلا، تون، خال مخالی و ساردین از ورم مفاصل جلوگیری می کند. (ماهی سرشار از روغن های امگاست که برای سیستم ایمنی فوق العاده است)

 

دل بهم خوردگی دارید؟ : موز و زنجبیل بخورید. موز به معده ای که اذیت شده کمک می کند و زنجبیل حالت تهوع صبحگاهی و دل آشوب را درمان می کند.

 

عفونت مثانه دارید؟ : آب قره قاط بنوشید. آب قره قاط سرشار از اسید می باشد که باکتری های مضر را کنترل می کند.

 

دچار مشکلات استخوان هستید؟ : آناناس میل کنید. شکستگی و مشکلات استخوان با کمک منگنز موجود در آناناس قابل پیشگیری است.

 

از سندرم پیش از قاعدگی رنج می برید؟ : ذرت بو داده میل کنید. خانمها می توانند با مصرف ذرت بو داده که به کاهش افسردگی، نگرانی و خستگی که از عوارض می باشد پیشگیری کنند.

 

دچار مشکلات حافظه شده اید؟ : صدف خوراکی بخورید. صدف با داشتن روی مورد نیاز به بهبود عملکرد مغز کمک می کند.

 

سرما خوردید؟ : سیر بخورید. سرو کله گرفته را با سیر تمیز کنید. (یادتان باشد که سیر سطح کلسترول را نیز کاهش می دهد)

 

سرفه می کنید؟ : فلفل قرمز !!! مشابه ماده ای که در شربت سرفه بکار می رود در فلفل قرمز وجود دارد. البته فلفل قرمز را با احتیاط مصرف کنید شاید معده شما را تحریک کند.

 

سرطان سینه؟ : گندم، سبوس و کلم مصرف کنید. این مواد استروژن را در سطوح سالم نگه می دارند.

 

سبزیجات تیره و نارنجی رنگ و سبزی مصرف کنید. پادزهر مفیدی است که در سبزیجات تیره و نارنجی رنگ یافت میشود A بتا اکروتن، نوعی ویتامین.

 

زخم معده بروز کرده؟ : کلم بخورید. کلم شامل ترکیباتی است که به درمان زخم معده و دوازدهه کمک می کند.

 

اسهال؟ : سیب میل کنید. سیب را با پوست رنده کنید. بگذارید تا قهوه ای شوید و برای درمان این وضعیت میل کنید. (موز نیز برای این بیماری خوب است)

 

از شریان های رسوب گرفته رنج می برید؟ : آووکادو بخورید. چربی غیراشباع شده موجود در آووکادو، کلسترول را پایین میآورد.

 

فشار خونتان بالاست؟ : کرفس و روغن زیتون میل کنید. روغن زیتون فشار خون را پایین می آورد. کرفس نیز شامل ماده ای است که فشار خون را پایین می آورد.

 

ناهماهنگی قند خون دارید؟ : بروکلی و بادام زمینی میل کنید. کروم موجود در بروکلی و بادام زمینی انسولین و قند خون را تنظیم می کند.

منبع:سایت بیتوته



صدمات شلاقی ناحیه گردن

 

تمرکز بر صدمات شلاقی
اغلب اوقات، این جراحت بر اثر تصادف اتومبیل با سرعت پایین رخ می‌دهد. علائم صدمات شلاقی و نتایج آن کدامند؟

علت صدمۀ شلاقی بیشتر اوقات تصادف رانندگی است، یک شوک از پشت، سر را به جلو و سپس با شدت به سمت عقب حرکت می‌دهد.

چنین حرکت شدیدی 7 مهرۀ گردنی را تحت تأثیر قرار می‌دهد و می‌تواند جراحت های ماهیچه ها، رباط ها و یا تاندون های گردن را هم به دنبال داشته باشد. این حرکت ممکن است درد در ناحیۀ عصب ِ میان دو مهره را ایجاد کند که خود عاملی می‌شود برای پیچیدن درد در اطراف شانه ها، باز و یا دست ها. حتی اگر صدمۀ شلاقی ملایم و بی‌آزار باشد، ممکن است گاهی اوقات آسیب ستون فقرات را با خود به همراه داشته باشد؛ آسیب ستون فقرات می‌تواند عاملی برای فلج شدن باشد.

 

علائم صدمات شلاقی
علائم در ساعات بعد از حادثه ظاهر می‌شوند:

درد در ناحیۀ گردن، پیچیدن درد در پایین جمجمه، شانه ها و پشت.
ایجاد محدودیت در برخی حرکات گردن.

دردهایی در سر به ویژه تمرکز آنها در پایین جمجمه یا فقط روی نیمی از جمجمه.

ممکن است در طولانی مدت علائم مختلفی ایجاد شوند و باقی بمانند، مانند کسالت، عدم تعادل، سرگیجه، تاری دید، و البته مشکلات حافظه، تمرکز و غیره.

برای رعایت احتیاط، و به منظور بررسی دلایل ایجاد این علائم ناتوان کننده و مداوم، و از بین بردن جراحت شدید گردنی، بهتر است که با پزشک تان مشورت کنید.

 

صدمات شلاقی چه طور درمان می‌شود؟

زمانی که صدمۀ شلاقی خفیف است، بی حرکت ماندن گردن توصیه نمی‌شود، بهتر است فعالیت های عادی روزانه پیگیری شود به شرطی که این فعالیت ها نیازمند حرکات معمول گردن با وسعت و تکراری منطقی باشد.

در موارد جراحت های شدیدتر (دردهای شدید و طولانی مدت با ایجاد محدودیت در حرکات سر)، مشورت با پزشک ضروری است.

آزمایش های بالینی و لمس ناحیۀ گردنی باعث شناسایی نقاط دردناک، انعطاف ناپذیری و حتی ناهنجاری می‌شود.

در کنار داروها، درمان بر پایۀ مسکن ها، ضد التهاب ها و یا شل کننده های عضلانی انجام می‌گیرد.
در نهایت بهره بردن از روش های روان درمانی و درمان های رفتار گرا نیز نتایج سودمندی به نمایش گذاشته اند.

باید توجه داشته باشید که استراحت دادن گردن به کمک وسایل کمکی و پروتز چندان مقبول نیست. چه بسا بی فایده هم خواهد بود. بالعکس، دنبال کردن حرکات در زندگی عادی و روزانه باعث ادامۀ نیاز به گردن و همچنین آسان شدن درمان می‌گردد، البته واضح است که این امر در مواردی صدق می‌کند که آسیب گردنی خیلی شدید و جدی نباشد.

منبع:سایت سلامت



حركاتي براي تقويت آرنج

مفصل آرنج يكي از قسمت‌هاي مهم بدن است كه دچار آسيب‌هاي متعددي مي‌شود. به همين علت بايد سعي كنيد آرنج‌هاي قوي و ورزيده‌اي داشته باشيد تا احتمال آسيب‌ديدگي را به حداقل برسانيد.

از جمله آسیب هایی كه مفصل آرنج را درگیر می كند، التهاب در سمتی از آرنج است كه به بدن نزدیك تر است. این قسمت محل اتصال سه عضلاتی است كه به خم كردن مچ كمك می كند.افرادی كه اجسام سنگین را پرتاب می كنند، بیشتر دچار چنین حالتی می شوند. در این حالت این سمت آرنج دردناك شده و گاهی تورم و احساس درد با لمس نیز مشاهده می شود. از حركات زیر می توانید برای تقویت آرنج و بهبود حالت فوق استفاده كنید.

حركت اول: تا جایی كه می توانید مچ دست خود را خم كنید. سپس آن را تا جای ممكن باز كنید. این حركت را 3 نوبت و هر نوبت 10 بار تكرار كنید.

حركت دوم: آرنج خود را 90 درجه خم كنید. كف دست خود را به بالا چرخانده و 5 ثانیه نگه دارید. حال كف دست خود را به سمت زمین چرخانده و 5 ثانیه نگه دارید. دقت كنید كه نباید زاویه آرنج شما از 90 درجه بیشتر شود.

حركت سوم: یك چكش را در دست بگیرید و آرنج خود را 90درجه خم كنید. به آرامی دست خود را بچرخانید طوری كه یك بار كف دست شما روبه پایین و بار دیگر روبه بالا قرار گیرد. این حركت را نیز 10 بار و 3 نوبت در روز انجام دهید.

حركت چهارم:یك قوطی نوشیدنی را طوری در دست بگیرید كه كف دست شما روبه پایین قرار گیرد. مچ خود را به آرامی به سمت بالا خم كنید و سپس به حالت اولیه برگردانید. این حركت را 10 بار و 3 نوبت در روز انجام دهید. می توانید به مرور به وزن جسمی كه در دست می گیرید بیفزایید.

منبع : سایت جام جم آنلاین

نشانه ابتلا به مشکلات تیروئیدی

 

میلیون ها نفر دچار مشکلات تیروئیدی هستند اما اکثریت آنها از آن بی خبرند. تیروئید غده ای پروانه ای شکل است که در گردن قرار گرفته است، غده مهم در متابولیسم و سوخت وساز بدن محسوب می شود. وقتی غده تیروئیدتان خوب عمل نکند، می تواند بر هر جنبه از سلامتیتان، به ویژه وزن، افسردگی و سطح انرژی تان اثر بگذارد.

ازآنجاکه مشکلات تیروئیدی که تشخیص داده نشده اند می تواند به شدت موجب چاقی، بیماری های قلبی، افسردگی، اضطراب، ریزش مو، ناکارایی جنسی، ناباروری و علائم و مشکلات دیگر شوند، خیلی مهم است که مراقب وضعیت سلامتی خودتان باشید.

برای اینکه مشکل تیروئید داشته باشید لازم نیست همه این علائم را در خود مشاهده کنید. در زیر به چند مورد از متداول ترین علائم و نشانه های تیروئید اشاره می کنیم:

 

۱. درد مفصلی و عضله، مشکلات تونل کارپ و تاندون

درد در ناحیه عضلات و مفصل ها، ضعف دست ها و گرایش به ایجاد مشکل تونل کارپال در دست ها، تونل تارسال در ران ها و التهاب پلانتار در پاها، همه می توانند از علائم مشکلات تیروئید تشخیص داده نشده باشند.

 

۲. ناراحتی در گردن/بزرگ شدن گردن

احساس تورم در گردن و ناراحتی در قسمت جلویی گردن، خش دار شدن صدا یا بزرگ شدن محسوس تیروئید، همه از علائم تیروئید به شمار می روند.

 

۳. تغییر در وضعیت پوست و مو

پوست و مو شدیداً دربرابر مشکلات تیروئید آسیب پذیر هستند و به ویژه، ریزش مو یکی از متداول ترین علائم مشکلات تیروئید می باشد. در کم کاری تیروئید، موها معمولاً شکننده، زبر و خشک می شوند که خیلی راحت شکننده شده و می ریزند. پوست نیز ممکن است شدیداً زبر، خشک و پوسته پوسته شود. در کم کاری تیروئید، معمولاً ریزش موی غیرطبیعی در لبه بیرونی ابرو ایجاد می شود. در پُرکاری تیروئید، ریزش موی جدی اتفاق افتاده و پوست نیز حساس و نازک می شود.

 

۴. مشکلات گوارشی

کم کاری تیروئید معمولاً با یبوست جدی و طولانی مدت همراه است درحالیکه پُرکاری تیروئید با اسهال و سندرم روده آسیب پذیر همراه است.

 

۵. بی نظمی عادت ماهیانه و مشکلات باروری

کم کاری تیروئید معمولاً موجب سنگین تر شدن، دردناک تر شدن و بیشتر شدن عادت ماهیانه می شود و در پُرکاری تیروئید معمولاً عادت ماهیانه بسیار کوتاه، سبک و دیر به دیر خواهد شد. مشکلات تیروئیدی که تشخیص داده نشده و درمان نمی شوند ممکن است منجر به ناباروری نیز شوند.

 

۶. سابقه خانوادگی

اگر مشکلات تیروئید در خانواده شما موروثی باشند، شما بیشتر در معرض ابتلا به آنها قرار دارید. البته ممکن است از وجود این مشکل در خانواده خود اطلاع نداشته باشید، زیرا این مشکل معمولاً در میان نسل قبل به عنوان گواتر معروف بوده است. بنابراین به هر حرف و صحبتی که در خانواده درمورد گواتر و اضافه وزن ناشی از مشکل غدد پیش آمد دقت کنید زیرا همین ها می تواند به طور غیرمستقیم به مشکلات تیروئید اشاره داشته باشد.

 

۷. مشکلات کلسترول

بالا رفتن کلسترول، مخصوصاً وقتی به رژیم غذایی، ورزش یا داروهای پایین آورنده کلسترول واکنش پذیر نباشد، می تواند نشانه کم کاری تیروئید باشد. پایین بودن غیرطبیعی کلسترول نیر می تواند نشانه پُرکاری تیروئید باشد.

 

۸. افسردگی و اضطراب

افسردگی و اضطراب می توانند نشانه هایی از بیماری تیروئید قلمداد شوند. کم کاری تیروئید معمولاً با افسردگی همراه است و پُرکاری آن معمولاً با اضطراب و حملات ترس. افسردگی که به داروهای ضدافسردگی نیز واکنش نمی دهد هم می تواند نشانه یک اختلال تیروئید تشخیص داده نشده باشد.

 

۹. تغییرات وزن

ممکن است یک رژیم غذایی کم چربی و کم کالری را با یک برنامه ورزشی قوی دنبال کنید اما موفق به پایین آوردن وزنتان نشوید. مشکل در پایین آوردن وزن می تواند نشانه کم کاری تیروئید باشد. در پُرکاری تیروئید نیز ممکن است باوجود خوردن همان مقدار غذای قبل یا حتی بیشتر از آن وزنتان پایین بیاید. تغییرات وزن بی دلیل و غیرطبیعی می تواند نشانه های کم کاری یا پُرکاری تیروئید باشند.

 

۱۰. خستگی

احساس خستگی وقتی از خواب بیدار می شوید، طوریکه انگار ۸ تا ۱۰ ساعت خواب شب برایتان کافی نبوده است و قادر نیستید فعالیت های روزمره تان را شروع کنید، می تواند نشانه های مشکلات تیروئید باشد. (در پُرکاری تیروئید هم ممکن است فرد دچار بی خوابی شوید و همین باعث خسته ماندن شما در طول روز شود.)

اگر این علائم را در خود مشاهده می کنید، حتماً به پزشک مراجعه کنید تا آزمایش کامل تیروئید از شما گرفته و وضعیتتان را ارزیابی کند.

منبع:سایت بیتوته